%ś

*-

■^ąMksr-

PSi P ’

y

rAtiCJ?

*

®-

W^jisSP⁸®

* -

■KPI

X . \ rr m£ -

I CiW'

>w

fcfc

% /ręap £

:ż$

~ • - */■

,i-.r :■;

t ^

v«:

NP

•,UŁV. *

-,c

X,

«Sśi

,-V-¹

MpSsS ś4'i

' . •.'i:'?

••'•.' żgfrjt •*., >Jv

:W .»•

~;-£Sae

o&

-§

jm

\x -&t

:W

r /|

I^C ..

ST;

i.

tu0&V^- -

ll

wfiki

C>’

: "l

uaS®*,*sf^f

:r-, fep

1 f§ ?f

■ ■ *•

•: ,

*Q-,I

r. 0

■

r. V    i ?:

wir

Vv-

-•

-: (

Ss r    ■ '

r\

r y iii    J

K*

3*

wmw/m -.a

Ui

. ■*

Sr \    ^

•ą

rw_

v

wS?i&:;*.v::. tr ;

’ '■ ii,. v_»_

MT«

«9lfPi3

•msel HEls?

.-    -?s-

r*^ft •    \ - -. -' *

..... -ii-i Jr

sST

V, *

•v

S*!&

f|

L*

/r

&

ste

if

■<

V-

ET⁸*

* >

fi »

SIP

ma

■€5B

a< *

< **>■■

SV4

.A -

rd

r:-f.

*J;łi :

f

m V--V,

: y '

■

* -

1;    . -V,oy, ■

..

••

r

V

■ s

.

-

!-

✓

%

l

/

i

-

4

V

’• 'l^iMIIiin fef l

T

\

I

i .1 —,

y '

v\;.

y

■ff, *:

f

■

/

<

Biblioteka Politechniki Krakowskiej

Y<V! i ■’

1

i

'Abr.yti-VL?

'

i aaSaSAfa) - .

00000231974

i

/&■

V

•4

V

%

<

\

(

9

■■

PROGRAM

CES. KRÓL,

SZKOŁY POLITECHNICZNEJ

WE LWOWIE

pa

oo

oo

VIII.

WE LWOWIE.

NAKŁADEM C. K. SZKOŁY POLITECHNICZNEJ.

1879.

W

nr ioij.

HILietiKA "rc:mT«

KRAKÓW

Akc. Nr.

I. Związkowa Drukarnia we Dwowie, Hotel Zoria.

j ■ oto

5,00,

REGULAMIN TYMCZASOWI

WEWNĘTRZNEGO USTROJU I ZARZĄDU

C. K. SZKOŁY POLITECHNICZNEJ

WE LWOWIE.

1. Zadaniem Szkoły Politechnicznej we Lwowie jest wykształcenie techników w zawodzie inżynieryi, budownictwa, budowy machin i chemiczno-technicznego przemysłu, nie tylko teoretycznie za pomocą systematycznych wykładów specyalnych, ale także praktycznie, o ile takowe w szkole jest możebnem.

Szkoła Politechniczna dzieli się na cztery Wydziały fachowe, mianowicie:

1.    Wydział inżynieryi,

2.    Wydział budownictwa,

3.    Wydział budowy machin,

4.    Wydział chemiczno-techniczny.

Szkoła Politechniczna jest urządzona na zasadzie wolności nauczania i uczenia się.

Rok akademicki dzieli się na dwa półrocza: zimowe i letnie ; półrocze zimowe trwa od 1. października do 28. lutego, a półrocze letnie od 4. marca do 31. lipca. Praktyczne pomiary słuchaczów geodezyi odbywają się od 1. do 20. lipca.

2. Szkołą Politechniczną kieruje Rektor, wybrany na rok jeden z pomiędzy profesorów zwyczajnych Szkoły; wybór Rektora potwierdza Minister oświecenia. Poszczególnymi Wydziałami fachowymi zawiadują w pierwszym rzędzie kolegia, złożone z profesorów, remunerowanych docentów i nauczycieli tychże Wydziałów. Członkowie Kolegium wybierają jednego profesora ze swego grona Dziekanem Wydziału fachowego na dwa lata.

3.    Słuchacze Szkoły Politechnicznej dzielą się na zwyczajnych i nadzwyczajnych.

Jako słuchacze zwyczajni mogą być przyjęci:

a) kandydaci, którzy w szkole średniej przez rząd upoważnionej uzyskali świadectwo dojrzałości, przyczem abiturycnci gimna-zyów mają udowodnić dostateczną wprawę w rysunkach geometrycznych i z wolnej ręki;

h) słuchacze zwyczajni równorzędnych Instytutów technicznych, przenoszący się do Szkoły Politechnicznej.

Jako słuchacze nadzwyczajni mogą być przyjęci wszyscy, którzy nie posiadają kwalifikacyi wymaganej od słuchaczów zwyczajnych, albo chcą uczęszczać tylko na niektóre wykłady; wszelako od kandydata na słuchacza nadzwyczajnego wymaga się dowodu ukończonego roku 18. i tych wiadomości przygotowawczych, które są potrzebne do zrozumienia wybranych przezeń wykładów.

Słuchacze nadzwyczajni nie mają prawa do żądania świadectw postępu i absolutoryów (8), jakoteż uwolnienia od czesnego i od tax za użytkowanie laboratoryów (4).

Gości dopuszcza się na wykłady tylko wyjątkowo za zezwoleniem Rektora. Jako goście mogą uczęszczać na wykłady tylko ludzie dojrzalszego wieku, albo ukończeni słuchacze innej Szkoły Politechnicznej lub Uniwersytetu.

4.    Za uczęszczanie na wykłady w Szkole Politechnicznej opłaca się taxę immatrykulacyjną i czesne.

Taxa immatrykulacyjna wynosi 5 zł. w. a. i uiszcza się ją przy pierwszym wstępie do Szkoły Politechnicznej, jakoteż przy wstępie powtórnym po rocznej lub dłuższej przerwie studyów.

Od opłaty tej należytości nie uwalnia się nikogo.

Czesne wynosi dla każdego słuchacza zwyczajnego 15 zł. w. a. na półrocze i uiszcza się przy wpisie.

Słuchacze nadzwyczajni i goście płacą na półrocze tyle zł. w. a. czesnego, ile wynosi liczba godzin wykładów w tygodniu, na które się zapisali, przyczem każde dwie godziny ćwiczeń lub rysunków rachuje się za jednę godzinę wykładu. Atoli czesne słuchacza nadzwyczajnego i gościa nie powinno przewyższać czesnego, jakie opłaca słuchacz zwyczajny.

Słuchacze zwyczajni mogą być uwolnieni od całego lub od połowy czesnego na zasadzie dowiedzionego ubóstwa i dobrego w naukach postępu, udowodnionego świadectwem postępu; czesne zapłacone zwraca się w razie uwolnienia.

Prawo uwalniania od czesnego przysługuje Kolegium Pro

fesorów.

Dochód z tax immatrykulacyjnych i czesnego wpływa do funduszu Szkoły Politechnicznej.

Za użytkowanie laboratoryum uiszcza się taxę 15 zł. w. a. na półrocze.

Słuchacze zwyczajni ubodzy a pilni, mogą być uwolnieni od tej taxy pod tymisamymi warunkami, jak od czesnego.

Dochód z tax za użytkowanie laboratoryum obraca się na powiększenie uposażenia dotyczącego laboratoryum.

5.    Oprócz ustaw powszechnych, odnoszących się do studentów w ogóle, obowiązują słuchaczów Szkoły Politechnicznej jeszcze oddzielne przepisy dyscyplinarne, które wręczy się każdemu słuchaczowi przy wpisie, i których ścisłe przestrzeganie słuchacz słowem honoru przyrzecze.

6.    W celu ułatwienia słuchaczom nabycia w czasie należytym systematycznego wykształcenia w jednym z czterech kierunków, reprezentowanych w Szkole Politechnicznej, Kolegium Profesorów ułoży dla każdego Wydziału fachowego oddzielne plany nauk.

7.    Nowowstępujący słuchacze zwyczajni do któregokolwiek Wydziału fachowego mają się zgłaszać od 1. do 4. października włącznie u Dziekana tegoż Wydziału; słuchacze zwyczajni dawniejsi lub przechodzący z innych równorzędnych Instytutów technicznych jakoteż słuchacze nadzwyczajni, mają się zgłaszać u Dziekana Wydziału fachowego od 1. do 8. października, względnie od 1. do 4. marca włącznie.

Każdy nowozgłaszający się powinien Dziekanowi przedłożyć wypełnioną kartę wpisową, wszelkie wykazy dotychczasowych studyów i zatrudnień, jakoteż podać do zatwierdzenia plan nauk. Na zasadzie zatwierdzonego planu nauk odbywa się przyjęcie słuchacza w Rektoracie, które trwa do 14. października, względnie do 4. marca włącznie.

8.    Uczęszczanie na wykłady i zachowywanie się potwierdza

się słuchaczom zwyczajnym w książkach legitymacyjnych, wydanych

*

na cały czas studyów, a słuchaczom nadzwyczajnym na kartach legitymacyjnych, wydanych na jeden rok.

Dła udowodnienia postępu w naukach mogą słuchacze zwyczajni zażądać świadectw postępu z poszczególnych przedmiotów. Tych świadectw udziela się na zasadzie examinow ustnych i pisemnych, jakoteż prac rysunkowych lub praktycznych, dokonanych w ciągu roku lub półrocza szkolnego.

Słuchacze zwyczajni, którzy uczęszczali na wszystkie przedmioty naukowe, zawarte w planie nauk dla Wydziału fachowego, mogą zażądać absolutoryum, potwierdzającego frekwentacyą, zachowywanie się, a ewentualnie postęp w naukach.

Szczegółowe przepisy o examinach są umieszczone poniżej.

ROZPORZĄDZENIE ministra wyznań i oświecenia w porozumieniu z ministrami spraw wewnętrznych i handlu,

■wydane ćLnia, 12. lip ca, 1873. z.

o eiaminacli i wydawaniu świadectw w Szkołach Politechnicznych królestw i krajów reprezentowanych w Radzie Państwa,

Na mocy udzielonego mi Najwyższem postanowieniem z dnia 11. lipca r. b. upoważnienia wydaję następujące przepisy:

Przepisy

o examinach i wydawaniu świadectw w Szkołach Politechnicznych.

A. Examina rządowe.

ary:

. 1.

W celu doświadczenia nabytej przez uczniów Szkoły Politechnicznej biegłości w umiejętnościach technicznych ich zawodu, odbywać się będą examina rządowe, a mianowicie:

Pierwszy czyli ogólny z nauk przygotowawczych; drugi czyli examin f a c h o w y z przedmiotów należących do obranego specyalnie zawodu technicznego.

§• 2.

Przedmiotami pierwszego (ogólnego) examinu rządowego są:

a) Na Wydziale Inżynieryi:

Matematyka (I. i II. kurs), geometrya wykreślna, fizyka ogólna i techniczna, mechanika (statyka, dynamika, nauka o sprężystości i wytrzymałości, hydraulika), rysunki wolnoręczne (I. i II. kurs).

b) Na Wydziale Budownictwa lądowego:

Matematyka (I. kurs), geonietrya wykreślna, fizyka ogólna i techniczna, mechanika (statyka, dynamika, nauka o sprężystości i wytrzymałości), rysunki architektoniczne, geodezya niższa, rysunki wolnoręczne (I. i II. kurs).

c) Na Wydziale Budowy machin:

Matematyka (I. i II. kurs), geometrya wykreślna, fizyka ogólna i techniczna, mechanika (statyka, dynamika, nauka o sprężystości i wytrzymałości, hydraulika), rysunki wolnoręczne (I. i II. kurs).

d) Na Wydziale Chemii technicznej.

Matematyka (I. kurs), fizyka ogólna i techniczna, mineralogia, chemia ogólna mineralna i organiczna, encyklopedya mechaniki i nauki o machinach.

§• 3-

Przedmiotami drugiego examinu rządowego są:

a) Na Wydziale Inżynieryi:

Geologia (I. i II. kurs), encyklopedya machin, encyklopedya chemii mineralnej i organicznej, geodezya niższa i wyższa, mechanika budownicza, budownictwo lądowe (nauka o materyałach budowlanych i o konstrukcyach budowniczych, architektura kolejowa), budowa dróg i roboty wodne, budowa mostów i kolei żelaznych, ustawy budownicze i kolejowe, buchalterya.

b) Na Wydziale Budownictwa lądowego:

Geologia I. kurs (petrografia), mechanika budownicza, encyklopedya nauk inżynierskich, encyklopedya machin, ustawy budownicze, historya architektury, encyklopedya chemii mineralnej i organicznej, rysunki ornamentalne i modelowanie, budownictwo lądowe (nauka o materyałach budowlanych i o konstrukcyach budowniczych), architektura.

c) Na Wydziale Budowy machin:

Geodezya niższa, encyklopedya budownictwa lądowego, encyklopedya nauk inżynierskich, encyklopedya chemii mineralnej i organicznej, technologia mechaniczna, teorya machin, budowa machin, buchalterya.

d) Na Wydziale Chemii technicznej:

Towaroznawstwo, encyklopedya budownictwa lądowego, chemia analityczna, technologia chemiczna i chemia rolnicza.

c/75

. 4-

Przy pierwszym (ogólnym) examinie rządowym, komisya uwzględni wyniki zdanych przez kandydata examinów kursowych. Komisya może uwolnić kandydata od examinu z tych przedmiotów, z których kandydat przy examinie kursowym uzyskał postęp „ dobry “ lub wyższy.

Jeżeli kandydat uzyskał taką notę ze wszystkich przedmiotów, w takim razie może być zupełnie uwolniony od examinu. Wszelako komisya examinacyjna ma prawo zażądać od kandydata zdania examinu z jednego lub ze wszystkich przedmiotów, pomimo przedłożenia świadectw examinu kursowego.

§• 5-

Znajomość niektórych nauk drugiego examinu rządowego należy udowodnić świadectwami examinu kursowego, które to świadectwa mają być uzyskane przed zgłoszeniem się do drugiego examinu rządowego, a mianowicie:

a) Na Wydziale Inżynieryi :

Z geologii (I. i II. kurs), mechaniki budowniczej, encyklo-pedyi machin, encyldopedyi chemii mineralnej i organicznej, bu-chalteryi, ustaw budowniczych i kolejowych.

b) Na Wydziale Budoimictwa lądowego:

Z geologii I. kurs (petrografii), mechaniki budowniczej, ency-klopedyi nauk inżynierskich, encyklopedyi machin, ustaw budowniczych, historyi architektury, encyklopedyi chemii mineralnej i organicznej, rysunków ornamentalnych i modelowania.

c) Na Wydziale Budowy machin:

Z encyklopedyi budownictwa lądowego, encyklopedyi nauk inżynierskich, geodezyi niższej, encyklopedyi chemii mineralnej i organicznej, buchalteryi.

d) Na Wydziale Chemii technicznej:

Z towaroznawstwa i encyklopedyi budownictwa lądowego.

10

Pierwszy (ogólny) examin rządowy.

