Шл î „

•• - mm

ff

.'v4

шгШ

? lia. .

'MĄk :: 1 Bilk. mSSSL ■ -

iiif

**

sü

»Г ЩИ^Ца/айНВ

; Mût' ’ ■

%i'

:5ib ' fiy

ж§у -

“Vkл i •

: У: ■■ : :

. .-    ■ f /* - ■

КШрй©Ш? I

pli

>■

■

‘i "У y '

_

S

Щ

T

£ч К

->

fc'i

Ri J .

i,

L ■:

$ГУ:

W.L.

- ÿ/; ' 'W

4P

^5

...... À

•Шеят. {■чу i :.

ч,

А*-‘

-. ç

■■ y^*';

Ër

'1

жй$Ш-

Û I : ''Г f: -У

: : ;•    4 <ч

i*4

F/

yfg

v%

F* .

*ЙГ

шр

|Й8»Ч.

yf

jk-ü.-⁴- : -

’,4Ш Л К

, Г Ф " £

*iv '

Jiô

-,ч

йвди

;; ⁴

*ц.

'JF *5s

I* щ

1>УУЙ

I te-1 hc

■;'s

->• '•/ #W;- if /-‘ -'v;*(.

-- Zy- *> •'J *    *.. - V" ■' vl,?ąfid

; «Sfâ

SL Щ

m

f’-4f

I PS

.* "r*, \

ftl

ir

yÿyy#

:ФШ

."У¹- w>

1 $

•V' V«:? I

■y

>%'

ф» ' "

:-ВДШ

|Ш

• л. Щ :    \ i

Vm>* щ

iÉ

-:я

f-î

■■

ff i 'jyLś f ' У'

Лт-'^i

V, i    - '    V ,

Ff ß

■■'У -У

« '■; У-

V ■■,

V,

5* / '    ''у'"⁴

i-r fi'yï

W •#'*’’ :r-;;-,‘

I

\u %*#**■

#|жж| Ж^:¹ ‘

|У>ГЙ

.

У4 ■

V3

щ;- * лщ1

?*т

ЩрЩ

-m-

ЖШ

>!Ч

?й'!

. м¹^ У!П "

|№Ä-

кс [

?...    .    *м

—. rf*    _<яь *у\

FK ят

If

Biblioteka Politechniki Krakowskiej

100000231957

w"

$

Ш

\

V

N

\

щ

V

Г '

■Щ:

i

..

%

;jî$

“V

ш

\

s

]»ФШ

V

f

щ

■т-:^

;

...

>ч*

'г

V

ЧШ«

■/ -V.V

ш-

i

Л

. <

$

■;

ж

V

■

ÜÎV

*>■

Vt‘"\

?

V

Щ

ж

|Ä;

.

«

г

.■>•= • '

дй®

у

л г" J

уЧ'ЧЧ

: Ч ;

V

♦

PROGRAM

CES. KRÓL.

SZKOŁY POLITECHNICZNEJ WE LWOWIE

NA ROK NAUKOWY 188^—86.

XIV.

WE LWOWIE,

Rakładem funduszu szkoły politechnicznej.

1885.

ł

g ПИКШИ o

v>

M i(lu. ii At

•«i

t. ъч8 ^

i:ailr

KRAKÓW

, ■&s4s

REGULAMIN TYMCZASOWI

PRZEPISY

34. Encyklopedya machin.

ETAT OSOBOWY

Akc. Hr

,    ■&s4s

III

REGULAMIN TYMCZASOWI

WEWNĘTRZNEGO USTROJU I ZARZĄDU

С. K. SZKOŁY POLITECHNICZNEJ

WE LWOWIE.

1. Zadaniem szkoły Politechnicznej we Lwowie jest wykształcenie techników w zawodzie inżynieryi, w budownictwie, w budowie machin i w zawodzie chemiczno-technicznym, nie tylko teoretyczne za pomocą systematycznych wykładów specy.alnych, ale także praktyczne, o ile ono w szkole jest możebnćm.

Szkoła Politechniczna dzieli się na cztery Wydziały fachowe, mianowicie :

1.    Wydział inżynieryi,

2.    Wydział budownictwa,

3.    Wydział budowy machin,

4.    Wydział chemii-technicznćj.

Oprócz tego istnieje przy Wydziale budowy machin oddział ogólny Wydziału górnictwa, a przy Wydziale chemii technicznej oddział ogólny Wydziału hutnictwa.

Szkoła Politechniczna jest urządzona na zasadzie wolności nauczania i uczenia się.

Rok akademicki dzieli się na dwa półrocza: zimowe i letnie; półrocze zimowe trwa od 1. października do 28. lutego, a półrocze letnie od 4. marca do 31. lipca. Praktyczne pomiary słuchaczów geodezyi odbywają się od 1. do 20 lipca.

2. Szkołą Politechniczną kieruje Rektor, wybierany na rok jeden z pomiędzy profesorów zwyczajnych Szkoły; wybór Rektora potwierdza Minister Oświecenia. Poszczególnymi Wydziałami fachowymi zawiadują w pierwszym rzędzie kolegia, złożone z profesorów,

remunerowanych docentów i nauczycieli tychże Wydziałów. Członkowie Kolegium wybierają jednego profesora ze swego grona Dziekanem Wydziału fachowego na dwa lata.

3.    Słuchacze Szkoły Politechnicznej dzielą się na zwyczajnych i nadzwyczajnych.

Jako słuchacze zwyczajni mogą być przyjęci:

a)    kandydaci, którzy w szkole średniej przez rząd upoważnionej uzyskali świadectwo dojrzałości, przyczćm abituryenci gimna-zyów mają udowodnić dostateczną wprawę w rysunkach geometrycznych i z wolnej ręki;

b)    słuchacze zwyczajni równorzędnych Instytutów technicznych, przenoszący się do Szkoły Politechnicznej ¹).

Jako słuchacze nadzwyczajni mogą byc przyjęci wszyscy, którzy nie posiadają kwalifikacyi wymaganej od słuchaczów zwyczajnych, albo chcą uczęszczać tylko na niektóre wykłady; wszelako od kandydata na słuchacza nadzwyczajnego wymaga się dowodu ukończonego roku 18. i tych wiadomości przygotowawczych, które są potrzebne do zrozumienia wybranych przezeń wykładów.

Słuchacze nadzwyczajni nie mają prawa do żądania świadectw postępu i absolutoryów (8j, jakoteż uwolnienia od czesnego i od tax za użytkowanie laboratoryów (4).

Gości dopuszcza się na wykłady tylko wyjątkowo za zezwoleniem Rektora. Jako goście mogą uczęszczać na wykłady tylko ludzie dojrzałego wieku, albo ukończeni słuchacze innej Szkoły Politechnicznej lub Uniwersytetu.

4.    Za uczęszczanie na wykłady w Szkole Politechnicznej opłaca się taxę immatrykulacyjną i czesne.

Taxa immatrykulacyjna wynosi 5 zł. w. a., i uiszcza się ją przy pierwszym wstępie do Szkoły Politechnicznej, jakoteż przy wstępie powtórnym po rocznej lub dłuższej przerwie studyów.

Od opłaty téj należytości nie uwalnia się nikogo.

Czesne wynosi dla każdego słuchacza zwyczajnego 15 zł. w. a. na półrocze i uiszcza się przy wpisie.

Słuchacze nadzwyczajni i goście płacą na półrocze tyle zł. w. a. czesnego, ile wynosi liczba godzin wykładów w tygodniu, na które się zapisali, przyczém każde dwie godziny ćwiczeń lub rysunków rachuje się za jednę godzinę wykładu. Atoli czesne słuchacza nadzwyczajnego i gościa nie powinno przewyższać czesnego, jakie opłaca słuchacz zwyczajny.

Słuchacze zwyczajni mogą być uwolnieni od całego lub od połowy czesnego na zasadzie dowiedzionego ubóstwa i dobrego w naukach postępu, udowodnionego świadectwem postępu; czesne zapłacone zwraca się w razie uwolnienia.

Prawo uwalniania od czesnego przysługuje Kolegium Pro

fesorów.

Dochód z tax immatrykulacyjnych i czesnego wpływa do funduszu Szkoły Politechnicznej.

Za użytkowanie laboratoryów uiszcza się taxę 15 zł. w. a. na półrocze

Słuchacze zwyczajni ubodzy a pilni, mogą być uwolnieni od téj taxy pod tymisamymi warunkami, jak od czesnego.

Dochód z tax za użytkowanie laboratoryów obraca się na powiększenie uposażenia dotyczącego laboratoryum.

5.    Oprócz ustaw powszechnych, odnoszących się do studentów w ogóle, obowiązują słuchaczów Szkoły Politechnicznej jeszcze oddzielne przepisy dyscyplinarne, które wręczy się każdemu słuchaczowi przy wpisie, i których ścisłe przestrzeganie słuchacz słowem honoru przyrzecze.

6.    W celu ułatwienia słuchaczom nabycia w czasie należytym systematycznego wykształcenia w jednym z czterech kierunków, reprezentowanych w Szkole Politechnicznej, Kolegium Profesorów ułoży dla każdego Wydziału fachowego oddzielne plany nauk.

7.    Nowowstępujący słuchacze zwyczajni do któregokolwiek Wydziału fachowego mają się zgłaszać od 1. do 4. października włącznie u Dziekana tegoż Wydziału; słuchacze zwyczajni dawniejsi lub przechodzący z innych równorzędnych Instytutów technicznych, jakoteż słuchacze nadzwyczajni, mają się zgłaszać u Dziekana Wydziału fachowego od 1. do 8. października, względnie od 1. do 4. marca włącznie.

Każdy nowozgłaszający się powinien Dziekanowi przedłożyć wypełnioną kartę wpisową, wszelkie wykazy dotychczasowych studyów i zatrudnień, jakoteż podać do zatwierdzenia plan nauk.

Na zasadzie zatwierdzonego planu nauk odbywa się przyjęcie słuchacza w Rektoracie, które trwa do 14. października, względnie do 4. marca włącznie.

8. Uczęszczanie na wykłady i zachowywanie się potwierdza się słuchaczom zwyczajnym w książkach legitymacyjnych, wydanych na cały czas studyów, a słuchaczom nadzwyczajnym na kartach legitymacyjnych, wydanych na jeden rok.

Dla udowodnienia postępu w naukach mogą słuchacze zwyczajni zażądać świadectw postępu z poszczególnych przedmiotów. Te świadectwa wydaje się na zasadzie examinôw ustnych i pisemnych, jakoteż prac rysunkowych lub praktycznych, dokonanych w ciągu roku lub półrocza szkolnego.

Słuchacze zwyczajni, którzy uczęszczali na wszystkie przedmioty naukowe, zawarte w planie nauk dla Wydziału fachowego, mogą zażądać absolutoryum, potwierdzającego frekwentacyą, zachowywanie się, a ewentualnie postęp w naukach.

¹

Abituryenci szkól średnich zagranicznych, gimnazyów klasycznych, lub szkół realnych siedmioklasowych, albo ros. sześcioklasowych z dopełniającą klasą siódmą mogą uzyskać przyjęcie od c. k. Ministerstwa Wyznań i Oświecenia na prośbę, wniesioną za pośrednictwem Rektoratu z dołączeniem odpowiednych świadectw w oryginale i w uwierzj telnionćm tłomaczeniu niemieckiém.

PRZEPISY

DLA SŁUCHACZÓW

C. K. SZKOŁY POLITECHNICZNEJ.

I. O przyjmowaniu i wpisie słuchaczów.

1. Kto się po raz pierwszy wpisuje do Szkoły Politechnicznej jako słuchacz zwyczajny, ma wypełnić dwie karty wpisowe i książkę legitymacyjną podług instrukcyi niżej podanej i razem z dokumentami (7) przedłożyć Dziekanowi Wydziału, na który życzy sobie być przyjętym.

Jeżeli kandydat przedłoży świadectwo dojrzałości ze szkoły realnej, wówczas Dziekan poświadcza kwalifikacyą kandydata na jednej karcie, którą razem z podpisaną przez siebie książką legitymacyjną zwraca kandydatowi.

Zwróconą kartę wpisową i książkę legitymacyjną razem z przepisanymi taxami i marką stęplową na 50 ct, w. a. składa następnie kandydat w Rektoracie. Sekretarz poświadczy w książce legitymacyjnej uiszczenie tax, poczém ją podpisze Rektor i razem z podpisaną przez siebie kartą immatrykulacyjną zwróci kandydatowi z uwagą, aby się zgłosił osobiście do każdego wykładającego i dał sobie to poświadczyć w książce legitymacyjnej.

Kandydatowi, który przedłożył świadectwo dojrzałości z gi-mnazyum, poleci Dziekan, aby zdał examin wstępny z rysunków geometrycznych i wolnoręcznych. To polecenie napisze na jednym exemplarzu karty wpisowej, i zwróci ją kandydatowi z tą uwagą, aby w Rektoracie złożył taxę examinową 2 zł. w. a. i dał sobie poświadczyć na tej karcie tak zapłacenie powyższej taxy, jakoteż w swoim czasie wynik examinu. Po zdaniu examinu z rysunków uda się kandydat napowrót do Dziekana, który mu poświadczy kwalifikacyą do przyjęcia, jeżeli wynik examinu był dobry. Dalszy przebieg taki sam, jak powyżej opisany.

U takich kandydatów, którzy byli już słuchaczami zwyczajnymi Szkoły Politechnicznej, zaczyna się akt przyjęcia od poświadczenia Dziekana na karcie wpisowej, że kandydat posiada kwalifikacyą odpowiedną.

2. Kandydaci, nie posiadający kwalifikacyi na słuchaczów zwyczajnych, chcąc uzyskać przyjęcie jako słuchacze nadzwyczajni Szkoły Politechnicznej, zgłoszą się do Dziekana Wydziału, na który zamierzają uczęszczać, wykażą się ukończonym rokiem 18. i potrzebnymi wiadomościami przygotowawczymi i przedłożą wypełnioną podług instrukcyi kartę wpisową i legitymacyjną, w których powinne być wypisane wszystkie odczyty, na które mają zamiar uczęszczać. Jeżeli dokumenta przedłożone odpowiadają wymaganiom prawnym, natenczas Dziekan poświadczy na karcie wpisowej kwalifikacyą do przyjęcia na poszczególne przedmioty.

