h~

«JLUL

№' É§ WÊÈÈÊ

V' :--5Îî‘.W    :'У 4 i • ł

■

ftp

|ШВ.

ёзшкз

ЖЖ

'Штт

j^iul

Mkv'.Ü

V

X* ... ..ЧГ«ДД ' ■*

V.

t«

Pa

4P

ÏM V

#Дя

;

• i, "А

■•V'

_ i д-

£*    %u- J

гД: ■ 9

;*3

i<-i

■kH

"i

*>'

iL

ДС’Ф&Ч

*

‘„Ж¹

■è

КД,

Ш&

,v

«дг „ы

iŃ^ 9/<:МШп-ШМ:$

b|ii

£ ЩШвшШ'

тш

■• •■ ш

В'/-Ц-Ж

ЬщУ

|! ч--. -ж

4 . Ш^Щ

- ,ч

шшка

Bgj

*>>Ч>

йШУГ - V|

ffltô

i ' : ■ Д .4' Г** : . ; л]

. '.i Vjt.J

ГД-

ЖИ

ш

щМ-

ra

ЙР

i®

те

ïW

и!"

Шк,

На

. I*.

4»

jfb-

4? / *

W-Am \

4«

г-

ЛИ

WT

^8Й

■a

'*т

;'Ti‘

r V'

w

.1

Цш'-'Д i

A^> t

#:' f

V.J w V

у a?

S4 &'' Ч-

ЬЩ 4*%А

<fcłZl.4r Д

Л4*Р

v>

и»

;Wv.

ЯС

Л-

№v

K^i

' V|jf

• V f, i’

Ч-.,    ■•■»

Ш£4> =r>:!"

I ; в •

4à

jji

*0

«mv-, .

\ -, ?

<bW

St:

“*B* ■

jgrf

Дк\ i

fi

4.-4Ч

*: illffl

ЩШШяж............

I lilii

ШМ

4Ä; V' 4 : •-:-'

m :: ^

p,

-;■

$/шЁк

-V

эГ/'ä

*>

-I .

Bpi

Ml

- 4    ‘ ■    - -i f

ńV ^

m:T    Д

, , "~“

; la

ÏS»,'

€h

■кгЩ

.

xJ,

mm

w -i

Ш

S# '

ts£&;iA 11

i-j»

>-УЖ^

,*>

«-

Biblioteka Politechniki Krakowskiej

100000231980

•V

V

;

f

î

'

>

\

PROGRAM

CES. KRÓL.

SZKOŁY POLITECHNICZNEJ

WE LWOWIE

iSjB jq.

NA ROK NAUKOWY

VII.

WE LWOWIE;.

NAKŁADEM C. K. SZKOŁY POLITECHNICZNEJ.

1878.

ав!шшщ о-*-³•/*?$ - м

W

9. Fizyka ogólna.

W

ï\c iylij. Htl-J

.11*

BIBLIOTEKA Р0ШЕРО1СШ

KRAKÓW

Дкс. Nr. _

N Г=\

O'!

I. Związkowa Drukarnia we Lwowie, Hotel Żorża.

b,0°\-

REGULAMIN TYMCZASOWY

WEWNĘTRZNEGO USTROJU I ZARZĄDU

C. K. SZKOŁY POLITECHNICZNEJ

WE LWOWIE.

l. Zadaniem Szkoły Politechnicznej we Lwowie jest wykształcenie techników w zawodzie inżynieryi, budownictwa, budowy machin i chemiczno-technicznego przemysłu, nie tylko teoretycznie za pomocą systematycznych wykładów specyalnych, ale także praktycznie, o ile takowe w szkole jest możebnem.

Szkoła Politechniczna dzieli się na cztery Wydziały fachowe, mianowicie :

1.    Wydział inżynieryi,

2.    Wydział budownictwa,

3.    Wydział budowy machin,

4.    Wydział chemiczno-techniczny.

Szkoła Politechniczna jest urządzona na zasadzie wolności nauczania i uczenia się.

Każdy rok akademicki dzieli się na dwa półrocza: zimowe i letnie; półrocze zimowe trwa od 1. października do 28. lutego, a półrocze letnie od 4. marca do 31. lipca. Praktyczne pomiary słuchaczów geodezyi odbywają się od l. do 20. lipca.

2. Szkołą Politechniczną kieruje Rektor, wybrany na rok jeden z pomiędzy profesorów zwyczajnych Szkoły; wybór Rektora potwierdza Minister oświecenia. Poszczególnymi Wydziałami fachowymi zawiadują w pierwszym rzędzie kolegia, złożone z profesorów, remunerowanych docentów i nauczycieli tychże Wydziałów. Członkowie Kolegium wybierają jednego profesora ze swego grona dziekanem Wydziału fachowego na dwa lata.

3.    Słuchacze Szkoły Politechnicznej dzielą się na zwyczajnych i nadzwyczajnych.

Jako słuchacze zwyczajni mogą być przyjęci:

a)    kandydaci, którzy w szkole średniej przez rząd upoważnionej uzyskali świadectwo dojrzałości, przyczćm abituryenci gimna-zyów mają udowodnić dostateczną wprawę w rysunkach geometrycznych i z wolnej ręki;

b)    słuchacze zwyczajni równorzędnych Instytutów technicznych, przenoszący się do Szkoły Politechnicznej.

Jako słuchacze nadzwyczajni mogą być przyjęci wszyscy, którzy nie posiadają kwalilikacyi wymaganej od słuchaczów zwyczajnych, albo chcą uczęszczać tylko na niektóre wykłady; wszelako od kandydata na słuchacza nadzwyczajnego wymaga się dowodu ukończonego roku 18. i tych wiadomości przygotowawczych, które są potrzebne do zrozumienia wybranych przezeń wykładów.

Słuchacze nadzwyczajni nie mają prawa do żądania świadectw postępu i absolutoryów (8), jakoteż uwolnienia od czesnego i od tax za użytkowanie laboratoryów (4).

Gości dopuszcza się na wykłady tylko wyjątkowo za zezwoleniem Rektora. Jako goście mogą uczęszczać na wykłady tylko ludzie dojrzalszego wieku, albo ukończeni słuchacze innej Szkoły Politechnicznej lub Uniwersytetu.

4.    Za uczęszczanie na wykłady w Szkole Politechnicznej opłaca się taxę immatrykulacyjną i czesne.

Taxa immatrykulacyjna wynosi 5 zł. w. a. i uiszczcza się ją przy pierwszym wstępie do Szkoły Politechnicznej, jakoteż przy wstępie powtórnym po rocznej lub dłuższej przerwie studyów.

Od opłaty tej należytości nie uwalnia się nikogo.

Czesne wynosi dla każdego słuchacza zwyczajnego 15 zł. w. a. na półrocze i uiszcza się przy wpisie.

na

Słuchacze nadzwyczajni i goście płacą na półrocze tyle zł. w. a. czesnego, ile wynosi liczba godzin wykładów w tygodniu, które się zapisali, przyczćm każde dwie godziny ćwiczeń lub rysunków rachuje się za jednę godzinę wykładu. Atoli czesne słuchacza nadzwyczajnego i gościa nie powinno przewyższać czesnego, jakie opłaca słuchacz zwyczajny.

-, ■>

Słuchacze zwyczajni mogą być uwolnieni od całego lub od połowy czesnego na zasadzie dowiedzionego ubóstwa i dobrego w naukach postępu, udowodnionego świadectwem postępu; czesne zapłacone zwraca się w razie uwolnienia.

Prawo uwalniania od czesnego przysługuje Kolegium Pro

fesorów.

Dochód z tax immatrykulacyjnych i czesnego wpływa do funduszu Szkoły Politechnicznej.

Za użytkowanie laboratoryum uiszcza się taxę 15 zł. w. a. na półrocze.

Słuchacze zwyczajni ubodzy a pilni, mogą być uwolnieni od tej taxy pod tymisamymi warunkami, jak od czesnego.

Dochód z tax za użytkowanie laboratoryum obraca się na powiększenie uposażenia dotyczącego laboratoryum.

5.    Oprócz ustaw powszechnych, odnoszących się do studentów w ogóle, obowiązują słuchaczów Szkoły Politechnicznej jeszcze oddzielne przepisy dyscyplinarne, które wręczy się każdemu słuchaczowi przy wpisie, i których ścisłe przestrzeganie słuchacz słowem honoru przyrzecze.

6.    W celu ułatwienia słuchaczom nabycia w czasie należytym systematycznego wykształcenia w jednym z czterech kierunków, reprezentowanych w Szkole Politechnicznej, Kolegium Profesorów ułoży dla każdego Wydziału fachowego oddzielne plany nauk.

7.    Nowowstępujący słuchacze zwyczajni do któregokolwiek Wydziału fachowego mają się zgłaszać od 1. do 4. października włącznie u dziekana tegoż Wydziału; słuchacze zwyczajni dawniejsi lub przechodzący z innych równorzędnych Instytutów technicznych jakoteż słuchacze nadzwyczajni, mają się zgłaszać u dziekana Wydziału fachowego od 1. do 8. października, względnie od l. do 4. marca włącznie.

'U

Każdy nowozgłaszający się powinien dziekanowi przedłożyć wypełnioną kartę wpisową, wszelkie wykazy dotychczasowych studyów i zatrudnień, jakoteż podać do zatwierdzenia plan nauk. Na zasadzie zatwierdzonego planu nauk odbywa się przyjęcie słuchacza w Rektoracie, które trwa do 14. października, względnie do 4. marca włącznie.

8.    Uczęszczanie na wykłady i zachowywanie się potwierdza się słuchaczom zwyczajnym w książkach legitymacyjnych, wydanych na cały czas studyów, a słuchaczom nadzwyczajnym na kartach legitymacyjnych, wydanych na jeden rok.

Dla udowodnienia postępu w naukach mogą słuchacze zwyczajni zażądać świadectw postępu z poszczególnych przedmiotów. Tych świadectw udziela się na zasadzie examinôw ustnych i pisemnych , jakoteż prac rysunkowych lub praktycznych , dokonanych w ciągu roku lub półrocza szkolnego.

Słuchacze zwyczajni, którzy uczęszczali na wszystkie przedmioty naukowe, zawarte w planie nauk dla Wydziału fachowego, mogą zażądać absolutoryum, potwierdzającego frekwentacyą, zachowywanie się, a ewentualnie postęp w naukach.

Szczegółowe przepisy o examinach są umieszczone poniżej.

ROZPORZĄDZENIE ministra wyznań i oświecenia w porozumieniu z ministrami, spraw wewnętrznych i handlu,

^77-3Г olane cLnia, 12. lip ca. 1878. r.

o mminach i wydawaniu świadectw w Szkołach Politechnicznych królestw i krajów reprezentowanych w Radzie Państwa,

Na mocy udzielonego mi Najwyższóm postanowieniem z dnia 11. lipca r.⁶b. upoważnienia wydaję następujące przepisy:

Przepisy

o examinach i wydawaniu świadectw w Szkołach Politechnicznych

A. Examina rządowe.

§• i-

W celu doświadczenia nabytej w Szkole Politechnicznej biegłości w zawodzie naukowym i technicznym odbywać' się będą examina rządowe, a mianowicie:

Pierwszy czyli ogólny z nauk przygotowawczych; drugi czyli exam in fachowy z przedmiotów należących do obranego specyalnie zawodu technicznego.

§. 2.

Przedmiotami pierwszego (ogólnego) examinu rządowego są:

a) W zawodzie Inżynieryi:

Matematyka (I. i II. kurs), geometrya wykreślna, fizyka (ogólna i techniczna), mechanika (statyka, dynamika, nauka o sprężystości i wytrzymałości, hydraulika), rysunki wolnoręczne (I. i II. kurs).

Ь) W zawodzie Budownictwa lądowego :

Matematyka (I. kurs), geometrya wykreślna, fizyka (ogólna i techniczna), mechanika (statyka, dynamika, nauka o sprężystości i wytrzymałości), rysunki architektoniczne, geodezya niższa, rysunki wolnoręczne (I. i II. kurs).

c) W zawodzie Budowy machin:

Matematyka (I. i II. kurs), geometrya wykreślna, fizyka (ogólna i techniczna), mechanika (statyka, dynamika, nauka o sprężystości i wytrzymałości, hydraulika), rysunki wolnoręczne (I. i II. kurs).

d) W zawodzie Chemii technicznej:

minera

Matematyka (I. kurs), fizyka (ogólna i techniczna) logia, chemia ogólna mineralna i organiczna, encyklopedya mechaniki i nauki o machinach.