CCK

Przy pierwszym (ogólnym) examinie rządowym sprawują urząd examinatorów profesorowie, a według potrzeby także docenci Szkoły Politechnicznej, wykładający te przedmioty, z których ma się odbywać examin.

Kierownictwo examinu należy do Dziekana, a w razie przeszkody do jego poprzednika w urzędzie (Prodziekana) tego Wydziału, do którego examinand należy.

Przewodniczący ma prawo, lecz nie obowiązek, z każdego przedmiotu zadawać kandydatowi pytania. Jeżeli do tegosamego przedmiotu ustanowionych jest dwóch lub więcej examinatorów, wówczas zasiadają oni kolejno przy examinie.

• 7.

Według potrzeby Minister oświecenia ustanawia nadzwyczajnych examinatorów na wniosek przedłożony przez Kolegium Profesorów bądź z własnej inicyatywy, bądź w skutek polecenia ministeryalnego. Examinatorowie nadzwyczajni zasiadają przy exa-minach na przemiany ze zwyczajnymi.

C/7D

. 8.

Minister oświecenia może do examinów wydelegować komisarzy rządowych, którym przysługuje prawo zadawania pytań.

§■ 9-

Do pierwszego (ogólnego) examinu rządowego przystępuje się z końcem czwartego lub w ciągu piątego półrocza.

Terminem zwyczajnym tego examinu są ostatnie tygodnie półrocza letniego i pierwsze tygodnie półrocza zimowego, terminem nadzwyczajnym zaś ostatni tydzień półrocza zimowego.

W terminie nadzwyczajnym tylko tacy kandydaci mogą być przypuszczeni do examinu, których reprobowano przy examinie, odbytym w terminie lipcowym lub październikowym, i którym nie naznaczono dłuższej zwłoki do powtórzenia examinu.

Wyjątkowo przypuści się do ogólnego examinu w tym terminie także takich kandydatów, którzy w czasie przepisanym zgłosili się do examinu w terminie październikowym, lecz bez własnej winy nie mogli w tym terminie przystąpić do examinu. Wszelako tacy kandydaci mają usprawiedliwić przed examinem swoję nieobecność w terminie przepisanym, i upraszać o przypuszczenie do examinu w terminie nadzwyczajnym. Na takie wyjątkowe przypuszczenie do examinu w terminie nadzwyczajnym może zezwolić tylko Minister oświecenia na wniosek Kolegium Profesorów, przedłożony w porozumieniu z Dziekanem dotyczącego Wydziału.

Jeżeli Kolegium Profesorów i Dziekan zgodnie się oświadczą przeciw przypuszczeniu, w takim razie odmawia się prośbie kandydata, któremu przeciw takiemu orzeczeniu nie przysługuje prawo rekursu.

Co do sposobów postępowania w razie innych podobnych a wyjątkowych przypuszczeń do examinu, mają być odpowiednio zastosowane postanowienia reskryptu ministeryalnego z dnia 31. października 1877. 1. 9087 (Dz. rozp. min. nr. 28).

§. 10.

Do zdawania pierwszego examinu rządowego kandydat powinien się zgłosić w tej Szkole Politechnicznej, w której w owym czasie jest immatrykulowany.

§• U-

O przypuszczenie do pierwszego examinu rządowego kandydat ma wnieść pisemną prośbę do Dziekana swego Wydziału, załączając potrzebne dowody.

Tymi dowodami są:

1.    Karta immatrykulacyi.

2.    Świadectwo examinu dojrzałości lub dokument zastępujący miejsce tego świadectwa.

3.    Książka legitymacyjna, a względnie dowód, że kandydat przynajmniej przez cztery półrocza był wpisany jako słuchacz zwyczajny Szkoły Politechnicznej albo zakładu jej równorzędnego, i że na wszystkie przy pierwszym examinie rządowym wyznaczone przedmioty uczęszczał. Kandydat z Wydziału Chemii technicznej wykaże się nadto, że uczęszczał na wykłady chemii analitycznej i przynajmniej przez dwa półrocza pracował w laboratoryum z od-powiednym skutkiem.

Oprócz tego kandydat ma przedłożyć w formie należycie uwierzytelnionej prace rysunkowe i inne, przepisane planem nauk

12

dla dotyczącego Wydziału a względnie udowodnić, iż sam je wykonał.

Wszystkie powyższe dokumenta należy przedłożyć w oryginale i podczas exaininu muszą się one znajdować w sali examinowej.

§• 12.

Do ogólnych examinów rządowych, mających się odbyć w terminie lipcowym, należy się zgłaszać w czasie od 15. maja do 15. czerwca, do examinów zaś mających się odbywać w terminie październikowym, należy się zgłaszać w miesiącu lipcu.

Kandydaci reprobowani w jednym z powyższych terminów, a którzy chcą być znowu przypuszczeni do pierwszego examinu rządowego w terminie nadzwyczajnym, mają wnieść prośbę o to przynajmniej trzy tygodnie przed upływem półrocza zimowego.

§• 13.

Dziekan rozpatruje prośbę i załączniki, a jeżeli nie zachodzą żadne przeszkody co do przypuszczenia do examinu, pisze zezwolenie na wniesionem podaniu.

§• H-

W razie nieznacznych wątpliwości, któreby kandydat mógł niezwłocznie sam usunąć, należy kandydatowi udzielić odpowiednych wskazówek, w wypadkach zaś wątpliwych należy rzecz przedłożyć Kolegium Profesorów do rozstrzygnięcia.

Jeżeli Kolegium Profesorów odmówi kandydatowi przypuszczenia do pierwszego examinu rządowego, wolno kandydatowi odwołać się do ministerstwa oświecenia.

§• 15.

Po zamknięciu terminu zgłoszeń Dziekan ułoży wykaz abe-cadłowy kandydatów, którzy mają być przypuszczeni do examinu.

§. 16.

Dziekani oceniają wspólnie według liczby examinatorów, azali bez znacznego uszczerbku dla wykładów wystarczy ustanowienie jednej komisyi, lub też czy potrzeba będzie ustanowić dwie lub więcej komisyi specyalnych jednocześnie examinujących, a ewentualnie powołać także examinatorów nadzwyczajnych. (§. 7.)

W ostatnim wypadku Dziekani oznajmiają o tein Kolegium Profesorów, celem przedłożenia ministerstwu odpowiednych w tej mierze wniosków.

Dziekani układają wspólnie liczbę dni examinowych i w wykazie kandydatów dopisują dzień, w którym kandydat ma przystąpić do examinu, w razie zaś, jeżeli ustanowiono dwie lub więcej komisyi examinacyjnych, dopisują także numer komisy i, do której każdy z kandydatów ma się zgłosić, i nazwisko kandydata.

Dziekani ogłaszają pomieniony wykaz na czarnej tablicy, a w razie potrzeby obwieszczają go także w salach wykładowych.

Drugi examin rządowy.

(Examin fachowy.) §• 17-

Do odbywania examinów fachowych ustanawia Minister oświecenia przy każdej Szkole Politechnicznej osobne komisye exa-nnnacyjne dla każdego Wydziału, a to na wniosek Kolegium Profesorów.

§•

Komisya składa się z prezesa i stosownie do okoliczności z jednego lub dwóch zastępców prezesa (wiceprezesów), tudzież z tylu komisarzy examinacyjnych, ilu ich wymaga potrzeba ze względu na liczbę kandydatów i na konieczność częstszej zmiany w zwoływaniu komisyi specyalnych.

Prezes, mianowani zastępcy i komisarze examinacyjni stanowią komisyą główną

Z pomiędzy nich prezes według własnego zdania ustanawia komisye do poszczególnych aktów examinu (komisye specyalne).

§. 19.

Na komisarzy examinacyjnych należy wybierać przedewszyst-kiem profesorów i docentów dotyczącej Szkoły Politechnicznej, tudzież znakomitych mężów fachowych, nie należących do grona profesorów Szkoły Politechnicznej.

Każdy profesor lub urzędnik, powołany do sprawowania tych czynności, jest obowiązany do ich przyjęcia.

§. 20.

Prezes i jego zastępcy są zarazem examinatorami. W razie przeszkody zastępuje prezesa wiceprezes, wiceprezesa zaś najstarszy w służbie z obecnych członków komisyi examinacyjnej.

14 —

§• 21.

Do examinu fachowego można przystąpić dopiero w ostatnich tygodniach ostatniego półrocza, przepisanego planem nauk dla dotyczącego Wydziału.

§. 22.

Examina fachowe nie odbywają się w pewnych terminach, lecz można je zdawać w ciągu całego roku naukowego z wyjątkiem feryi jesiennych i tych, które wśród roku naukowego przypadają.

§• 23.

Kandydat może zdawać exainin fachowy przed jakąkolwiek komisyą examinacyjną.

Wszelako kandydat reprobowany może powtórzyć examin tylko przed komisyą tej Szkoły Politechnicznej, w której go re-probowano.

§. 24.

O przypuszczeniu do drugiego examinu rządowego (fachowego) kandydat powinien wnieść pisemną prośbę do prezesa dotyczącej komisyi, załączając potrzebne dokumenta.

Dokumentami tymi są:

1.    Książka legitymacyjna, a względnie dowód, że kandydat:

a)    od czasu zdanego z dobrym skutkiem pierwszego examinu rządowego był wpisany jako słuchacz zwyczajny Szkoły Politechnicznej przez sześć lub przez cztery półrocza, stosownie do tego, czy uczęszczał na Wydział Inżynieryi lub Budownictwa, czy też na Wydział Budowy machin lub Chemii technicznej ;

b)    uczęszczał na wszystkie dla dotyczącego Wydziału przepisane wykłady.

2.    Świadectwo zdanego pierwszego examinu rządowego, a względnie certyfikat zastępujący miejsce tego świadectwa (§. 37.)

3.    Świadectwo postępu z przedmiotów przepisanych §. 5. Prócz tego kandydat ma przedłożyć należycie uwierzytelnione

prace naukowe i inne, a względnie udowodnić, iż sam je wykonał.

Powyższe dokumenta muszą być przedłożone w oryginale i podczas examinu muszą być przystępne komisyi.

§ 25.

Prezes wyznacza termin examinów w każdym wypadku

z osobna.

Prezes ma się jednak pospolicie trzymać tego porządku, w jakim kandydaci zgłaszali się do examinu.

§. 26.

Jeżeli prezes odmówi kandydatowi przypuszczenia do drugiego examinu rządowego, natenczas kandydatowi przysługuje prawo odwołania się do ministerstwa oświecenia.

§• 27.

Examin fachowy składa się z examinu praktycznego i teoretycznego. Pierwszy powinien się odbyć przed drugim.

Przy examinie praktycznym, kandydaci Wydziału Inżynieryi, Budownictwa i Budowy machin mają wypracować elaborat na zadany temat; na Wydziale Chemii technicznej zaś mają wykonać pracę chemiczno-techniczną.

we

Tematy przy examinie praktycznym należy tak wybierać, aby kandydatom podać sposobność do okazania biegłości wszystkich głównych przedmiotach examinu.

Tematy mające być zadane, układa komisya examinacyjna, przeznaczając oraz examinatora, pod nadzorem którego kandydat ma wypracować elaborat.

Wypracowanie elaboratu ma być uskutecznione w lokalnościach Szkoły Politechnicznej i w czasie nie przekraczającym ośmiu dni.

Jeżeli kandydat przy examinie praktycznym odpowiedział wymaganiom prawnym, o czem orzeka komisya, natenczas przypuści się go do examinu teoretycznego. Jeżeli zaś kandydat nie uczynił zadość tym wymaganiom, w takim razie ma ponownie przystąpić do examinu praktycznego w terminie, który mu komisya wyznaczy.

§. 28.

Przy drugim examinie rządowym można uwzględnić przedłożone świadectwa examinów kursowych, jeżeli świadectwa zawierają postęp „dobry" lub wyższy.

Atoli examin praktyczny należy zdawać w całym zakresie, a tylko examin teoretyczny może być skrócony na zasadzie dobrych świadectw z examinów kursowych.

Przepisy wspólne odnoszące się do obydwu examinów rządowych.

§. 29.

Każdy kandydat jest obowiązany stawić się do examinu tego dnia, który mu wyznaczono. Jeżeli zaś nie przybędzie na termin, poniesie wynikającą stąd szkodę.

— ló —

Wszyscy kandydaci, którym tensam dzień wyznaczono do zdawania examinu, powinni dnia tego przybyć przed rozpoczęciem examinu i pozostać aż do jego ukończenia.

§. 30.

Zamiana dni examinowych pomiędzy dwoma lub kilkoma kandydatami może nastąpić tylko za zezwoleniem przewodniczącego (Dziekana, prezesa), atoli w razie ustanowienia dwóch komi-syi specjalnych może być zamiana dozwolona tylko pod tym warunkiem, jeżeli to nie pociąga za sobą także zmiany oddziału komisyi, przeznaczonego poprzód dla kandydatów.

§• 31.

z czasu

Examina z poszczególnych przedmiotów odbywają się ustnie, a stosownie do przedmiotu także pisemnie (graficznie) pod nadzorem. Przy examinie pisemnym (graficznym) komisya examinacyjna ma prawo uwzględnić odpowiednio także przedłożone elaboraty studyów kandydata, z zachowaniem jednak wszelkich ostrożności przeciw podsuwaniu obcej pracy. Podczas trwania exa-minu ustnego mają być obecni przewodniczący tudzież większość examinatorów.

Równocześnie można examinować tylko dwóch kandydatów.

Examin ustny z jednego przedmiotu może trwać najdłużej

godzinę.

§• 32.

Examina ustne odbywają się publicznie. Przewodniczący komisyi examinacyjnej powinni zarządzić co należy, aby zapobiec naruszeniu spokoju i porządku, coby uchybiało godności i ważności aktu, lub niekorzystnie wpływało na swobodę umysłu kandydatów. Przewodniczący powinni wydalić naruszającego spokój, a w razie potrzeby zarządzić nawet opróżnienie sali, w której się examin odbywa.

§• 33-

Przy obradach i głosowaniu komisyi nad wynikiem odbytego examinu jawność jest wykluczona.

Komisya roztrząsa naprzód całkowity wynik examinu, a po objawieniu zdania przez każdego z examinatorów, czy examin ze swego przedmiotu uznaje za udały, czy też nie, komisya orzeka, czy kandydat jest aprobowany, czy reprobowany.

17 —

Żaden examin rządowy nie może być uważany za udały, przy którym kandydat choćby z jednego przedmiotu (§. 34.) nie odpowiedział wymaganiom prawnym. Jeżeli kandydat nie odpowie z kilku przedmiotów, komisya orzeka głosowaniem o terminie, przed upływem którego kandydat nie może być przypuszczony do powtórzenia examinu rządowego.

Wynik examinu z poszczególnych nauk oznacza się notami: „celujący", „bardzo dobry", „dobry", „dostateczny" i „niedostateczny", któryto wynik examinator zapisuje w osobnym protokole, przyczem także uwzględnia się odpowiedź na pytania, zadawane przez przewodniczącego lub komisarza rządowego (§. 8).