Na zasadzie poświadczonej przez Dziekana kwalifikacyi, ja-koteż poświadczenia zapłaconych tax, wyda się kandydatowi kartę immatrykulacyi.

Słuchacze nadzwyczajni nie mogą się zapisywać jednocześnie na wszystkie wykłady w dotyczącem półroczu i kursie, na którymkolwiek z Wydziałów wykładane.

Kandydaci, którzy po ukończeniu nauk w szkołach średnich nie uzyskali świadectwa dojrzałości w terminie lipcowym lub wrześniowym i zamyślają wstąpić w październiku do Szkoły Politechnicznej jako słuchacze nadzwyczajni, mogą być wpisani tylko na pojedyńcze wykłady, objęte planami nauk Wydziałów fachowych.

Jeżeli tacy kandydaci podczas uczęszczania na wykłady w Szkole Politechnicznej uzyskają w półroczu I. świadectwo dojrzałości ze szkoły średniej, to w półroczu II. tylko za przyzwoleniem c. k. Ministerstwa Oświecenia mogą przejść do kategoryi słuchaczów zwyczajnych, i w wypadkach na uwzględnienie zasługujących także w półroczu letniém nie tylko uczęszczać na tesame przedmioty, na które się zapisali w półroczu zimowem jako słuchacze nadzwyczajni, ale także z końcem roku naukowego zdawać examin z tych przedmiotów. Wreszcie przy wydawaniu abso-lutoryum zależeć będzie także od decyzyi c. k. Ministerstwa

Oświecenia, czy do studyów akademickich może być wliczone owo półrocze, w którem słuchacz należał do kategoryi słuchaczów nadzwyczajnych.

3.    Prócz wymienionych w regulaminie opłat szkolnych, każdy słuchacz obowiązany jest przy wpisie złożyć w Rektoracie kaucyą na wynagrodzenie możebnej szkody, uczynionej przez słuchacza w sprzętach lub przyrządach c. k. Szkoły Politechnicznej ; a mianowicie słuchacze pracujący w laboratoryach chemicznych płacą 3 zł. w. a., wszyscy zaś inni 1 zł. w. a.

4.    Każdy słuchacz powinien się osobiście zgłosić u profesora, którego wykładu słuchać zamierza, w czasie przez profesora na to przeznaczonym i na czarnej tablicy ogłoszonym.

5.    Profesor może z ważnych przyczyn odmówić słuchaczowi przyjęcia na ćwiczenia lub wykład połączony z ćwiczeniami, które wymagają szczegółowego zajęcia się profesora każdym uczniem i odstąpienia mu jakichś środków naukowych. Słuchaczowi przysługuje jednak prawo odwołania się do Kolegium Profesorów.

6.    Jeżeli słuchacz zamierza się wypisać z jakiegokolwiek wykładu, powinien to oznajmić Dziekanowi Wydziału fachowego najdalej do końca listopada w zimowćm, a do końca kwietnia w letniém półroczu. Późniejsze zgłaszania się nie będą pod żadnym warunkiem uwzględnione.

7.    Przy wypełnianiu poszczególnych rubryk książki lub karty legitymacyjnej należy się ściśle trzymać następującej instrukcyi :

II. 0 książkach i kartach legitymacyjnych.

1.    Książka legitymacyjna obejmuje dziesięć stronic i ma słuchaczowi wystarczyć na cały czas studyów akademickich. Z tego powodu należy wypełnić w jednćm półroczu naukowćm tylko jednę stronicę.

2.    W rubryce „Wykaz lekcyi“ zapisuje się oddzielnie każdy przedmiot wykładu, i oddzielnie ćwiczenia, lub repetytorya, z tym przedmiotem połączone. W rubryce „Liczba godzin w tygodniu“ uwidocznia się w odpowiednéj kolumnie liczbę godzin, przeznaczonych na wykład, lub ćwiczenia i repetytorya.

3.    W wypisywaniu tytułów lekcyi należy używać tychsamych wyrazów, jakie są podane w planie naukowym, umieszczonym w Programie.

IO

4.    Wykaz lekcyi w książce legitymacyjnej musi się jak najdokładniej zgadzać z wykazem na kartach wpisowych, potwierdzonych przez Dziekana Wydziału fachowego.

5.    Po podpisie Sekretarza w rubryce „Potwierdzenie przyjęcia przez Rektorat“, nie wolno w książce legitymacyjnej nic więcej dopisywać.

6.    Książka legitymacyjna jest dokumentem publicznym, a przeto nie wolno słuchaczowi samowolnie czynie w niej poprawek, dodatków lub uwag, a tćm mniej przemazywac lub skrobać.

Gdyby się okazała konieczna potrzeba jakiej zmiany, słuchacz ma się o to zgłosić do Dziekana Wydziału fachowego.

7.    Powyższe przepisy tyczą się w zupełności także kart legitymacyjnych dla słuchaczów nadzwyczajnych.

8.    W inny sposób sporządzone książki lub karty legitymacyjne nie będą przyjmowane w Rektoracie.

III. 0 uwolnieniu od czesnego.

1. Od całego czesnego mogą być uwolnieni :

a)    Słuchacze, nowowTstępujący do Szkoły Politechnicznej po ukończeniu szkoły realnej lub gimnazyum, jeżeli zdali examin dojrzałości z odznaczeniem i otrzymali z pilności i obyczajów stopnie bardzo dobre.

b)    Słuchacze dawniejsi, lub przechodzący do Szkoły Politechnicznej z innych równorzędnych Instytutów technicznych, jeżeli w poprzedzającem półroczu otrzymali stopnie bardzo dobre z pilności i obyczajów, i okazali w naukach postęp dobry. Dla udowodnienia tego postępu należy się wykazać potwierdzeniem frekwentacyi ze wszystkich przedmiotów słuchanych i przedłożyć świadectwa examinôw kursowych lub kolokwiów z postępem przynajmniej dostatecznym ze wszystkich, a przynajmniej z główniejszych przedmiotów, na które się słuchacz wpisał w półroczu upłynionem. Przy ocenieniu ogólnego postępu każde świadectwo będzie obliczone ilością punktów, zależną od liczby tygodniowej godzin wykładowych zdanego przedmiotu i od uzyskanego stopnia. Przytém liczy się jednę godzinę wykładu w tygodniu za punkt jeden, dwa, trzy lub cztery, stosownie do uzyskanego przy examinie lub kolokwium stopnia dostatecznego, dobrego, bardzo dobrego lub celującego. Świadectwa z rysunków i ćwiczeń wchodzą w rachunek tylko z połową godzin, przeznaczonych na nie w tygodniu.

Ogólny postęp uznaje się za dobry, jeżeli ilość punktów razem wzięta wynosi co najmniej 40.

W obydwóch przypadkach a) i b) potrzeba nadto udowodnić, że tak słuchacz sam, jakoteż jego rodzice, są rzeczywiście ubodzy. Świadectwo ubóstwa, wydane przez urząd gminy, do której przynależy petent i jego rodzice, nie powinno być dawniejsze nad rok jeden.

2.    Od połowy czesnego mogą być uwolnieni:

a)    Słuchacze, którzy warunkom wymienionym w ustępie poprzedzającym , uczynili zadość w przybliżeniu.

b)    Słuchacze, którzy przerwali studya, wszelako nie dłużej nad jeden rok, jeżeli przed przerwą dopełnili warunków wymienionych w ustępie 1.

3.    Pobieranie stypendyum nie uprawnia do uwolnienia od czesnego, wszelako można także stypendyatów uwolnić od całego lub połowy czesnego, jeżeli z uwagi na nieznaczność stypendyum podchodzą pod kategorye, wymienione w ustępach 1. i 2.

4.    Chcący uzyskać uwolnienie od całego lub połowy czesnego, mają wręczyć Dziekanowi odpowiednego Wydziału podanie, wystosowane do Kolegium Profesorów c. k. Szkoły Politechnicznej między l. a 14. października w zimowém, a między 1. a IO. marca w letniém półroczu. Do podania należy dołączyć świadectwa potrzebne na zasadzie ustępów 1. i 2. i wymienić w nićm, czy petent w półroczu ubiegłym był uwolniony od czesnego, czy też nie, jakoteż czy pobiera jakie stypendyum.

5.    Dziekan otrzymawszy podanie, oznacza bezpośrednio na karcie wpisowej , czy według jego mniemania prośba ma należyte uzasadnienie do uwolnienia od opłaty całego lub połowy czesnego.

lub

6.    Odpowiednio do tego tymczasowego orzeczenia, może nastąpić przyjęcie słuchacza na półrocze bez opłaty czesnego za opłatą połowy czesnego, (względnie taxy laboratoryjnej).

7.    Ostateczne załatwienie podań przez Kolegium Profesorów, przeciw któremu nie ma żadnego rekursu, nastąpi w ciągu miesiąca października względnie marca i jest ważne tylko na przeciąg

— 12

jednego półrocza, dlatego należy wnosić podania o uwolnienie na każde półrocze oddzielnie.

8.    Po ogłoszeniu uchwały Kolegium Profesorów, dotyczącej uwolnień, petenci w razie przychylnej rezolucyi, mają obowiązek niezwłocznie przedłożyć w kancelaryi Rektoratu swoje książki legitymacyjne celem zapisania w nich uzyskanego uwolnienia; w razie zaś odmownej odpowiedzi, - mają najdalej w 14 dniach zapłacić tak czesne, jakoteż taxę laboratoryjną lub uzupełnić zapłatę, uskutecznioną tylko w połowie.

9.    Po upływie tego terminu, Rektorat wykreśla z katalogów tych z pomiędzy namienionych w ustępie poprzedzającym słuchaczów, którzy do tego terminu nie złożyli należnych opłat, podaje spis wykreślonych do wiadomości Kolegium Profesorów, i ogłasza go na czarnej tablicy z uwagą, że ci słuchacze mimo to są ustawami obowiązani do złożenia zaległych opłat, i że się ich uiszczenia żądać będzie w razie powtórnego zapisania się tych słuchaczów do c. k. Szkoły Politechnicznej.

10.    Słuchacze, którzy nie wnieśli podania o uwolnienie od czesnego i tax laboratoryjnych, lub których podania, jako nieuzasadnione, przez Dziekana nie zostały uwzględnione, wnoszą te opłaty bezwarunkowo przy wpisie, a zatem najdalej po dzień 14. października w półroczu zimowćm, a po dzień 10. marca w półroczu letniém.

11.    Tesame przepisy tyczą się także uwolnienia od taxy laboratoryjnej.

IV. O pobieraniu stypendyum.

Słuchacz, pobierający stypendyum, może uzyskać od Rektora potwierdzenie kwitu na stypendyum tylko pod tym warunkiem, jeżeli z końcem półrocza wykaże się potwierdzeniem frekwentacyi ze wszystkich przedmiotów słuchanych i zda kolokwia lub examina z postępem przynajmniej dostatecznym ze wszystkich, a przynajmniej z główniejszych przedmiotów, na które się wpisał w półroczu upłynionóm.

Ogólny postęp uważa się za dobry, jeżeli ilość punktów razem wzięta wynosi co najmniej 40.

— 13 —

У. O potwierdzeniu frekwentacyi i widymowaniu książek i kart legitymacyjnych.

1.    Frekwentacyą potwierdza się w ostatnich tygodniach półrocza naukowego.

2.    Jeżeli z wykładem połączone są repetytorya, ćwiczenia lub rysunki, frekwentacyą potwierdza się oddzielnie z wykładu, a oddzielnie z repetytoryów, ćwiczeń lub rysunków.

3.    Słuchacze obowiązani są brać udział we wszystkich repe-tytoryach i Ćwiczeniach, jakie profesorowie uznają za potrzebne urządzić. Słuchacze nie biorący w nich udziału, albo okazujący w swoich odpowiedziach lub wypracowaniach, że z wykładu nie odnieśli dostatecznej korzyści, nie otrzymają potwierdzenia frekwentacyi z tego przedmiotu.

4.    Chcący zdawać examin kursowy lub kolokwium, musi mieć potwierdzoną frekwentacyą tak z wykładu, jakoteż z ćwiczeń i repetytoryów.

5.    Kurs (rok naukowy) tylko wówczas poczytuje się za ważny, jeżeli obejmuje przynajmniej 10 godzin wykładu, lub odpowiedną ilość godzin ćwiczeń lub rysunków.

Ważność kursu stwierdza z końcem półrocza naukowego Dziekan swoim podpisem w książce lub karcie legitymacyjnej.

W tych zaś wypadkach, w których examin kursowy nie mógł się odbyć w temsamćm półroczu, lub też jeżeli z jakichkolwiek powodów potwierdzenie frekwentacyi nie mogło nastąpić w terminie przepisanym, widymacyą można uzyskać w następują-cćm półroczu, jednakże nie później, jak do końca pierwszego miesiąca półrocza następującego.

Późniejsze zgłoszenie się o widymacyą tylko wyjątkowo będzie mogło być uwzględnione przez Kolegium Profesorów, na prośbę pisemną z podaniem powodów zwłoki.

s:

;

■

PRZEPISY о mimach i Świadectwach w Szkołach Politechnicznych.

(Rozporządzenie c. k. Ministerstwa Wyznań i Oświecenia z dnia 12. lipca 1878. p, 1. 10.951).

A. Examina rządowe.

§. 1.

W celu doświadczenia nabytej przez uczniów Szkoły Politechnicznej biegłości w umiejętnościach technicznych ich zawodu, odbywać się będą examina rządowe, a mianowicie:

Pierwszy czyli ogólny z nauk przygotowawczych ;

drugi czyli exam in fachowy z przedmiotów należących do obranego specyalnie zawodu technicznego.

§• 2.

Przedmiotami pierwszego (ogólnego) examinu rządowego są :

a) Na Wydziale Inżynier yi :

Matematyka (I. i II. kurs), geometrya wykreślna, fizyka ogólna i techniczna, mechanika (statyka, dynamika, nauka o sprężystości i wytrzymałości, hydraulika), rysunki wolnoręczne (I, i II kurs).

b) Na Wydziale Budownictwa lądowego:

Matematyka (I. kurs), geometrya wykreślna, fizyka ogólna i techniczna, mechanika (statyka, dynamika, nauka o sprężystości i wytrzymałości), rysunki architektoniczne, geodezya niższa, rysunki wolnoręczne (I. i II. kurs).