§• 3-

Przedmiotami drugiego examinu rządowego są :

a) W zawodzie Inżynieryi :

Geologia (I. i II. kurs), encyklopedya machin, encyklopedya chemii mineralnej i organicznej, geodezya niższa i wyższa, mechanika budownicza, budownictwo lądowe (nauka o materyałach budowlanych i o konstrukcyach budowniczych, architektura kolejowa), budowa dróg i roboty wodne, budowa mostów i kolei żelaznych, ustawy budownicze i kolejowe, buchalterya.

b) W zawodzie Budownictwa lądowego :

Geologia I. kurs (petrografia), mechanika budownicza, encyklopedya nauk inżynierskich, encyklopedya machin, ustawy budownicze, historya architektury, encyklopedya chemii mineralnej i organicznej, rysunki ornamentalne i modelowanie, budownictwo lądowe (nauka o materyałach budowlanych i o konstrukcyach budowniczych), architektura.

c) W zawodzie Budowy machin’.

Geodezya niższa, encyklopedya budownictwa lądowego, encyklopedya nauk inżynierskich, encyklopedya chemii mineralnej i organicznej, technologia mechaniczna, teorya machin, budowa machin, buchalterya.

d) W zawodzie Chemii technicznej :

Towaroznawstwo, encyklopedya budownictwa lądowego, chemia analityczna, technologia chemiczna i chemia rolnicza.

§• 4-

Przy pierwszym (ogólnym) examinie rządowym, komisya uwzględni wyniki zdanych przez kandydata examinôw z poszczególnych przedmiotów. Komisya może za zwyczaj uwolnić kandydata od examinu z tych przedmiotów, z których kandydat przy examinie z poszczególnych przedmiotów uzyskał postęp „dobry“ lub wyższy.

Jeżeli kandydat uzyskał taką notę ze wszystkich przedmiotów, w takim razie może być zupełnie uwolniony od examinu. Wszelako komisya examinacyjna ma prawo zażądać od kandydata zdania examinu z jednego lub ze wszystkich przedmiotów pomimo przedłożenia świadectw examinu z poszczególnych przedmiotów.

§• 5.

Znajomość niektórych nauk drugiego examinu rządowego należy udowodnić świadectwami examinu z poszczególnych przedmiotów, które to świadectwa mają być uzyskane przed tymże examinera, a mianowicie:

a) W zawodzie Inżynier y i :

Z geologii (I. i II. kurs), mechaniki budowniczéj

encyklo-

pedyi machin, encyklopedyi chemii mineralnej i organicznej, bu-chalteryi, ustaw budowniczych i kolejowych.

b) W zawodzie Budownictwa lądowego :

Z geologii II. kurs (petrografii), mechaniki budowniczéj, encyklopedyi nauk inżynierskich, encyklopedyi machin, ustaw budowniczych, history i architektury, encyklopedyi chemii mineralnej i organicznej, rysunków ornamentalnych i modelowania.

c) W zawodzie Budowy machin:

Z encyklopedyi budownictwa lądowego, encyklopedyi nauk inżynierskich, geodezyi niższej, encyklopedyi chemii mineralnej i organicznej, buchalteryi.

d) W zawodzie Chemii technicznej-.

Z towaroznawstwa i encyklopedyi budownictwa lądowego.

Pierwszy (ogólny) examin rządowy.

§• 6-

Przy pierwszym (ogólnym) examinie rządowym sprawują urząd examinatorôw profesorowie, a według potrzeby także docenci wykładający w dotyczącej Szkole Politechnicznej te przedmioty, z których ma się odbywać examin.

Kierownictwo examinu należy do dziekana, a w razie przeszkody do jego poprzednika w urzędzie (prodziekana) tego Wydziału, do którego examinand należy.

Przewodniczący ma prawo, lecz nie obowiązek , z każdego przedmiotu zadawać kandydatowi pytania. Jeżeli dla tegosamego przedmiotu ustanowionych jest dwóch lub więcej examinatorôw wówczas kolejno zasiadają przy examinie.

§• 7.

Według potrzeby Minister oświecenia ustanawia nadzwyczajnych examinatorôw na wniosek, przedłożony przez Kolegium Profesorów bądź z własnej inicyatywy, bądź w skutek polecenia ministeryalnego. Examinatorôw i e nadzwyczajni zasiadają przy exa-minach na przemiany ze zwyczajnymi.

§• 8.

Minister oświecenia może do examinôw wydelegować komisarzy rządowych, którym przysługuje prawo zadawania pytań.

§. 9.

Do pierwszego (ogólnego) examinu rządowego przystępuje się z końcem czwartego lub w ciągu piątego półrocza.

Terminem zwyczajnym tego examinu są ostatnie tygodnie półrocza letniego i pierwsze tygodnie półrocza zimowego, terminem nadzwyczajnym zaś ostatni tydzień półrocza zimowego.

W terminie nadzwyczajnym tylko tacy kandydaci mogą być zazwyczaj przypuszczeni do examinu, których reprobowano przy examinie odbytym w terminie lipcowym lub październikowym, i którym nie przyzwolono dłuższej zwłoki do powtórzenia examinu.

Wyjątkowo przypuści się do ogólnego examinu w tym termini także takich kandydatów, którzy w czasie przepisanym zgłosili się do examinu w terminie październikowym, lecz bez własnej winy nie mogli w tym terminie przystąpić do examinu. Wsze-11

examinem

lako tacy kandydaci mają usprawiedliwić przed swoję nieobecność w terminie przepisanym, i upraszać o przypuszczenie do examinu w terminie nadzwyczajnym Atoli na takie wyjątkowe przypuszczenie do examinu w terminie nadzwyczajnym może zezwolić tylko minister oświecenia na wniosek Kolegium Profesorów, przedłożony w porozumieniu z dziekanem dotyczącego Wydziału.

Jeżeli Kolegium Profesorów i dziekan zgodnie się oświadczą przeciw przypuszczeniu, w takim razie odmawia się prośbie kandydata, któremu przeciw takiemu orzeczeniu nie przysługuje prawo rekursu.

Co do reszty sposobów postępowania w podobnych wyjątkowych przypuszczeniach do examinu, mają być odpowiednio zastosowane postanowienia reskryptu ministeryalnego z dnia 3I. października 1877. 1. 9087 (Dz. rozp. min. nr. 28).

§. 10.

Do zdawania pierwszego examinu rządowego kandydat powinien się zgłosić w téj Szkole Politechnicznej, w której w owym czasie jest immatrykulowany.

§. 11.

O przypuszczenie do pierwszego examinu rządowego kandydat ma wnieść pisemną prośbę do dziekana swego Wydziału, załączając potrzebne dowody.

Tymi dowodami są:

1.    Karta immatrykulacyi.

2.    Świadectwo examinu dojrzałości lub dokument zastępujący miejsce tego świadectwa.

3.    Książka legitymacyjna, a względnie dowód, że kandydat przynajmniej przez cztery półrocza był wpisany jako słuchacz zwyczajny Szkoły Politechnicznej albo zakładu jéj równorzędnego, i że na wszystkie przy pierwszym examinie rządowym wyznaczone przedmioty uczęszczał. Kandydat z Wydziału Chemii technicznej wykaże się nadto, że uczęszczał na wykłady chemii analitycznej i przynajmniej przez dwa półrocza pracował w laboratoryuin z odpo-wiednym skutkiem.

Oprócz tego kandydat ma przedłożyć w formie należycie uwierzytelnionej prace rysunkowe i inne, przepisane planem nauk

12

dla dotyczącego Wydziału a względnie udowodnić, iż sam je wykonał.

Wszystkie powyższe dokumenta należy przedłożyć w oryginale i podczas examinu muszą się znajdować do użytku komisyi.

§• 12-

Do ogólnych examinôw rządowych, mających się odbyć w terminie lipcowym, należy się zgłaszać w czasie od 15. maja do 15. czerwca, do examinôw zaś mających się odbywać w terminie październikowym, należy się zgłaszać w miesiącu lipcu.

Kandydaci reprobowani w jednym z powyższych terminów, a którzy chcą być znowu przypuszczeni do pierwszego examinu rządowego w terminie nadzwyczajnym, mają wnieść prośbę o to przynajmniej trzy tygodnie przed upływem półrocza zimowego.

§• 13.

Dziekan rozpatruje prośbę i załączniki, a jeżeli nie zachodzą żadne przeszkody co do przypuszczenia do examinu, pisze zezwolenie na wniesionćm podaniu.

§• H-

W razie nieznacznych wątpliwości, któreby kandydat mógł niezwłocznie sam usunąć, należy kandydatowi udzielić odpowiednych wskazówek, w wypadkach zaś wątpliwych należy rzecz przedłożyć Kolegium Profesorów do rozstrzygnięcia.

Jeżeli Kolegium Profesorów odmówi kandydatowi przypuszczenia do pierwszego examinu rządowego, wolno kandydatowi odwołać się do ministerstwa oświecenia.

§• 15.

Po zamknięciu terminu zgłoszeń dziekan ułoży wykaz abe-cadłowy kandydatów, którzy mają być przypuszczeni do examinu.

§. 16.

Dziekani oceniają wspólnie według liczby examinatorôw, azali bez znacznego uszczerbku dla wykładów wystarczy ustanowienie jednej komisyi, lub też czy potrzeba będzie ustanowić dwie więcej komisyi specyalnych jednocześnie examinujących, a ewentualnie powołać także examinatorôw nadzwyczajnych (§. 7.)

W ostatnim wypadku dziekani oznajmiają o tem Kolegium Profesorów, celem przedłożenia ministerstwu odpowiednych w tej mierze wniosków.

Dziekani układają wspólnie liczbę dni examinowych i w wykazie kandydatów dopisują dzień, w którym kandydat ma przystąpić do examinu; w razie zaś jeżeli ustanowiono dwie lub więcej komisyi examinacyjnych, dopisują także numer komisyi, do której każdy z kandydatów ma się zgłosić, i nazwisko kandydata.

Dziekani ogłaszają pomieniony wykaz na czarnej tablicy, a w razie potrzeby obwieszczają go także w salach wykładowych.

Drugi exam in rządowy.

(Examin fachowy.) §• 17.

Dla odbywania examinôw fachowych ustanawia minister oświecenia przy każdej Szkole Politechnicznej osobne komisye exa-minacyjne dla każdej grupy fachowej, a to na wniosek Kolegium Profesorów.

§. 18.

Komisya składa się z preżesa i stosownie do okoliczności z jednego lub dwóch zastępców prezesa (wiceprezesów), tudzież z tylu komisarzy examinacyjnych, ilu ich wymaga potrzeba ze względu na liczbę kandydatów i na częstą zmianę w ustanawianiu komisyi specyalnych.

Prezes, mianowani zastępcy i komisarze examinacyjni stanowią komisyą główną.

Z pomiędzy nich prezes według własnego zdania ustanawia komisye dla poszczególnych działów examinu (komisye specyalne).

§• 19.

Na komisarzy examinacyjnych należy wybierać przedewszyst-kiém profesorów i docentów dotyczącej Szkoły Politechnicznej, tudzież znakomitych mężów fachowych, nie należących do grona profesorów Szkoły Politechnicznej.

Każdy profesor lub urzędnik, powołany do sprawowania tych czynności, jest obowiązany do ich przyjęcia.

§• 20.

Prezes i jego zastępcy są zarazem examinatorami. W razie przeszkody zastępuje prezesa wiceprezes, wiceprezesa zaś najstarszy w służbie z obecnych członków komisyi examinacyjnéj.

— 14 — §• 21.

Do examinu fachowego można ' przystąpić dopiero w ostatnich tygodniach ostatniego półrocza, przepisanego planem nauk dla dotyczącego Wydziału.

§• 22.

Examina fachowe nie odbywają się w pewnych terminach, lecz można je zdawać podczas roku naukowego z wyjątkiem feryi jesiennych i mniejszych.

§ 23-

Kandydat może zdawać examin fachowy przed jakąkolwiek komisyą examinacyjną.

Wszelako kandydat reprobowany może powtórzyć examin tylko przed komisyą tej Szkoły Politechnicznej, w której go repro-bowano.

§• 2ф

0 przypuszczenie do drugiego examinu rządowego (fachowego) kandydat powinien wnieść pisemną prośbę do prezesa dotyczącej komisyi, załączając potrzebne dokumenta.

Dokumentami tymi są:

1.    Książka legitymacyjna, a względnie dowód, że kandydat:

a)    od czasu zdanego z dobrym skutkiem pierwszego examinu rządowego był wpisany jako słuchacz zwyczajny Szkoły Politechnicznej, a to jeżeli uczęszczał na Wydział Inżynieryi lub Budownictwa, przez sześć półroczy, jeżeli zaś na Wydział Budowy machin lub Chemii technicznej, przez cztery półrocza;

b)    uczęszczał na wszystkie dla dotyczącego Wydziału przepisane wykłady.

2.    Świadectwo zdanego pierwszego examinu rządowego, a względnie certyfikat zastępujący miejsce tego świadectwa (§. 37.)

3.    Świadectwa postępu z przedmiotów przepisanych §. 5-

Prócz tego kandydat ma przedłużyć należycie uwierzytelnione

prace rysunkowe i inne, a względnie udowodnić, iż sam je wykonał.

Powyższe dokumenta muszą być przedłożone w oryginale i podczas examinu, muszą się znajdować do użytku komisyi.