Na zasadzie oceny wyników examinu z poszczególnych przedmiotów komisya orzeka ostateczną notę, czy kandydat okazał się przez zdany examin jako „uzdolniony", czy też „znamienicie uzdolniony". Przytem uwzględnia się także noty, uzyskane przy exami-nach kursowych.

§• 34-

Jeżeli kandydat tylko w jednym przedmiocie nie odpowiedział wymaganiom prawnym, wówczas może być przypuszczony do poprawienia nieudałego examinu z tego przedmiotu po upływie terminu dwumiesięcznego.

Jeżeli przy tym examinie otrzyma znowu notę „niedostateczną", może być ponownie przypuszczony do poprawienia examinu po upływie czterech miesięcy.

Każdy taki examin poprawczy musi się odbywać w ustawicznej obecności przewodniczącego dotyczącej komisyi examinacyj-nej, a w razie interwencyi komisarza rządowego przy pierwszym examinie (§. 8.), także w obecności tegoż komisarza.

§• 35.

Jeżeli kandydat z kilku przedmiotów nie odpowiedział wymaganiom prawnym, natenczas może być przypuszczony tylko do powtórzenia całego examinu, którego termin oznaczy komisya.

Termin powtórzenia nieudałego w lipcu lub październiku ogólnego examinu rządowego może być naznaczony albo na najbliższy termin nadzwyczajny (koniec półrocza zimowego), albo na najbliższy termin lipcowy; termin zaś powtórzenia nieudałego w terminie nadzwyczajnym (koniec półrocza zimowego) pierwszego examinu rządowego może być naznaczony albo w najbliższym terminie zwyczajnym, lub też w najbliższym terminie nadzwyczajnym.

Af^

rJMormi

i8 —

Jeżeli kandydat także przy tem powtórzeniu chociażby w jednym przedmiocie nie odpowiedział wymaganiom prawnym, to również może być przypuszczony tylko do ponownego powtórzenia całego examinu.

§. 36.

Jeżeli kandydata reprobowano na cały rok przy pierwszym examinie rządowym, w takim razie wolno komisyi wskazać te przedmioty, na których wykład lub ćwiczenia kandydat ma uczęszczać w ciągu tego roku.

§• 37-

Ostateczny wynik examinu ogłasza się publicznie natychmiast po ukończeniu obrad, zapisuje się go w książce legitymacyjnej kandydata i stwierdza pieczęcią akademicką, a w razie reprobowania kandydata dopisuje się także termin powtórzenia nieudałego exa-minu i inne na reprobowanego nałożone warunki przypuszczenia do ponownego examinu.

Po zdaniu z pomyślnym skutkiem examinów wydaje się świadectwo examinów rządowych. Jeżeli komisya uwolniła kandydata zupełnie albo z wyjątkiem jednego przedmiotu od pierwszego exa-minu rządowego (§. 4.), w takim razie zamiast świadectwa z tego examinu wydaje się kandydatowi certyfikat, stwierdzający tę okoliczność.

§• 38.

Świadectwa examinu rządowego jak również certyfikaty zastępujące świadectwo pierwszego examinu rządowego mają zawierać, oprócz rodowodu kandydata i skreślenia toku odbytych nauk, tudzież, w razie zdania examinu, daty tego examinu, także noty examinów kursowych, jakie kandydatowi zostały policzone, jak również te noty, które kandydat uzyskał z reszty przedmiotów exa-minu; w świadectwie examinu fachowego ma być uwidoczniony także wynik examinu praktycznego, a obadwa świadectwa muszą zawierać notę ostateczną.

Świadectwa odbytych examinów wydaje się jedynie w tym języku, jaki jest wykładowym w dotyczącej Szkole Politechnicznej.

§• 39-

Jeżeli słuchacz przed udałym pierwszym examinem rządowym uczęszczał na wykłady lub ćwiczenia, które planem nauk dla dotyczącego Wydziału należą do kursów wyższych niż czwartego,

natenczas te przedmioty (wyjąwszy wypadek przewidziany dla chemików w §. 11. punkt 3.) mogą mu być tylko w takim razie policzone dla przypuszczenia go do drugiego examinu rządowego, jeżeli w najbliższym terminie nadzwyczajnym zdał pierwszy examin rządowy z pomyślnym skutkiem.

§. 40.

Przeciwko orzeczeniu komisyi względem wyznaczenia terminu do powtórzenia examinu rządowego nie ma rekursu.

§• 41.

Jeżeli ktoś podstępem uzyskał przypuszczenie do examinu rządowego, a w szczególności, jeżeli reprobowany kandydat podstępnym sposobem wyłudził przypuszczenie do powtórzenia exa-minu przed terminem przepisanym lub przed inną, a nie kompetentną komisyą, albo w ogóle obszedł niniejsze przepisy, natenczas nie tylko uważa się za nieważny taki examin, choćby z pomyślnym skutkiem zdany, lecz pominąwszy skutki, wypływające z ustaw karnych, kandydat jeżeli jest jeszcze akademikiem, może być wykluczony ze wszystkich Szkół Politechnicznych na pewien czas lub na zawsze.

§. 42.

Il

Każdy kandydat zgłaszający się do examinu, jest obowiązany przed przystąpieniem do examinu zapłacić taxę, którą się ustanawia w wysokości dziesięciu zł. w. a. za każdy ogólny examin rządowy, w wysokości zaś dwudziestu zł. w. a. za każdy examin fachowy.

Taxę i kwotę na stępel świadectwa opłaca się przy pierwszym examinie rządowym na ręce dziekana, przy drugim examinie rządowym na ręce prezesa komisyi examinacyjnej za odpowiednem pokwitowaniem. Do zapłacenia całej taxy są obowiązani także ci słuchacze, którzy na zasadzie pomyślnych examinów kursowych zostali częściowo lub w całości uwolnieni od examinów rządowych.

§• 43.

Kto na 24 godziny przed terminem examinowym nie zapłaci taxy lub się nie wykaże należącem się mu uwolnieniem od taxy, ten nie będzie przypuszczony do examinu.

§• 44-

Każdy słuchacz zwyczajny Szkoły Politechnicznej uwolniony od opłaty całego lub połowy czesnego w tern półroczu, w którem przystępuje do examinu rządowego, uzyskuje temsamem także uwolnienie od całej lub od połowy taxy examinowej.

U słuchaczy, przystępujących do examinu w pierwszych czterech tygodniach półrocza, uwzględnia się w tej mierze także uwolnienie od opłaty czesnego uzyskane w poprzedniem półroczu.

Słuchacz uwolniony od opłaty czesnego w ostatniem półroczu swoich studyów akademickich, zyskuje zarazem uwolnienie od taxy za examin fachowy, jeżeli do niego przystępuje w ciągu następnego roku naukowego.

Za examin fachowy w późniejszym czasie zdawany opłaca się bezwzględnie należne taxy.

§• 45-

Wszelkie z jakiegokolwiek tytułu uzyskane uwolnienie od taxy traci ważność przy powtórzeniu examinów.

§• 46.

Z końcem każdego półrocza rozdziela się taxy w równych częściach pomiędzy examinatorów; atoli przewodniczący i ten profesor, który kieruje examinem praktycznym, biorą po dwie części.

B. Examina kursowe.

§• 47.

Istniejące examina kursowe celem uzyskania świadectwa z poszczególnych przedmiotów odbywają się publicznie pod nadzorem Dziekana tego Wydziału, do którego examinand uczęszcza.

W razie przeszkody zastępuje Dziekana w czynności nadzorowania zastępca jego (Prodziekan).

§. 48.

Pomienione examina mają się odbywać zaraz po ukończeniu wykładów. Wyjątkowo można za zezwoleniem Rektora zdawać te examina z początkiem następnego roku naukowego po koniec października za opłatą taxy w kwocie pięciu zł. a. w.

Do tegosamego terminu i po dopełnieniu wymienionych wyżej warunków examin nieudały może być raz powtórzony.

— 2i

§• 49-

Przy ocenianiu wyniku examinu służą za miarę nie tylko postępy okazane przy ustnym lub pisemnym examinie, ale także postępy udowodnione pracami w salach konstrukcyjnych i labora-toryach, tudzież uwierzytelnionemi pracami domowemi. Ze wszystkich przedmiotów, które nie ograniczają się na same ćwiczenia, należy przedsięwziąć ustny examin dla ocenienia postępu, a wynik examinu uwidocznić w świadectwie.

Postęp wyraża się notami: „celujący", „bardzo dobry“, „dobry", „dostateczny" i „niedostateczny".

§• 50.

Z przedmiotów drugiego examinu rządowego w każdym Wydziale (§. 3.) nikt nie może zdawać examinów kursowych, dopokąd nie zda pierwszego examinu rządowego lub examinów kursowych z poszczególnych przedmiotów pierwszego examinu rządowego, a to z postępem przynajmniej dostatecznym.

Kto chce być przypuszczonym do examinu kursowego z końcowych przedmiotów na każdym Wydziale t. j. z budowy dróg i robót wodnych, budowy mostów i kolei żelaznych, budownictwa lądowego i architektury, teoryi machin i budowy machin, chemii analitycznej, technologii chemicznej i chemii rolniczej, musi się prócz tego wykazać potwierdzeniem frekwentacyi ze wszystkich nauk, będących przedmiotami drugiego examinu rządowego w dotyczącym Wydziale.

§• 51.

W absolutoryach wypisuje się poszczególne nauki w takim samym porządku, w jakim umieszczone są w planie nauk odpo-wiednych Wydziałów: w rubryce „Postęp" należy w każdym razie umieścić uzyskaną notę postępu, jeżeli zaś słuchacz nie zdawał examinów uwidocznić to wyraźnie w tejże rubryce słowami: „Nie udowodniono".

Prócz tego należy po przedmiotach czwartego półrocza w sposób wyrazisty umieścić uwagę w drukowanych blankietach, z którejby powziąć było można, czy abituryent zdawał, czy nie, pierwszy examin rządowy, lub równoważne examina kursowe,

22

Przepisy tymczasowe o examinacłi rządowych.

31. Technologia chemiczna, kurs II.

Przepisy tymczasowe o examinacłi rządowych.

Ci słuchacze zwyczajni, którzy drugi rok Wydziału ukończą w roku naukowym 1878/9, mogą być przypuszczeni do ogólnego examinu albo w obu terminach zwyczajnych w lipcu i październiku 1879 r., lub też nawet w terminie nadzwyczajnym z końcem półrocza zimowego z 1879/80, jeżeli się zgłoszą o przypuszczenie w tym terminie w miesiącu lipcu 1879 r.

Co do świadectw examinów kursowych, uzyskanych w czasie wprowadzenia w życie niniejszych przepisów, należy w zupełności zastosować postanowienia §§. 4. i 28., jeżeli te świadectwa wykazują postęp „dobry" lub wyższy.

Tym uczniom, którzy w czasie, od kiedy zaczną obowiązywać niniejsze przepisy, są słuchaczami zwyczajnymi Szkoły Politechnicznej, zezwala się wyjątkowo na przystąpienie do zaległych examinów kursowych przedmiotów obudwu examinów rządowych z zachowaniem postanowień §. 50.

Technicy, którzy w czasie wprowadzenia w życie niniejszych przepisów nie są już immatrykulowani w Szkole Politechnicznej, a wniosą prośbę o przypuszczenie do zaległych examinów kursowych z przedmiotów, nie mogą być przypuszczeni do tych exa-minów bez zezwolenia ministeryalnego.

Po upływie trzech lat od czasu, kiedy zaczną obowiązywać niniejsze przepisy, nikt nie może być (w myśl niniejszych przepisów tymczasowych) przypuszczony do zdawania zaległych exami-nów kursowych.

Względem wydawania świadectw z odbytych examinów rządowych albo certyfikatów (§§. 37, 38), należy się jednak ściśle trzymać tego przepisu, że świadectwo z odbytego drugiego exa-minu rządowego może być wydane tylko po uzyskaniu frekwen-tacyi ze wszystkich w niniejszych przepisach wymienionych przedmiotów i dopiero po upływie tylu półroczy, ile ich planem nauk przepisano dla każdego Wydziału.

Uzyskane lub mające się jeszcze uzyskać dyplomy Szkół Politechnicznych zastępują w zupełności miejsce examinów rządowych, jak długo examina dyplomowe odbywać się będą w sposób dotychczasowy.

Nikt jednak w celu uwolnienia się od pierwszego examinu rządowego lub od zastępujących je examinów kursowych nie może się zastawiać zamiarem zdawania examinu dyplomowego.

W wypadkach wyjątkowych, niniejszymi przepisami tymczasowymi nieprzewidzianych, rozstrzyga ministerstwo oświecenia na wniosek Kolegium Profesorów.

Minister wyznań i oświecenia Stremayr m. p.

Rozporządzeniem z dnia 22. lutego b. r. przyzwolił J. Exce-lencya p. Minister Oświecenia jeszcze na następujące ulgi w sprawie zdawania examinów w Szkołach Politechnicznych :

1.    Wszystkim słuchaczom III. lub wyższego roku któregokolwiek Wydziału wolno aż do zupełnego ukończenia studyów w terminie przepisanym, zdawać examina z przedmiotów poszczególnych bez ograniczenia, zawartego w 50. nowej ustawy exa-minacyjnej.

2.    Aż do końca półrocza zimowego 188 7₂ mogą ciż słuchacze być przypuszczeni do II. examinu rządowego, jeżeli tylko po pierwsze : uzyskają przedtem świadectwo I. examinu rządowego lub certyfikat takie świadectwo zastępujący, a powtóre udowodnią, że uczęszczali przez lat 5 na Wydział Inżynieryi lub Budownictwa, a przez 4 lata na Wydział Budowy machin lub Chemii technicznej. Postanowienie więc §. 24. 1. lit. a. tych słuchaczy wcale nie obowiązuje.

3.    Ciż sami słuchacze są uprawnieni do żądania certyfikatu, zastępującego świadectwo I. examinu rządowego, jeżeli wysłuchali wszystkich przedmiotów w zakres tego examinu wchodzących w tejsamej Szkole Politechnicznej, w której mieliby zdać I. examin rządowy, i jeżeli z tych przedmiotów otrzymali na examinach kursowych postępy przynajmniej „dobre“. Nadmieniony certyfikat wydaje Rektorat.

4.    Od examinu z tych przedmiotów I. examinu rządowego, które do końca roku szkolnego 1877/8 nie były wciągnięte do planów naukowych poleconych, mają być uwolnieni ci słuchacze, którzy się w roku szkolnym 1878/9 znajdują na III. lub na wyższym roku któregokolwiek Wydziału.

Dla takich słuchaczy dawniejsze uczęszczanie na wykłady Chemii organicznej wspólne z chemikami, zastępuje uczęszczanie na wykłady dopiero wprowadzone encyklopedyi chemii nieorganicznej i organicznej.

KOLEGIUM PROFESORÓW

C. K. SZKOŁY POLITECHNICZNE!

UCHWALIŁO NA PODSTAWIE TYMCZASOWEGO REGULAMINU NASTĘPUJĄCE

POSTANOWIENIA WYKONAWCZE.