— 16 —

c) Na Wydziale Budowy machin:

Matematyka (I. i II. kurs), geometrya wykreślna, fizyka ogólna i techniczna, mechanika (statyka, dynamika, nauka o sprężystości i wytrzymałości, hydraulika), rysunki wolnoręczne (I. i II. kurs).

d) Na Wydziale Chemii technicznej :

4

Matematyka (I. kurs), fizyka ogólna i techniczna, mineralogia, chemia ogólna mineralna i organiczna, encyklopedya mechaniki i nauki o machinach.

§■ 3.

Przedmiotami drugiego examinu rządowego są :

a) Na Wydziale Inżynieryi:

Geologia (I. i II. kurs), encyklopedya machin, encyklopedya chemii mineralnej i organicznej, geodezya niższa i wyższa, mechanika budownicza, budownictwo lądowe (nauka o materyałach budowlanych i o konstrukcyach budowniczych, architektura kolejowa) budowa dróg i roboty wodne, budowa mostów i kolei żelaznych , ustawy budownicze i kolejowe, buchalterya.

h) Na Wydziale Budownictwa lądowego:

Geologia I. kurs (petrografia), mechanika budownicza, encyklopedya nauk iużynierskich, encyklopedya machin, ustawy budownicze, historya architektury, encyklopedya chemii mineralnej organicznej, rysunki ornamentalne i modelowanie, budownictwo lądowe (nauka o materyałach budowlanych i o konstrukcyach budowniczych), architektura.

c) Na Wydziale Budowy machin:

Geodezya niższa, encyklopedya budownictwa lądowego, encyklopedya nauk inżynierskich, encyklopedya chemii mineralnej i organicznej, technologia mechaniczna, teorya machin, budowa machin, buchalterya.

d) Na Wydziale Chemii technicznej:

Towaroznawstwo, encyklopedya budownictwa lądowego, chemia analityczna, technologia chemiczna i chemia rolnicza.

§ 4-

Przy pierwszym (ogólnym) examinie rządowym, komisya uwzględni wyniki zdanych przez kandydata examinôw kursowych. Komisya może uwolnić kandydata od examinu z tych przedmiotów, z których kandydat przy examinie kursowym uzyskał postęp „dobry“ lub wyższy.

Jeżeli kandydat uzyskał taką notę ze wszystkich przedmiotów, w takim razie może być zupełnie uwolniony od examinu. Wszelako komisya examinacyjna ma prawo zażądać od kandydata zdania examinu z jednego lub ze wszystkich przedmiotów, pomimo przedłożenia świadectw examinu kursowego.

§• 5-

Znajomość niektórych nauk drugiego examinu rządowego należy udowodnić świadectwami examinu kursowego, które to świadectwa mają byc uzyskane przed zgłoszeniem się do drugiego examinu rządowego, a mianowicie:

a) Na Wydziale Inżynieryi :

Z geologii (I. i II. kurs), mechaniki budowniczéj, encyklo-pedyi machin, encyldopedyi chemii mineralnej i organicznej , bu-chalteryi, ustaw budowniczych i kolejowych.

h) Na Wydziale Budownictwa lądowego :

Z geologii I. kurs (petrografii), mechaniki budowniczéj, ency-klopedyi nauk inżynierskich, encyklopedyi machin, ustaw budowniczych , historyi architektury, encyklopedyi chemii mineralnej i organicznej , rysunków ornamentalnych i modelowania.

c) Na Wydziale Budowy machin:

Z encyklopedyi budownictwa lądowego, encyklopedyi nauk inżynierskich, geodezyi niższej, encyklopedyi chemii mineralnej i organicznej, buchalteryi.

d) Na Wydziale Chemii technicznej:

Z towaroznawstwa i encyklopedyi budownictwa lądowego.

Pierwszy (ogólny) examin rządowy.

. 6.

Przy pierwszym (ogólnym) examinie rządowym sprawują urząd examinatorôw profesorowie, a według potrzeby także docenc

taliom, à

— 18 —

Szkoły Politechnicznej, wykładający te przedmioty, z których ma się odbywać examin.

Kierownictwo examinu należy do Dziekana, a w razie przeszkody do jego poprzednika w urzędzie (Prodziekana) tego Wydziału, do którego examinand należy.

Przewodniczący ma prawo, lecz nie obowiązek, z każdego przedmiotu zadawać kandydatowi pytania. Jeżeli do tegosamegc przedmiotu ustanowionych jest dwóch lub więcej examinatorôw, wówczas zasiadają oni kolejno przy examinie.

§■ 7.

Według potrzeby Minister Oświecenia ustanawia nadzwyczajnych examinatorôw na wniosek przedłożony przez Kolegium Profesorów bądź z własnej inicyatywy, bądź w skutek polecenia ministeryalnego. Examinatorowie nadzwyczajni zasiadają przy exa-minach na przemiany ze zwyczajnymi.

8.

Minister Oświecenia może do examinôw wydelegować komisarzy rządowych, którym przysługuje prawo zadawania pytań.

ZĆA>

'P

Do pierwszego (ogólnego) examinu rządowego przystępuje się z końcem czwartego lub w ciągu piątego półrocza.

Terminem zwyczajnym tego examinu są ostatnie tygodnie półrocza letniego i pierwsze tygodnie półrocza zimowego, terminem nadzwyczajnym zaś ostatni tydzień półrocza zimowego.

W terminie nadzwyczajnym tylko tacy kandydaci mogą być przypuszczeni do examinu, których reprobowano przy examinie, odbytym w terminie lipcowym lub październikowym, i którym nie naznaczono dłuższej zwłoki do powtórzenia examinu.

Wyjątkowo przypuści się do ogólnego examinu w tym terminie także takich kandydatów, którzy w czasie przepisanym zgłosili się do examinu w terminie październikowym, lecz bez własnej winy nie mogli w tym terminie przystąpić do examinu. Wszelako tacy kandydaci mają usprawiedliwić przed examinera swoję nieobecność w terminie przepisanym, i upraszać o przypuszczenie do examinu w terminie nadzwyczajnym. Na takie wyjątkowe przypuszczenie do examinu w terminie nadzwyczajnym

— 10 -

może zezwolić tylko Minister Oświecenia na wniosek Kolegium Profesorów, przedłożony w porozumieniu z Dziekanem dotyczącego Wydziału.

Jeżeli Kolegium Profesorów i Dziekan zgodnie się oświadczą przeciw przypuszczeniu, w takim razie odmawia się prośbie kandydata, któremu przeciw takiemu orzeczeniu nie przysługuje prawo rekursu.

Co do sposobów postępowania w razie innych podobnych a wyjątkowych przypuszczeń do examinu, mają być odpowiednio zastosowane postanowienia reskryptu ministeryalnego z dnia 31. października 1877. 1. 9087 (Dz. rozp. min. nr. 28).

§• 10.

Do zdawania pierwszego examinu rządowego kandydat powinien się zgłosić w téj Szkole Politechnicznej, w której w owym czasie jest immatrykulowany.

§• H.

O przypuszczenie do pierwszego examinu rządowego kandydat ma wnieść pisemną prośbę do Dziekana swego Wydziału, załączając potrzebne dowody.

Tymi dowodami są :

1.    Karta immatrykulacyi.

2.    Świadectwo examinu dojrzałości lub dokument zastępujący miejsce tego świadectwa.

3.    Książka legitymacyjna, a względnie dowód, że kandydat przynajmniej przez cztery półrocza był wpisany jako słuchacz zwyczajny Szkoły Politechnicznej albo zakładu jej równorzędnego, i że na wszystkie przy pierwszym examinie rządowym wyznaczone przedmioty uczęszczał. Kandydat z Wydziału Chemii technicznej wykaże się nadto, że uczęszczał na wykłady chemii analitycznej i przynajmniej przez dwa półrocza pracował w laboratoryum z od-powiednym skutkiem.

Oprócz tego kandydat ma przedłożyć w formie należycie uwierzytelnionej prace rysunkowe i inne, przepisane planem nauk dla dotyczącego Wydziału a względnie udowodnić, iż sam je wykonał.

Wszystkie powyższe dokumenta należy przedłożyć w oryginale i podczas examinu muszą się one znajdować w sali examinowéj.

20 —

§• 12.

Do ogólnych examinôw rządowych, mających się odbyć w terminie lipcowym, należy się zgłaszać w czasie od 15. maja do 15. czerwca, do examinôw zaś mających się odbywać w terminie październikowym, należy się zgłaszać w miesiącu lipcu.

Kandydaci reprobowani w jednym z powyższych terminów, a którzy chcą być znowu przypuszczeni do pierwszego examinu rządowego w terminie nadzwyczajnym, mają wnieść prośbę o to przynajmniej trzy tygodnie przed upływem półrocza zimowego.

§■ 1З.

Dziekan rozpatruje prośbę i załączniki, a jeżeli nie zachodzą żadne przeszkody co do przypuszczenia do examinu, pisze zezwolenie na wniesioném podaniu.

§• H-

W razie nieznacznych wątpliwości, któreby kandydat mógł niezwłocznie sam usunąć, należy kandydatowi udzielić odpowiednych wskazówek, w wypadkach zaś wątpliwych należy rzecz przedłożyć Kolegium Profesorów do rozstrzygnięcia.

Jeżeli Kolegium Profesorów odmówi kandydatowi przypuszczenia do pierwszego examinu rządowego, wolno kandydatowi odwołać się do Ministerstwa Oświecenia.

§• 15.

Po zamknięciu terminu zgłoszeń Dziekan ułoży wykaz abe-cadłowy kandydatów, którzy mają być przypuszczeni do examinu.

§. 16.

Dziekani oceniają wspólnie według liczby examinatorôw, ażali bez znacznego uszczerbku dla wykładów wystarczy ustanowienie jednej komisyi, lub też czy potrzeba będzie ustanowić dwie lub więcej komisyi specyalnych jednocześnie examinujących, a ewentualnie powołać także examinatorôw nadzwyczajnych. (§. 7.).

W ostatnim wypadku Dziekani oznajmiają o tern Kolegium Profesorów, celem przedłożenia Ministerstwu odpowiednych w téj mierze wniosków.

Dziekani układają wspólnie liczbę dni examinowych i w wykazie kandydatów dopisują dzień, w którym kandydat ma przy-21 stąpić do examinu, w razie zaś, jeżeli ustanowiono dwie lub więcej komisyi examinacyjnych, dopisują także numer komisyi, do której każdy z kandydatów ma się zgłosić, i nazwisko kandydata.

Dziekani ogłaszają pomieniony wykaz na czarnej tablicy, a w razie potrzeby ogłaszają go także w salach wykładowych.

Drugi examin rządowy.

(Examin fachowy).

§• 17-

Do odbywania examinôw fachowych ustanawia Minister Oświecenia przy każdej Szkole Politechnicznej osobne komisye exa-minacyjne dla każdego Wydziału, a to na wniosek Kolegium Profesorów.

§• 18.

Komisya składa się z prezesa i stosownie do okoliczności z jednego lub dwóch zastępców prezesa (wiceprezesów), tudzież z tylu komisarzy examinacyjnych, ilu ich wymaga potrzeba ze względu na liczbę kandydatów i na konieczność częstszej zmiany w zwoływaniu komisyi specyalnych.

Prezes, mianowani zastępcy i komisarze examinacyjni stanowią komisyą główną.

Z pomiędzy nich prezes według własnego zdania ustanawia komisye do poszczególnych aktów examinu (komisye specyalne).

§. 19.

Na komisarzy examinacyjnych należy wybierać przedewszyst-kie'm profesorów i docentów dotyczącej Szkoły Politechnicznej, tudzież znakomitych mężów fachowych, nie należących do grona profesorów Szkoły Politechnicznej.

Każdy profesor lub urzędnik, powołany do sprawowania tych czynności, jest obowiązany do ich przyjęcia.

§. 20.

Prezes i jego zastępcy są zarazem examinatorami. W razie przeszkody zastępuje prezesa wiceprezes, wiceprezesa zaś najstarszy w służbie z obecnych członków komisyi examinacyjnéj.

22 §. 21.

Do examimi fachowego można przystąpić dopiero w ostatnich tygodniach ostatniego półrocza, przepisanego planem nauk dla dotyczącego Wydziału.

§. 22.

Examina fachowe nie odbywają się w pewnych terminach, lecz można je zdawać w ciągu całego roku naukowego z wyjątkiem feryi jesiennych i tych, które wśród roku naukowego przypadają.

§• 23-

Kandydat może zdawać examin fachowy przed jakąkolwiek komisyą examinacyjną.

Wszelako kandydat reprobowany może powtórzyć examin tylko przed komisyą tej Szkoły Politechnicznej, w której go re-probowano.

§• 24.

O przypuszczenie do drugiego examinu rządowego (fachowego) kandydat powinien wnieść pisemną prośbę do prezesa dotyczącej komisyi, załączając potrzebne dokumenta.

Dokumentami tymi są:

1.    Książka legitymacyjna, a względnie dowód, że kandydat

a)    od czasu zdanego z dobrym skutkiem pierwszego examinu rządowego był wpisany jako słuchacz zwyczajny Szkoły Politechnicznej przez sześć lub przez cztery półrocza, stosownie do tego, czy uczęszczał na Wydział Inżynieryi lub Budownictwa, czy też na Wydział Budowy machin lub Chemii technicznej ;

b)    uczęszczał na wszystkie dla dotyczącego Wydziału przepisane wykłady.

2.    Świadectwo zdanego pierwszego examinu rządowego, a względnie certyfikat zastępujący miejsce tego świadectwa (§. 37.).

3.    Świadectwo postępu z przedmiotów przepisanych §. 5. Prócz tego kandydat ma przedłożyć należycie uwierzytelnione

prace naukowe i inne, a względnie udowodnić, iż sam je wykonał.

Powyższe dokumenta muszą być przedłożone w oryginale i podczas examinu muszą być przystępne komisyi.

§• 25-

Prezes wyznacza termin examiné w w każdym wypadku

z osobna.

Prezes ma się jednak pospolicie trzymać tego porządku, w jakim kandydaci zgłaszali się do examinu.

§ 26.

Jeżeli prezes odmówi kandydatowi przypuszczenia do drugiego examinu rządowego, natenczas kandydatowi przysługuje prawo odwołania się do Ministerstwa Oświecenia.

§. 27.

Examin fachowy składa się z examinu praktycznego i teoretycznego. Pierwszy powinien się odbyć przed drugim.