§• 25-

Prezes wyznacza termin examinôw w każdym wypadku

z osobna.

Prezes ma jednak w ogóle trzymać się tego porządku, w jakim kandydaci zgłaszali się do examinu.

§. 26.

Jeżeli prezes odmówi kandydatowi przypuszczenia do drugiego examinu rządowego, natenczas kandydatowi przysługuje prawo odwołania się do ministerstwa oświecenia.

§• 27.

Examin fachowy składa się z examinu praktycznego i teoretycznego. Pierwszy powinien się odbywać przed drugim.

Przy examinie praktycznym, kandydaci z zawodu Inżynieryi, Budownictwa i Budowy machin mają wypracować elaborat na zadany temat; w zawodzie Chemii technicznej zaś mają wykonać pracę chemiczno-techniczną.

Tematy przy examinie praktycznym należy tak wybierać, aby kandydatom podać sposobność do okazania biegłości we wszystkich głównych przedmiotach examinu.

Tematy mające być zadane, układa komisya examinacyjna, przeznaczając oraz examinatora, pod nadzorem którego kandydat ma wypracować elaborat.

Wypracowanie elaboratu ma być uskutecznione w lokalnościach Szkoły Politechnicznej i w czasie nie przekraczającym ośmiu dni.

Jeżeli kandydat przy examinie praktycznym odpowiedział wymaganiom prawnym, o czém orzeka komisya, natenczas przypuści się go do examinu teoretycznego. Jeżeli zaś kandydat nie uczynił zadość tym wymaganiom, w takim razie ma ponownie przystąpić do examinu praktycznego w terminie, który mu komisya wyznaczy.

§. 28.

Przy drugim examinie rządowym można uwzględnić przedłożone świadectwa postępu z przedmiotów tego examinu, jeżeli świadectwa zawierają notę postęp „dobry“ lub wyższy.

Atoli examin praktyczny należy zdawać w całym zakresie, i tylko examin teoretyczny może być skrócony na zasadzie dobrych świadectw z poszczególnych przedmiotów.

Przepisy wspólne odnoszące się do obydwu examinow rządowych.

§. 29.

Każdy kandydat jest obowiązany stanąć do examinu tego dnia, który mu wyznaczono. Jeżeli zaś nie przybędzie na termin, wynikającą stąd szkodę sam ponosi.

Wszyscy kandydaci, którym tensam dzień wyznaczono do zdawania examinu, powinni dnia tego przybyć przed rozpoczęciem examinu i pozostać aż do jego ukończenia.

§• 30.

Zamiana dni examinowych pomiędzy dwoma lub kilkoma kandydatami może nastąpić tylko za zezwoleniem przewodniczącego (dziekana, prezesa), atoli w razie ustanowienia dwóch komi-syi specyalnych może być zamiana przyzwolona tylko pod tym warunkiem, jeżeli to nie pociąga za sobą także zmiany oddziału komisyi, przeznaczonej poprzód dla kandydatów.

§• 31-

Examina z poszczególnych przedmiotów odbywają się ustnie, a stosownie do przedmiotu także pisemnie (graficznie) pod nadzorem. Przy examinie pisemnym (graficznym) komisya examinacyjna ma prawo uwzględnić odpowiednio także przedłożone elaboraty z czasu studyów kandydata, z zachowaniem jednak wszelkich ostrożności przeciw podsuwaniu obcej pracy. Podczas trwania examinu ustnego mają być obecni przewodniczący tudzież większość examinatorôw.

Równocześnie można examinowac tylko dwóch kandydatów. Examin ustny z jednego przedmiotu może trwać najdłużej

godzinę.

§• 32.

Examina ustne odbywają się publicznie. Przewodniczący ko-misyi examinacyjnéj powinni zarządzić co należy, aby zapobiec naruszeniu spokoju i porządku, coby uchybiało godności i ważności aktu, lub niekorzystnie wpływało na swobodę umysłu kandydatów. Przewodniczący powinni wydalić naruszającego spokój, a w razie potrzeby zarządzić nawet opróżnienie sali, w której się examin odbywa.

§• 33-

Przy obradach i głosowaniu komisyi nad wynikiem odbytego examinu jawność jest wykluczona.

Komisya rozstrząsa naprzód ogólny wynik examinu, a po objawieniu zdania przez każdego z examinatorôw, czy examin ze swego przedmiotu uznaje za udały, czy też nie, komisya orzeka, czy kandydat jest aprobowany, czy reprobowany.

— 17 —

Żaden examin rządowy nie może byc uważany za udały, przy którym kandydat choćby z jednego przedmiotu (§. 34.) nie odpowiedział wymaganiom prawnym. Jeżeli kandydat nie odpowie z kilku przedmiotów, komisya orzeka głosowaniem o terminie, przed upływem którego kandydat nie może być przypuszczony do powtórzenia examinu rządowego.

Wynik examinu z poszczególnionych nauk oznacza się notami : „celujący“, „bardzo dobry“, „dobry“, „dostateczny“ i „niedostateczny“, któryto wynik examinator zapisuje w osobnym protokole, przyczćm także uwzględnia się odpowiedź na pytania, zadawane przez przewodniczącego lub komisarza rządowego (§. 8).

Na zasadzie oceny wyników examinu z poszczególnych przedmiotów komisya orzeka ostateczną notę, czy kandydat okazał się przez zdany examin jako „uzdolniony“, czy też „znamienicie uzdolniony“. Przytćm uwzględnia się także noty, uzyskane przy exami-nach z poszczególnych przedmiotów.

§• 34-

Jeżeli kandydat tylko w jednym przedmiocie nie odpowiedział wymaganiom prawnym, wówczas może być przypuszczony do poprawienia nieudałego examinu z tego przedmiotu po upływie terminu dwumiesięcznego.

Jeżeli przy tym examinie otrzyma znowu notę „niedostateczną“ może być ponownie przypuszczony do poprawienia examinu po upływie czterech miesięcy.

Każdy taki examin poprawczy musi się odbywać w ustawicznej obecności przewodniczącego dotyczącej komisyi examinacyj-nćj, a w razie interwencyi komisarza rządowego przy pierwszym examinie (§. 8), także w obecności tegoż komisarza.

§ 35-

Jeżeli kandydat z kilku przedmiotów nie odpowiedział wymaganiom prawnym, natenczas może być przypuszczony tylko do powtórzenia całego examinu, którego termin oznaczy komisya.

Termin powtórzenia nieudałego w lipcu lub październiku ogólnego examinu rządowego może być naznaczony albo na najbliższy termin nadzwyczajny (koniec półrocza zimowego), albo na najbliższy termin lipcowy; termin zaś powtórzenia nieudałego w terminie nadzwyczajnym (koniec półrocza zimowego) pierwszego examinu rządowego może być oznaczony albo w najbliższym terminie zwyczajnym lub też w najbliższym terminie nadzwyczajnym.

— iS —

Jeżeli kandydat także przy tém powtórzeniu w jednym przedmiocie nie odpowiedział wymaganiom prawnym, to również może być przypuszczony tylko do ponownego powtórzenia całego examinu.

§• 36.

Jeżeli kandydata reprobowano na cały rok przy pierwszym examininie rządowym, w takim razie wolno komisyi wskazać te przedmioty, na których wykład lub ćwiczenia kandydat ma uczęszczać w ciągu tego roku.

§ 37.

Ostateczny wynik examinu ogłasza się publicznie natychmiast po ukończeniu obrad, zapisuje się go w książce legitymacyjnej kandydata i stwierdza pieczęcią akademicką, a w razie reprobewania kandydata dopisuje się także termin powtórzenia nieudałego examinu i inne na reprobowanego nałożone warunki przypuszczenia do ponownego examinu.

Po zdaniu z pomyślnym skutkiem examinôw wydaje się świadectwo examinôw rządowych. Jeżeli komisya uwolniła kandydata zupełnie albo z wyjątkiem jednego przedmiotu od pierwszego examinu rządowego (§ 4.), w takim razie zamiast świadectwa z tego examinu wydaje się kandydatowi certyfikat, stwierdzający tę okoliczność.

§• 38.

zo-

Świadectwa examinu rządowego jak również certyfikaty zastępujące świadectwo pierwszego examinu rządowego mają zawierać, oprócz rodowodu kandydata i skreślenia toku odbytych nauk, tudzież, w razie zdania examinu, daty tego examinu, także noty examinôw z poszczególnych przedmiotów, jakie kandydatowi stały policzone, jak również te, które kandydat uzyskał z reszty przedmiotów examinu; w świadectwie examinu fachowego ma być uwidoczniony także wynik examinu praktycznego, a obadwa świadectwa muszą zawierać notę ostateczną.

Świadectwa odbytych examinôw wydaje się jedynie w tym języku, jaki jest wykładowym w dotyczącej Szkole Politechnicznej.

§. 39-

Jeżeli słuchacz przed udałym pierwszym examinem rządowym uczęszczał na wykłady lub ćwiczenia, które planem nauk dla dotyczącego Wydziału należą do kursów wyższych niż czwartego,

§. 40.

Przeciwko orzeczeniu komisyi względem wyznaczenia terminu do powtórzenia examinu rządowego nie ma rekursu.

§• 41.

Jeżeli ktoś podstępem uzyskał przypuszczenie do examinu rządowego, a w szczególności, jeżeli reprobowany kandydat podstępnym sposobem wyłudził przypuszczenie do powtórzenia examinu przed terminem przepisanym lub przed inną, a nie kompetentną komisyą, albo w ogóle obszedł niniejsze przepisy, natenczas nie tylko uważa się za nieważny taki examin, choćby z pomyślnym skutkiem zdany, lecz pominąwszy skutki, wypływające z ustaw karnych, kandydat jeżeli jest jeszcze akademikiem, może być wykluczony ze wszystkich Szkół Politechnicznych na pewien czas lub na zawsze.

§• 42.

Każdy kandydat zgłaszający się do examinu, jest obowiązany przed przystąpieniem do examinu zapłacić taxę, którą się ustanawia w wysokości dziesięciu zł. w. a. za każdy ogólny examin rządowy, w wysokości zaś dwudziestu zł. w. a. za każdy examin fachowy.

Taxę i kwotę na stępel świadectwa opłaca się przy pierwszym examinie rządowym na ręce dziekana, przy drugim examinie rządowym na ręce prezesa komisyi examinacyjnéj za odpowiedném pokwitowaniem. Do zapłacenia całej taxy są obowiązani także ci słuchacze, którzy na zasadzie pomyślnych examinôw z poszczególnych przedmiotów zostali częściowo lub w całości uwolnieni od examinôw rządowych.

§• 43.

Kto na 24 godziny przed terminem examinowym nie zapłaci taxy lub się nie wykaże należącem się mu uwolnieniem od taxy, ten nie będzie przypuszczony do examinu.

2*

§. 44.

Każdy słuchacz zwyczajny Szkoły Politechnicznej uwolniony od opłaty całego lub połowy czesnego w tern półroczu, w którem przystępuje do examinu rządowego, tćmsamem uzyskuje także uwolnienie od całej lub od połowy taxy examinowej.

U słuchaczy przystępujących do examinu w pierwszych czterech tygodniach półrocza uwzględnia się w téj mierze także uwolnienie od opłaty czesnego uzyskane w poprzedniém półroczu.

Słuchacz uwolniony od opłaty czesnego w ostatniém półroczu swoich studyów akademickich, zyskuje zarazem uwolnienie od taxy za examin fachowy, jeżeli doń przystępuje w ciągu następnego roku naukowego.

Za examin fachowy w późniejszym czasie zdawany opłaca się bezwzględnie należne taxy.

§• 45-

Wszelkie z jakiegokolwiek tytułu uzyskane uwolnienie od taxy traci ważność przy powtórzeniu examinôw.

§. 46.

Z końcem każdego półrocza rozdziela się taxy w równych częściach pomiędzy examinatorôw ; atoli przewodniczący i ten profesor, który kieruje examinera praktycznym, biorą po dwie części.

B. Examina z poszczególnych przedmiotów.

§• 47.

Istniejące nieobowiązkowe examina celem uzyskania świadectwa z poszczególnych przedmiotów odbywają się publicznie pod nadzorem dziekana tego wydziału, do którego examinand uczęszcza.

W razie przeszkody zastępuje dziekana w czynności nadzorowania zastępca jego (prodziekan).

§. ₄B.

Pomienione examina odbywają się zwyczajnie z ukończeniem wykładów. Wyjątkowo można za zezwoleniem Rektora zdawać te examina z początkiem następnego roku naukowego po koniec października za opłatą taxy w kwocie pięciu zł. a. w.

Do tegosamego terminu i po dopełnieniu wymienionych wyżej warunków examin nieudały może być raz powtórzony.

21

§• 49.

Przy ocenianiu wyniku examinu służą za miarę nie tylko postępy okazane przy ustnym lub pisemnym examinie, ale także postępy udowodnione pracami w salach konstrukcyjnych i labora-toryach, tudzież uwierzytelnionemi pracami domowemi. Ze wszystkich przedmiotów, które nie ograniczają się na same ćwiczenia, należy przedsięwziąć ustny examin dla ocenienia postępu, a wynik examinu uwidocznić w świadectwie.