I. O przyjmowaniu i wpisie słuchaczów.

1. Kto się po raz pierwszy wpisuje do Szkoły Politechnicznej jako słuchacz zwyczajny, ina wypełnić dwie karty wpisowe i książkę legitymacyjną podług instrukcyi niżej podanej i razem z dokumentami (7) przedłożyć Dziekanowi Wydziału , na który sobie życzy być przyjętym.

Jeżeli kandydat przedłożył świadectwo dojrzałości ze szkoły realnej, wówczas Dziekan poświadcza kwalifikacyą kandydata na jednej karcie, którą razem z podpisaną przez siebie książką legitymacyjną zwraca kandydatowi.

Zwróconą kartę wpisową i książkę legitymacyjną razem z przepisanemi taxami i marką stęplową na 50 ct. w- a* składa następnie kandydat u Sekretarza. Sekretarz poświadczy w książce legitymacyjnej uiszczenie tax, poczem ją podpisze Rektor i razem z podpisaną przez siebie kartę imatrykulacyjną, zwróci kandydatowi z uwagą, aby się zgłosił osobiście do każdego wykładającego i dał sobie to poświadczyć w książce legitymacyjnej.

Kandydatowi, który przedłożył świadectwo dojrzałości z gi-mnazyum, poleci Dziekan, aby zdał examin wstępny z rysunków geometrycznych i wołnoręcznych. To polecenie zapisze na jednym exemplarzu karty wpisowej, i zwróci ją kandydatowi z tą uwagą, aby w Rektoracie złożył taxę examinową 2 zł. w. a. i dał

sobie poświadczyć na tej karcie tak zapłacenie powyższej taxy, ja-koteż w swoim czasie wynik examinu. Po zdaniu examinu z rysunków uda się kandydat napowrót do Dziekana, który mu poświadczy kwalifikacyą do przyjęcia, jeżeli wynik examinu był dobry. Dalszy przebieg taki sam, jak powyżej opisany.

U takich kandydatów, którzy byli już słuchaczami zwyczajnymi Szkoły Politechnicznej, zaczyna się akt przyjęcia od poświadczenia Dziekana na karcie wpisowej, że kandydat posiada kwalifikacyą odpowiedną.

2. Kandydaci, nie posiadający kwalifikacyi na słuchaczów zwyczajnych, jeżeli życzą sobie być przyjęci jako słuchacze nadzwyczajni Szkoły Politechnicznej, zgłoszą się do Dziekana Wydziału, na który chcą uczęszczać, wykażą się ukończonym rokiem 18. i potrzebnemi wiadomościami przygotowawczemi, i przedłożą wypełnioną podług instrukcyi kartę wpisową i legitymacyjną, w których powinne być wypisane wszystkie odczyty, na które mają zamiar uczęszczać. Jeżeli dokumenta przedłożone odpowiadają wymaganiom prawnym, natenczas Dziekan poświadczy na karcie wpisowej kwalifikacyą do przyjęcia na poszczególne przedmioty.

Na zasadzie poświadczonej przez Dziekana kwalifikacyi jako-też poświadczenia zapłaconych tax wyda się kandydatowi kartę immatrykulacyi.

Słuchacze nadzwyczajni nie mogą się zapisywać jednocześnie na wszystkie wykłady w dotyczącem półroczu i kursie, na którymkolwiek z Wydziałów wykładane.

Kandydaci, którzy po ukończeniu nauk w szkołach średnich nie uzyskali świadectwa dojrzałości w terminie lipcowym lub wrześniowym i zamyślają wstąpić w październiku do Szkoły Politechnicznej jako słuchacze nadzwyczajni, mogą być wpisani tylko na pojedyńcze wykłady, objęte planami nauk Wydziałów fachowych.

Jeżeli tacy kandydaci podczas uczęszczania na wykłady w Szkole Politechnicznej uzyskają w półroczu I. świadectwo dojrzałości, i w półroczu II. przejdą do kategoryi słuchaczów zwyczajnych, to w wypadkach na uwzględnienie zasługujących, mogą za przyzwoleniem c. k. Ministerstwa oświecenia także w półroczu letniem nie tylko uczęszczać na tesame przedmioty, na które się zapisali w półroczu zimowem jako słuchacze nadzwyczajni, ale także z końcem roku naukowego zdawać examin z tych przedmiotów.

— 2Ó —

Wreszcie przy wydawaniu absolutoryum zależeć będzie także od decyzyi c. k. Ministerstwa oświecenia, czy do studyów akademickich może być wliczone owo półrocze, w którem słuchacz należał do kategoryi słuchaczy nadzwyczajnych.

3.    Prócz wymienionych w regulaminie opłat szkolnych, każdy słuchacz obowiązany jest przy wpisie złożyć w Rektoracie kaucyą na wynagrodzenie możebnej szkody, uczynionej przez słuchacza w sprzętach lub przyrządach c. k. Szkoły Politechnicznej; a mianowicie słuchacze pracujący w laboratoryach chemicznych płacą 3 zł. a. w., wszyscy zaś inni 1 zł. a. w.

4.    Każdy słuchacz powinien się zgłosić osobiście u profesora, którego wykładu słuchać zamierza, w czasie przez profesora na to przeznaczonym i na czarnej tablicy ogłoszonym.

5.    Profesor może z ważnych przyczyn odmówić słuchaczowi przyjęcia na ćwiczenia lub wykład połączony z ćwiczeniami, które wymagają szczegółowego zajęcia się profesora każdym uczniem i odstąpienia mu jakichś środków naukowych. Słuchaczowi przysłu guje jednak prawo odwołania się do Kolegium Profesorów.

6.    Jeżeli słuchacz zamierza się wypisać z jakiegokolwiek wykładu, powinien to oznajmić Dziekanowi Wydziału fachowego najdalej do końca listopada w zimowem, a do końca kwietnia w le-tniem półroczu. Późniejsze zgłaszania się nie będą pod żadnym warunkiem uwzględnione.

7.    Przy wypełnianiu poszczególnych rubryk książki lub karty legitymacyjnej należy się ściśle trzymać następującej jnstrukcyi.

Instrukcy a,

o książkach i kartach legitymacyjnych.

1. Książka legitymacyjna obejmuje dziesięć stronic i ma słuchaczowi wystarczyć na cały czas studyów akademickich. Z tego powodu należy wypełnić w jednem półroczu naukowem tylko je-dnę stronicę.

2.    Wykaz lekcyi sporządza się w pierwszej kolumnie w takim porządku, aby po wypisaniu przedmiotu i nazwiska profesora, umieścić w następujących po sobie bezpośrednio rubrykach rysunki, ćwiczenia, repetytorya, w ogóle to wszystko, co do tego-samego przedmiotu należy. Jeżeli wykład przedmiotu trwa tylko jedno półrocze, należy to uwidocznię w rubryce „Wykaz lekcyi“.

3.    W wypisywaniu tytułów lekcyi należy używać tychsamych wyrazów, jakie są podane w planie naukowym, umieszczonym w programie.

4.    Wykaz lekcyi w książce legitymacyjnej musi się jak najdokładniej zgadzać z wykazem na kartach wpisowych, potwierdzonych przez Dziekana Wydziału fachowego.

5.    Po podpisie Sekretarza w rubryce „Potwierdzenie przyjęcia przez Rektorat" nie wolno w książce legitymacyjnej nic więcej dopisywać.

6.    Książka legitymacyjna jest dokumentem publicznym, a przeto nie wolno słuchaczowi samowolnie czynić w niej poprawek, dodatków lub uwag, a tem mniej przemazywać lub skrobać.

Gdyby się okazała konieczna potrzeba jakiej zmiany, słuchacz ma się o to zgłosić do Dziekana Wydziału fachowego.

7.    Powyższe przepisy tyczą się w zupełności także kart legitymacyjnych dla słuchaczy nadzwyczajnych.

8.    W inny sposób sporządzone książki lub karty legitymacyjne nie będą przyjmowane w Rektoracie.

IŁ O uwolnieniu od czesnego.

l. Od całego czesnego mogą być uwolnieni: a) Słuchacze, nowowstępujący do Szkoły Politechnicznej po ukończeniu szkoły realnej lub gimnazyum, jeżeli zdali exa-min dojrzałości z postępem celującym i otrzymali z pilności i obyczajów stopnie bardzo dobre.

b) Słuchacze dawniejsi, lub przechodzący do Szkoły Politechnicznej z innych równorzędnych Instytutów technicznych, jeżeli w poprzedzającym półroczu otrzymali stopnie bardzo dobre z pilności i obyczajów, i okazali w naukach postęp dobry. Dla udowodnienia tego postępu należy przedłożyć świadectwa examinów kursowych lub kolokwiów w półroczu upłynionem. Przy ocenieniu ogólnego postępu każde świadectwo będzie obliczone ilością punktów, zależną od liczby tygodniowej godzin wykładowych zdanego przedmiotu i od uzyskanego stopnia. Przytem liczy się jednę godzinę wykładu w tygodniu za punkt jeden, dwa, trzy lub cztery, stosownie do uzyskanego przy examinie lub kolokwium stopnia dostatecznego, dobrego, bardzo dobrego lub celującego. Świadectwa z rysunków i cwiczeń wchodzą w rachunek tylko z połową godzin przeznaczonych na nie w tygodniu.

Ogólny postęp uznaje się za dobry, jeżeli ilość punktów razem wzięta wynosi co najmniej 40.

W obydwóch przypadkach a)\b) potrzeba nadto udowodnić, że tak słuchacz sam, jakoteż ci, co mają obowiązek utrzymywać go, są rzeczywiście ubodzy. Świadectwo ubóstwa, wydane przez urząd parafialny, a potwierdzone przez właściwy urząd gminny, nie powinno być dawniejsze nad rok jeden.

2.    Od połowy czesnego mogą być uwolnieni:

a)    Słuchacze, którzy warunkom wymienionym w ustępie poprzedzającym uczynili zadość w przybliżeniu.

b)    Słuchacze, którzy przerwali studya, wszelako nie dłużej nad jeden rok, jeżeli przed przerwą dopełnili warunków, wymienionych w ustępie 1.

3.    Pobieranie stypendyum nie uprawnia do uwolnienia od czesnego, wszelako można także stypendyatów uwolnić od całego lub od połowy czesnego, jeżeli z uwagi na nieznaczność stypendyum podchodzą pod kategorye, wymienione w ustępach 1. i 2.

4.    Chcący uzyskać uwolnienie od całego lub od połowy czesnego mają wręczyć Dziekanowi odpowiednego Wydziału podanie, wystosowane do Kolegium Profesorów c. k. Szkoły Politechnicznej między l. a 14. października w zimowem, a między 1. a 4. marca w letniem półroczu. Do podania należy dołączyć świadectwa potrzebne na zasadzie ustępów l. i 2. i wymienić w niem,

czy petent w półroczu ubiegłem był uwolniony od czesnego, czy też nie, jakoteż czy pobiera jakie stypendyum.

5.    Uwolnienie od czesnego jest ważne na przeciąg jednego półrocza, dlatego należy wnosić podania o uwolnienie na każde półrocze oddzielnie.

6.    Przeciw orzeczeniu Kolegium Profesorów nie ma rekursu.

Uwagi.

Dzień 14. października w półroczu zimowem i 4. marca w półroczu letniem jest terminem ostatecznym do wnoszenia podań o uwolnienie od opłaty czesnego. Po upływie tego terminu podania z jakiegokolwiek powodu spóźnione, ani przyjmowane, ani też uwzględniane nie będą. Słuchacze, chcący uzyskać przyjęcie po tym terminie, płacą bezwarunkowo całe czesne.

Po ogłoszeniu rezolucyi na wniesione podania o uwolnienie od opłaty czesnego, słuchacze mają obowiązek, niezwłocznie przedłożyć w kancelaryi Rektoratu swoje książki legitymacyjne, celem zapisania w nich uzyskanego uwolnienia; w razie odmownej odpowiedzi zaś mają najdalej do dni czternastu od ogłoszenia rezolucyi zapłacić czesne. Słuchacze, którzy nie uiszczą tej opłaty w powyższym terminie, nie mogą uzyskać przyjęcia do c. k. Szkoły Politechnicznej. W żadnym razie jednakże nie zwraca się taxy im matrykula cyjnej.

Czesne i taxę za użytkowanie laboratoryum opłaca sie w półroczu pierwszem najdalej po dzień 31. października, w półroczu drugiem zaś najdalej po dzień 31. marca; w razie nieuiszczenia rzeczonych opłat w tym terminie, uważa się słuchacza jako n i e-należącego w półroczu drugiem do c. k. Szkoły Politechnicznej.

Po dniu 31. października lub względnie po dniu 31. marca Rektor urzędownie z katalogów wykreśla tych słuchaczy, którzy nie złożyli przynależnych opłat, uwiadamia o tern Kolegium Profesorów i ogłasza spis tych słuchaczy na czarnej tablicy z tym dodatkiem, że mimo to prawnie są obowiązani do zapłacenia zaległości, i że w razie kontynuowania studyów w c. k. Szkole Politechnicznej żądać się od nich będzie zaległej opł aty.

III. O potwierdzaniu frekwentacyi i widymowaniu książek i kart legitymacyjnych.

1. Frekwentacyą potwierdza się w ostatnim tygodniu półrocza

naukowego.

2.    Jeżeli z wykładem połączone są repetytorya, ćwiczenia lub rysunki, frekwentacyą potwierdza się oddzielnie z wykładu i oddzielnie z repetytoryów, ćwiczeń lub rysunków.

3.    Słuchacze obowiązani są brać udział we wszelkich repety-cyach i ćwiczeniach, jakie profesorowie uznają za potrzebne urządzić. Słuchacze nie biorący w nich udziału, lub okazujący w swoich odpowiedziach lub wypracowaniach, że z wykładu nie odnieśli dostatecznej korzyści, nie otrzymają potwierdzenia frekwentacyi z tego przedmiotu.

4.    Chcący zdawać examin kursowy lub kolokwium musi mieć potwierdzoną frekwentacyą tak z wykładu, jakoteż z ćwiczeń i repetytoryów.

IV. O pobieraniu stypendyum.

Słuchacz, pobierający stypendyum może uzyskać od Rektora potwierdzenie kwitu na stypendyum tylko pod tym warunkiem, jeżeli z końcem półrocza zda kolokwia lub examina z ogólnym postępem dobrym, t. j. jeżeli ilość punktów razem wzięta wynosi co najmniej 40.

SPIS WYKŁADÓW.

I. Nauki matematyczne.

I. Matematyka kurs I.

Profesor: Dr. Wawrzyniec Żmurko.

(Tygodniowo 7 godz. wykładu, 2 g. ćwiczeń w obydwu półroczach.)

Analiza algebraiczna z teoryą równań liczebnych i rugowania. Geometrya analityczna z uwzględnieniem szczególnem teoryi linii i powierzchni stopnia 2.

Pierwsze zasady rachunku różniczkowego i całkowego z zastosowaniami naj ważniej szemi.

2. Matematyka kurs II.

Profesor: Dr. Władysław Zajączkowski.

(Tygodniowo 5 godz. wykładu, 2 g. ćwiczeń w obydwu półroczach.)

Powtórzenie zasad rachunku różniczkowego i całkowego z uzupełnieniami.

Teorya całek określonych. Równania różniczkowe, zwyczajne i cząstkowe, osobliwie liniowe. Zasady rachunku przemienności.