Przy examinie praktycznym, kandydaci Wydziału Inżynieryi, Budownictwa i Budowy machin mają wypracować elaborat na zadany temat; na Wydziale Chemii technicznej zaś mają wykonać pracę chemiczno-techniczną.

Tematy przy examinie praktycznym należy tak wybierać, aby kandydatom podać sposobność do okazania biegłości we wszystkich głównych przedmiotach examinu.

Tematy mające być zadane, układa komisya examinacyjna, przeznaczając oraz examinatora, pod nadzorem którego kandydat ma wypracować elaborat.

Wypracowanie elaboratu ma być uskutecznione w lokalnościach Szkoły Politechnicznej i w czasie nie przekraczającym ośmiu dni.

Jeżeli kandydat przy examinie praktycznym odpowiedział wymaganiom prawnym, o czem orzeka komisya, natenczas przypuści się go do examinu teoretycznego. Jeżeli zaś kandydat nie uczynił zadość tym wymaganiom, w takim razie ma ponownie przystąpić do examinu praktycznego w terminie, który mu komisya wyznaczy.

§. 28.

Przy drugim examinie rządowym można uwzględnić przedłożone świadectwa examiné w kursowych, jeżeli świadectwa zawierają postęp „dobry“ lub wyższy.

Atoli examin praktyczny należy zdawać w całym zakresie, a tylko examin teoretyczny może być skrócony na zasadzie dobrych świadectw z examinôw kursowych.

Przepisy wspólne odnoszące się do obydwu examinow rządowych.

§• 29.

Każdy kandydat jest obowiązany stawie się do examinu tego dnia, który mu wyznaczono. Jeżeli zaś nie przybędzie na termin, poniesie wynikającą stąd szkodę.

Wszyscy kandydaci, którym tensam dzień wyznaczono do zdawania examinu, powinni dnia tego przybyć przed rozpoczęciem examinu i pozostać aż do jego ukończenia.

§• ЗО.

Zamiana dni examinowych pomiędzy dwoma lub kilkoma kandydatami może nastąpić tylko za zezwoleniem przewodniczącego (Dziekana, prezesa), atoli w razie ustanowienia dwóch ko-misyi specyalnych może być zamiana dozwolona tylko pod tym warunkiem, jeżeli to nie pociąga za sobą także zmiany oddziału komisyi, przeznaczonego poprzód dla kandydatów.

§• 31.

Examina z poszczególnych przedmiotów odbywają się ustnie, a stosownie do przedmiotu także pisemnie (graficznie) pod nadzorem. Przy examinie pisemnym (graficznym) komisya examiuacyjna ma prawo uwzględnić odpowiednio także przedłożone elaboraty z czasu studyów kandydata, z zachowaniem jednak wszelkich ostrożności przeciw podsuwaniu obcej pracy. Podczas trwania exa-minu ustnego mają być obecni przewodniczący tudzież większość examinatorôw.

Równocześnie można examinowae tylko dwóch kandydatów.

Examin ustny z jednego przedmiotu może trwać najdłużej

godzinę.

§• З2.

a w razie

Examina ustne odbywają się publicznie. Przewodniczący komisyi examinacyjnéj powinni zarządzić co należy, aby zapobiec naruszeniu spokoju i porządku, coby uchybiało godności i ważności aktu, lub niekorzystnie wpływało na swobodę umysłu kandydatów. Przewodniczący powinni wydalić naruszającego spokój potrzeby zarządzić nawet opróżnienie sali, w której się examin odbywa.

§• 33

Przy obradach i głosowaniu komisyi nad wynikiem odbytego examinu jawność jest wykluczona.

Komisya roztrząsa naprzód całkowity wynik examinu, a po objawieniu zdania przez każdego z examinatorôw, czy examin ze swego przedmiotu uznaje za udały, czy też nie, komisya orzeka, czy kandydat jest aprobowany, czy reprobowany.

Żaden examin rządowy nie może być uważany za udały, przy którym kandydat choćby z jednego przedmiotu (§. 34.) nie odpowiedział wymaganiom prawnym. Jeżeli kandydat nie odpowie z kilku przedmiotów, komisya orzeka głosowaniem o terminie, przed upływem którego kandydat nie może być przypuszczony do powtórzenia examinu rządowego.

Wynik examinu z poszczególnych nauk oznacza się notami:

bardzo dobry“, „dobry“, „dostateczny“ i „niedostate-

„celujący“

czny“, któryto wynik examinator zapisuje w osobnym protokole, przyczém także uwzględnia się odpowiedź na pytania, zadawane przez przewodniczącego lub komisarza rządowego (§. 8).

Na zasadzie oceny wyników examinu z poszczególnych przedmiotów komisya orzeka ostateczną notę, czy kandydat okazał się przez zdany examin jako „uzdolniony“, czy też „znamienicie uzdolniony“. Przytćm uwzględnia się także noty, uzyskane przy exami-nach kursowych.

§• 34.

Jeżeli kandydat tylko w jednym przedmiocie nie odpowiedział wymaganiom prawnym, wówczas może być przypuszczony do poprawienia nieudałego examinu z tegó przedmiotu po upływie terminu dwumiesięcznego.

Jeżeli przy tym examinie otrzyma znowu notę „niedostateczną“, może być ponownie przypuszczony do poprawienia examinu po upływie czterech miesięcy.

Każdy taki examin poprawczy musi się odbywać w ustawicznej obecności przewodniczącego dotyczącej komisyi examinacyj-néj , a w razie interwencyi komisarza rządowego przy pierwszym examinie (§ 8.), także w obecności tegoż komisarza.

§• 35.

Jeżeli kandydat z kilku przedmiotów nie odpowiedział wymaganiom prawnym, natenczas może być przypuszczony tylko do powtórzenia całego examinu, którego termin oznaczy komisya.

—- 2Ó —

Termin powtórzenia nieudałego w lipcu lub październiku ogólnego examinu rządowego może być naznaczony albo na najbliższy termin nadzwyczajny (koniec półrocza zimowego), albo na najbliższy termin lipcowy; termin zaś powtórzenia nieudałego w terminie nadzwyczajnym (koniec półrocza zimowego) pierwszego examinu rządowego może byc naznaczony albo w najbliższym terminie zwyczajnym, lub też w najbliższym terminie nadzwyczajnym.

Jeżeli kandydat także przy tćm powtórzeniu chociażby w jednym przedmiocie nie odpowiedział wymaganiom prawnym, to również może byc przypuszczony tylko do ponownego powtórzenia całego examinu.

§• 36.

Jeżeli kandydata reprobowano na cały rok przy pierwszym examinie rządowym, w takim razie wolno komisyi wskazać te przedmioty, na których wykład lub ćwiczenia kandydat ma uczęszczać w ciągu tego roku.

§• 37.

Ostateczny wynik examinu ogłasza się publicznie natychmiast po ukończeniu obrad, zapisuje się go w książce legitymacyjnej kandydata i stwierdza pieczęcią akademicką, a w razie reprobowania kandydata dopisuje się także termin powtórzenia nieudałego examinu i inne na reprobowanego nałożone warunki przypuszczenia do ponownego examinu.

Po zdaniu z pomyślnym skutkiem exarninôw wydaje się świadectwo exarninôw rządowych. Jeżeli komisya uwolniła kandydata zupełnie albo z wyjątkiem jednego przedmiotu od pierwszego examinu rządowego (§. 4.), w takim razie zamiast świadectwa z tego examinu wydaje się kandydatowi certyfikat, stwierdzający tę okoliczność.

§• 38.

Świadectwa examinu rządowego jak również certyfikaty zastępujące świadectwo pierwszego examinu rządowego mają zawierać, oprócz rodowodu kandydata i skreślenia toku odbytych nauk, tudzież, w razie zdania examinu, daty tego examinu, także noty exarninôw kursowych, jakie kandydatowi zostały policzone, jak również te noty, które kandydat uzyskał z reszty przedmiotów examinu; w świadectwie examinu fachowego ma być uwidoczniony

także wynik examinu praktycznego, a obadwa świadectwa muszą zawierać notę ostateczną.

Świadectwa odbytych examinôw wydaje się jedynie w tym języku, jaki jest wykładowym w dotyczącej Szkole Politechnicznej.

§• 39-

Jeżeli słuchacz przed udałym pierwszym examinent rządowym uczęszczał na wykłady lub ćwiczenia, które planem nauk dla dotyczącego Wydziału należą do kursów wyższych niż czwartego, natenczas te przedmioty (wyjąwszy przypadek przewidziany dla chemików w §. 11. punkt 3.) mogą mu być tylko w takim razie policzone dla przypuszczenia go do drugiego examinu rządowego, jeżeli w najbliższym terminie nadzwyczajnym zdał pierwszy examin rządowy z pomyślnym skutkiem.

§. 40.

Przeciwko orzeczeniu komisyi względem wyznaczenia terminu do powtórzenia examinu rządowego nie ma rekursu.

§• 41.

Jeżeli ktoś podstępem uzyskał przypuszczenie do examinu rządowego, a w szczególności, jeżeli reprobowany kandydat podstępnym sposobem wyłudził przypuszczenie do powtórzenia examinu przed terminem przepisanym lub przed inną, a nie kompetentną komisyą, albo w ogóle obszedł niniejsze przepisy, natenczas nie tylko uważa się za nieważny taki examin, choćby z pomyślnym skutkiem zdany, lecz pominąwszy skutki, wypływające z ustaw karnych, kandydat jeżeli jest jeszcze akademikiem, może być wykluczony ze wszystkich Szkół Politechnicznych na pewien czas lub na zawsze.

§. 42.

Każdy kandydat zgłaszający się do examinu, jest obowiązany przed przystąpieniem do examinu zapłacić taxę, którą się ustanawia w wysokości dziesięciu zł. w. a. za każdy ogólny examin rządowy, w wysokości zaś dwudziestu zł. w. a. za każdy examin fachowy.

Taxę i kwotę na stępel świadectwa opłaca się przy pierwszym examinie rządowym na ręce dziekana, przy drugim exa-minie rządowym na ręce prezesa komisyi examinacyjnéj za odpo-

wiedném pokwitowaniem. Do zapłacenia całej taxy są obowiązani także ci słuchacze, którzy na zasadzie pomyślnych examinôw kursowych zostali częściowo lub w całości uwolnieni od examinôw rządowych.

§• 43-

Kto na 24 godziny przed terminem examinowym nie zapłaci taxy lub się nie wykaże należącem się mu uwolnieniem od taxy, ten nie będzie przypuszczony do examinu.

§• 44-

Każdy słuchacz zwyczajny Szkoły Politechnicznej, uwolniony od opłaty całego lub połowy czesnego w tém półroczu, w którćm przystępuje do examinu rządowego, uzyskuje temsamém także uwolnienie od całej lub od połowy taxy examinowéj.

U słuchaczy, przystępujących do examinu w pierwszych czterech tygodniach półrocza, uwzględnia się w téj mierze także uwolnienie od opłaty czesnego uzyskane w poprzedniem półroczu.

Słuchacz uwolniony od opłaty czesnego w ostatnie'm półroczu swoich studyów akademickich, zyskuje zarazem uwolnienie od taxy za examin fachowy, jeżeli do niego przystępuje w ciągu następnego roku naukowego.

Za examin fachowy w późniejszym czasie zdawany opłaca się bezwzględnie należne taxy.

§• 45;

Wszelkie z jakiegokolwiek tytułu uzyskane uwolnienie od taxy traci ważność przy powtórzeniu examinôw.

§. 46.

Z końcem każdego półrocza rozdziela się taxy w równych częściach pomiędzy examinatorôw ; atoli przewodniczący i ten profesor, który kieruje examinem praktycznym, biorą po dwie części.

B. Examina kursowe.

§■ 47.

Istniejące examina kursowe celem uzyskania świadectwa z poszczególnych przedmiotów odbywają się publicznie pod nadzorem Dziekana tego Wydziału, do którego examinand uczęszcza.

- 29 —

W razie przeszkody zastępuje Dziekana w czynności nadzorowania zastępca jego (Prodziekan).

§ 48.

Pomienione examina mają się odbywać zaraz po ukończeniu wykładów. Wyjątkowo można za zezwoleniem Rektora zdawać te examina z początkiem następnego roku naukowego po koniec października za opłatą taxy w kwocie pięciu zł. w. a.

Do tegosamego terminu i po dopełnieniu wymieninnych wyżej warunków examin nieudały może być raz powtórzony ¹).

§• 49-

Przy ocenianiu wyniku examinu służą za miarę nie tylko postępy okazane przy ustnym lub pisemnym examinie, ale także postępy udowodnione pracami w salach konstrukcyjnych i labora-toryach, tudzież uwierzytelnionymi pracami domowymi. Ze wszystkich przedmiotów, które nie ograniczają się na same ćwiczenia, należy przedsięwziąć ustny examin dla ocenienia postępu, a wynik examinu uwidocznić w świadectwie.

Postęp wyraża się notami: „celujący“, „bardzo dobry“, „dobry“, „dostateczny“ i „niedostateczny“.

§• 50.

Z przedmiotów drugiego examinu rządowego w każdym Wydziale (§. 3.) nikt nie może zdawać examinôw kursowych, dopo-kąd nie zda pierwszego examinu rządowego lub examinôw kursowych z poszczególnych przedmiotów pierwszego examinu rządowego, a to z postępem przynajmniej dostatecznym.

Kto chce być przypuszczonym do examinu kursowego z końcowych przedmiotów na każdym Wydziale t. j. z budowy dróg i robót wodnych, budowy mostów i kolei żelaznych, budownictwa lądowego i architektury, teoryi machin i budowy machin, chemii analitycznej, technologii chemicznej i chemii rolniczej, musi się

- 30 -

prócz tego wykazać potwierdzeniem frekwentacyi ze wszystkich nauk, będących przedmiotami drugiego examinu rządowego w dotyczącym Wydziale²).

§• 51.

W absolutoryach wypisuje się poszczególne nauki w takim samym porządku , w jakim umieszczone są w planie nauk odpo-wiednych Wydziałów: w rubryce „Postęp“ należy w każdym razie umieścić uzyskaną notę postępu, jeżeli zaś słuchacz nie zdawał examinôw, uwidocznić to wyraźnie w tejże rubryce słowami: „Nie udowodniony“.