„ bardzo dobry

Postęp wyraża się notami : „ celujący “

„dobry“, „dostateczny“ i „niedostateczny“.

§• 50.

Z przedmiotów drugiego examinu rządowego w każdym Wydziale (§. 3) nikt nie może zdawać examinôw, ani uzyskać świadectwa postępu, dopokąd nie zda pierwszego examinu rządowego lub examinôw z poszczególnych przedmiotów pierwszego examinu rządowego, a to z postępem przynajmniej dostatecznym.

Kto chce być przypuszczonym do ostatecznych examinôw z poszczególnych przedmiotów na ostatnim kursie każdego Wydziału, t. j. z budowy dróg i robót wodnych, budowy mostów i kolei żelaznych, architektury kolejowej, nauki o machinach i budowy machin, chemii analitycznej, technologii chemicznej i chemii rolniczej, musi się prócz tego wykazać potwierdzeniem frekwentacyi z wszystkich nauk, będących przedmiotami drugiego examinu rządowego w dotyczącym Wydziale.

§. 5l.

W absolutoryach wypisuje się poszczególne nauki w takim samym porządku, w jakim umieszczone są w planie nauk odpo-wiednych Wydziałów; w rubryce „Postęp“ należy w każdym razie umieścić uzyskaną notę postępu, jeżeli zaś słuchacz nie zdawał examinôw uwidocznić to wyraźnie w tejże rubryce słowami: „Nie zdawał examinôw.“

Prócz tego należy po przedmiotach czwartego półrocza w sposób wyrazisty umieścić uwagę w drukowanych blankietach, z którójby powziąć było można, czy abituryent zdawał, czy nie pierwszy examin rządowy, lub równoważne examina z poszczególnych przedmiotów.

22

Przepisy tymczasowe o examinach rządowych.

Ci słuchacze zwyczajni, którzy drugi rok Wydziału ukończą w roku naukowym 1878/9, mogą być przypuszczeni do ogólnego examinu albo w obu terminach zwyczajnych w lipcu albo październiku I879 r-j też nawet w terminie nadzwyczajnym z końcem półrocza zimowego 1879/80, jeżeli się zgłoszą o przypuszczenie w tym terminie w miesiącu lipcu 1879 r.

Co do świadectw postępu, uzyskanych w czasie wprowadzenia w życie niniejszych przepisów, należy w zupełności zastosować postanowienia §§. 4. i 28 , jeżeli te świadectwa wykazują postęp „dobry“ lub wyższy.

Tym uczniom, którzy w czasie, od kiedy zaczną obowiązywać niniejsze przepisy, są słuchaczami zwyczajnymi Szkoły Politechnicznej, zezwala się wyjątkowo na późniejsze przystąpienie do examinu z poszczególnych przedmiotów obudwu examinôw rządowych z zachowaniem postanowień §. 50.

Technicy, którzy w czasie wprowadzenia w życie niniejszych przepisów nie są już immatrykulowani w Szkole Politechnicznej, a wniosą prośbę o późniejsze przypuszczenie do examinôw z poszczególnych przedmiotów, nie mogą być przypuszczeni do tych examinôw bez zezwolenia ministeryalnego.

Po upływie trzech lat od czasu kiedy zaczną obowiązywać niniejsze przepisy, nikt nie może być przypuszczony do późniejszych examinôw, o jakich mówią niniejsze przepisy tymczasowe.

Względem wydawania świadectw z odbytych examinôw rządowych albo certyfikatów (§§. 37, 38), należy się jednak ściśle trzymać tego przepisu, że świadectwo z odbytego drugiego examinu rządowego może być wydane tylko po uzyskaniu frekwen-tacyi ze wszystkich w niniejszych przepisach wymienionych przedmiotów i dopiero po upływie tylu półroczy, ile ich planem nauk przepisano dla każdego Wydziału.

Uzyskane lub mające się jeszcze uzyskać dyplomy Szkół Politechnicznych zastępują w zupełności miejsce examinôw rządowych, jak długo examina dyplomowe odbywać się będą w sposób dotychczasowy.

Nikt jednak w celu uwolnienia się od pierwszego examinu rządowego lub od examinôw z poszczególnych przedmiotów nie może się zastawiać zamiarem zdawania examinu dyplomowego.

W wypadkach wyjątkowych, niniejszymi przepisami tymczasowymi nieprzewidzianych, rozstrzyga ministerstwo oświecenia na wniosek Kolegium Profesorów.

Minister wyznań i oświecenia Stremayr m. p.

KOLEGIUM PROFESORÓW

С. К SZKOŁY POLITECHNICZNEJ

UCHWALIŁO NA PODSTAWIE POWYŻSZEGO REGULAMINU NASTĘPUJĄCE

POSTANOWIENIA WYKONAWCZE.

I. O przyjmowaniu i wpisie słuchaczów.

a) zwyczajnych.

Kto chce być po raz pierwszy przyjęty do Szkoły Politechnicznej jako słuchacz zwyczajny, wypełni dwie karty wpisowe, i odda je razem z dokumentami (7) dziekanowi Wydziału fachowego, do którego życzy sobie być przyjęty.

Jeżeli pomiędzy przedłożonymi dokumentami znajduje się świadectwo dojrzałości ze szkoły realnej, natenczas po przejrzeniu onego, dziekan poświadczy kwalifikacyą kandydata do przyjęcia na obydwóch kartach wpisowych i jednę kartę zwróci kandydatowi, drugą zaś zatrzyma u siebie dla sporządzenia katalogu Wydziału fachowego.

Z otrzymaną kartą wpisową uda się kandydat do Rektoratu, gdzie otrzyma za złożeniem 15 centów książkę legitymacyjną, którą wypełniwszy i zapłaciwszy przepisane taxy, zostawi w Rektoracie wraz z kartą wpisową. W Rektoracie zapisze się kandydata do katalogu przyjęcia słuchaczów zwyczajnych, wyda mu się kartę immatrykulacyi i poświadczy przyjęcie w książce legitymacyjnej. Kartę immatrykulacyi i książkę legitymacyjną podpisze Rektor i odeszle dotyczącemu dziekanowi, który również podpisze się na książce legitymacyjnej, a potem oba dokumenta zwróci kandydatowi z tą uwagą, aby się zgłosił osobiście do każdego wykładającego i dał sobie to poświadczyć w książce legitymacyjnej.

Kandydatowi, który życzy sobie być przyjętym na zasadzie świadectwa dojrzałości z gimnazyum, poleci dziekan, aby się poddał examinowi wstępnemu z rysunków geometrycznych i z wolnej ręki. To polecenie zapisze na jednym exemplarzu karty wpisowej, i zwróci ją kandydatowi z tą uwagą , aby w Rektoracie złożył taxę examinową 2 zł. w. a. i dał sobie poświadczyć na tej karcie tak zapłacenie powyższej taxy, jakoteż w swoim czasie wynik examinu. Po zdaniu examinu z rysunków uda się kandydat napo-wrót do dziekana, który mu poświadczy kwalifikacyą do przyjęcia, jeżeli wynik examinu był dobry. Dalszy przebieg taki sam, jak powyżej opisany.

U takich kandydatów, którzy byli już słuchaczami zwyczajnymi Szkoły Politechnicznej, zaczyna się akt przyjęcia od poświadczenia dziekana na karcie wpisowej, że kandydat posiada kwalifikacyą odpowiedną. Świadectwa postępu z przedmiotów słuchanych poprzednio w Szkole Politechnicznej nie potrzeba przedkładać ; również odpada immatrykulacya.

W półroczu letnićm można być wpisanym jako słuchacz zwyczajny tylko na takie przedmioty, których wykład rozpoczyna się w tćm półroczu.

b) nadzwyczajnych.

Kandydaci, nieposiadający kwalifikacyi na słuchaczów zwyczajnych , jeżeli życzą sobie być przyjęci jako słuchacze nadzwyczajni Szkoły Politechnicznej, zgłoszą się do dziekana Wydziału fachowego, do którego chcą uczęszczać, wykażą się ukończonym rokiem 18. i potrzebnemi wiadomościami przygotowawczemi, i przedłożą kartę wpisową, w której powinne być wymienione wszystkie odczyty, na które mają zamiar uczęszczać. Jeżeli dokumenta przedłożone odpowiadają wymaganiom prawnym, natenczas kwalifikacyą do przyjęcia na poszczególne przedmioty poświadczy dziekan na karcie wpisowej.

Na zasadzie kwalifikacyi do uczęszczania na wykłady jakoteż poświadczenia zapłaconej taxy immatrykulacyjnćj i uiszczonego czesnego za półrocze, wyda się kandydatowi kartę immatrykulacyi i kartę legitymacyjną.

Kandydaci, posiadający kwalifikacyą do przyjęcia na słuchaczów zwyczajnych, chcący jednak uczęszczać tylko na niektóre wykłady jako słuchacze nadzwyczajni, nie potrzebują wykazywać się ani wiekiem, ani też wiadomościami przygotowawczemi.

Kandydaci, którzy po ukończeniu nauk w szkołach średnich nie uzyskali świadectwa dojrzałości i zamyślają wstąpić do Szkoły Politechnicznej jako słuchacze nadzwyczajni, mogą być wpisani tylko na pojedyncze wykłady, objęte planami nauk Wydziałów fachowych.

Jeżeli tacy kandydaci podczas uczęszczania na wykłady w Szkole Politechnicznej uzyskają świadectwo dojrzałości, i w półroczu letniém przejdą do kategoryi słuchaczów zwyczajnych, to w wypadkach na uwzględnienie zasługujących, mogą za przyzwoleniem c. k. Ministerstwa oświecenia także w półroczu letniém nie tylko uczęszczać na tesame przedmioty, na które się zapisali w półroczu zimowém jako słuchacze nadzwyczajni, ale także z końcem roku naukowego zdawać examin z tych przedmiotów. Wreszcie przy wydawaniu absolutoryum zależeć będzie także od decyzyi c. k. Ministerstwa oświecenia, czy’ do studyów akademickich może być wliczone owo półrocze, w którćm słuchacz należał do kategoryi słuchaczy nadzwyczajnych.

Prócz wymienionych wyżej opłat szkolnych, każdy słuchacz obowiązany jest przy wpisie złożyć w Rektoracie kaucyą na wynagrodzenie możebnćj szkody uczynionej przez słuchacza w sprzętach lub przyrządach c. k. Szkoły Politechnicznej ; a mianowicie słuchacze pracujący w laboratoryach chemicznych płacą 3 zł. a. w., wszyscy zaś inni l zł. a. w.

Każdy słuchacz powinien się zgłosić osobiście u profesora, którego wykładu słuchać zamierza, w czasie przez profesora na to przeznaczonym i na czarnej tablicy ogłoszonym.

Profesor może z ważnych przyczyn odmówić słuchaczowi przyjęcia na ćwiczenia lub wykład połączony z ćwiczeniami, które wymagają szczegółowego zajęcia się profesora każdym uczniem i odstąpienia mu jakichś środków naukowych. Słuchaczowi przysługuje jednak prawo odwołania się do Kolegium Profesorów.

Jeżeli słuchacz zamierza wypisać się z jakiegokolwiek wykładu, powinien to oznajmić dziekanowi Wydziału fachowego najdalej do końca listopada w zimowém, a do końca kwietnia w letniém półroczu. Późniejsze zgłaszania się nie będą pod żadnym warunkiem uwzględnione.

Przy wypełnianiu poszczególnych rubryk książki lub karty legitymacyjnej należy się ściśle trzymać następującej instrukcyi.

27 —

I n. s t rvl Is с ЗГ a

o książkach i kartach legitymacyjnych.

1. Książka legitymacyjna obejmuje dziesięć stronic i ma słuchaczowi wystarczyć na cały czas studyów akademickich. Z tego powodu należy wypełnić w jednym półroczu naukowym tylko jednę stronicę.

2.    Wykaz lekcyi sporządza się w pierwszej rubryce pionowej w takim porządku, aby po wypisaniu przedmiotu i nazwiska profesora, umieścić w téjsaméj lub w następujących po sobie bezpośrednio rubrykach rysunki, ćwiczenia, repetytorya, w ogóle wszystko to, co do tegosamego przedmiotu należy. Jeżeli wykład przedmiotu trwa tylko jedno półrocze, należy to uwidocznić w rubryce „Wykaz lekcyi“.

3.    W wypisywaniu tytułów lekcyi należy używać tychsamych wyrazów, jakie są podane w planie naukowym, umieszczonym w programie.

4.    Wykaz lekcyi w książce legitymacyjnej musi się jak najdokładniej zgadzać z wykazem na kartach wpisowych, potwierdzonych przez dziekana Wydziału fachowego.

5. Po podpisie sekretarza w rubryce „Potwierdzenie przyjęcia przez Rektorat“ nie wolno w książce legitymacyjnej nic więcej dopisywać.