3. Matematyka kurs III.

Profesor : Dr. Władysław Zajączkowski. (Tygodniowo 2 godz. wykładu w obydwu półroczach.) Teorya i zastosowania funkoyi eliptycznych.

— 32 -

4. Geometrya wykreślna.

Profesor: Karol Maszkowski.

(Tygodniowo 6 godz. wykładu i 12 godz. rysunków w obydwu

półroczach.)

Rzuty prostokątne. Perspektywa rzutowa. Axonometrya. Teorya cieniu. Perspektywa wolna. Kamieniarka.

5. Zastosowania geometryi wykreślnej.

Profesor: Karol Maszkowski. (Tygodniowo 4 godz. rysunku w obydwu półroczach.)

6. Geometrya syntetyczna.

Docent pry w.: Gustaw Krammer. (Tygodniowo 2 godz. wykładu w obydwu półroczach.)

Wyobrażenia geometryczne. Główne utwory geometryczne. Prawo dwoistości. Prawo troistości. Prawo postępowości.

Płaskie krzywe rzędu drugiego. Kuliste krzywe rzędu drugiego. Powierzchnie walcowe rzędu drugiego. Powierzchnie stożkowe rzędu drugiego. Płaskie krzywe rzędu drugiego w nieskończonej dali.

Powierzchnie rzędu drugiego.

Krzywe przestrzenne rzędu trzeciego.

7. Mechanika.

Profesor: Jan Nep. Franke.

(Tygodniowo 6 godz wykładu, l g. ćwiczeń w obydwu półroczach.)

Kinematyka punktu i układów sztywnych. Statyka punktu i układów sztywnych z uwzględnieniem metod analitycznych i wykreślnych. Dynamika punktu i układów sztywnych. Teorya sprężystości i wytrzymałości. Hydrostatyka i hydrodynamika.

33 —

8. Statyka wykreślna.

Docent prywatny: Brunon Abakanowicz.

(Tygodniowo 3 godz. wykładu i 3 godz. rysunków.) Rachunek wykreślny, Geometryczne własności wieloboków sznurowych i wieloboków sił. Moment bezwładności. Figury odwrotne. Linia sprężysta i jej zastosowanie do belki wieloprzęsłowej. Teorya łuków sprężystych.

9. Geodezya niższa.

Profesor: Dominik Zbrożek.

(Tygodniowo 4 godz. wykładu i 4 g. rysunków, nadto dzień jeden ćwiczeń w obydwu półroczach)

Najprostsze operacye miernictwa. Zdejmowanie mniejszych obszarów i pomiar ich narzędziami kątomierniczemi i stolikiem mierniczym. Tryangulacya graficzna. Obrachowanie powierzchni. Geometryczne i barometryczne mierzenie wysokości. Poziomowanie. Rysowanie map katastralnych, planów kreskowanych i warstwowych.

10. Geodezya wyższa.

Profesor: Dominik Zbrożek.

(Tygodniowo 5 godz. wykładu i 2 g. ćwiczeń w obydwu półroczach; oprócz tego 20-dniowe pomiary większe w półroczu letniem.) Teorya najmniejszych kwadratów. Tachymetrya. Astronomia sferyczna. Tryangulacya. Kartografia.

II. Nauki przyrodnicze.

II. Fizyka ogólna i techniczna, kurs I.

Profesor : Dr. Felix Strzelecki.

(Tygodniowo 5 godz. wykładu w obydwu półroczach.) Teorya falowania. Akustyka. Optyka.

— 34

12. Fizyka ogólna i techniczna, kurs II.

Profesor: Dr. Felix Strzelecki.

(Tygodniowo 3 godziny wykładu w obydwu półroczach.) Elektryczność i magnetyzm. Nauka o cieple i mechaniczna teorya ciepła.

13. Fizyka matematyczna.

Docent prywatny: Dr. Oskar Fabian. (Tygodniowo 3 godz. wykładu w półroczu letniem.)

14. Encyklopedya chemii.

Profesor: Dr. August Freund.

(Tygodniowo 3 godz. wykładu w obydwu półroczach.)

15. Chemia mineralna.

Profesor: Dr. August Freund. (Tygodniowo 6 godz. wykładu w półroczu zimowem.)

16.    Chemia organiczna, kurs I.

Profesor: Dr. August Freund.

(Tygodniowo 6 godz. wykładu w półroczu letniem.)

Chemia związków tłuszczowych i sinowych.

17.    Chemia organiczna, kurs II.

Profesor: Dr. August Freund.

(Tygodniowo 2 godz. wykładu w półroczu zimowem.) Chemia związków aromatycznych z krótkim zarysem chemii zwierzęcej i roślinnej.

18.    Chemia analityczna jakościowa.

Profesor: Dr. August Freund.

(Tygodniowo 1 godz. wykładu i 20 g. ćwiczeń w półroczu letniem.)

19.    Chemia analityczna ilościowa.

Profesor: Dr. August Freund.

(Tygodniowo 1 g. wykładu i 20 g. ćwiczeń w obydwu półroczach.)

35

20. Chemia rolnicza.

Nauczyciel pomocniczy : Dr. Emil Godlewski.

(Tygodniowo 3 godz. wykładu w półroczu zimowem.)

Część I. Żywienie się roślin.

A.    Żywienie się roślin zielonych: wytwarzanie i przemiana materyi organicznych w roślinach zielonych, pokarmy roślin zielonych, fizyologiczna rola i źródła w naturze każdego z nich, mechanizm pobierania pokarmów przez rośliny. Klimat i wegetacya.

B.    Żywienie się roślin bezzieleniowych: pokarmy organiczne i nieorganiczne tych roślin, działanie roślin bezzieleniowych jako fermentów.

Część II. O glebie i nawozach.

A. Gleba: Powstawanie i skład gleby, analizy mechaniczne i chemiczne, ich znaczenie dla oznaczenia urodzajności gleby, kla-syfikacya gleby. Chemiczne własności gleby: własność absorbcyjna jej znaczenie dla wegetacyi. Fizyczne własności gleby: ciepłota, wilgotność.

B. Nawozy: znaczenie nawozów; obornik, gnojówka, ich własności i użycie, deficyt gleby przy wyłącznem ich użyciu, inne nawozy : nawozy pochodzenia zwierzęcego, nawozy pochodzenia roślinnego, nawozy mineralne bezpośrednio i pośrednio działające.

21. Mineralogia ogólna.

Profesor: Julian Niedźwiedzki.

(Tygodniowo 4 g. wykładu i l g. ćwiczeń w półroczu zimowem.)

Nauka krystalografii, obejmująca także główne zasady obra-chowania krystalograficznego. Własności fizykalne minerałów i metody dochodzenia tychże. Skład chemiczny minerałów. Systematyka mineralogiczna.

22. Mineralogia szczegółowa.

Profesor: Julian Niedźwiedzki.

(Tygodniowo 4 g. wykładu i 2 g. ćwiczeń w półroczu letniem.)

Charakterystyka około 130 gatunków minerałów ważniejszych naukowo lub ze względów technicznych, z podaniem ich znacho-dzenia się i użycia w ogóle, szczególniej zaś w Galicyi i krajach sąsiednich. Ćwiczenia w oznaczaniu minerałów.

Profesor: Julian Niedźwiedzia.

23. Petrografia.

(Tygodniowo 2 g. wykładu i l g. ćwiczeń w półroczu zimowem.)

Charakterystyka minerałów wchodzących w skład skał. Textury skał. Sposób oznaczania petrograficznego. Charakterystyka około siedmdziesięciu gatunków skał, ważniejszych naukowo lub ze względów technicznych z uwzględnieniem ich znachodzenia się i użycia.

24. Geologia.

Profesor: Julian Niedźwiedzki.

(Tygodniowo 4 g. wykładu i l g. ćwiczeń w półroczu letnie m.)

Kształt i ciepło ziemi. Czynniki teraźniejsze : wulkanizm, działanie wody, twory organizmów. Zastosowanie ich do wytłoma-czenia powstawania skał. Architektonika dostępnej skorupy ziemi. Przegląd epok tworzenia się jej, znamionujące je poszczególne for-macye co do ich cech paleontologicznych i petrograficznych, tudzież co do ich występowania geograficznego i zawierania w sobie kopalin technicznie ważnych. Przegląd stosunków geologicznych Ga-licyi i krajów ościennych.

25. Zoologia,

Nauczyciel pomocniczy: Dr. Szymon Syrski. (Tygodniowo 4 godz. wykładu, 2 g. ćwiczeń w półroczu zimowem.) Systematyczny wykład zoologii.

26. Botanika.

Nauczyciel pomocniczy: Dr. Franciszek Kamieński. (Tygodniowo 4 godz. wykładu, 2 godz. ćwiczeń w półroczu letniem.)

Komórka i tkanki roślinne. Budowa zasadniczych organów roślinnych, ich modyfikacye. Systematyka:

I.    Rośliny zarodnikowe czyli skrytopłciowe.

A.    Thalophytae : 1. Wodorosty. 2. Schisomyzetes. 3. Grzyby wraz z porostami.

B.    Mchowe: l. Wątrobowce. 2. Mchy.

C.    Przedrodkowe : 1. Paprocie. 2. Skrzypy. 3. Widłaki.

II.    Rośliny ziarnowe czyli jawnopłciowe.

A. Nagoziarnowe: 1. Cycadeae. 2. Coniferae. 3. Gnetaceae. jB. Okrytoziarnowe: 1. Jednolistniowe. 2. Dwulistniowe.

Zarys fizyologii roślin.

III. Nauki technologiczne.

27. Technologia mechaniczna, kurs I.

Profesor: Juliusz Jaxa - Bykowski.

(Tygodniowo 3 godz. wykładu w obydwu półroczach.)

Technologia mechaniczna metali i drzewa.

Rodzaje, wyrób i własności metali używanych w przemyśle, mianowicie: żelaza, miedzi, cynku, cyny, ołowiu, srebra, złota, platyny i aliażów.— Formowanie i odlewanie.— Kucie, walcowanie, wyciąganie i prasowanie, a w szczególności wyrób sztab, blachy, drutu, rur i t. p. — Obrabianie metali i używane przytem narzędzia ręczne i maszynowe. Spajanie metali. Wykończenie i upiększanie wyrobów metalowych.—Fabrykacya wyrobów szczególnych jako to: śrub, muter, gwoździ, igieł, szpilek, broni siecznej i palnej i t. p.

Rodzaje i własności drzewa używanego w przemyśle. Konsumowanie drewna. Obrabianie drewna i używane przytem narzędzia ręczne i maszynowe. Spajanie drewna. Wykończenie i upiększanie wyrobów drewnianych.

28. Technologia mechaniczna, kurs II.

Profesor: Juliusz Jaxa-Bykowski.

(Tygodniowo 3 godz. wykładu w obydwu półroczach.)

Technologia mechaniczna przędziwa. Papiernictwo. Mielnictwo.

Rodzaje, wyrób i własności przędziwa, mianowicie bawełny, lnu, konopi, juty, wełny i jedwabiu, — Przędzielnictwo i tkactwo, narzędzia i maszyny przy tern używane. — Fabrykacya wyrobów szczególnych, jako to: tkanin wzorzystych, aksamitu, dywanów, wyrobów pończoszkowych i t. p.

Rodzaje i własności materyałów do wyrobu papieru służących. Wyrabianie papieru, narzędzia i maszyny przytem używane. — Fabrykacye wyrobów szczególnych, jako to: papieru kolorowego, tapetów i t. p.

Rodzaje i własności zboża. Mielenie tudzież narzędzia i machiny przytem używane. —- Mielenie gipsu, kości i t. p.

29. Urządzenie i zarząd fabryk mechanicznych.

Profesor: Juliusz Jaxa-Bykowski.

(Tygodniowo 2 godz. wykładu, 2 godz. ćwiczeń w półroczu

letniem.)

Urządzenie i zarząd techniczny mechanicznych zakładów przemysłowych, mianowicie: fabryk wyrobów metalowych a w szczególności maszyn; tartaków; przędzalń i tkalń; papierni; młynów.

30. Technologia chemiczna, kurs I.

Profesor: Dr. Herman Rudolf Giinsberg. (Tygodniowo 4 godz. wykładu w półroczu zimowem, a 5 godz. wykładu w półroczu letniem).

a)    Technologia chemiczna wody i materyałów opałowych (4 godz. tygodniowo w półroczu zimowem).

b)    Technologia chemiczna tłuszczów i materyałów do oświetlenia (3 godz. tygodniowo w półroczu letniem).

c)    Fabrykacya materyałów budowlanych (2 godz. tygodniowo w półroczu letniem).

31. Technologia chemiczna, kurs II.

Profesor : Dr. Herman Rudolf Giinsberg.

(Tygodniowo 4 godz. wykładu w półroczu zimowem, a 5 godz. wykładu w półroczu letniem).

a)    W półroczu zimowem: Siarka, fabrykacya kwasu siarkowego. Sól kuchenna, fabrykacya sody i soli potasowych. Proch i inne ciała explodujące. Sole amoniakalne. Fabrykacya szkła. Fosfor i fabrykacya zapałek. Garbarstwo i Farbierstwo.

b)    W półroczu letniem : Przemysł rolniczy. Fabrykacya cukru z buraków, krochmalu, dextryny, cukru skrobiowego. Piwowarstwo. Gorzelnictwo.

32. Analiza i produkcya chemiczno-techniczna.

Profesor: Dr. Herman Rudolf Giinsberg.

(Tygodniowo l godz. wykładu, a 20 godzin ćwiczeń w obydwu

półroczach).

- 3₉ -

33. Mydiarstwo.

Docent prywatny: Dr. Roman Wawnikiewicz. (Tygodniowo 2 godz. wykładu w obydwu półroczach.)

34. Towaroznawstwo techniczne.

Nauczyciel pomocniczy : Dr. Mieczysław Dunin - Wąsowicz.

(Tygodniowo 4 godz. wykładu w półroczu zimowem.)

Technicznie ważne kleje, klejożywice, żywice, soki roślinne i olejki lotne. Roślinne i zwierzęce tłuszcze i oleje tłuste. Towary kolonialne i inne technicznie ważne surowe płody roślinne i zwierzęce. Garbniki, farby i w farbierstwie używane przetwory. Surowe płody świata nieorganicznego. Technicznie ważne przetwory chemiczne.

Wszystko z drobnowidzowo botanicznemi względnie chemiez-nemi demonstracyami.

IV. Nauki inżynierskie i budownicze.

35. Teorya machin.

Profesor: Jan Nep. Franke.

(Tygodniowo 3 godz. wykładu w obydwu półroczach.)

a)    Wyliczenie i podział motorów hydraulicznych. Koła wodne. Turbiny. Pompy odśrodkowe.

b)    Wyliczenie i podział machin parowych. Kinematyka, dynamika i regulacya machin parowych.

36. Encyklopedya mechaniki i nauki o machinach.

Profesor: Jan Nep. Franke.

(Tygodniowo 3 godz. wykładu w półroczu zimowem i 4 godziny w półroczu letniem.)