Prócz tego należy po przedmiotach czwartego półrocza w sposób wyrazisty umieścić uwagę w drukowanych blankietach, z którćjby powziąć było można, czy abituryent zdawał, czy nie, pierwszy examin rządowy, lub równoważne examina kursowe.

oo

UJ

OO

tr

I. Nauki matematyczne.

I. Matematyka kurs I.

Profesor: Posada nieobsadzona.

(Tygodniowo 6 godzin wykładu i 3 godziny ćwiczeń w obydwu

półroczach).

Zasady anałizy wyższej, a) Początki rachunku różniczkowego: Funkcya i jej ciągłość. Różniczkowanie funkcyi jednej zmiennej. Różniczkowanie funkcyi wielu zmiennych i funkcyi uwikłanych. Wzór Taylor’a. Ъ) Zastosowanie analityczne rachunku różniczkowego: Teorya równań algebraicznych. Rozwiązywanie równań ze spółczynnikami liczebnymi. Sposoby rugowania. Wyznaczniki. — Wyznaczenie wartości ułamków, których licznik i mianownik staje się o lub oo.— Rozkładanie ułamków wymiernych na ułamki proste. — Maximum i minimum funkcyi. — Zbieżność szeregów nieskończonych. Rozwijanie funkcyi na szeregi i na iloczyny nieskończone, c) Początki rachunku całkowego: Całka określona i nieokreślona. Sposoby całkowania. Całkowanie funkcyi algebraicznych wymiernych, tudzież niektórych niewymiernych. Całkowanie funkcyi przestępnych. Różniczkowanie i całkowanie pod znakiem' całkowania.

II. Geometrya analityczna, a) Układy spółrzędnych na płaszczyźnie i w przestrzeni, tudzież przemiana tychże. — Punkt i prosta na płaszczyźnie. Punkt, płaszczyzna i prosta w przestrzeni. Stosunek podwójnego podziału. Inwolucya, — Teorya

krzywych rzędu 2go.—Teorya powierzchni rzędu 2go. Ъ) Teorya stycznych, asymptot, punktów osobliwych i krzywizny krzywych płaskich. — Rektyfikacya i kwadratura krzywych płaskich. — Kwadratura i kubatura powierzchni obrotowych. Płaszczyzna ściśle styczna, krzywizna i skręcenie krzywych skośnych. Teorya styczności powierzchni.

2. Matematyka kurs II.

Profesor: Dr. Władysław Zajączkowski.

(Tygodniowo 5 godzin wykładu i 2 godziny ćwiczeń w obydwu

półroczach).

I.    Analiza wyższa. Powtórzenie początków rachunku różniczkowego i całkowego. Przekształcenie wyrażeń różniczkowych. Formowanie równań różniczkowych. Teorya Jacobianu. Całkowanie równań różniczkowych zwyczajnych rzędu lgo i rzędów wyższych osobliwie liniowych. Całkowanie układu równań różniczkowych zwyczajnych. Całkowanie równań różniczkowych cząstkowych rzędu lgo, liniowych i ogólnych z trzema zmiennymi Sposoby obliczenia całek określonych. Całki wielokrotne. Całki Eulera. Całki i szeregi FourieFa. Zasady rachunku przemienności.

II.    Teorya ogólna linii krzywych i powierzchni. Powtórzenie kursu lgo. Krzywizna powierzchni. Układ potrójny powierzchni prostokątnych. Kwadratura i kubatura powierzchni.

3. Geometrya wykreślna.

Profesor : Karol Maszkowslri.

(Tygodniowo 6 godzin wykładu, 12 godzin rysunków w obydwu

półroczach).

Na Oddziale Hutniczym

(Tygodniowo 6 godzin wykładu, 12 godzin rysunków ,w półroczu zimowém; 6 godzin wykładu, 6 godzin rysunków w półroczu

letnićm).

Punkt, prosta, płaszczyzna i płaskościenne utwory przestrzenne. Linie i powierzchnie krzywe. Styczność i przenikania się.

— зз —

Nauka o cieniach. Wszystko w rzutach prostokątnych i w perspektywie rzutowej. Axonometrya. Perspektywa wolna. Ciesiołka i kamieniarka.

4. Geometrya syntetyczna.

(Geometrya w połączeniu z nauką o rzutach środkowych).

Docent prywatny : Gustaw Krammer. (Tygodniowo 5 godzin wykładu w obydwu półroczach).

a) Geometrya.

Miejsce Geometryi w trójce umiejętności stanowiących razem umiejętność formy natury. Jej orzeczenie. Wyobrażenia i utwory geometryczne. Prawo dwoistości. Prawo troistości. Prawo po-stępności.

Krzywe płaskie, krzywe kuliste, powierzchnie walcowe, powierzchnie stożkowe i krzywe płaskie w nieskończonej dali rzędu drugiego.

Powierzchnie spaczone rzędu drugiego.

Powierzchnie krągłe rzędu drugiego.

O współkreślności przestrzennych systemów punktów i

płaszczeni.

Ъ) Nauka o rzutach środkowych i jéj zastosowanie.

a) Przedstawienie oznaczoności. ß) Przedstawienie obrazowości.

Y) Teorya harmonii barw.

5. Mechanika.

Profesor : Jan Nepomucen Franke.

(Tygodniowo 7 godzin wykładu w obydwu półroczach).

Kinematyka punktu i układów sztvwnych. Statyka punktu i układów sztywnych z uwzględnieniem metod analitycznych i wy-kreślnych. Dynamika punktu i układów sztywnych. Teorya sprężystości i wytrzymałości. Hydrostatyka i hydrodynamika.

6. Statyka wykreślna.

Docent prywatny i honorowany: Karol Skibiński.

(Tygodniowo 3 godziny wykładu i 3 godziny rysunków w obydwu

półroczach).

Rachunek wykreślny. Wielobok sił i wielobok sznurowy dla sił o dowolnych kierunkach. Składanie sił w przestrzeni. Siły równoległe w przestrzeni i w płaszczyźnie. Moment statyczny, moment bezwładności, powierzchnie i krzywe bezwładności i jądra ciał i przekrojów. Figury odwrotne i zastosowanie prawa odwrotności do wykreślenia sił działających w systemach kratowych.

Linia sprężysta i jéj zastosowanie do wyznaczenia sił zewnętrznych dla belki na końcach przytwierdzonej.

7. Geodezya kurs I.

Profesor: Dominik Zbrożek.

(Tygodniowo 4 godziny wykładu i 4 godziny rysunków, nadto 3 godziny ćwiczeń w jednym dniu tygodnia w półroczu zimowćm, i 8 godzin ćwiczeń w półroczu letnićm).

Zasady teoryi najmniejszych kwadratów na podstawie najmniejszego przymusu. Najprostsze operacye miernictwa. Zdejmowanie mniejszych obszarów węgielnicami. Pomiary stolikiem mierniczym i narzędziami kątomierniczymi. ‘ Tryangulacya graficzna. Tryangulacya mniejsza teodolitem i wyrównanie tryangulacyi. Obrachowanie powierzchni. Geometryczne i barometryczne mierzenie wysokości. Poziomowanie. Rysowanie planów sytuacyjnych kreskowanych i warstwowych. Wypracowanie zadań sekcyami.

8. Geodezya kurs II.

Profesor: Dominik Zbrożek.

(Tygodniowo 7 godzin wykładu w obydwu półroczach; oprócz tego 20-dniowe pomiary od 1. do 20. lipca w celu wypracowania

zadań).

Teorya najmniejszych kwadratów na podstawie rachunku prawdopodobieństwa. Teorya dokładności w geodezyjném oznaczeniu punktu.

- 35 —

Poziomowanie ścisłe. Teorya mierzenia wysokości trygonometrycznie. Wyrównanie sieci wysokościowej. Tachymetrya. Wytyczenie łuków.

Astronomia sferyczna. Teorya instrumentu południkowego, uniwersalnego i 9extantu.

Teorya instrumentów, używanych w wyższej geodezyi.

Mierzenie basis. Tryangulacya. Wyrównanie sieci tryangu-

lacyjnéj.

Oznaczenie geograficzne miejsca. Kartografia.

Wypracowanie zadań sekcyami.

9. Geodezya kurs III.

Profesor: Dominik Zbrożek.

Studya nad pojedyńczymi działami geodezyi. Ćwiczenia w muzeum, obserwatoryum i na polu.

II. Nauki przyrodnicze.

10. Fizyka ogólna i techniczna kurs I.

Profesor : August Witkowski.

(Tygodniowo 5 godzin wykładu w obydwu półroczach).

Wstęp do fizyki: O ruchu, sile i energii.

Mechaniczne własności materyi.

Wiadomości z akustyki.

Nauka o promieniowaniu, z teoryą przyrządów optycznych.

II. Fizyka ogólna i techniczna kurs II.

Profesor: August Witkowski.

(Tygodniowo 3 godziny wykładu w obydwu półroczach).

Teorya ciepła.

Elektryczność i magnetyzm.

— Зб —

12. Encyklopedya chemii.

Profesor: Dr. August Freund.

(Tygodniowo 3 godziny wykładu w obydwu półroczach). Najważniejsze wiadomości z chemii nieorganicznej i orga

nicznej.

13. Chemia ogólna.

Profesor: Dr. August Freund.

(Tygodniowo 7 godzin wykładu w półroczu zimowém). Chemia ogólna nieorganiczna.

Wstęp do chemii nowoczesnej. Metaloidy i tychże związki Metale i tychże związki.

(Tygodniowo 7 godzin wykładu w półroczu letniem). Chemia ogólna organiczna.

Chemia związków tłuszczowych. Związki sinowe. Związki aromatyczne. Krótki rys lito- i zoochemii.

14. Chemia analityczna.

Profesor : Dr. August Freund.

(Tygodniowo l godzina wykładu i 12 godzin ćwiczeń w półroczu

letniem).

Chemia analityczna jakościowa.

(Tygodniowo l godzina wykładu i 12 godzin cwiczeń w obydwu

półroczach).

Chemia analityczna ilościowa.

15. Chemia rolnicza.

Docent pryw. i honorowany : Dr. Boman Wawnikiewicz. (Tygodniowo 3 godziny wykładu w półroczu letniem). Wytwarzanie materyi organicznej w roślinach, jéj przemiany, pokarmy roślinne.

Powstawanie gleby, jéj własności fizyczne i chemiczne. Nawozy, ich skład i działanie.

-- 37 —

16. Mineralogia ogólna.

Profesor: Julian Niedźwiedzki.

(Tygodniowo 4 godziny wykładu i l godzina ćwiczeń w półroczu

zimow’ém).

Nauka krystalografii, obejmująca także główne zasady obra-chowania krystalograficznego. Własności fizykalne minerałów i metody dochodzenia tychże. Skład chemiczny minerałów. Systematyka mineralogiczna.

17. Mineralogia szczegółowa.

Profesor : Julian Niedźwiedzki.

(Tygodniowo 4 godziny wykładu i 2 godziny ćwiczeń w półroczu

letniém).

Charakterystyka około 130 gatunków minerałów ważniejszych naukowo lub ze względów technicznych z podaniem ich znacho-dzenia się i użycia w ogóle, szczególniej zaś w Galicyi i krajach sąsiednich. Ćwiczenia w oznaczeniu minerałów.

18. Petrografia.

Profesor : Julian Niedźwiedzki.

(Tygodniowo 2 godziny wykładu i 1 godzina ćwiczeń w półroczu

zimowem).

Charakterystyka minerałów wchodzących w skład skał. Textury skał. Sposób oznaczenia petrograficznego. Charakterystyka około sześćdziesięciu gatunków skał, ważniejszych naukowo lub ze względów technicznych, z uwzględnieniem ich znachodzenia się i użycia.

19. Geologia.

Profesor: Julian Niedźwiedzki.

(Tygodniowo 4 godziny wykładu i l godzina ćwiczeń w półroczu

letniém).

Kształt i ciepło ziemi. Czynniki teraźniejsze (wulkanizm, woda, organizmy) i ich działanie. Zastosowanie ich do wytłoma-czenia powstania skał. Architektonika dostępnej skorupy ziemi. Przegląd epok tworzenia się jéj , znamionujący poszczególne for-

macye со do ich cech paleontologicznych i petrograficznych, tudzież co do ich występowania geograficznego i zawierania w sobie kopalin technicznie ważnych. Przegląd stosunków geologicznych Galicyi i krajów ościennych.

20. Zoologia.

Docent honorowany: Dr. Ignacy Petelenz. (Tygodniowo 4 godziny wykładu i 4 godziny ćwiczeń w półroczu letniém).

Część ogólna : Pojęcie, podział i historya zoologii. Ogólna budowa zwierzęcia. Morfologia. (Komórka. Tkanki. Narzędzia wyższego rzędu. Porównawcza anatomia. Historya rozwoju).

Część szczegółowa: I. Przegląd systematyczny zwierząt z szczególnćm uwzględnieniem grup i gatunków w praktyce ważniejszych. II. Budowa ciała ludzkiego.

21. Botanika.

Docent hon rowany: Dr. Eustachy Woloszczak. (Tygodniowo 2 godziny wykładu i 1 godzina ćwiczeń w obydwu

półroczach).

I. Nauka o komórce. Anatomia i fizyologia roślin.

II. Morfologia i systematyka Skrytopłciowych (Kryptogamae), Nagoziarnowych (Gymnospermae), i Okrytoziarnowych (An-giospermae).

22. Encyklopedya leśnictwa.

Docent prywatny: Henryk Strzelecki. (Tygodniowo 3 godziny wykładu w obydwu półroczach).

Systematyka i metodologia leśnictwa. Historyczny rozwój gospodarstwa lasowego i nauki leśnictwa.

Las w stanie natury: siedlisko lasu, — roślinność leśna, — zwierzęta las zamieszkujące. — Ważność lasu w gospodarstwie przyrody.

Las przedmiotem kultury ziemiańskiej: użytkowanie, zachowanie, urządzenie i ocenienie, zawiadywanie lasu Ważność lasu w gospodarstwie społecznćm.

III. Nauki technologiczne.

23. Technologia mechaniczna kurs I.

Profesor: Juliusz Jaxa Bykowski.

(Tygodniowo 3 godziny wykładu w obydwu półroczach).

1.    Część ogólna:

Technologia mechaniczna metali.

Rodzaje, wyrób i własność metali, a mianowicie.