6.    Książka legitymacyjna jest dokumentem publicznym, a przeto nie wolno słuchaczowi samowolnie czynić w niej poprawek, dodatków lub uwag, a tern mniej przemazywać lub skrobać.

Gdyby się okazała konieczna potrzeba jakiej zmiany, słuchacz ma się o to zgłosić do dziekana Wydziału fachowego.

7.    Powyższe przepisy tyczą się w zupełności także kart legitymacyjnych dla słuchaczy nadzwyczajnych.

8. W inny sposób sporządzone książki lub karty legitymacyjne nie będą przyjmowane w Rektoracie.

II. O uwalnianiu od czesnego.

l. Od całego czesnego mogą być uwolnieni : a) Słuchacze, nowowstępujący do Szkoły Politechnicznej po ukończeniu szkoły realnej lub gimnazyum, jeżeli zdali exa-

min dojrzałości z postępem celującym i otrzymali z pilności i obyczajów stopnie bardzo dobre.

b) Słuchacze dawniejsi, lub przechodzący do Szkoły Politechnicznej z innych równorzędnych Instytutów technicznych, jeżeli w roku szkolnym poprzedzającym otrzymali stopnie bardzo dobre z pilności i obyczajów, i zdali examin z postępem dobrym przynajmniej z tylu przedmiotów naukowych, ile ich wykładano w 15 godzinach tygodniowo, przyczćm każde 2 godziny ćwiczeń lub rysunków rachuje się za jednę godzinę wykładu, a każda godzina przedmiotu, z którego słuchacz zdał examin z postępem celującym, uważa się za pół-tory godziny. Przedmioty, których wykład trwał tylko jedno półrocze, wchodzą w rachunek tylko z połową godzin wykładowych.

W obydwóch przypadkach a) i b) potrzeba nadto udowodnić, że tak słuchacz sam, jakoteż ci, co mają obowiązek utrzymywać go, są rzeczywiście ubodzy. Świadectwo ubóstwa, wydane przez urząd parafialny, a potwierdzone przez właściwy urząd gminny, nie powinno być dawniejsze jak rok jeden

2.    Od połowy czesnego mogą być uwolnieni:

a)    Słuchacze, którzy warunkom wymienionym w ustępie poprzedzającym uczynili zadość w przybliżeniu.

b)    Słuchacze, którzy przerwali studya, wszelako nie dłużej jak przez rok, jeżeli przed przerwą dopełnili warunków, wymienionych w ustępie 1.

3.    Pobieranie stypendyum nie uprawnia do uwolnienia od czesnego, wszelako można takża stypendyatów uwolnić od całego lub od połowy czesnego, jeżeli z uwagi na nieznaczność stypendyum, podchodzą pod kategorye, wymienione w ustępach 1. i 2.

4.    Chcący uzyskać uwolnienie od całego lub od połowy czesnego mają wręczyć dziekanowi odpowiednego Wydziału podanie, wystosowane do Kolegium Profesorów c. k. Szkoły Politechnicznej między 1. a 14. października. Do podania należy dołączyć świadectwa potrzebne na zasadzie ustępów l. i 2. i wymienić w niém, czy petent w roku ubiegłym był uwolniony od czesnego lub nie, jakoteż czy pobiera jakie stypendyum.

Poświadczenie dziekana na karcie wpisowej o przyjęciu udokumentowanego podania o uwolnienie od opłat szkolnych, dozwala

słuchaczowi wpisać się do Szkoły Politechnicznej bez poprzedniego na razie opłacenia czesnego lub taxy na użytkowanie laboratoryum.

Załatwienie podań o uwolnienie od opłat szkolnych przez Kolegium Profesorów nastąpi w przeciągu dni 14.

5.    Uwolnienie od czesnego jest ważne na przeciąg jednego roku naukowego, dlatego należy wnosić podania o uwolnienie na każdy rok oddzielnie.

6.    Przeciw orzeczeniu Kolegium Profesorów nie ma rekursu.

W myśl ogłoszonych powyżej przepisów o examinach słuchacze w ustępie l. Ъ) wymienieni, począwszy od roku naukowego 1879/80 wówczas będą mogli uzyskać uwolnienie od całego czesnego, jeżeli w poprzedzającym roku szkolnym otrzymają stopnie bardzo dobre z pilności i obyczajów, i okażą w naukach postęp dobry. Dla udowodnienia tego postępu należy przedłożyć świadectwa examinôw zdanych w roku upłynionym. Przy ocenieniu ogólnego postępu każde świadectwo będzie obliczone ilością punktów, zależną od liczby godzin wykładowych w tygodniu zda⁻nego przedmiotu i od uzyskanego stopnia. Przytém liczy się jednę godzinę wykładu w tygodniu przez rok cały za punkt jeden, dwa, trzy lub cztery, stosownie do uzyskanego przy examinie stopnia dostatecznego, dobrego, bardzo dobrego lub celującego. Świadectwo zaś z przedmiotów wykładanych tylko w jednem półroczu, tudzież z rysunków i ćwiczeń wchodzą w rachunek tylko z połową godzin wykładowych w tygodniu.

Ogólny postęp uznaje się za dobry, jeżeli ilość punktów razem wzięta wynosi co najmniej 40.

Uwagi.

Dzień 14. października jest terminem ostatecznym do wnoszenia podań o uwolnienie od opłaty czesnego. Po upływie tego terminu podania z jakiegokolwiek powodu spóźnione, ani przyjmowane, ani też uwzględniane nie będą. Słuchacze, chcący uzyskać przyjęcie po tym terminie, płacą bezwarunkowo całe czesne.

Po ogłoszeniu rezolucyi na wniesione podania o uwolnienie od opłaty czesnego, słuchacze mają obowiązek, niezwłocznie przedłożyć w kancelaryi Rektoratu swoje książki legitymacyjne, celem zapisania w nich uzyskanego uwolnienia; w razie odmownej odpowiedzi zaś mają najdalej do dni czternastu od ogłoszenia rezolucyi zapłacić czesne. Słuchacze, którzy nie uiszczą tej opłaty w powyższym terminie, nie mogą uzyskać przyjęcia do c. k. Szkoły Politechnicznej. W żadnym razie jednakże nie zwraca się taxy i m m a tr y kula cyj n ej.

Czesne i taxę za użytkowanie laboratory urn opłaca się w półroczu drugiem najdalej po dzień 30. marca; w razie nieuiszcze-nia rzeczonych opłat w tym terminie, uważa się słuchacza jako nienależącego w półroczu drugićm do c. k. Szkoły Politechnicznej.

Po dniu 30. marca Rektor urzędownie z katalogów wykreśla tych słuchaczy, którzy nie złożyli przynależnych opłat, uwiadamia o tćm Kolegium Profesorów i ogłasza spis tych słuchaczy na czarnej tablicy z tym dodatkiem, że mimo to prawnie są obowiązani do zapłacenia zaległości, i że w razie kontynuowania studyów w c. k. Szkole Politechnicznej żądać się od nich będzie zaległej opłaty.

III. O potwierdzaniu frekwentacyi i widymowaniu książek i kart legitymacyjnych.

1.    Frekwentacyą potwierdza się w ogólności w ostatnim tygodniu półrocza naukowego. Z przedmiotów wykładanych tylko w półroczu zimowém, potwierdza się frekwentacyą w ostatnim tygodniu półrocza zimowego.

2.    Jeżeli z przedmiotem naukowym połączone są repetytorya, ćwiczenia lub rysunki, frekwentacyą potwierdza się łącznie z przedmiotu i repetytoryów, ćwiczeń lub rysunków.

swo-

Słuchacze obowiązani są brać udział we wszelkich repety-cyach i ćwiczeniach, jakie profesorowie uznają za potrzebne urządzić. Słuchacze nie biorący w nich udziału, lub. okazujący w ich odpowiedziach lub wypracowaniach, że z wykładu nie odnieśli dostatecznej korzyści, nie otrzymają potwierdzenia frekwentacyi z tego przedmiotu.

4.    Promocyi jakoteż świadectwa postępu udziela się tylko na zasadzie potwierdzonej frekwentacyi, tak z przedmiotu jekoteż z ćwiczeń i repetytoryów.

za wa-

5.    Kurs (rok naukowy) tylko wówczas poczytuje się żny, jeżeli obejmuje przynajmniej 10 godzin wykładu lub odpowie-

dną ilość godzin ćwiczeń lub rysunków ; ważność kursu stwierdza z końcem półrocza naukowego dziekan swoim podpisem w książce lub karcie legitymacyjnej.

IV. O pobieraniu stypendyum.

Słuchacz pobierający stypendyum może uzyskać od Rektora potwierdzenie kwitu na stypendyum tylko pod tym warunkiem, jeżeli z końcem półrocza pierwszego zda kolokwia, z końcem półrocza drugiego zaś examin z ogólnym postępem dobrym t. j. jeżeli ilość punktów razem wzięta wynosi co najmniej 4O.

SPIS WYKŁADÓW.

I. Nauki matematyczne.

I. Matematyka kurs I.

Profesor: Dr. Władysław Zajączkowski.

(Tygodniowo 8 g. wykładu, 2 g. ćwiczeń przez obydwa półrocza).

Algebra. Rozwinięcie pojęcia liczby. Pojęcie funkcyi i podział funkcyi. Równania algebraiczne. Rozwiązanie równań stopnia Igo oznaczonych i nieoznaczonych. Zasadnicze wiadomości o wyznacznikach. Zasady nauki o ułamkach ciągłych. Ogólne własności równań algebraicznych i ich przekształcenia. Rozwiązanie równań dwuwyrazowych. Rozwiązanie równań 2.,

3. i 4. stopnia.

Twierdzenia ogólne o liczbie pierwiastków między da-nemi granicami. Sposoby obliczenia wartości przybliżonych pierwiastków równań algebraicznych i przestępnych. Teorya rugowania. Pojęcie dyskryminantu. Własności zasadnicze form kwadratowych.

Geometrya analityczna. Wyznaczenie punktu na płaszczyźnie i w przestrzeni. Linia prosta na płaszczyźnie i w przestrzeni, płaszczyzna. Układ punktów na prostej, wiązka prostych na płaszczyźnie i wiązka płaszczyzn. Zasada dwoistości.

Krzywe stopnia 2g°, ich własności zasadnicze tak metryczne jako też opisowe.

Powierzchnia stopnia 2g°, ich własności zasadnicze. Przecięcie proste i kołowe. Powierzchnie stopnia 2g° współ-ogniskowe.

— зз —

Zasady rachunku różniczkowego i całkowego. Różniczkowanie funkcyi wyraźnych i uwikłanych jednej zmiennej. Twierdzenie Taylora. Zbieżność szeregów. Szeregi zasadnicze. Wyznaczenie funkcyi przybierających postać nieoznaczoną. Maximum i minimum funkcyi jednej zmiennej. Rozkładanie ułamków na ułamki proste.

O stycznych, asymptotach, punktach osobliwych i krzy-wiźnie krzywych płaskich.

Pojęcie całki określonej i nieokreślonej. Sposoby całkowania: przez podstawienie, przez części, za pomocą szeregów. Kwadratura, rektyfikacya i kubatura.

2. Matematyka kurs II.

Profesor : Dr. Wawrzyniec Źmurko.

(Tygodniowo 5 g. wykładu i 2 g. ćwiczeń przez obydwa półrocza).

Zastosowanie rachunku różniczkowego :

a)    do obliczania ułamków funkcyjnych jawiących się dla poszcze-» gólnych wartości zmiennych w postaciach:

0 CO    0 i CO / _    \

TT’ '    00 1 GO ,    1    , (OO CO),

b)    do obliczania i rozróżniania tak zwanych największości i naj-mniejszości przedłożonych funkcyi,

c)    do teoryi o krzywiznach linii i powierzchni,

d)    do zbadania równań liczbowych ze względu na naturę ich pierwiastków.

Sposoby całkowania, całki określone i ich własności ; wyznaczenie całek określonych, całki Eulera i Fouriera.

Zastosowanie rachunku całkowego do geometryi.

Równania różniczkowe zwyczajne rzędu pierwszego i niektóre rzędów wyższych. Rozwiązanie takowych za pomocą szeregów nieskończonych.

Całkowanie układu równań jednoczesnych zwyczajnych Unij

nych.

O rozwiązaniach osobliwych.

O równaniach różniczkowych cząstkowych rzędu pierwszego.

Całkowanie niektórych równań różniczkowych rzędów wyższych i łinijnych.

Zasady rachunku przemienności wraz z zastosowaniem tego rachunku do rozwiązywania zadań geometrycznych.

3. Geometrya wykreślna.

Profesor : Karol Maszkowski.

(Tygodniowo 6 g. wykładu i 12 godzin rysunków przez obydwa

półrocza).

Rzuty prostokątne. Oznaczenie wszelkich stosunków między punktem, prostą i płaszczyzną w rzutach prostokątnych.