Zasady statyki i dynamiki, teoryi sprężystości i wytrzymałości, tudzież hydrostatyki i hydrodynamiki na podstawie rachunku elementarnego. Nauka o motorach i machinach, osobliwie w przemyśle chemicznym stosowanych.

37. Encyklopedya machin.

Profesor: Juliusz Jaxa- Bykowski

(Tygodniowo 3 godz. wykładu w obydwu półroczach.)

Części składowe machin.

Motory zwierzęce. Motory wodne. Wiatraki. Motory termiczne, jako to: machiny parowe, kaloryczne i gazowe.

Machiny do podnoszenia i przenoszenia ciężarów. Lewary, żórawie, windy górnicze.

Pompy, wentylatory i wodociągi.

38. Budowa machin, kurs I.

Profesor: Bogdan Maryniak.

(Tygodniowo 5 godz. wykładu i 10 godz. rysunków w obydwu

półroczach.)

Śruby, nity, czopy, osi, wały, sprzęgacze, łożyska, koła zębate i pasowe, transinisye linowe, wodzidła, korby, trzony, blok i łączniki. Obliczanie i konstrukcya wszystkich części machin, podanych w wykładzie.

39. Budowa machin, kurs II.

Profesor: Bogdan Maryniak.

(Tygodniowo 5 godz. wykładu i 10 godz. rysunków w obydwu

półroczach.)

Machiny do dźwigania ciężarów, jakoto wielokluby, windy i

żórawie.

Motory nieżywotne. — Obliczanie machin parowych na podstawie teoryi tychże, obliczanie i ustalanie rozmaitych systemów kotłów parowych. Budowa rozmaitych systemów machin parowych. Stawidła suwakowe, wentylowe i kruczka we. Ramy i fundamentowanie machin parowych. Budowa pomp powietrznych, oziębialnych i zasilających.

Łotoki, akwadukty i szluzy.

Budowa motorów hydraulicznych, jakoto kół wodnych i turbin.

40. Mechanika budownicza, kurs I.

Docent prywatny: Brunon Abakanowicz.

(Tygodniowo 3 godz. wykładu, 4 godz. rysunków w obydwu

półroczach.)

Wiadomości wstępne ze Statyki wykreślnej. Główne własności wieloboku sznurowego i wieloboku sił. Prawa równowagi. Składanie sił równoległych. Belka oparta na dwóch punktach. Wyszukiwanie sił zewnątrz przekrojów działających i ich momentów. Siły wewnętrzne w belce. Momenty bezwładności. Obliczenie belek drewnianych i żelaznych. Belki złożone i obliczenie klinów. Zastosowanie teoryi wytrzymałości na ścieranie do obliczenia połączeń, nitów, czopów, śrub i t. p. Zasady obliczenia słupów wystawionych na zboczenie. Belki kratowe i ich plany sił. Obliczenie dachów drewnianych i żelaznych, tudzież wiązań wiszących i rozpierających. Teorya ciśnienia ziemi i murów • podporowych. Teorya sklepień. Sklepienia kolebkowe, krzyżowe i kopułowe Wykreślanie linii ciśnienia. Teorya sklepień tunelowych.

41. Mechanika budownicza, kurs il.

• Docent prywatny: Brunon Abakanowicz. (Tygodniowo 3 godz. wykładu w półroczu ziinowem, a 4 godziny rysunków w półroczu letniem.)

Teorya mostów.

Wytrzymałość materyałów z uwzględnieniem nowszych poszukiwań Wohlera i innych. Obciążenie mostów stałe i przypadkowe. Obciążenie tłumem ludzi, wozami, ruchomym szeregiem kół i t. p. Działanie zmiennej temperatury, wiatru i siły odśrodkowej. Niekorzystne obciążenia. Znajdywanie maximum momentów i sił poprzecznych. Uzupełnienie teoryi belek kratowych o pasach równoległych i zakrzywionych. Belki Paulego, Szwedlera i innych. Teorya linii sprężystej w zastosowaniu do belek zwykłych i wielo-przęsłowych. Teorya łuków sprężystych zwykłych i zesztywnionych.

42. Budowa dróg i roboty wodne.

Profesor: Józef Rychter.

(Tygodniowo 6 godz. wykładu, 10 godz. rysunków w obydwu

Budowa dróg.

półroczach).

Projektowanie komunikacyi. Roboty ziemne. Praca zwierząt w pociągu. — Spadki właściwe dla dróg, promienie łuków, serpen-tyny. — Różne rodzaje dróg. — Utrzymanie dróg.

Roboty wodne.

Nauka o fundamentach. — Ulepszenia rolne. — Wiercenia głębokie. — Regulacya rzek i wały ochronne. — Zabudowanie potoków górskich. — Usunięcie wylewów rzek, — Żegluga rzeczna, bulwary, jazy i upusty, szluzy koinorowe. Żegluga na kanałach i budowa kanałów. Cysterny, studnie i wiercenia głębokie. Wodociągi i kanalizacya miast.

43. Encyklopedya nauk inżynierskich.

Profesor: Józef Rychter.

(Tygodniowo 3 godz. wykładu w obydwu półroczach.)

Ogólne zasady projektowania dróg i kolei. Roboty ziemne. Różne rodzaje dróg. Budowa toru. Mosty. Fundamenty. Źródła, studnie i wiercenia głębokie. Wodociągi i kanalizacya miast. Ulepszenia rolne. Regulacya rzek. Żegluga na rzekach i kanałach.

44. Teorya mostów.

Docent prywatny: Maxymilian Thullie.

(Tygodniowo 2 godz. wykładu w obydwu półroczach.)

Określenie ogólne sił działających na mosty. Podział mostów na systemy. Obciążenie mostów drogowych i kolejowych. Siły poziome. Współczynnik wytrzymałości.

Belka zwykła. Belka ciągła zawiasowa. Belka kratowa. Belka kratowa równoległa. Belka kratowa wieloboczna. Belka paraboliczna, półparaboliczna, Paulego i Schwedlera. Belka Winklera o najmniejszej ilości materyału. Mosty łukowe o trzech zawiasach.

45, Budowa mostów, kurs I.

Profesor: Józef Jagermann.

(Tygodniowo 2 godz. wykładu i 6 godz. rysunków w obydwu

półroczach.)

Wstęp i historyczny pogląd na rozwój budowy mostów.

Wstępne roboty, wytyczenie i wyznaczenie szerokości wolnego przepływu wody przy mostach.

Konstrukcye przyczółków, filarów i jarzm mostowych.

Mosty drewniane: leżakowe, wisząco-zastrzałowe, rozporowo-zastrzałowe, kratowe i łukowe mosty.

Mosty kamienne: przepusty płytowe i sklepione.

Wiadukty i akwadukty, jedno i kilkupiątrowe.

Wykonanie rysunkowe szczegółów konstrukcyjnych i projektów podług danych programów.

46. Budowa mostów, kurs II. i Budowa tunelów.

Profesor: Józef Jagermann.

(Tygodniowo 4 godz. wykładu i IO godz. rysunków w obydwu

półroczach.)

Historya mostów żelaznych. Mosty o dźwigniach blaszanych i kratowych, mosty wiszące i łukowe. Jarzma mostowe z żelaza. Mosty ruchome drewniane i żelazne.

Budowa tunelów: Wstęp, roboty przygotowawcze i górnicze, odbudowa i obudowa sztolni, chodników i szybów. Wykończenie.

Wykonanie rysunkowe szczegółów konstrukcyjnych i projektów podług danych programów.

47. Budowa kolei żelaznych.

Profesor : Józef Jagermann.

Wstęp i historyczny rozwój kolei żelaznych.

Trasowanie generalne i szczegółowe.

Koleje w kopalniach, w łomach i w wykopach.

Koleje w miastach. - - Tramwaye: Założenie, budowa torów i środki przewozowe.

Budowy ziemne i torowe w całym zakresie kolei żelaznych. Konserwacya kolei.

Ćwiczenia rysunkowe konstrukcyi poszczególnych i wypracowanie projektów podług danych programów.

44 —

48. Kurs kolejowy.

Docent prywatny: Roman baron Gostkowski.

(Tygodniowo 3 godz. w obydwu półroczach.)

Kierunek i pochylenie torów, możebna największa ich stro-mość i jazda w kierunku spadków i wzniesień, niemniej w krzywiznach, zużywanie się szyn. Lokomotywy różnych systemów, ich siły przewozowe, możebnie największe ciężary, jakie lokomotywy ciągnąc zdołają, opór ruchu na liniach prostych i zakrzywionych, jakoteż na pochyłościach; chyżość jazdy, rozkład jazdy, obliczanie czasu jazdy ze względu na miejscowe stosunki, zasilanie lokomotyw wodą, paliwo dla lokomotyw, wartość opałowa paliwa. Wagony kolejowe, naturalna wielkość taboru przewozowego, rozdział wagonów pomiędzy stacye, ładowanie wagonów. Mechanika ruchu, hamowanie, i wirtualne długości.

49. Budownictwo lądowe, kurs I.

Profesor: Gustaw Bisanz.

(Tygodniowo 6 godz. wykładu, 12 godz. rysunków w obydwu

półroczach.)

Materyały budowlane, dowlane. Zaprawy. Drzewa budulcowe. Metale i inne materyały budowlane.

Naturalne i sztuczne kamienie bu-

Konstrukcye z kamienia.

Gzymsy.

Mury. Posadzki. Sklepienia.

Konstrukcye z drzewa. — Pojedyncze połączenia. Dźwigary. Ściany. Stropy (posoby) Dachy. Ruszty. Ruksztele i ruszto

wania.

Konstrukcye żelazne i mieszane. — Proste połączenia. Dźwigary. Stropy. Dachy. Ankrowanie.

Pokrycie dachów. Konstrukcye rynew, rur spustowych i od-gromów.

Fundamenty.

Wewnętrzne urządzenie budynków. — Podłogi. Schody. Drzwi i okna. Palowdska i ogrzewanie lokalne i centralne. Wentylacye. Wychodki Kanały i zbiorniki. Studnie.

45

Sporządzanie elaboratu budowniczego. — Plany. Przedmiary i kosztorysy. Cennik i analiza cen robót budowlanych. Warunki ogólne i szczegółowe dla wykonania tych robót.

Kierownictwo budowy.

50. Encyklopedya budownictwa lądowego.

Profesor: Gustaw Bisanz.

(Tygodniowo 3 godz. wykładu i 6 g. rysunków w obydwu półrocz.)

51. Budownictwo lądowe, kurs II.

Profesor: Julian Zachariewicz.

(Tygodniowo 3 g. wykładu i 18 g. rysunków w obydwu półroczach.)

Architektura cywilna. — Wymagania, założenia, wykonanie j urządzenie budynków publicznych i prywatnych. Wpływy klimatu, obyczajów i zwyczajów na urządzenie budynków, rozwój ich od czasów najdawniejszych do najnowszych. Budowa kościołów.

52. Nauka form architektonicznych.

Profesor: Julian Zachariewicz.

(Tygodniowo 2 g. wykładu i 4 g. rysunków w obydwu półroczach.)

Pojęcie utworu architektonicznego, wpływ idei i materyi na formę; harmonia, piękność i styl utworu.

Typy i ornamentyka egipska i asyryjska.

Style greckie i rzymskie. Style starochrześciański i bizantyński. Style mahometańskie. Formy stylów romańskiego i gotyckiego. Style odrodzenia.

53. Architektura kolei żelaznych.

Profesor: Julian Zachariewicz.

(Tygodniowo 2 godziny wykładu w półroczu zimowem i 4 godziny rysunków w półroczu letniem).

Przeznaczenie i znaczenie stacyi kolejowych. Sposób założenia stacyi i podział ich na kategorye.

46 -

Budynki stacyjne Budynki główne, szopy na wagony, ogrzewalnie, fosy do czyszczenia maszyn, obrotnice, przesuwnice, stacye wodne i magazyny. Dziedzińce na bydło i zakłady kontumacyjne. Ładownice. Wagi. Budynki warstatowe. Ogrodzenia.

54. Kompozycye architektoniczne.

Profesor: Julian Zachariewicz.

(Tygodniowo 24 godzin rysunków w obydwu półroczach.)

55. Rysunki wolnoręczne, kurs I.

Profesor: Leonard Marconi.

(Tygodniowo 6 godzin w obydwu półroczach.)

56. Rysunki wolnoręczne, kurs II.

Profesor: Leonard Marconi.

(Tygodniowo 6 godzin w obydwóch półroczach.)

57. Rysunki ornamentów i modelowanie, kurs I.

Profesor: Leonard Marconi.

(Tygodniowo 6 godz. w półr. zimowem, a 8 g. w półr. letniem.)

58. Rysunki ornamentów i modelowa nie, kurs II.

Profesor: Leonard Marconi.

(Tygodniowo 6 godz. w półr. zimowem, a 8 godz. w półr. letniem.)

V. Nauki społeczne i ogólnie kształcące.

59. Historya architektury.

Profesor: Julian Zachariewicz.

(Tygodniowo 2 godz. wykładu w półroczu letniem.) Historya architektury od wieku XIV. do czasów najnowszych.

47

60. Ustawy budownicze i kolejowe.

Profesor: Gustaw Bisanz.

(Tygodniowo 2 godz. wykładu w półroczu letniem.)

Ustawy budownicze. — Administracya państwowa; władze budownicze; upoważnieni technicy i przemysłowcy, budowniczowie prywatni. Policya budownicza.

Ustawy drogowe. — Przepisy tyczące się ponoszenia kosztów budowy i utrzymania dróg publicznych. Przepisy o konstruk-cyi dróg publicznych. Władze kompetentne w prawach drogowych. Policya drogowa.

Ustawy wodne. — Prawo własności i użytkowania wód. Postanowienia tyczące się odprowadzenia wód i przyczynienia się właścicieli prywatnych do kosztów robót wodnych.

Spółki wodne. Władze kompetentne w sprawach wodnych. Postanowienia ustawy przemysłowej co do urządzania zakładów przemysłowych poruszanych siłą wody. Policya wodna.

Ustawy kolejowe. — Wpływ administracyi państwowej na sprawy kolejowe. Koncesye kolejowe. Przepisy o budowie dróg żelaznych. Ustawy o ruchu kolejowym.

6!. Buchalterya.

Docent prywatny: Teodor Kulczycki.

(Tygodniowo 2 godz. wykładu w obydwu półroczach.)

Pojęcia zasadnicze gospodarstwa. Ustrój gospodarski. Technika administracyi. Sprawdzian porządku gospodarskiego. Zapisowośc rachunkowa. Forma (metoda, styl), księgi, zapiski rachunkowe. Wykreślenie przedziałek. Tytuły należytości. Rubryki. Porachunki. Stan majątku. Inwentacya (spis składników) majątku. Szacowanie. Inwentarz. Przedstawienie zmian majątku.

Istota i charakterystyka stylu merkantylistycznego. Metoda włoska podwójna. Metoda podwójna poprawna (szkoła niemiecka, francuska). Metoda kupiecka pojedyńcza. Rachunek dźwignią ruchu w sferze gospodarczej. Bilanse. Budżet. Odpowiedzialność za gospodarkę.

- 48 -

62. Literatura polska.

Docent: Dr. Tadeusz Piłat.