Żelaza, miedzi, cynku, cyny, ołowiu, antymonu, glinu, złota, srebra, platyny, rtęci i aliażów.

Mechaniczne obrabianie metali.

Narzędzia ręczne i mechaniczne.

2.    Część szczegółowa.

muter, gwoździ,

Wyrób szyn, blachy, drutu, rur, śrub

igieł i szpilek i t. d.

Technologia mechaniczna drzewa.

Rodzaje i własności drewna. Obrabianie. Narzędzia ręczne i mechaniczne

24. Technologia mechaniczna kurs II.

Profesor . Juliusz Jaxa Bykowski.

1. Część ogólna:

Technologia przędziwa.

Wyrób i własności przędziwa, a mianowicie:

Bawełny, lnu, konopi, juty, wełny i jedwabiu. Przędzielnictwo i tkactwo, jakoteż narzędzia i maszyny przy-tćm używane.

2. Część szczegółowa:

Tkaniny gładkie, czynowate, wzorzyste i aksamitne; tkaniny sukiennicze. Tkaniny Oczkowe, gładkie i wzorzyste. Tkaniny

gazowe.

Papiernictwo. Materyały, wyroby, maszyny.

Mielnictwo. Młyny zbożowe. Materyały, metody, maszyny.

40 -

25. Urządzenie i zarząd fabryk mechanicznych.

Profesor: Juliusz Jaxa Bykowski.

(Tygodniowo 2 godziny wykładu w półroczu zimowém, projektowanie 2 godziny w półroczu letniém).

Urządzenie i zarząd techniczny zakładów przemysłowych mechanicznych, a mianowicie: Odlewni, fabryk maszyn, tartaków, przędzalni, tkalni, papierni i młynów zbożowych.

26. Technologia chemiczna kurs I.

Zastępca profesora: Bronisław Pawlewski.

(Tygodniowo 4 godziny wykładu w obydwu półroczach).

Przemysł chemiczny ciał mineralnych. Metalurgia żelaza, cynku i ołowiu. Technologia siarki, soli kuchennej, boraksu, saletry, soli potasowych. Technologia kwasu siarkowego, solnego i azotowego. Technologia sody i wapna bielącego. Otrzymywanie soli amoniakalnych, soli sinowych, soli chromowych, chloranu potasowego, podsiarczynów, szkła wodnego. Otrzymywanie soli glinowych. Ceramika Wyrób szkła. Wyrób zapałek.

27. Technologia chemiczna kurs II.

Zastępca profesora : Bronisław Pawlewski.

Przemysł chemiczny ciał organicznych. Technologia cukru, alkoholu, piwa. Technologia krochmalu i cukru gronowego. Technologia kleju i mydła.

28. Analiza chemiczno-techniczna.

Zastępca profesora: Bronisław Pawlewski. (Tygodniowo 12 godzin ćwiczeń w obydwu półroczach). Zajęcia praktyczne w pracowni chemiczno-technicznej.

29. Analiza i produkcya chemiczno-techniczna.

Zastępca profesora: Bronisław Pawlewski. (Tygodniowo 20 godzin ćwiczeń w obydwu półroczach.). Ćwiczenia praktyczne w pracowni chemiczno-technicznej.

— 41

30. Fabrykacya nawozów sztucznych.

Docent prywatny: Dr. Roman Wawnikiewicz. (Tygodniowo 1 godzina wykładu w półroczu letniém).

31. Towaroznawstwo techniczne.

Docent honorowany : Dr. Mieczysław Danin Wąsowicz.

(Tygodniowo 4 godziny wykładu, 2 godziny ćwiczeń w półroczu

zimowém).

Technicznie ważne kleje, klejożywice, żywice, balsamy, soki roślinne i olejki lotne. Roślinne i zwierzęce tłuszcze i oleje tłuste. Towary kolonialne i inne technicznie ważne surowe płody roślinne i zwierzęce. Garbniki, farby i w farbierstwie używane przetwory. Surowe płody świata nieorganicznego i dla przemysłu ważne przetwory chemiczne.

Wszystko z drobnowidzowo - botanicznymi, względnie chemicznymi demonstracyami.

IV. Nauki inżynierskie i budownicze.

32. Teorya machin.

Profesor: Jan Nepomucen Franke.

(Tygodniowo 3 godziny wykładu w obydwu półroczach).

a)    Wyliczenie i podział motorów hydraulicznych. Koła wodne, Turbiny.

b)    Wyliczenie i podział machin parowych. Kinematyka, dynamika i regulacya machin parowych.

33. Encyklopedya mechaniki i nauki o machinach.

Profesor: Jan Nepomucen Franke.

(Tygodniowo 3 godziny wykładu w półroczu zimowém i 4 godziny w półroczu letniém).

Zasady statyki i dynamiki, teorya sprężystości i wytrzymałości, tudzież hydrostatyki i hydrodynamiki na podstawie rachunku

42 —

elementarnego Nauka o motorach i machinach, osobliwie w przemyśle chemicznym stosowanych.

¹

Do examinôw kursowych w terminie późniejszym może przypuścić jedynie c. k. Ministerstwo Wyznań i Oświecenia na prośbę, wniesioną za pośrednictwem Rektoratu najpóźniej 14. października, lub w ciągu stycznia, stosownie do tego, czy słuchacz chce przystąpić do tego examinu kursowego z końcem następnego półrocza zimowego, czy też z końcem następnego półrocza letniego. (Rozporządzenie 0. k. Ministerstwa W. i O. z dnia 17. czerwca 1885. p. 1. 3483).

²

To postanowienie stosuje się także do wydawania świadectw z ćwiczeń konstrukcyjnych i zajęć praktycznych, połączonych z przedmiotami końcowymi. (Rozporządzenie c. k. Ministerstwa W. i O. z dnia 14. lipca 1884. p. 1. 14397/^3).

34. Encyklopedya machin.

Profesor: Juliusz Jaxa Bykowski.

(Tygodniowo 3 godziny wykładu w obydwu półroczach). Części składowe machin.

Motory zwierzęce, wodne, wietrzne, parowe, kaloryczne gazowe. Maszyny transportowe dla ciał stałych i płynnych. Tabory dróg żelaznych. Maszyny budowlane

35. Budowa machin kurs I.

Profesor: Bogdan Maryniak.

(Tygodniowo 5 godzin wykładu i to godzin ćwiczeń z konstrukcyi machin w obydwu półroczach).

Wykład:

a) Śruby, nity, czopy, wały, sprzęgacze, osi, łożyska, koła zębate i pasowe, kręgi nieokrągłe, korby, trzony, tłoki i łączniki. h) Wodzidła.

c) Transmisye linowe.

Ćwiczenia konstrukcyjne:

Obliczanie i konstrukcya wszystkich części machin podanych w wykładzie.

36. Budowa machin kurs II.

Profesor: Bogdan Maryniak.

(Tygodniowo 5 godzin wykładu i to godzin ćwiczeń z konstrukcyi machin w obydwu półroczach).

Wykład:

a)    Motory zwierzęce: Machiny i przyrządy do dźwigania ciężarów, jako to: wielokluby, windy i żurawie.

b)    Motory nieżywotne:

1. Obliczanie machin parowych na podstawie teoryi tychże, obliczenie i ustalenie rozmaitych systemów kotłów parowych. Budowa rozmaitych systemów machin parowych.

Sta widia suwakowe, kruczkowe i wentylowe. Koła rozpędowe Ramy i fundamentowanie machin parowych. Budowa pomp powietrznych, oziębialnych i zasilających.

2. Teorya i konstrukcya motorów hydraulicznych, jako to : kół wodnych i turbin.

c) Łotoki, śluzy i akwadukty.

Ćwiczenia konstrukcyjne:

Obliczenie i konstrukcya machin podanych w wykładzie.

37. Mechanika budownicza część I.

Docent prywatny : Maxymilian Thullie.

(Tygodniowo 4 godziny wykładu i 4 godziny rysunków w półroczu zimowćm).

Wiadomości wstępne ze statyki wykreślnćj. Główne własności wieloboku sznurowego i wieloboku sił. Prawa równowagi. Składanie sił równoległych. Belka oparta w dwu punktach. Siły poprzeczne i momenty zgięcia dla obciążenia stałego. Wytrzymałość na ciągnienie, ciśnienie i ścinanie. Siły wewnętrzne w belce. Momenty bezwładności. Obliczenie belek drewnianych i żelaznych. Belki złożone i obliczenie klinów. Obliczenie nitów. Zasady obliczenia słupów wystawionych na wyboczenie. Obliczenie wsporników. Belki kratowe i ich plany sił. Obliczenie dachów. Równowaga budowli ziemnych. Teorya ciśnienia ziemi i murów oporowych. Teorya sklepień. Sklepienie kolebkowe, krzyżowe i kopułowe. Wykreślanie linii ciśnienia.

38 Mechanika budownicza część II.

Docent prywatny : Maxymilian Tlmllie.

(Tygodniowo 4 godziny wykładu i 4 godziny rysunków w półroczu letnićm).

Teorya mostów:

Określenie sił działających na mosty. Podział mostów na systemy. Obciążenie mostów drogowych i kolejowych. Siły poziome. Natężenie dopuszczalne według Winklera i Weyraucha.

- 44 -

Siły zewnętrzne:

Belka jednoprzęsłowa zwykła. Działanie ciężarów skupionych i obciążenia ciągłego. Linie wpływowe. Wpływ poprzecznie. Oznaczenie sił zewnętrznych belki ciągłej sposobem wykreślnym.

Siły wewnętrzne:

Belka kratowa równoległa. Belka kratowa wieloboczna. Belka paraboliczna, Paulego i Szwedlera. Belka o kracie złożonej. Ilość materyału. Belka Winklera o najmniejszej ilości materyału. Belka rozporowa prosta. Belka z ciężarem pomocniczym.

39. Mechanika budownicza kurs I.

Docent honorowany : Karol Skibiński.

(Tygodniowo 4 godziny wykładu i Ą godziny rysunków w półroczu zimowém).

Główne zasady statyki wykreślnej.

Ogólna teorya sprężystości. Spółczynniki mocy.

Wytrzymałość normalna i jej zastosowanie praktyczne. Wytrzymałość na ścinanie. Obliczenie połączeń.

Wytrzymałość na zgięcie. Siły wewnętrzne. Moment oporu. Moment statyczny i moment bezwładności. Najkorzystniejsze przekroje. Siły zewnętrzne. Obliczenie belek na końcach wolno opartych lub przytwierdzonych pod wpływem obciążenia ciągłego lub systemu ciężarów skupionych. Ogólna teorya belki ciągłej. Belki drewniane pojedyńcze i złożone, belki z wzorówek, belki blaszane. Obliczenie stropów. Obliczenie belek narażonych na wy-boczenie.

Systemy kratowe. Obliczenie belek kratowych i dachów. Teorya parcia ziemi i murów oporowych.

Teorya sklepień i filarów.

(Przeprowadzenie analityczne i wykreślne).

40. Mechanika budownicza kurs II.

Docent honorowany: Karol Skibiński.

(Tygodniowo 4 godziny wykładu i 4 godz. rysunków w półroczu

letnićm).

Sklepienia pod wysokimi nadsypkami.

Sklepienia tunelowe.

Teorya mostów:

Rodzaje belek mostowych. Ciężar własny i obciążenie przypadkowe mostów drogowych i kolejowych. Siły poziome. Dozwolone natężenie na podstawie najnowszych doświadczeń.

Belka jednoprzęsłowa. Maxima momentów i sił poprzecznych dla obciążenia ciągłego i dla ruchomego systemu ciężarów skupionych. Ciężar równoważny dla pociągów kolejowych. Wpływ poprzecznie.

Belka wieloprzęsłowa w ogólnych zarysach.

Obliczenie belek drewnianych i żelaznych.

Belki kratowe równoległe o kratownicy pojedynczej, wielokrotnej lub złożonej. Belki wieloboczne różnych systemów. (Przeprowadzenie analityczne i wykreślne).

— 45 -

41. Teorya belki ciągłej i łuków sprężystych.

Docent prywatny: Karol Skibiński.

(Tygodniowo 2 godziny wykładu w półroczu letniém).

Belka ciągła: Wpływ obciążenia ruchomego i ciężaru własnego. Maxima i minima momentów i sił poprzecznych. Wpływ zmienny ciepłoty. Obliczenie belek pełnych i kratowych.

Łuki sprężyste ze stawami i bez stawów. Wpływ ciężaru skupionego. Linie wpływowe. Wpływ ciężaru własnego, obciążenia zmiennego, zmiany ciepłoty i poddania się podpór. Maxima i minima natężeń przekroju. Obliczenie łuków pełnych i kratowych. Przyczółki i filary.

42. Budowa dróg i roboty wodne.

Profesor: Józef Rycliter.

(Tygodniowo 7 godzin wykładu w obydwu półroczach; 10 godzin rysunków w zimowém, a 12 godzin rysunków w letniém półroczu).

Budowa dróg:

Projektowanie komunikacyi, roboty ziemne. Praca zwierząt w pociągu. Spadki i łuki dróg. Trasowanie dróg. Różne rodzaje dróg. Utrzymanie dróg.

-46-

Roboty wodne:

Opady atmosferyczne. Pomiary wodne. Nauka o fundamentach. Bulwary. Budowa jazów. Obudowa potoków górskich, regu-lacya rzek, spławianie drzewa, żegluga rzeczna. Śluzy komorowe, kanały żeglugi. Ulepszenia rolne polegające na osuszaniu i nawodnianiu. Stawy rybne. Wodociągi i kanalizacya miast. Cysterny, studnie i wiercenia głębokie.

43. Encyklopedya nauk inżynierskich.

Profesor: Józef Rycliter.

(Tygodniowo 3 godziny wykładu w obydwu półroczach). Ogólne zasady projektowania dróg i kolei. Roboty ziemne. Różne rodzaje dróg. Budowa toru. Mosty. Fundamenty. Studnie i wiercenia głębokie. Wodociągi i kanalizacya miast. Osuszanie i nawodnianie.

44. Budowa mostów kurs I.

Profesor: Józef Jaegermann.

(Tygodniowo 2 godziny wykładu i 6 godzin rysunków w obydwu

półroczach).

Wstęp i historyczny pogląd na rozwój budowy mostów. Roboty wstępne, wytyczenie i oznaczenie szerokości wolnego przepływu przy mostach.