Perspektywa rzutowa. (Rzuty prostokątne na płaszczyzny ukośnie względem siebie ustawione). Przerobienie poprzedzających zagadnień w tych rzutach.

Konstrukcya kątów bryłowych i brył płaskościennych ; przebijanie tych brył przez prostą, ich przekroje płaskie i przenikanie się wzajemne.

Transformacye płaszczyzn rzutów dla punktu , prostej i płaszczyzny.

Zasady axonometryi o jednym, dwóch i trzech wymiarach. Konstrukcya krzywych drugiego rzędu i innych najważniejszych linii krzywych. Styczne i normalne, dotykanie się krzywych między sobą.

Konstrukcya powierzchni krzywych i brył niemi ograniczonych , mianowicie powierzchni rozwijalnych, obrotowych, skośnych (wichrowatych) i powierzchni rzędów wyższych. Płaskie przekroje powierzchni, przebijanie ich przez prostą; płaszczyzny styczne i dotykanie się wzajemne. (Tak w rzutach prostokątnych, jak w perspektywie rzutowej).

Teorya cieniu; cień własny i rzucony; punkta błyszczące i linie równego oświetlenia.

Zasady perspektywy wolnej i zastosowanie ich do perspektywy malarskiej.

Kamieniarka. Stoki płaskie, walcowe, stożkowe i wichrowate, przepusty i skrzydła. Sklepienia wichrowate nad bramami i oknami. Kolebki proste i wichrowate. Sklepienia stożkowe, baniaste (z żagielkami), czeskie i pruskie, krzyżowe, klasztorne, nieckowate i płaskie. Schody proste, łamane i kręcone.

4. Geodezya niższa.

Profesor : Dominik Zbrożek.

(Tygodniowo 4 g. wykładu, 4 g. rysunków przez obydwa półrocza, 2 g. ćwiczeń w półroczu zimowćm, w półroczu letnie'm jeden dzień ćwiczeń. Przy końcu półrocza letniego pomiary większe

przez dni 20).

Wstęp.

Najprostsze operacye miernictwa. Pomiary mniejszych obszarów. Pomiary narzędziami kątomierniczemi. Pomiary stolikiem mierniczym.

Tryangulacya graficzna. Wytyczanie łuków. Obrachowanie powierzchni.

Geometryczne i barometryczne mierzenie wysokości. Poziomowanie. Konstrukcya warstwie.

Rysowanie map katastralnych, planów kreskowanych i war

stwowych.

5. Geodezya wyższa.

Profesor: Dominik Zbrożek.

(Tygodniowo 5 g. wykładu, 2 g. rysunków, l g. ćwiczeń przez

obydwa półrocza).

Teorya najmniejszych kwadratów.

Mierzenie trygonometryczne wysokości. Tachymetrya. Sferyczna Astronomia.

Teorya instrumentów.

Oznaczenie długości i szerokości geograficznej.

Tryangulacya.

Dokładność i wyrównanie tryangulacyi.

Obrachowanie sferyczne trójkątów.

Wyrównanie sieci trójkątowej na podstawie metody najmniejszych kwadratów.

Rzędne sferyczne.

Geodezya sferoidalna.

Linia geodezyjna.

Kartografia.

— Зб —

6. Mechanika.

Profesor : Jan Franke.

(Tygodniowo 6 g. wykładu i jedna godzina ćwiczeń przez obydwa

półrocza).

Kinematyka punktu i układów sztywnych.

Statyka punktu i układów sztywnych z uwzględnieniem metody analitycznej i wykreślnćj. Dynamika.

Teorya sprężystości i wytrzymałości z zastosowaniami. Hydrostatyka i hydrodynamika.

Uwaga. Słuchacze Wydziału Budownictwa nie są obowiązani uczęszczać na wykład hydrostatyki i hydrodynamiki.

7. Encykiopedya mechaniki i nauki o machinach.

Profesor: Jan Franke.

(Tygodniowo 3 g. przez obydwa półrocza.)

Zasady statyki, dynamiki, teoryi sprężystości i wytrzymałości, hydrostatyki i hydrodynamiki za pomocą rachunku elementarnego wraz z ćwiczeniami.

Nauka o motorach i machinach roboczych, ze szczególnćm uwględnieniem tych machin, które używane bywają w przemyśle chemicznym.

8. Statyka wykreślna.

Docent prywatny: Brunon Abakanowicz.

(Tygodniowo 3 g. wykładu i 3 g. rysunków przez obydwa półrocza.)

Wiadomości wstępne z Geometry! syntetycznej. Rachunek wykreślny.— Pierwsze działania. Przekształcanie powierzchni. Całkowanie wykreślne. Teorya wykreślna planimetrów biegunowych. Przyrządy używane w rachunku wykreślnym. Wykreślne wyrównanie mas.

Składanie sił. — Wieloboki sił, wieloboki sznurkowe i ich związek geometryczny z wielobokami sił. Figury odwrotne.

Wyznaczenie wykreślne momentów statycznych. Podziałki

momentów.

Belka zwykła. Teorya sił zewnętrznych. Sposoby wykreślania momentów i sił wewnątrz przekrojów działających.

Moment bezwładności. Elipsa bezwładności. Wyznaczenie wykreślne momentów bezwładności i momentów odśrodkowych.

Siły wewnętrzne w belce. Związek geometryczny między punktem przyłożenia siły, a osią obojętną. Jądro środkowe. Siły ścierające w przekrojach poziomych, pionowych i ukośnych. Tra-jektorya natężeń.

Ogólna teorya belek kratowych.

Linia elastyczna i jej zastosowanie do belki wieloprzęsłowćj.

Teorya łuków sprężystych.

9. Fizyka ogólna.

Profesor : Dr. Felix Strzelecki.

(Tygodniowo 5 g. wykładu przez obydwa półrocza.)

Teorya falowania. — Prawa ruchów drgających. Falowanie, chyżość przewodzenia fal. Interferencya , odbijanie i załamywanie się fal.

Akustyka. — Pojęcie głosu i tonu, wysokość tonu, odstępy muzyczne. Prawa poprzecznych drgań strun, prętów, błon i płyt. Prawa podłużnych drgań strun, prętów i słupów powietrznych. Rezonancya. Organ słuchu. Tony górne. Barwa tonu. Dudnienie. Moc głosu. Odbijanie się głosu. Echo. Załamywanie się głosu.

Optyka elementarna. — Pojęcie światła. Cień. Natężenie światła. Fotometry. Chyżość światła. Odbijanie się światła. Zwierciadła. Załamywanie się światła. Pryzmat optyczny. Wyznaczenie wykładnika załamywania się światła. Soczewki optyczne. Widmo światła i analiza spektralna. Achromatyzin. Oko i instrumenta optyczne.

Nauka o cieple. — Pojęcie i istota ciepła. Źródła ciepła. Prawa rozciągania się ciał w skutek ciepła. Ciepłomierze. Topienie się ciał. Parowanie. Gęstość pary. Prężność pary. Doświadczenie Leidenfrosta. Machiny parowe. Ciepło właściwe i metody wyznaczania go. Ciepło promieniste.

Magnetyzm i elektryczność. — Zasadnicze zjawiska magnetyczne. Wzajemne działanie magnesów. Indukcya magnetyczna. Magnesowanie. Natężenie magnetyczne i mierzenie tegoż. Prawa działań magnetycznych. Magnetyzm ziemski. Zasadnicze zjawiska elektryczne. Dobre i złe przewodniki elektryczności. Elektryczność

— ЗН —

dodatna i ujemna. Indukcya elektryczna. Machina elektryczna. Elektrofor. Kondensator i butelka Leydejska. Machina elektryczna Holtza. Zasadnicze zjawiska galwanizmu. Baterye galwaniczne Ter-moelektryczność. WolLametr i galwanometry. Prawo Ohma. Skutki fizyologiczne, termiczne i optyczne prądu elektrycznego. Elektroliza. Elektrodynamika. Elektromagnetyzm. Telegrafia elektryczna. Diamagnetyzm. Indukcya elektrodynamiczna. Motory elektromagnetyczne.

10. Fizyka techniczna.

Profesor : Dr. Felix strzelecki.

(Tygodniowo 3 godziny wykładu przez obydwa półrocza.)

Optyka teoretyczna. — Interferencya światła. Uginanie się światła. Barwy cienkich blaszek. Podwójne załamywanie sią światła. Polaryzacya światła. Saccharometr optyczny.

Mechaniczna teorya ciepła. — Mechaniczny równoważnik ciepła. Praca wewnętrzna i zewnętrzna. Wyprowadzenie zasadniczych równań teoryi ciepła. Procesa kołowe. Stosowanie mechanicznej teoryi ciepła do gazów. Teorya machin kalorycznych. Stosowanie mechanicznej teoryi ciepła do par.

II. Fizyka matematyczna.

Docent prywatny; Dr. Oskar Fabian.

(3 godziny tygodniowo w dniach i godzinach później oznaczyć się

mających).

Teorya funkcyi potencyalnej i potencyału. Elektrostatyka. Teorya prądów galwanicznych w ogóle. Magnetyzm. Indukcya prądów galwanicznych.

12. Mineralogia ogólna.

Profesor: Julian Niedźwiedzki.

(Tygodniowo 4 g. wykładu i 1 g. ćwiczeń w póroczu zimowćm).

Nauka krystalografii, obejmująca także główne zasady obra-chowania krystalograficznego. Własności fizykalne minerałów i metody dochodzenia tychże. Skład chemiczny minerałów. Systematyka mineralogiczna.

13, Mineralogia szczegółowa.

,    ..    ,    . . / •    . ; }    , •; , i i

Profesor: Julian Niedźwiedzki.

(Tygodniowo 4 g. wykładu i 2 g. ćwiczeń w półroczu letnićm).

Charakterystyka około 130 gatunków minerałów ważniejszych naukowo lub ze względów technicznych, z podaniem ich znacho-dzenia się i użycia w ogóle, szczególniej zaś w Galicyi i krajach sąsiednich. Ćwiczenia w oznaczaniu minerałów.

14. Geologia.

Profesor: Julian Niedźwiedzki.

(Tygodniowo 4 g. wykładu i l g. ćwiczeń w półroczu letnićm).

Kształt i ciepło ziemi. Czynniki teraźniejsze : wulkanizm, działanie wody, twory organizmów. Zastosowanie ich do wytłoma-czenia powstawania skał. Architektonika dostępnej skorupy ziemi. Przegląd epok tworzenia się jej, znamionujący poszczególne for-macye co do ich cech paleontologicznych i petrograficznych, tudzież co do ich występowania geograficznego i zawierania w sobie kopalin technicznie ważnych. Przegląd stosunków geologicznych Galicyi i krajów ościennych.

15. Petrografia.

Profesor: Julian Niedźwiedzki.

(Tygodniowo 2 g. wykładu i 1 g. ćwiczeń w półroczu zimo wem).

Charakterystyka minerałów wchodzących w skład skał. Textury skał. Sposób oznaczania petrograficznego. Charakterystyka około siedmdziesięciu gatunków skał, ważniejszych naukowo lub ze względów technicznych z uwzględnieniem ich znachodzenia się i użycia.

16. Zoologia.

Nauczyciel pomocniczy : Dr. Emil Godlewski. (Tygodniowo 4 g. wykładu i 2 g. ćwiczeń w półroczu zimo wem).

Różnica zwierząt od roślin. Komorka i tkanki zwierzęce. Chemiczny skład ciała zwierzęcego i jego różnych tkanek. Organa

ciała zwierzęcego i ich czynności: trawienie, krążenie, oddychanie, ruchy, czucie. Systematyka: pojęcie gatunku, rodzaj, rodzina, większe skupienia. Siedm typów zwierzęcych: pierwoszczaki, jamochłony, szkarłupnie, robaki, stawonogie, mięczaki, kręgowce. Przegląd klas i głównych form każdego z tych typów.

17. Botanika.

Nauczyciel pomocniczy : Dr. Emil Godlewski. (Tygodniowo 4 g. wykładu i 2 g. ćwiczeń w półroczu letnićm).

Komórka i tkanki roślinne. Budowa zasadniczych organów roślinnych, ich modyfikacye. Systematyka:

I.    Rośliny zarodnikowe czyli skrytopłciowe.

A.    Thalophytae: i. Wodorosty. 2. Schisomyzetes. 3. Grzyby wraz z porostami.

B.    Mchowe. 1. Wątrobowce. 2. Mchy.

C.    Przedrodkowe. l. Paprocie. 2. Skrzypy. 3. Widłaki.

II.    Rośliny ziarnowe czyli jawnopłciowe.

A.    Nagoziarnowe. l. Cycadeae. 2. Coniferae. 3. Gnetaceae.

B.    Okrytoziarnowe. l. Jednolistniowe. 2. Dwulistniowe.

Zarys fizyologii roślin.

18. Chemia mineralna.

Profesor: Dr. August Ereund.

(Tygodniowo 6 g. wykłady w półroczu zimowćm).