(Tygodniowo 2 godz. wykładu w półroczu letnieni.) Historya literatury polskiej od roku 1500. do 1650.

63. Geografia ogólna z uwzględnieniem szczególnem komunikacyi lądowych i morskich.

Docent prywatny: Izydor Szaraniewicz.

(Tygodniowo 2 godz. wykładu w obydwóch półroczach.)

64. Literatura i język niemiecki.

Nauczyciel: Edward Hamersky. (Tygodniowo 2 godz. wykładu w obydwu półroczach.)

65. Literatura i język francuski.

Nauczyciel: Jan Amborski.

(Tygodniowo 3 godz. wykładu w obydwu półroczach.)

Rok

I.

II.

ITAUZ

NA ąOK 1879/80.

A. Wydział Inżynieryi.

Przedmiot

Liczba

spisu

wykładów

Tygodniowa liczba godzin w półroczu

zimowem

letniem

W.' Ć. ! R. j W. Ć. R.

Matematyka I.........

Geometrya wykreślna......

Fizyka ogólna i techniczna I. . .

Rysunki wolnoręczne I......

* G-eometrya syntetyczna . . . .

OT I—t

OO OT t—‘    ^    -

OT CO M

CM

to

CM

U)

to

CM

Matematyka II.........

Mechanika..........

Geodezya niższa........

Fizyka ogólna i techniczna II. . .

Rysunki wolnoręczne II.....

* Statyka wykreślna......

Ot

00 05 to JO <1 to

to CD ^ CO

CO

to

to l—¹

OJ

W if^ O Ot

to t-. To}

I co

Geodezya wyższa.......

Encyklopedya chemii......

Petrografia..........

Geologia...........

Mechanika budownicza I.....

Budownictwo lądowe I......

*Fabrykacya materyałów budowlanych

Oi    tfi.    rfa.    to to    —    ,—

P    ®    O M    )|i    O

10 CO CM

to CO

CO co

rH

'cH CO CD CM

rH

Ot

Rok

Przedmiot

Liczba

spisu

wykładów

Tygodniowa liczba godzin w półroczu

zimowem

letniem

W. Ć. R. W Ć. R.

IV.

Encyklopedya machin .... Mechanika budownicza II. . . Budowa dróg¹ i roboty wodne

Budowa mostów I.....

Ustawy budownieze i kolejowe

Buchalterya.......

* Teorya mostów.....

cm’ uo o

CO Th Th Th CC

-I

co co co cm

co o

co

Ci

to to

tO tO tO tO Cl

Th O CO

V.

Budowa mostów II. i tuneli . Budowa kolei żelaznych . . Architektura kolei żelaznych .

*    Kurs kolejowy.......

*    Technologia mechaniczna I. . .

co co oó

Th Th o Th

27.

co o

co

Uwaga 1. W. znaczy wykład, ('. znaczy ćwiczenia, R. znaczy rysunki. „    2. Znaczkiem * oznaczone przedmioty są, nadobowiązkowe.

h-»

O CO Th

Eok

Przedmiot

Liczba

spisu

wykładów

zimowera

letniem

W.

Ć. | E. W.

Ć. E.

I.

Matematyka I.........

Greometrya wykreślna......

Fizyka ogólna i techniczna I. . . Eysunki wolnoręczne I......

OT !—•

Ot i—i jfu. i—i

CO tO

CM

l—*

CM

OT 05 <1

(M

rH

to

CO

II.

Mechanika........

Geodezya niższa......

Fizyka ogólna i techniczna II. Nauka form architektonicznych Eysunki wolnoręczne II. ...

* Zastosowania geometryi wykreślnej

[d C5 cm’ cm' CO to 1—1 tO to

CO CO (N

i-ł CM

rłł CO CM

to H

III.

Encyklopedya chemii.....

Petrografia........

Mechanika budownicza I. .    .    .

Budownictwo lądowe I.....

Eysunki ornamentalne i modelowanie I.........

* Fabrykacya materyałów budowlanych ........

CO CM co co

CM

CO

OJ

CO CO

to

CM 00

IY.

Encyklopedya machin.....

Budownictwo lądowe II. ... Eysunki ornamentalne i modelowanie II.........

Historya architektury ....

Ustawy budownicze.....

* Technologia mechaniczna I. .    .

CO to

co co

co

co co

od oi o td to to CO CM

CO

05

00 00

co to to

Encyklopedya nauk inżynierskich . Kompozycye architektoniczne .    .

*    Architektura kolei żelaznych

*    Buchalterya.......

co co i—J to to co

co

co

to to

to

to

to |

Rok

Przedmiot

Liczba

spisu

wykładów

zimowem

letniem

W. Ć. R. W. Ć. R.

I.

Matematyka I......

Geometrya wykreślna Fizyka ogólna i techniczna Rysunki wolnoręczne I. .    .

* Geometrya syntetyczna

to co

t^ CC XO

to

10

to

t— co to

to

to

to

II.

Matematyka II.....

Mechanika......

Geodezya niższa.....

Fizyka ogólna i techniczna II. Rysunki wolnoręczne II.

* Statyka wykreślna .    .    .    .

00    05 IO CO ^1 LO

lO co co

co

to

to

W ^ ffl Ol

(M H (M

co

Encyklopedya chemii .    .    .    .

Technologia mechaniczna I. Teorya machin .....

III ¹

Budowa machin I.....

||

Encyklopedya budownictwa .

* Mechanika budownicza I. .    .

-rć td td oó o o"

IM CO CO to

co CO CO to co co

o co

CO CO CO KO CO CO

O CO

IY.

Technologia mechaniczna II. .    .

Budowa machin II......

Encyklopedya nauk inżynierskich . Buchalterya.......

*    Teorya mostów......

*    Urządzenie i zarząd fabryk me

chanicznych ......

^ 05 ^ 05 IO 05 CO 00

to 10    05 Ot 00

CO 10 CO Cd (M

r*H

CM

co

CM

Rok

I.

II.

D. Wydział Chemii technicznej.

Przedmiot

Liczba

spisu

wykładów

zimowem

letniem t,

W. Ć. R. W. Ć. R.

Matematyka I........

Fizyka ogólna i techniczna I. .    .

Chemia mineralna......

Chemia organiczna I.....

Chemia analityczna jakościowa * Zoologia ........

tO I—¹

Ot 00    05 CU t—'1

l> ifl ®

to

Ot -i

to

CM

co

to

Fizyka ogólna i techniczna II.

Chemia organiczna II.....

Chemia analityczna ilościowa .

Mineralogia ogólna.....

Mineralogia szczegółowa

Encyklopedya mechaniki i nauki o machinach......

* Botanika........

to to

JO - - CO <! to

co co’

CO CM

CO cq i-C

co

co

10

I—*

10

to

CM

Technologia chemiczna I. .    .    .

Analiza i produkcya chemiczno-techniczna......

Encyklopedya budownictwa .    .    .

*    Rysunki z encyklopedyi budowni

ctwa ........

*    Petrografia.......

*    Geologia........

::

ot

Ot OJ O JO

O co’ to CM (M

00    (—*

to

10

05

rH CO

IO

co

54

Eok

Przedmiot

Liczba

spisu

wykładów

Tygodniowa liczba godzin w półroczu

zimowem

letniem

W. Ó. E. W. Ć. E.

IY.

i Chemia rolnicza......

Technologia chemiczna II. .    .    .

Towaroznawstwo techniczne .    .

Prace w laboratoryum chemii ogólnej lub technologii chemicznej .

Mydlarstwo.......

* Buchalterya.......

05 CO CC

CO T(l ^

19.Y.32.

20

20

CO co

CO*

05    05

ETAT OSOBOWY

C. K. SZKOŁY POLITECHNICZNEJ.

Rektor.

Julian Niedźwiedzki, p. z. profesor mineralogii i geologii, korespondent c. k. Instytutu geologicznego w Wiedniu, członek c. k. komisyi examinacyjnej dla kandydatów na nauczycieli szkół realnych, Dziekan Wydziału Chemii technicznej w latach 1876/7 i 1877/8. (Ul. Teatralna 1. 1).

Prorektor.

Władysław Zajączkowski, doktor filozofii, p. z. profesor matematyki, korespondent c. k. Akademii Umiejętności w Krakowie i Towarzystwa Nauk Ścisłych w Paryżu, członek c. k. komisyi examinacyjnej dla kandydatów na nauczycieli szkół realnych, Rektor c. k. Szkoły Politechnicznej w roku 1878/9, Dziekan Wydziału Inżynieryi w latach 1872/3 i 1873/4, tudzież Wydziału Budownictwa w r. 1877/8. (Ulica Krasickich 1. 9).

Dziekan Wydziału Inżynieryi.

Dominik Zbrożek, p. z. profesor Geodezyi, poseł na Sejm krajowy. (Ul. Czarnieckiego 1. 28).

Dziekan Wydziału Budownictwa.

Felix Strzelecki, doktor filozofii, p. z. profesor fizyki, członek czynny c. k. Akademii Umiejętności w Krakowie, korespondent Nauk Ścisłych w Paryżu, członek c. k. komisyi examina-cyjnej dla kandydytów na nauczycieli szkół realnych, Rektor byłej c. k. Akademii technicznej w latach 1872/3 i 1873/4. (Ulica Maje-rowska 1. 3).

Bogdan Maryniak, p. z. profesor budowy machin. (Ulica Syxtuska 1. 46).

Dziekan Wydziału Chemii technicznej.

August Freund, doktor filozofiii, p. z. profesor chemii ogólnej, członek c. k. naukowej komisyi examinacyjnej dla kandydatów na nauczycieli szkół realnych, Rektor byłej c. k. Akademii technicznej w roku 1876/7, Dziekan Wydziału Chemii technicznej w latach 1872/3 i 1873/4. (Gmach laboratoryum chemicznego).

Kolegium Profesorów.

Wawrzyniec Źmurko, doktor filozofii, p. z. profesor matematyki w c. k. Uniwersytecie, członek czynny c. k. Akademii Umiejętności w Krakowie, członek honorowy Towarzystwa Nauk Ścisłych w Paryżu, członek Akademii Narodowej dla rolnictwa, przemysłu i handlu w Paryżu, dyrektor c. k. naukowej komisyi examinacyjnej dla kandydatów na nauczycieli szkół realnych, członek c. k. naukowej komisyi examinacyjnej dla kandydatów na nauczycieli w szkołach gimnazyalnych, Dziekan Wydziału filozoficznego c. k. Uniwersytetu w roku 1878/9. (Ulica Brygicka 1. 2).

Felix Strzelecki, jak wyżej.

Julian Zachariewicz, architekt, p. z. profesor budownictwa lądowego, kawaler orderu korony żelaznej kl. III., Rektor c. k. Szkoły Politechnicznej w roku 1877/8 , Dziekan Wydziału Budownictwa w latach 1872/3—1876/7. (Ulica Kleina 1. 753²/«J-

Józef Jagermann, p. z. profesor nauk inżynierskich, Dziekan Wydziału Inżynieryi w latach 1876/7 i 187/8. (Ulica Garncarska 1. 16)

Karol Maszkowski, p. z. profesor geometryi wykreślnej, członek c. k. naukowej komisyi examinacyjnej dla kandydatów na nauczycieli szkół realnych, Rektor byłej c. k. Akademii technicznej w roku 1875/6. (Ulica Kalecza 1. 2).

Jan Nepomucen Franke, p. z. profesor mechaniki, korespondent c. k. Akademii Umiejętności w Krakowie i Towarzystwa Nauk Ścisłych w Paryżu, członek c. k. komisyi examinacyj-nej dla kandydatów na nauczycieli szkół realnych, Rektor byłej c. k. Akademii technicznej w roku 1874/5. (Ulica Zygmuntow-ska 1. 12.)

Dominik Zbrożek, jak wyżej.

Władysław Zajączkowski, jak wyżej

August Freund, jak wyżej.

Herman Rudolf Giinsberg, doktor filozofiii, p. z. profesor technologii chemicznej, Dziekan Wydziału Chemii technicznej w latach 1874/5 i 1875/6. (Gmach laboratoryum chemicznego.)

Julian Niedźwiedzki, jak wyżej.

Bogdan Maryniak, jak wyżej.

Leonard Marconi, p. nadzw. profesor rysunków i modelowania. (Ulica Sadownicka 1. 3).

Józef Rycbter, Inżynier, p. nadzw. profesor budowy dróg i robót wodnych (Ulica Wronowska 1. 3).

Juliusz Bykowski, p. nadz. profesor technologii mechanicznej. (Ulica Kleina 1. 4).

Gustaw Bisanz, p. nadzw. profesor budownictwa lądowego. (Ulica Krakowska 1. 7.)

Roman baron Gostkowski, starszy inżynier c. k. uprzywilejowanej kolei żelaznej Arcyksięcia Albrechta, docent prywatny nauki o kolejach żelaznych. (Ulica Majerowska 1 3).

Oskar Fabian, doktor filozofii, p. nadzw. profesor c. k. Uniwersytetu, docent prywatny fizyki matematycznej, członek c. k. komisyi examinacyjnej dla kandydatów na nauczycieli szkół realnych. (Ulica Zygmuntowska 1. 7A)

Docenci prywatni.

Brunon Abakanowicz, inżynier, docent prywatny geometryi położenia i statyki wykreślnej. (Ulica Kościuszki 1. 5.)

Oskar Fabian, jak wyżej.

Roman baron Gostkowski, jak wyżej.

Izydor Szaraniewicz, doktor filozofii, p. z. profesor c. k. Uniwersytetu, docent prywatny historyi odkryć i wynalazków, tudzież geografii handlowej. (Ulica Akademicka 1. 25.)

Roman Wawnikiewicz, doktor filozofii, profesor Wyższej Szkoły gospodarstwa wiejskiego w Dublanach, członek c. k. komisyi examinacyjuej dla kandydatów na nauczycieli szkół realnych, docent prywatny Technologii chemicznej. (Dublany.)

Roman Piłat, doktor filozofii, p. nadzw. profesor c. k. Uniwersytetu, docent literatury polskiej. (Ulica Halicka 1. 41).

Teodor Kulczycki, c. k. Radca rachunkowy, docent prywatny buchalteryi. (Ulica Stryjska 1. 1 )

Maxymilian Thullie, inżynier, docent prywatny teoryi mostów. (Ulica Akademicka 1. 20).

Gustaw Krammer, docent prywatny geometryi syntetycznej. (Ulica Gródecka 1. 52.)

Nauczyciele pomocniczy.

Emil Godlewski, doktor filozofii, profesor Wyższej Szkoły gospodarstwa wiejskiego w Dublanach, nauczyciel pomocniczy dla wykładów chemii rolniczej. (Dublany).

Szymon Syrski, doktor filozofii, p. z. profesor c. k. Uniwersytetu, nauczyciel pomocniczy dla wykładów zoologii. (Ulica Kurnicka 1 14).

Franciszek Kamieński, doktor filozofii, docent prywatny c. k. Uniwersytetu, nauczyciel pomocniczy dla wykładów botaniki. (Ulica Halicka l 28.)