Konstrukcye przyczółków, filarów i jarzm mostowych.

Mosty drewniane, belkowe, wisząco-zastrzałowe, rozporowo-zastrzałowe, łukowe i kratowe mosty.

Mosty kamienne: przepusty płytowe, sklepione przepusty i mosty. Wiadukty i akwadukty jedno- i wielopiątrowe. Kosztorysowanie mostów drewnianych i kamiennych.

45. Budowa mostów kurs li. i budowa tunelów.

Profesor : Józef Jaegermann.

(Tygodniowo 4 godziny wykładu i 10 godzin rysunków w obydwu

półroczach).

Historyczny pogląd na rozwój mostow z żelaza i ze stali. Mosty o dźwigarach litych, blaszanych i kratowych Mosty wiszące

47 -

i lukowe. Jarzma mostowe z żelaza. Mosty ruchome ze szczegól-nćm uwzględnieniem mostów pływających. Kosztorysowanie mostów z żelaza i ze stali.

Budowa tunelów: Historyczny pogląd na rozwój w budowie. Roboty przygotowawcze i górnicze. Wytyczenie osi tunelu Odbudowa i obudowa sztolni, chodników i szybów. Obudowa i wykończenie tunelów.

46. Budowa kolei żelaznych.

Profesor : Józef Jaegermann.

(Tygodniowo 4 godziny wykładu i 6 godzin rysunków w obydwu

półroczach).

Wstęp i historyczny rozwój kolei żelaznych.

Trasowanie generalne i szczegółowe.

Tramwaye: Założenie, budowa i środki przewozowe.

Koleje w kopalniach i koleje pomocnicze.

Budowy ziemne i torowe w całym zakresie kolei żelaznych. Utrzymanie kolei.

47. Budownictwo lądowe kurs I.

Profesor: Gustaw Bisanz.

(Tygodniowo 6 godzin wykładu, 12 godzin rysunków w obydwu

półroczach).

I. Materyały budowlane: Naturalne i sztuczne kamienie budowlane. Zaprawy. Drzewa budulcowe. Metale i inne materyały budowlane.

II.    Konstrukcye z kamienia : Mury. Posadzki. Sklepienia. Gzymsy. Schody. Wyprawy.

III.    Konstrukcye z drzewa: Proste połączenia. Dźwigary. Ściany. Stropy (posoby). Dachy. Buksztele i rusztowania. Schody.

IV.    Konstrukcye żelazne i mieszane: Proste połączenia. Dźwigary. Stropy. Dachy. Ankrowanie. Schody.

V. Pokrycie dachów, konstrukcye rynew, rur spustowych i od-gromów.

VI. Fundamenty.

- 48 -

VII.    Wewnętrzne urządzenie budynków: Podłogi. Drzwi i okna. Palowiska i ogrzewanie lokalne i centralne. Wentylacye. Wychodki. Kanały i zbiorniki. Studnie.

VIII.    Sporządzenie elaboratu budowniczego. Plany. Przedmiary i kosztorysy. Cennik i analiza cen robót budowlanych. Warunki ogólne i szczegółowe dla wykonania tych robót.

IX. Kierownictwo budowy.

48. Encyklopedya budownictwa lądowego.

Profesor: Gustaw Bisanz.

(Tygodniowo 3 godziny wykładu i 6 godzin rysunków w obydwu

półroczach).

49. Budownictwo lądowe kurs II.

Profesor: Julian Zachariewicz.

(Tygodniowo 3 godziny wykładu i 20 godzin rysunków w obydwu

półroczach).

a)    Rozwój architektury na podstawie historycznej od czasów greckich i rzymskich do najnowszych na podstawie budowli hieratycznych.

b)    Architektura prywatna; założenia i urządzenia dzisiejszych domów mieszkalnych.

c)    Rysunki i kompozycye w myśl powyżej wskazanych wykładów.

d)    Zdjęcia zabytków starożytnych.

50. Historya architektury.

Docent: Posada nieobsadzona.

(Tygodniowo 2 godziny wykładu w półroczu zimowem).

51. Nauka form architektonicznych.

Profesor: Julian Zachariewicz.

(Tygodniowo 2 godziny wykładu i 6 godzin ćwiczeń w obydwu

półroczach).

Pojęcie utworu architektonicznego, wpływ materyi na formę, piękność, styl i harmonia utworu architektonicznego.

49 —

Typy ornamentyki egipskiej i asyryjskiej. Style greckie i rzymskie. Sztuka starochrześciańska i bizantyńska. Style maho-metańskie. Formy sztuki romańskiej i gotyckiej. Style odrodzenia się sztuki w czasach nowszych.

W myśl tych wykładów rysunki i projekta samodzielne.

52. Architektura kolei żelaznych.

Profesor: Julian Zachariewicz.

(Tygodniowo 2 godziny wykładu i 4 godziny rysunków w półroczu letniém).

Przeznaczenie i znaczenie stacyi kolejowych.

Sposób założenia stacyi i podział na kategorye.

Budynki stacyjne.

53. Kompozycye architektoniczne.

Profesor: Julian Zachariewicz.

(Tygodniowo 24 godzin rysunków w obydwu półroczach). Wypracowania z zakresu architektury kościelnej prywatnej. Zdjęcia zabytków starodawnych.

54.    Rysunki wolnoręczne kurs i.

Profesor: Leonard Marconi. (Tygodniowo 4 godziny w obydwu półroczach).

55.    Rysunki wolnoręczne kurs II.

Profesor: Leonard Marconi.

Na Wydziale Inżynieryi i Budowy machin. (Tygodniowo po 4 godziny w obydwu półroczach). Na Wydziale Budownictwa: (Tygodniowo 6 godzin w obydwu półroczach).

56. Rysunki ornamentalne kurs I.

Profesor: Leonard Marconi. (Tygodniowo 4 godziny w obydwu półroczach).

50

57. Rysunki ornamentalne kurs II.

Profesor: Leonard Marconi. (Tygodniowo 4 godziny w obydwu półroczach).

58. Modelowanie kurs I.

Profesor: Leonard Marconi.

(Tygodniowo 2 godziny ćwiczeń w zimowém i 4 godziny w letniém

półroczu).

59. Modelowanie kurs II.

Profesor : Leonard Marconi.

(Tygodniowo 2 godziny ćwiczeń w zimowem i 4 godziny w ietniém

półroczu).

V. Nauki społeczne i ogólnie kształcące.

60. Ustawy budownicze i kolejowe

Profesor: Gustaw Bisanz.

(Tygodniowo 2 godziny wykładu w półroczu zimowem).

I. Ustawy budownicze: Administracya państwowa. Władze budownicze. Upoważnieni technicy. Przemysł budowniczy. Po-licya budownicza.

II. Ustawy drogowe: Przepisy tyczące się ponoszenia kosztów budowy i utrzymania dróg publicznych. Przepisy o kon-strukcyi dróg publicznych. Władze kompetentne w sprawach drogowych. Policya drogowa.

III. Ustawy wodne: Prawo własności i użytkowania wód. Postanowienia tyczące się odprowadzenia wód i przyczynienia się właścicieli prywatnych do kosztów robót wodnych. Spółki

51

wodne. Władze kompetentne w sprawach wodnych. Postanowienia ustawy przemysłowej co do urządzenia zakładów przemysłowych poruszanych siłą wody. Policya wodna.

IV. Ustawy kolejowe: Wpływ administracyi państwowej na sprawy kolejowe. Koncesye kolejowe. Przepisy o budowie dróg żelaznych. Ustawy o ruchu kolejowym.

61. Buchalterya

Docent prywatny i honorowany: Teodor Kulczycki.

(Tygodniowo 2 godziny wykładu w obydwu półroczach).

Pojęcia zasadnicze gospodarstwa. Ustrój gospodarki. Przedsiębiorstwo. Technika administracyi. Zapisowośc rachunkowa (Buchalterya). Forma (metoda, styl) rachunkowa; księgi, zapiski rachunkowe. Wykreślanie przedziałek; układ tabeli.

Majątek, pojęcie i podział. Przedstawienie stanu majątku. Inwentacya (spis składników) majątku. Szacowanie (ocena wartości) rzeczy. Inwentarz. Statyka majątku.

Przedstawienie zmian majątku pod wpływem gospodarki. Istota i charakterystyka stylu merkantylistycznego. Zapisowośc chronologiczna według metody włoskiej. Metoda podwójna poprawna (szkoła angielska, szkoła niemiecka, szkoła francuska). Zapisowośc systematyczna. Metoda włoska, angielska, niemiecka, francuska. Sumaryczne księgi główne. Metoda kupiecka pojedyncza. Conto corrente: metoda włoska, metoda francuska.

Rachunek dźwignią ruchu w sferze gospodarczej. Bilanse, budżet, obliczenie planu gospodarstwa. Odpowiedzialność za gospodarkę.

62. Geografia.

Docent prywatny: Dr. Izydor Szaraniewicz. (Tygodniowo 1 godzina wykładu w obydwu półroczach). Geografia powszechna.

63. Język niemiecki.

Lektor: Dr. Albert Zipper.

(Tygodniowo 4 godziny wykładu w obydwu półroczach).

— 52

1.    Historya literatury niemieckie] w XVIII. stuleciu (2 godziny tygodniowo).

2.    Ćwiczenia w języku niemieckim (2 godziny tygodniowo).

64. Język francuski.

Nauczyciel: Jan Amborski.

(Tygodniowo 3 godziny wykładu w obydwu półroczach). Kurs wyższy: Czytanie autorów klasycznych (2 godziny tygodniowo.

Czytanie dzieł treści naukowej ze szczególnóm uwzględnieniem terminologii (1 godzina tygodniowo).

65. Język angielski.

Nauczyciel: Józef Kropiwnicki.

(Tygodniowo 2 godziny wykładu w obydwu półroczach). Zasady wymowy angielskiej z odpowiednymi ćwiczeniami.

Rok

I.

II.

PLAN NAUK NA ROK Ш6.

A. Wydział Inżynieryi.

Przedmiot

Liczba

spisu

wykładów

Tygodniowa liczba godzin w półroczu

zimowćm

letniém

W. Ó. R. W. Ć. R.

Matematyka I......

Geometrya wykreślna .

Fizyka ogólna i techniczna I. Rysunki wolnoręczne I. *Geometrya syntetyczna

Matematyka II.....

Mechanika.......

Geodezya I. ......

Fizyka ogólna i techniczna II. Rysunki wolnoręczne II. . ^Statyka wykreślna ....

Ol

СЛ to £■»    O 03    J-¹

CD СО Ю

co

to

co

т—I

to

СЛ    05 05

co

T—i

to

Geodezya II.........

Praktyczne ćwiczenia z geodezyi

od 1. do 20. lipca.....

Encyklopedya chemii.....

Petrografia.........

Geologia .........

тН Ю CO CfÓ T—I    Ю

ю ю t> rtf co

to

00

CO C-

со

03

I—i

Mechanika budownicza

część I

kurs I.

Mechanika budownicza

część II.

kurs II.

Budownictwo lądowe I.

eJccoii>ffitć0^

CO CO CO i i

CO Cl

co

rH

co

tH

to

OS

tH

to

Rok

Przedmiot

54

Liczba

spisu

wykładów

Tygodniowa liczba godzin w półroczu

zimowóm

letnióm

W. I Ć. I B. W. Ć. R.

IY.

Encyklopedya machin.....

Budowa dróg i roboty wodne

Budowa mostów I.......

Ustawy budownicze i kolejowe .

Buchalterya........

*Teorya belki ciągłej i łuków sprężystych .........

34.

42.

44.

60.

61.

41.

T—I

03 O

СО С- CM

CM

CM

CM CD

Y.

Budowa mostów II. i tunelów . Budowa kolei żelaznych . Architektura kolei żelaznych . ^Technologia mechaniczna I. . *Chemia rolnicza......

И Ю СЛ    [fk

СЛ CD Ю 03    07

co

1-1

03 o

Uwaga. 1. W. znaczy wykład, C. znaczy ćwiczenia, R. znaczy rysunki. 2. Znakiem * oznaczone przedmioty są, polecone.

Rok

I.

II.

III.

IV.

55 —

B. Wydział Budownictwa.

Przedmiot

Liczba

spisu

wykładów

Tygodniowa liczba godzin w półroczu

zimowém

letnićm

W. Ć. R. W. Ć. R.

Matematyka I......

Geometrya wykreślna . Fizyka ogólna i techniczna I. Rysunki wolnoręczne I. "'''’Geometrya syntetyczna

Mechanika.......

Geodezya I.......

Fizyka ogólna i techniczna II. Nauka form architektonicznych Rysunki wolnoręczne II. . *Statyka wykreślna ....

Encyklopedya chemii Petrografia......

Mechanika budownicza

część ’

kurs I

Budownictwo lądowe I.

Rysunki ornamentalne I. . Modelowanie I......

Encyklopedya machin . Budownictwo lądowe II. . Ustawy budownicze i kolejowe Historya architektury Rysunki ornamentalne II. .

Modelowanie II......

*Buchalterya......

Encyklopedya nauk inżynierskich Kompozycye architektoniczne .

* Architektura kolei żelaznych *Technologia mechaniczna I. .

СЛ I-¹

[Я p CB h

d    œ    t>    ci    ti    œ    œ

r-t    т-Ч    со    со    ^    ю    ю

tJÎ    ci О    Ö    l>*    ci    i—i

СО CD    Ю    Ю    Ю    CD

• • • « CO CO 03 CO Ю Ю 03

CD CD Ю

СЛ

CO

to 00

а Я^

CO CO 03    03

to

CO

CO

со

со

h-¹

to

to

сз

с л а о)

co

r—I

to

я^

ць-

CD CD СО

tO 05

co

я^

СО

CD CD CO

со

т-Ч

см

я*- ю я^

r—1

я^ to

со со

to

я*-

to

со

to

-я

to

03 со

Rok

I.

II.

III.

— 56 —

C. Wydział Budowy machin.

Przedmiot

Liczba

spisu

wykładów

Tygodniowa liczba godzin w półroczu

zimowém II letnićm

W.

■ó. I R. j W. ć. I W.

Matematjrka I.......

G-eometrya wykreślna .    .    .    .

Fizyka ogólna i techniczna I. Rysunki wolnoręczne I. *Geometrya syntetyczna

Matematyka II.......

Mechanika....... .

G-eodezya I........