Wstęp. Pierwiastki niemetaliczne i ich związki. Pierwiastki metaliczne i ich związki.

19. Chemia organiczna.

Profesor: Dr. August Freund. (Tygodniowo 6 g. wykładu w półroczu letnićm).

Chemia związków tłuszczowych.

20. Chemia związków aromatycznych.

Profesor: Dr. August Freund. (Tygodniowo 2 g. wykładu w półroczu zimowćm).

Związki aromatyczne. Krótki rys zoo- i fitochemii.

21.    Chemia analityczna jakościowa.

Profesor: Dr. August Freund.

(Tygodniowo 1 g. wykładu i 20 g. ćwiczeń w letniém półroczu).

22.    Chemia analityczna ilościowa.

Profesor: Dr. August Freund.

(Tygodniowo l g. wykładu i 20 g. ćwiczeń przez obydwa półrocza).

III. Nauki inżynierskie.

23. Budowa dróg i roboty wodne.

Profesor : Józef Ryehter.

v4%

(Tygodniowo 7 g. wykładu i 8 g. rysunków przez obydwa półrocza).

Budowa dróg. — Projektowanie komunikacyi; trasa handlowa; ogólne zasady obierania głównych kierunków projektu; szczegółowe trasowanie na planie warstwowym i na gruncie. Roboty ziemne; projekt i kosztorys robót ziemnych; wykonanie i ubezpieczenie robót ziemnych. Praca zwierząt w pociągu, spadki właściwe dla dróg. Promienie łuków i serpentyny. Drogi bite i brukowane. Utrzymanie dróg.

Roboty wodne. — Nauka o fundamentach; fundowanie na pokładach wytrzymałych; wzmacnianie podstawy fundamentu; ruszty i pale; roboty pomocnicze przy fundowaniu; zaprawy hydrauliczne i beton; fundowanie w skrzyniach, na studniach i pneumatyczne. Regulacya rzek; przyczyny nieregularności w naturalnych korytach rzek; cel regulacyi ; roboty faszynowe i kamienne główne i pomocnicze; przekopy; systemy regulacyi; wały ochronne. Zabudowanie potoków górskich. Żegluga rzeczna; wymagania żeglugi, sposoby ulepszenia jej, jazy i upusty, szluzy komorowe, bulwary. Żegluga na kanałach; projektowanie i budowa kanałów. Cysterny, studnie, świdrowania artezyjskie. Wodociągi i kanalizacya miast. Osuszanie bagien, drenowanie, namulanie nizin; ważniejsze systemy nawodniania łąk.

Budowa dróg. — Ogólne zasady trasowania dróg w polu i kreślenie projektu na planie warstwowym. Projekt robót ziemnych. Wykonanie robót ziemnych. Dozwolone spadki i promienie łuków. Różne rodzaje dróg.

Roboty wodne.—Fundamenty. Jazy i upusty. Źródła, studnie, cysterny i krótki opis świdrowań artezyjskich. Wodociągi i kana-lizacya miast. Osuszanie bagien, drenowanie, główne systemy nawodniania łąk.

25. Budowa mostów kurs I.

Profesor: Józef Jaegermann.

(Tygodniowo 2. g. wykładu i 6 g. rysunków przez obydwa półrocza).

Ogólny pogląd na budowę mostów; historyczny przebieg rowoju budowy.

Konstrukcye przyczółków i filarów murowanych, jarzm środkowych i przyczółków palowanych. Konstrukcye przepustów płytowych, tudzież mostów sklepionych dla dróg bitych i kolei żelaznych. Sklepienia ukośne i buksztele dla mostów sklepionych. Szczegóły sklepionych wiaduktów i akwaduktów.

Mosty drewniane, a mianowicie leżajowe, ścianowe, wiszące, rozporowe, lukowe i kratowe.

26. Budowa mostów kurs II. i budowa tuneli.

Profesor: Józef Jaegermann.

(Tygodniowo 4 g, wykładu i 6 g. rysunków w półroczu zimowćm.

4 g. wykładu i 12 g. rysunków w półroczu letnićm).

Historyczny pogląd na budowę mostów żelaznych. Składowe części konstrukcyi z żelaza i stali. Szczegóły konstrukcyi mostów blaszanych, kratowych, łańcuchowych i łukowych. Mosty ruchome, a mianowicie pontonowe.

Historyczny pogląd na budowę tuneli. Roboty górnicze w sztolniach i szybach, obudowa tychże, wentylacya i oświetlenie podziemia. Wytyczanie osi tunelu. Roboty przy rozszerzaniu profilu tunelowego. Obmurowanie tunelu. Budowa portali tunelowych.

Historyczny przebieg powstania i rozwoju dróg żelaznych. Kategorye i systemy kolei. Roboty przygotowawcze. Trasowanie kolei żelaznych. Stosunek kolei pierwszorzędnych do drugorzędnych i konnych.

Roboty ziemne i ubezpieczenie tychże. Budowa torów, kolei zwykłych i kolei konnych. Budowa torów kolei górniczych i kolei stromych.

Rozgałęzienie i krzyżowanie torów. Przyrządy mechaniczne zwrotnic i obrotnic.

28. Architektura kolejowa.

Profesor: Julian Zaehariewicz.

(Tygodniowo 2 g. wykładu w półroczu zimowém, a 4 g. rysunków w półroczu letniém).

Przeznaczenie i znaczenie stacyi kolejowych. Sposób założenia stacyi i podział ich na kategorye.

Budynki stacyjne. Budynki główne, szopy na wagony, ogrzewalnie, fosy do czyszczenia maszyn, obrotnice, przesuwnice, sta-cye wodne i magazyny. Dziedzińce na bydło i zakłady kontuma-cyjne. Ładownice. Wagi. Budynki warstatowe. Ogrodzenia.

29. Kurs kolejowy.

Docent prywatny : Inżynier starszy Roman baron Gostkowski. (Tygodniowo 3 g. wykładu przez obydwa półrocza), l. Historyczny przebieg powstania i rozwoju ruchu kolejowego.

2.    Rozmaitość i znamiona ruchu na kolejach żelaznych.

3.    Układ torów.

4.    Systemy lokomotyw, ich siła przewozowa, obciążanie pociągów. Wykreślanie oporu ruchu w prostych wzniesieniach

i krzywiznach, rozchód i jakość paliwa dla lokomotyw, do prowadzenia ruchu potrzebna siła przewozu i ilość lokomotyw.

5. Wagony kolejowe, niezbędna wielkość taboru przewozowego, ekonomiczne używanie tegoż, hamowanie pociągów, jakoteż krytyczny rozbiór rozmaitych przyrządów do hamowanią i sprzęgania wagonów.

6.    Ruch pociągów pod rozmaitymi warunkami, chyżość jazdy, obliczanie czasu i zestawianie rozkładu jazdy, oznaczanie wirtualnej długości linii kolejowej.

7.    Mechanika ruchu kolejowego, przewóz osób i ciężarów na kolejach, przepisy ruchu kolejowego.

8.    Sygnalizacya kolejowa i krytyczny jej rozbiór.

9.    Bezpieczeństwo ruchu kolejowego, wypadki na kolejach.

10.    Administracya kolei żelaznych.

IV. Nauki budownicze.

30. Nauka form architektoniczych.

Profesor: Julian Zachariewicz.

(Tygodniowo 2 g. wykładu i 4 g. rysunków przez obydwa półrocza).

na

Pojęcie utworu architektoniczego, wpływ idei i materyi formę; harmonia, piękność i styl utworu.

Typy i ornamentyka egipska i asyryjska.

Style greckie i rzymskie. Style starochrześciański i bizantyński. Style mahometańskie. Formy stylów romańskiego i gotyckiego. Style odrodzenia.

31. Historya architektury.

Profesor: Julian Zachariewicz.

(Tygodniowo 2 g. wykładu w półroczu letnićm). Historya architektury od czasów klasycznych do XIII. wieku.

32. Rysunki ornamentalne i modelowanie.

Profesor : Leonard Marconi.

Tygodniowo: w I. roku 4 godziny,

II.

„    6 godzin,

III.

IV.

33. Mechanika budownicza kurs I.

Docent: Brunon Abakanowicz.

(Tygodniowo 2 g. wykładu i 3 g. rysunków przez obydwa półrocza).

Główne własności wieloboku sznurkowego i wieloboku sił. Te-orya murów i i sklepień. Główne zasady teoryi szachulca i zastosowanie ich do dachów; wykreślne i analityczne obrachowanie dachów, wiązań wiszących i rozpierających, tudzież belek kratowych jednostajnie obciążonych. Zastosowanie wytrzymałości na ścieranie do obrachowania połączeń; nity, śruby, czopy i t. p. Siły zewnętrzne w belce przy obciążeniu jednostajnćm. Siły wewnętrzne w belce, obrachowanie belek drewnianych pojedyńczych i złączonych na zęby i kliny. Obrachowanie belek żelaznych; dopełniające uwagi o dachach. Zasady obrachowania słupów filarów wystawionych na wyboczenie.    '    «    ;

34. Mechanika budownicza kurs II.

Docent: Brunon Abakanowicz.

(Tygodniowo 2 g. wykładu i 3 g. rysunków w półroroczu zimowém).

Obciążenie belki ruchomym szeregiem kół. Dopełnienie teoryi szachulca; najniekorzystniejsze obciążenia, szachulec o przeciągach prostych równoległych (krata), odcinek paraboliczny, sza-chulce Schwedlera i Paulego. Wykreślna teorya linii elastycznej w zastosowaniu do belek na jeden lub więcej otworów; obtacho-wanie belki ciągłej jednostajnie obciążonej. .System Gerbera. Teorya ciśnienia ziemi i murów podporowych.

Konstrukcye z kamienia. — Naturalne i sztuczne kamienie budowlane. Wapno. Cementy. Zaprawy. Mury i murowanie w ogólności, a w szczególności mury z kamieni łamanych i ciosowych, mury ceglane, mieszane i cokołowe, odlewane, ziemiolite. Stałość i oznaczenie grubości muru. Posadzki kamienne i polepy. Sklepienia. Gzymsy. Otwory okienne i drzwiowe.

Konstrukcye z drzewa. — Drzewa budulcowe. Pojedyncze połączenia drzew. Belki wzmocnione. Wiązania wiszące i rozpierające. Ściany. Stropy (posoby). Dachy i projektowanie więzby dachowej. Ruszty. Buksztele i rusztowania.

Konstrukcye żelazne i mieszane. — Metale i inne materyały budowlane. Pojedyńcze połączenia z żelaza. Belki wzmocnione. Stropy. Dachy. Ankrowanie.

Pokrycie dachów, konstrukcye rynew, rur spustowych i od-

gromów.

Fundamenty.

Wewnętrzne urządzenie budynków.— Podłogi. Schody. Okna, świetlnie, drzwi i bramy. Palowiska i ogrzewanie lokalne i centralne. Wentylacya. Wychodki, kanały i zbiorniki. Studnie.

Sporządzanie elaboratu budowniczego. — Plany. Przedmiary i kosztorysy. Cennik i analiza cen robót budowlanych. Warunki ogólne i szczegółowe dla wykonania tych robót.

Kierownictwo budowy.—Wytyczenie budynku. Opis pcdziału i postępu robót przy wykonywaniu budynku.

36. Budownictwo lądowe kurs II.

Profesor: Julian Zachariewicz.

(Tygodniowo 3 g. wykładu i l8 g. rysunków przez obydwa półrocza).

Architektura cywilna. — Wymagania, założenia, wykonanie, i urządzenie budynków publicznych i prywatnych. Wpływy klimatu, obyczajów i zwyczajów na urządzenie budynków, rozwój ich od czasów najdawniejszych do najnowszych.

Architektura kościelna chrześciańska. Początek i rozwój sztuki starochrześciańskiej. Sztuka bizantyńska. Sztuka romańska i gotycka. Architektura kościelna w okresie odrodzenia aż do dzisiaj.

37. Wypracowania projektów architektonicznych.

Profesor: Julian Zacharie wież.

Zastępca profesora: Gustaw Bisanz. (Tygodniowo 12 g. rysunków przez obydwa półrocza).

38. Ustawy budownicze i kolejowe.

Zastępca profesora: Gustaw Bisanz.

(Tygodniowo 2 g. wykładu w półroczu letnićm).

Ustawy budownicze — Administracya państwowa ; władze budownicze; upoważnieni technicy i przemysłowcy, budowniczowie prywatni. Policya budownicza.

Ustawy drogowe. — Przepisy o konstrukcyi dróg publicznych, przepisy tyczące się ponoszenia kosztów budowy i utrzymania dróg publicznych, policya drogowa i wywłaszczenie.

Ustawy wodne. — Prawo własności i użytkowania wód; postanowienia tyczące się odprowadzenia wód i przyczynienia się właścicieli prywatnych do kosztów robót wodnych; postanowienia ustawy przemysłowej co do urządzania zakładów przemysłowych, poruszanych siłą wody; policya wodna.