Mieczysław Dunin Wąsowicz, doktor filozofii, nauczyciel pomocniczy dla wykładów towaroznawstwa. (Ul. Ossolińskich 1. ló.)

Nauczyciele języków.

Edward Ilamersky, profesor c. k. gimnazyum Franciszka Józefa, nauczyciel języka niemieckiego i historyi literatury niemieckiej. (Ulica Kurkowa 1. 41.)

Jan Amborski, nauczyciel języka francuskiego. (Ulica Łyczakowska 1. 21.)

Józef Kropiwnicki, nauczyciel języka angielskiego.

Asystenci.

Przy katedrze Fizyki: Łukasz Bodaszewski.

„    „    Mineralogii: Emil Dunikowski.

„    „    Chemii ogólnej: Kazimierz Zajączkowski.

„    „    Technologii chemicznej: Władysław Gozdowski.

„    „    Mechaniki: Fryderyk Jakub Schneider.

„    „    Technologii mechanicznej: Karol Muller.

„    „    Budowy machin: Romuald Felsztyński.

„    „    Geometryi wykreślnej : Stefan Kakowski.

„    „    Rysunków i modelowania : Wład. Kłapkowski.

„    „    Budownictwa: Władysław Halicki.

„    „    Geodezyi: vacat.

„    „    Budowy dróg i robot wodnych : vacat.

„    „    Nauk inżynierskich : Józef Jagermann.

Kancelarya c. k. Szkoły Politechnicznej.

Rektor: Julian Niedźwiedzki, jak wyżej.

Sekretarz: Tomasz Sternal, członek komisyi filolog, c. k. Akademii Umiejętności w Krakowie.

Dyetaryusz l.

Biblioteka c. k. Szkoły Politechnicznej.

Kierownik: Józef Rychter, jak wyżej. Skryptor: Antoni Jakubowski.

"’n

ca

•V.

"W

•>!K

6o

Słudzy c. k. Szkoły Politechnicznśj.

1 odźwierny.

1 nadzorca gazociągów i wodociągów. 1 sługa kancelaryjny.

1    sługa biblioteczny.

2    laborantów.

1 sługa gabinetowy.

7 sług szkolnych.

4 stróży.

PODZIAŁ GODZIN

w półroczu zimowem r. n. 18

79

V.

8o*

I.

Matematyka I.

II.

Mechanika

Geometrya wykreślna

Matematyka II.

III.

Budownictwo

Geodezya II.

IV.

Budowa dróg i roboty wodne

Encyklopedya

machin

V.

Budowa mostów II.

I.

Matematyka I.

II.

Mechanika

Matematyka II.

III.

IV.

Encyklopedya

chemii

Budowa dróg i roboty wodne

Budownictwo

Budowa mostów

I.

V.

I.

II.

III.

IV.

V.

I.

II.

Czwartek

III.

IV.

V.

I.

II.

III.

IV.

V.

I.

II.

III.

IV.

V.

11—12

Rysunki z

Rysunki

Rysunki z

Rysunki z budowy dróg

Rysunki z budowy mostów

Geometrya

wykreślna

R)sunki z gco-

Fizyka ogólna i techniczna II.

Ćwiczenia z Petrografii

Rysunki z Budowy mostów

Petrografia

Rysunki z budowy kolei żelaznych

Matematyka I.

Mechanika

/ '.I'

Budowa

Fizyka ogólna i techniczna I,

Mechanika budownicza I.

Budowa dróg i roboty wodne

Budowa kolei żelaznych

Matematyka II.

Geodezya II.

Mechanika budownicza II.

Matematyka I.

Encyklopedya

machin

Architektura

kolejowa

Geometrya

wykreślna

Rysunki z geo-

____■ *'

Rysunki

Rysunki

Rysunki z budowy

Rysunki z geo-

Mechanika

Matematyka II.

Fizyka ogólna i techniczna II.

Encyklopedya

chemii

Budowa dróg i roboty wodne

Budowa mostów

Geometrya wykreślna

Mechanika

Budownictwo

Budowa dróg i roboty wodne

I.

Rysunki

Rysunki z budo y

Rysunki z budowy mostów

Fizyka ogólna i techniczna I.

Matematyka II.

Mechanika budownicza I.

Rysunki z geo-

Rysunki

Rysunki

Mechanika budownicza II.

Rysunki z budowy dróg i robót

Rysunki z budowy kolei żelaznych

Geometrya wykreślna

Encyklopedya

chemii

Budowa dróg i roboty wodne

Budowa'

Fizyka ogólna i techniczna I.

Ćwiczeni

Budownictwo

Encyklopedya

machin

Architektura

kolejowa

Rysunki z geo-

z geodezyi kursu

Petrografia

Mechanika budownicza II.

Mechanika

budownicza-

Rysunki z budowy

Rysunki z budowy *

12—1

Geometryi wykreśl.

Rysunki odręczne I.

z Geode/.yi I.

Budownictwa

i robót wrodnych

II.

metryi wykreślnej

I.

mostów II.

metryi wykreślnej

z Geodezyi I.

z budownictwa

dróg i robót wodn.

metryi wykreślnej

z budownictwa

mostów I.

kurs II.

metryi wykreślnej

odręczne II.

z budownictwa

wodnych

kolei żelaznych

metryi wykreślnej

I.

dróg i robót wodn.

mostów II.

Geodezya I.

Rysunki z mechaniki budowniczej I

Rysunki odręczne II.

Rysunki z budownictwa

Rysunki odręczne I

Rysunki z mechaniki budowniczej I.

Rysunki odręczne I.

Rysunki odręczne II.

Matematyka I.

Ćwiczenia z geodezyi I.

Rysunki z budownictwa

Geodezya II.

Buchalterya

Geodezya I.

Ćwiczenia z geodezyi II

Buchalterya

Dzień

Rok

8—9

9-10

10—11

I.

Matematyka I.

Geometrya

wykreślna

II

Mechanika

Nauka o formach architektonicznych

III.

Budownictwo

IY.

Encyklopedya

machin

V.

I.

Matematyka I.

II.

Mechanika

III.

Encyklopedya

chemii

Budownictwo

IV.

Rysunki z architektury I.

V.

I.

Matematyka I.

II.

Mechanika

02-

III.

Mechanika budownicza I.

IY.

V.

I.

II.

III.

IV.

V.

i.

II.

III.

IV.

V.

I.

II.

02

III.

IV.

V.

Wydział Budownictwa.

11—12

12-1

2-3

3—4

4—5

5—6

Rysunki z geo-

metryi wykreślnej

Rysunki odręczne I.

Rysunki

Rysunki

Rysunki z archi

Geometrya

wykreślna

Rysunki z geo-

_

_

Fizyka ogólna i techniczna II.

Petrografia

Ćwiczenia z petrografii

z geodezyi I.

Geodezya I.

z budownictwa

tektury I.

metryi wykreślnej

Rysunki z mechaniki budowniczej I.

Rysunki ornamentalne i modelowanie I.

Rysunki ornamentalne i modelowanie II.

Rysunki odręczne II.

Rysunki z budowmictwa

Architektura I.

Rysunki

z architektury I.

Encyklopedya nauk inżynierskich

Fizyka ogólna i techniczna I.

Rysunki z form architektonicznych

Rysunki z architektury

Matematyka I.

Mechanika

Encyklopedya

chemii

Rysunki z architektury I.

Geometrya wykreślna

Mechanika

Budownictwo

Rysunki z geo-

metryi wykreślnej

Rysunki odręczne I.

Rysunki

Rysunki

z geodezyi I.

Geodezya I.

z budownictwa

Rysunki z mechaniki budowniczej I.

Encyklopedya

machin

Rysunki

z architektury I.

Geometrya

wykreślna

=LJ

Rysunki z geo-

Fizyka ogólna i techniczna II.

Rysunki

metryi wykreślnej

Rysunki odręczne I.

Rysunki odręczne II.

z budownictwa

Rysunki ornamentalne i modelowanie I.

Architektura I.

Rysunki

<■:

z architektury I.

Rysunki ornamentalne i modelowanie II.

Encyklopedya nauk inżynierskich

Fizyka ogólna i techniczna I.

Nauka o formach architektonicznych

Mechanika budownicza I.

Rysunki z geo-

metryi wykreślnej

Mateniatyka I.

Rysunki

odręczne II.

Rysunki

z budownictwa

Rysunki ornamentalne i modelowanie I.

Rysunki z architektury I.

Geometrya wykreślna

Encyklopedya

chemii

Rysunki ornamentalne i modelowanie II.

Fizyką ogólna i techniczna I. Ćwiczenia z geodezyi I.

Rysunki z geo-

metryi wykreślnej

Ćwiczenia z geodezyi I.

Budownictwo

Encyklopedya

machin

Petrografia

Mechanika budownic za I.

Rysunki z budownictwa

Architektura I.

"J

Encyklopedya nauk inżynierskich

I.

Matematyka I.

II.

Mechanika

Geometrya

wykreślna

Matematyka II.

III.

Rysunki z budowy machin I.

IV.

Rysunki z budowy machrn II.

ł"¹

Matematyka I.

J-H

Mechanika

Matematyka II.

EH

f¹

Encyklopedya

chemii

<!

Matematyka I.

11—12

12-1

2-3

Rysunki z geo-

metryi wykreślnej

Rysunki odręczne I

Rysunki

z geodezyi I.

Geodezya I.

Budowa machin I.

I ' udowa machin II.

Technologia mechaniczna I.

Geometrya wykreślna

Fizyka ogólna i techniczna II.

Rysunki z budowy machin I.

Rysunki z budowy machin II.

Fizyka ogólna i techniczna I.

Rysunki z geo-

Budowa machin II.

I

I'

metryi wykreślnej

Rysunki odręczne II.

Buchalterya

Budowa machin I.

Rysunki z encyklopedyi budownictwa

Encyklopedya nauk inżynierskich

Rysunki z geo-

metryi wykreślnej

Rysunki odręczne I.

©a

His p

Meehanika

Encyklopedya

budownictwa

Matematyka II.

Rysunki

' z geodezyi I.

Geodezya I.

Rysunki z budowy machin I.

Budowa machin I.

Technologia mechaniczna I.

Rysunki z budowy machin II.

Budowa machin II.

I.

Matematyka I.

Geometrya

Wykreślna

Rysunki z geo-

;netryi wykreślnej

Rysunki odręczne I.

II,

Mechanika

Matematyka II.

Fizyka ogólna i techniczna II

Rysunki odręczne II.

III.

Encyklopedya

chemii

Rysunki z budowy machin I.

Budowa machin I.

Rysunki z encyklopedyi budownictwa

IV.

Rysunki z budowy machin II.

Budowa machin II.

Encyklopedya nauk inżynierskich

l-¹

Geometrya wykreślna

Fizyka ogólna i techniczna I.

Rysunki z geo-

metryi wykreślnej

Matematyka I.

ca

Mechanika

Matematyka II.

Rysunki

odręczne II.

Rysunki z budowy machin I.

Budowa machin I

Technologia mechaniczna I.

Rysunki z budowy machin II.

Budowa machin II.

t—i

Geometrya wykreślna

Fizyka ogólna i techniczna I.

Rysunki z geo-

metryi wykreślnej

Ćwiczenia

z geodezyi I.

Ćwiczenia z geodezyi I.

Encyklopedya

chemii

Encyklopedya

budownictwa

Rysunki z encyklopedyi budownictwa

Encyklopedya nauk inżynierskich

Buchalterya

Dzień

Rok

8-9

9—10

10-11

11—12

12-1

2-3

3—4

4-5

5-6

I.

Matematyka J.

Chem a mineralna

II.

Mineralogia

ogólna

III.

Technologia chemiczna I.

IV.

Towaroznawstwo

Technologia chemiczna II.

Chemia rolnicza

I.

Matematyka I.

Chemia mineralna

Wtorek

II.

Mineralogia

ogólna

Fizyka ogólna i techniczna II.

Chemia organiczna II.

III

Technologia chemiczna I.

1Y.

Towaroznawstwo

Technologia chemiczna II

Chemia rolnicza

I.

Matematyka I

Fizyka ogólna i techniczna I.

Środa

II.

Encyklopedya

mechaniki

Minerąlogia

ogólna

Ćwiczenia z mineralogii

III.

Encyklopedya

budownictwa

Technologia chemiczna I.

1Y.

Towaroznawstwo

Technologia chemiczna II.

Chemia rolnicza

I.

Matematyka I

Chemia mineralna

Czwartek

II

Encyklopedya

mechaniki

Mineralogia

ogólna

Fizyka ogólna i techniczna I.

Chemia organiczna II.

III.

Technologia chemiczna I.

IY.

Towaroznawstwo

Technologia chemiczna II

I.

Fizyka ogólna i techniczna I.

Matematyka I.

Piątek

4

II.

Mineralogia

ogólna

III.

chemicz.

Rozbiory tecli. i produkeya j

IV.

I.

Fizyka ogólna i techniczna I.

Sobota

II.

Encyklopedya

mechaniki

Chemia analityczna

III.

Encyklopedya budownictwa

i •'

*.

r-‘.

.-.-i' v- .

£

-

V

/

t

< <b*

Q\

\

-

w

l

S. 61

V

*

\

/.

y

/

/

\

ł

/ ■

.

:•    .. a;

-. fest

$ A

ę

'

#;

:xL$ "

I

V

ky,,

*; ^

'■■$■

XV.

-

W

v

k

■■

I

ki

5;»;

aa"

.

.

'

%4'

■>:

V

m

i\

V

/A/>-

i

\:

y

ki

\

/

f.

V-.

\

.

/

> f

.

, yy

■

' ^ • •

\

/

7

Ą

7

\

';Ą

V

\

V

"HJ

■

y

.

>yyy: ->-r ,. :ć

W. ■

vf- .....    '    -;

S^fi

\

: - •

.

%

;«

i

? 5*-^'

,

U

\

I

&

iM

t

.

'

*

1

\

M.

*■

5;

X;

•V’4.

f

i

■,*.

r

\

m

c

/

..

i

•:v

; /

f

\ ~r

r

Cd*

%;

*

I

t

V

$•

V¹

v

/

(

.

ę

V

łx

•■ł    *

I

/;

/

f/¹

.

: X

■■r;

is*

■ V'

y

*

ą

; >;>f X

*• /V/' J

y,

. r.M •    ;■ M

v V

i

PĘ.

>

m

yfet

■0i

m.

■

A

»rm

mx.

„ J£flH

Mg

-m

Biblioteka PK

J.X.3

ir

Wi

; > T»

/#:

mmrn

LV

/i

11879-80

1

| ifjHMfBB

HHfl|

HBIafc

imkm

•*V‘

iii

“wr

k lT'

, #!

Wk

^ %$n

®p*r^

t._V

r. Cl

,

;jT

:r-'

, - Im

I?

%

*.

r~k\4

• %1

BF

HK

i; V. V

' VA*K .

jt

>> ■

,V ! .!., ...    ■ ■

te

• .0

•4

12%

liii

Jffli

wilM^a

IW

•fS

Vi/»

T4E

mm

e\*y

Łffi

........kdŚngą,

Biblioteka Politechniki Krakowskiej

00000231974

In

m£

%4f

mSm

WM

im

ZWi

Im

S£S

i®

ES