Fizyka ogólna i techniczna II. . Rysunki wolnoręczne II. . ^Statyka wykreślna.....

Encyklopedya chemii . Technologia mechaniczna I. .

Teorya machin......

Budowa machin I......

Encyklopedya budownictwa lądowego

części, i II

^Mechanika budownicza

kurs I. i II

Technologia mechaniczna II. .

Budowa machin II.....

Encyklopedya nauk inżynierskich Buchalterya .

^Urządzenie i zarząd fabryk mechanicznych ........

CO Ó    Tji

гЧ LO

Ot I-¹

Oi СЛ b-¹ СЛ to

Я СО Я ш CD

th    см со со 4

37. 38.

39. 40.

4 CD CO rH (N CO ^ CD

CM

co

T—i

см i rłł

CD CD Ю

CO

Ol

СЛ

СЛ

^ N il co

co

СО СО СО Ю co

CO CD CO Ol

to

to

Ol

co

co

co

co

rH

05 O

CO CO CO lO co

tH

O CD

rH

05 O CO (M

Rok

— 57

Л.с1 C. Oddział ogólny Wydziału Górnictwa.

(I, rok).

Przedmiot

Liczba

spisu

wykładów

Tygodniowa liczba godzin w półroczu

zimowóm

letnióm

f-

W. Ć. R. W.' Ć. R.

Matematyka I......

Greometrya wykreślna . Fizyka ogólna i techniczna I. Chemia ogólna nieorganiczna „ Chemia ogólna organiczna

T—I

тЧ

i-i CO Ö CO CO

-<l OT 05    05

co

tH

CM

СЛ Có Có

CO

T—I

Rok

I.

II.

III.

D. Wydział Chemii teohnicznśj.

Przedmiot

Liczba

spisu

wykładów

Tygodniowa liczba godzin w półroczu

zimowóm

letnióm

W.

Ć. I R. W. Ó. B.

Matematyka I.......

Fizyka ogólna i techniczna I. Chemia ogólna nieorganiczna . Chemia ogólna organiczna. Chemia analityczna jakościowa . ^Zoologia........

Fizyka ogólna i techniczna II. . Chemia analityczna ilościowa .

Mineralogia ogólna......

Mineralogia szczegółowa . Encyklopedya mechaniki i nauki o

machinach........

^Botanika.........

Technologia chemiczna I. . Analiza chemiczno-techniczna .

Encyklopedya budownictwa lądowego ..........

*Rysunki z encyklopedyi budownictwa lądowego......

*Buchalterya........

1-5 ó co    có ó

г—I    rH    tH Ol

H-i. H-1    ь-¹ h-Ł

<1 P

СО т—I CO CM

CD OÓ CM CM

OD

00

Ol Ol

co

Ol Ol

co

to

to

to    i—‘

co

tH

to to

CO (Ol

co

CM

rH

H-¹    to

co

rH

1—I

to

co

h-*-

to

to

rH

1—i

to

co

to

Ol

59 -

Rok

Przedmiot

Liczba

spisu

wykładów

Tygodniowa liczba godzin w półroczu

zimowém

letniém

W. I Ć. I R. W. Ć. R.

IY.

Chemia rolnicza .    .    .    .    .

Technologia chemiczna II.....

Towaroznawstwo techniczne . Analiza i produkcya chemiczno-tech-

niczna.........

Petrografia.........

*    Geologia.........

*    Fabrykacya nawozów sztucznych .

Ю t— i—I 1-1 CM CO

ci CO 03 Ö (M i—I i-H co

to

os

to

O r—\

to

t—*■    ^

tH

Uwaga. W I. półroczu III. roku słuchacz może, ewentualnie ma pracować w laboratoryum Chemii ogólnej, w II. półroczu III. roku może też przejść do laboratoryum technologii chemicznej ; tudzież w I. i II. półroczu IV. r. słuchacz pracuje w laboratoryum Technologii chemicznej.

A. cl JD. Oddział ogólny Wydziału Hutnictwa.

(I_ rok).

Rok

Przedmiot

Liczba

spisu

wykładów

Tygodniowa liczba godzin w półroczu'

zimowćm

letniém

W. Ó. R. W. Ó. R.

Matematyka I......

Fizyka ogólna i techniczna I. Geometrya wykreślna . Chemia ogólna nieorganiczna Chemia ogólna organiczna Chemia analityczna jakościowa

tH

rH

r—ł

ó CO CO co

<X> Ю ZD o

co

rH

to

CD Ю CD

co

tH

to

Cł

ETAT OSOBOWY

G. K. SZKOŁY POLITECHNICZNEJ.

Rektor.

Władysław Zajączkowski, doktor filozofii, p. z. profesor Matematyki, korespondent c. k. Akademii Umiejętności w Krakowie i Towarzystwa Nauk Ścisłych w Paryżu, członek c. k. komisyi examinacyjnéj dla kandydatów na nauczycieli w szkołach średnich. (Ulica Syxtuska 1. 50).

Prorektor.

Julian Niedźwiedzki, p. z. profesor Mineralogii i Geologii, docent prywatny tychże przedmiotów w c. k. Uniwersytecie, członek c. k. komisyi examinacyjnéj dla kandydatów na nauczycieli w szkołach średnich. (Ulica Kleina 1. 9).

Dziekan Wydziału Inźynieryi.

Józef Jaegermann, p. z. profesor Nauk inżynierskich, prezes c. k. komisyi examinacyjnéj dla II. examinu rządowego na Wydziale Inźynieryi. (Ulica Garncarska 1. 16).

— Ó2 —

Dziekan Wydziału Budownictwa.

Leonard Marconi, p. n. profesor Rysunków ornamentalnych i Modelowania. (Ulica Sadownicka 1. l).

Dziekan Wydziału Budowy machin.

Dominik Zbroźek, p. z. profesor Geodezyi (Ulica św. Te

resy 1. 5).

Dziekan Wydziału Chemii technicznej.

August Freund, doktor filozofii, p. z. profesor Chemii ogólnej , prezes c. k. komisyi examinacyjnéj dla IL examinu rządowego na Wydziale Chemii technicznej, członek c, k. komisyi examinacyjnéj dla kandydatów na nauczycieli w szkołach średnich. (Gmach laboratoryum chemicznego).

Kolegium Profesorów.

Józef Jaegermann, jak wyżej.

Julian z Lwigrodu Zachariewicz, Architekt, p. z. profesor Archiktektury, kawaler orderu korony żelaznej III. klasy, prezes c. k. komisyi examinacyjhéj dla IL examinu rządowego na Wydziale Budownictwa. (Ulica Kleina 1. 9).

Karoi Maszkowski, p. z. profesor Geometryi wykreślnćj. (Plac Strzelecki 1. 14).

Jan Nep. Franke, p. z. profesor Mechaniki, korespondent c. k. Akademii Umiejętności w Krakowie i Towarzystwa Nauk Ścisłych w Paryżu, członek c. k. komisyi examinacyjnéj dla kandydatów na nauczycieli w szkołach średnich, prezes c. k. komisyi dla II. examinu rządowego na Wydziale Budowy machin. (Ulica Mickiewicza l, 22).

Dominik Zbroźek, jak wyżej.

Władysław Zajączkowski, jak wyżej.

August Freund, jak wyżej.

— 6з —

Julian Niedźwiedzki, jak wyżej.

Bogdan Maryniak, p. z. profesor Budowy machin.

Józef Rychter, Inżynier, p. z. profesor Budowy dróg i Robót wodnych. (Ul. Łyczakowska 1. 12).

Juliusz Jaxa Bykowski, p. z. profesor Technologii mechanicznej. (Ulica Kleina 1. 10).

Gustaw Bisanz, p. z profesor Budownictwa lądowego. (Ulica Kleina I. g).

Leonard Marconi, jak wyżej.

August Witkowski, p. n. profesor Fizyki. (Ulica Syxtuska 1. 62).

Maxymilian Thullie, Inżynier, docent prywatny Statyki wy-kreślnćj, Mechaniki budowniczéj i Teoryi mostów. (Ulica Maje-rowska 1. 13).

Karol Skibiński, Inżynier, docent prywatny Statyki wykreślnćj, Mechaniki budowniczéj i Teoryi mostów. (Ulica Kopernika 1. 9).

Zastępca Profesora.

Bronisław Pawlewski, z. profesora Technologii chemicznej. (Gmach laboratoryum chemicznego)

Docenci honorowani.

Roman Wawnikiewicz, doktor filozofii, profesor Chemii w Wyższej Szkole rolniczej w Dublanach, dla wykładów Chemii rolniczej. (Dublany).

Teodor Kulczycki, ein. starszy radca rachunkowy c. k. kraj. Dyrekcyi Skarbu, docent honorowany buchalteryi handlowo-prze-mysłowej w c. k. Szkole Politechnicznej, docent rachunkowości państwowej i buchalteryi handlowo-przemysłowćj w c. k. Uniwersytecie, członek c. k. komisyi examinacyjnéj dla rachunkowości państwowej, członek c. k. gal. Towarzystwa gospodarskiego. (Ulica Piekarska 1. 17)

Karol Skibiński, dla wykładów Mechaniki budowniczéj i Statyki wykreślnćj (j. w.).

— 64 —

Mieczysław Dunin Wąsowicz, doktor filozofii, docent prywatny c. k. Uniwersytetu, dla wykładów Towaroznawstwa. (Ulica Pańska 1. 2).

Ignacy Petelenz, doktor filozofii, profesor w c. k. gimna-zyum Franciszka Józefa, dla wykładów Zoologii. (Ulica Ormiańska 1. 3).

Eustachy Wołoszczak, doktor filozofii i doktor praw, dla wykładów Botaniki. (Ulica Cmentarna 1. 15).

Docenci prywatni.

Izydor Szaraniewicz, doktor filozofii, p. z. profesor w c. k. Uniwersytecie, członek czynny c. k. Akademii Umiejętności w Krakowie, docent prywatny Historyi odkryć i wynalazków, tudzież Geografii handlowej, członek komisyi examinacyjnéj dla kandydatów na nauczycieli w szkołach średnich. (Ulica Ruska l. 3).

Roman Wawnikiewicz, j. w., docent prywatny Technologii

chemicznej.

Teodor Kulczycki, j. w, dla wykładów Buchalteryi.

Maxymilian Thullie, j. w.

Gustaw Krammer, docent prywatny Geometryi syntetycznej. (Ulica Gródecko-Janowska 1. 4).

Karol Skibiński, j. w.

Henryk Strzelecki, dyrektor Krajowej Szkoły Gospodarstwa lasowego, członek c. k. gal. Tow. gosp., wiceprezes Tow. wzaj. pomocy oficyalistów pryw., dla wykładów Encyklopedyi leśnictwa. (Plac Akademicki 1. l).

Bronisław Pawlewski, docent prywatny Technologii chemicznej j. w.

Nauczyciele języków.

Jan Amborski, nauczyciel języka francuskiego. (Ulica Łyczakowska 1. 21).

Józef Kropiwnicki, nauczyciel języka angielskiego. (Ulica Pańska 1. 1 2).

— 65 —

Albert Zipper, doktor filozofii, z. naucz, w c. k. gimnazyum Fr. Józ., lektor języka i literatury niemieckiej. (Ulica Stryjska 1. 2. AA.)

Asystenci.

Przy katedrze Fizyki: Stanisław Ziobrowski.

Mineralogii: Stefan Stobiecki.

Chemii ogólnej : Gabr. Lindemann.

Technologii chemicznej : Rom. Załoziecki. Mechaniki: Kazim. Bruchnalski.

Technologii mechanicznej: Tadeusz Fiedler. Budowy machin: Franciszek Lederer.

Geometryi wykreślnćj : Karol Skibiński. Rysunków i Modelowania: Mich. Sozański. Geodezyi : Seweryn Widt.

Budowy dróg i robót wodnych: Paweł Dyrdoń. Nauk inżynierskich: Ludwik Regiec. Architektury: Michał Kowalczuk.

Budownictwa lądowego : Jan Zubrzycki.

Kancelarya c. k. Szkoły Politechnicznej.

Rektor: Dr. Władysław Zajączkowski, j. w.

Sekretarz: Tomasz Sternal, członek komisyi filologicznej c. k. Akademii Umiejętności w Krakowie. (Główny gmach c. k. Szkoły Politechnicznej).

Dyetaryusz 1.

Biblioteka c. k. Szkoły Politechnicznej.

Kierownik: Jan Franke, j. w.

Skryptor: Antoni Jakubowski.

— 66 —

Słudzy с. к. Szkoły Politechnicznej.

l sługa kancelaryjny, l odźwierny.

1 laborant gabinetu fizyki, a zarazem nadzorca przewodów gazowych i wodnych.

1    sługa biblioteczny.

2    laborantów w laboratoryach chemicznych.

1 sługa gabinetu mineralogii i geologii, a zarazem p. o. laboranta w muzeum téj katedry.

4 sług szkolnych.

3    sług tymczasowych.

1    posługacz przy katedrze fizyki.

3 stróży.

2    pomocników stróża na czas pory zimowej.

BIBLIOTEKA Г LITEQIIMICZIA

KRAKÓW

ш

*

-, V

■

: ' ' ' ‘

:

-л

*

- '

2. v

ч^_;

/'NV

v>

-Ч.

t:

V

'

.

II

Y

£g'

\

ч

^3?Ч& i ч>

: Ш

tes

s

'

/

V

V

(

/

I

Ш

Ж

>

' >'

■

■

. ‘

%

/

.

<

/

'f r

-

.4

/

/

1

\

i

i

■

i

Ы

V ż i

-

__л

щ

V:

•„-i

Biblioteka РК

-

¹

К

J.X.3

/1885-86

<*шт

<: i

-,

IIÉtl

. л

<1

;

w- ■ а

в

Уf

Ж

■т

'Т.^й

â

Ч .. I §| I

£

к

г

■

P

я?# dl?

:

ft

а

У.'

i|tf§e I

ЩШ

щ

о

ć (7

г: ■ ^

2

Ч.

}Р

щ

Ч/,

ЩШ

SS

Й

Г,И

»Я

Ж

ix ’

■i'

т

w

Ш1

I

Q

Я

шт

à

т

т

т

ш

.

- 4** ,

ГГ

чл

/

ж 'И

w

w5i

S

Biblioteka Politechniki Krakowskiej

ш

к:-

ÖS

100000231957

V