Ustawy kolejowe. — Wpływ administracyi państwowej na sprawy kolejowe; koncesye kolejowe; przepisy o budowie dróg żelaznych ; ustawy o ruchu kolejowym.

V. Nauki mechaniczno-techniczne.

39. Technologia mechaniczna drzewa i metali.

Profesor : Juliusz Bykowski. (Tygodniowo 3 g. wykładu przez obydwa półrocza). Technologia metali.

- ₄B -

Rodzaje, wyrób i własności metali używanych w przemyśle, mianowicie żelaza, miedzi, cynku, cyny, ołowiu, srebra, złota, platyny i aliażów.

Formowanie i odlewanie.

Kucie, walcowanie, wyciąganie i prasowanie, a w szczególności wyrób sztab, relsów, blachy, drutu, rur i t. p.

Obrabianie metali i używane przytém narzędzia ręczne i maszynowe. Spajanie metali. Wykończanie i upiększanie wyrobów metalowych.

Fabrykacye wyrobów szczególnych jako to: śrub, muter, gwoździ, igieł, szpilek, broni siecznej i palnej i t. p.

Technologia drzewa.

Rodzaje i własności drzewa używanego w przemyśle. Konserwowanie drzewa. Obrabianie drzewa i używane przytém narzędzia ręczne i maszynowe. Spajanie drzewa. Wykończanie i upiększanie wyrobów drewnianych.

40. Technologia mechaniczna przędziwa; młynarstwo i papiernictwo.

Profesor: Juliusz Bykowski.

(Tygodniowo 3 g. wykładu przez obydwa półrocza).

Technologia przędziwa.

Rodzaje, wyrób i własności przędziwa, mianowicie bawełny, lnu, konopi i juty, wełny, jedwabiu.

Przędzelnictwo i tkactwo; narzędzia i machiny przytém używane. Fabrykacya wyrobów szczególnych, jakoto: tkanin wzorzystych, aksamitu, dywanów, wyrobów pończoszkowych i t. p.

Papiernictwo.

Rodzaje i własności materyałów do wyrobu papieru służących. Wyrobienie papieru, narzędzia i machiny przytém używane. Fabrykacya wyrobów szczególnych, jakoto : papieru kolorowego, ta-petów i t. p.

Młynarstwo.

Mielenie zboża.

Rodzaje i własności zboża; mielenie tudzież narzędzia i machiny przytém używane.

Mielenie gipsu, kości i t. p.

41. Encyklopedya machin.

Profesor : Juliusz Bykowski (Tygodniowo 3 g. wykładu przez b dr-c »ółrocza).

Części składowe machin.

Motory zwierzęce.- Motory wodne. Wia^rałi. Motory termiczne jako to : machiny parowe, kalorycz : * gazowe.

Machiny do podnoszenia i przenocuenia ciężarów. Lewary, żórawie, windy górnicze.

Pompy, wentylatory i wodociągi,

42. Teorya machin.

Profesor: Jan Franke.

(Tygodniowo 3 g. wykładu przez obydwa półrocza).

Wyliczenie i podział motorów hydraulicznych.

Koła wodne. — Opis i teorya kół wodnych nasiębiernych, grzbietowych, bocznych, podsiębiernych, kół Ponceleta i Sagebiena.

Wyznaczenie skutku użytego, użytecznego i straconego dla każdego rodzaju kół wodnych. Dochodzenie głównych zasad budowy kół wodnych na podstawie teoryi. Wyniki mierzeń dokonanych na kołach wodnych. Porównanie różnych rodzajów kół wodnych pod względem dzielności.

Turbiny. — Opis i teorya turbiny Fourneyrona, Francisa, Fontaine’a, Zeidlera, Jonvala, turbiny szkockiej, turbiny Schwamm-kruga, Cadiata i Zuppingera. Wyznaczenie skutku użytego, użytecznego i straconego dla każdego z tych rodzajów turbin. Turbiny o zasilaniu całkowitem i częściowemu Dochodzenie głównych zasad budowy turbin na podstawie teoryi. Wyniki mierzeń dokonanych na turbinach. Porównanie turbin między sobą i z kołami wodnemi.

Wyliczenie, podział i opis najważniejszych systemów machin

parowych.

Kinematyka machin parowych. — Mechanizm korbowy i ex-centryk. Teorya stawideł. Podział i opis głównych rodzajów sta-wideł. Stawidła o jednym suwaku, wykreślanie diagramu ruchu suwaka, związek między ruchem suwaka i tłoka. Stawidła poruszane przez trójkąty łukowe. Niektóre szczególne rodzaje stawideł o jednym suwaku. Stawidła kulisowe. Stawidła o dwóch suwakach. Stawidło Corlissa i jego odmiany.

Dynamika machin parowych. — Machiny jednocylindrowe. Wyznaczenie pracy pary za pomocą indykatora. Indykator Watta, Garniera, Richardsa, indykator całkujący. Obliczanie diagramów indykatora. Wyznaczenie pracy pary za pomocą rachunku na podstawie hipotez dawniejszych, tudzież hipotez wynikłych z teoryi mechanicznej ciepła. Obliczenie wydatku pary i wody, tudzież dzielności ekonomicznej. Doświadczenia nad zachowywaniem się pary w cylindrze machiny parowej. Dochodzenie głównych zasad budowy machin parowych na podstawie teoryi. Machiny wielocy-lindrowe ze szczególnćm uwzględnieniem teoryi machin parowych Woolfa.

Regulacya machin parowych. — Obliczanie kół zamachowych dla machin jedno- i wielocylindrowych. Teorya regulatorów.

43. Budowa machin kurs i.

Profesor: Bogdan Maryniak.

(Tygodniowo 5 g. wykładu i 10 g. rysunków przez obydwa półrocza).

Śruby, nity, czopy, osi, wały, sprzęgacze, łożyska, koła zębate i pasowe, transmisye linowe, wodzidła, korby, trzony, blok i łączniki. Obliczanie i konstrukcya wszystkich części machin, podanych w wykładzie.

44. Budowa machin kurs li.

Profesor: Bogdan Maryniak.

(Tygodniowo 5 g. wykładu i 10 g. rysunków przez obydwa półrocza).

Machiny do dźwigania ciężarów, jakoto wielokluby, windy

i żórawie.

Motory parowe. — Obliczanie machin parowych na podstawie teoryi tychże, obliczanie i ustalanie rozmaitych systemów kotłów parowych. Budowa rozmaitych systemów machin parowych. Stawidła suwakowe, wentylowe i kruczkowe. Ramy i fundamentowanie machin parowych. Budowa pomp powietrznych, oziębialnych zasilających.

Łotoki, akwadukty i szluzy.

Budowa motorów hydraulicznych, jakoto kół wodnych i turbin.

Prasy hydrauliczne.

Obliczanie i budowa wodociągów, miechów, młotów parowych i wind szachtowych.

VI. Nauki chemiczno-techniczne.

45. Technologia chemiczna kurs I.

Profesor : Dr. Herman R. Giinsberg.

(Tygodniowo 4 g. wykładu przez obydwa półrocza). Półrocze zimowe:

Technologia chemiczna wody i materyałów opałowych. Półrocze letnie :

a)    Technologia chemiczna tłuszczów i materyałów do oświetlenia;

b)    Fabrykacya materyałów budowlanych.

46. Technologia chemiczna kurs II.

Profesor: Dr. Herman R. Gtinsberg.

(Tygodniowo 5 g. wykładu przez obydwa półrocza). Półrocze zimowe:

Technologia chemiczna ciał mineralnych tudzież odpadków roślinnych i zwierzęcych.

Półrocze letnie:

Chemia fermentacye.

47. Analiza i produkcya chemiczno techniczna.

Profesor : Dr. Herman R. Gtinsberg.

(Tygodniowo l g. wykładu i 20 g. ćwiczeń przez obydwa półrocza).

48. Chemia rolnicza.

Nauczyciel pomocniczy: Dr. Emil Godlewski.

(Tygodniowo 3 g. wykładu w zimowćm półroczu).

Część I. Żywienie się roślin.

A.    Żywienie się roślin zielonych: wytwarzanie i przemiana materyi organicznych w roślinach zielonych, pokarmy roślin zielonych, fizyologiczna rola i źródła w naturze każdego z nich, mechanizm pobierania pokarmów przez rośliny. Klimat i wegetacya.

B.    Żywienie się roślin bezzieleniowych : pokarmy organiczne i nieorganiczne tych roślin, działanie roślin bezzieleniowych jako fermentów.

— 52

. Część II. O glebie i nawozach.

A. Gleba: Powstawanie i skład gleby, analizy mechaniczne i chemiczne, ich znaczenie dla oznaczenia urodzajności gleby, kla-syfikacya gleby. Chemiczne własności gleby : własność absorbcyjna, jéj znaczenie dla wegetacyi. Fizyczne własności gleby : ciepłota, wilgotność.

B. Nawozy: znaczenie nawozów: obornik, gnojówka, ich własności i użycie, deficyt gleby przy wyłącznem ich użycia, inne nawozy: nawozy pochodzenia zwierzęcego, nawozy pochodzenia roślinnego, nawozy mineralne bezpośrednio i pośrednio działające.

49. Towaroznawstwo.

Docent: Dr. Emil Godlewski.

(Tygodniowo 3 g. wykładu w letniem półroczu).

50. Nauka o garbarstwie.

Docent prywatny : Profesor Wyższej Szkoły Rolniczej : Dr. Roman

Wawnikiewicz.

(Tygodniowo 2. g. wykładu przez obydwa półrocza).

VII, Języki i historya.

51. Język i literatura niemiecha.

Nauczyciel : Profesor gimnazyalny Edward Hamersky.

(Tygodniowo 3 g. wykładu w półroczu zimowćm).

Schiller jako dramatyk i jego tragedya „Marya Stuart“.

52. Historya odkryć i wynalazów i Geografia handlowa.

Docent prywatny : Profesor Uniwersytetu Dr. Izydor Szaraniewicz.

(Tygodniowo 2 g. wykładu przez obydwa półrocza)

Historya odkryć i wynalazków łącznie z historyą cywilizacyi (kultury) w ogólności.

Rok

I.

II.

NA ąoK 1878/79.

Ä. Wydział Inżynieryi.

Półrocze

Przedmiot

zimowe

letnie

Wykładający

W.

Ć. R. II W. Ć. R.

Matematyka kurs I......

Fizyka ogólna.......

Geometrya wykreśliła.....

Rysunki wolnoręczne kurs I.

00 Ю CO

LO

to

00 Ю CO

Zajączkowski

Strzelecki

Maszkowski

Marconi

Matematyka kurs II......

Fizyka techniczna......

Mechanika (Statyka, Dynamika, ïe-orya sprężystości i mocy, Hydraulika) .......

Geodezya niższa.......

Rysunki wolnoręczne kurs II. .

Ю co

Г-Н CM

Żmurko

Strzelecki

Franke

Zbrożek

Marconi

Geodezya wyższa......

Budownictwo (Materyały i konstruk-cye budownicze).....

III. i Mechanika budownicza kurs I. .    .

Geologia kurs 1........

Geologia kurs II.......

Encyklopedya Chemii.....

12

Ot

to

Zbrożek

co

Г-—i

Bisanz Abakanowicz Miedź wiedzki Niedźwiedzki Freund

Półrocze

Rok

Przedmiot

zimowe

letnie

Wykładający

W. Ć. R. W. Ć. R.

IV.

Encyklopedya machin .    .    .    .

Mechanika budownictwa kurs II. Budowa dróg i roboty wodne Budowa mostów kurs I.

Ustawy budownicze i kolejowe .

CC CO CD

CC

N (N Я

—    Bykowski

—    Abakanowicz Bycliter Jaegermann

—    Bisanz

OO CD

V.

Budowa mostów kurs II i budowa tuneli........

Budowa dróg żelaznych .    .    .    .

Architektura kolejowa.....

Buchalterya........

*) Technologia mechaniczna drzewa i metali........

CD CD

cc

OJ

CC

Jaegermann

Jaegermann

Zachariewicz

Bykowski

Przedmioty wykładów oznaczonych *) zaleca się słuchaczom.

Rok

I.

II.

III.

IY.

Y.

B. Wydział Budownictwa.

Półrocze

Przedmiot

zimowe

letnie

tYykłada; .

W. Ć. R. W. Ć. I R.

Matematyka kurs I......

Fizyka ogólna.......

Geometrya wykreślna.....

Rysunki wolnoręczne kurs I. .    .

Mechanika (Statyka, Dynamika, Te-orya sprężystości i mocy) .

Geodezya niższa......

Nauka o formach architektonicznych i rysunki architektoniczne .

Fizyka techniczna......

Rysunki wolnoręczne kurs II.

* Fabrykacya materyałów budowlanych .........

Budownictwo........

Mechanika budownicza kurs I. .    .

Geologia kurs I. (Petrografia) .    .

Encyklopedya Chemii.....

Rysunki ornamentalne i modelowanie kurs I........

Architektura kurs I......

Ustawy budownicze......

Historya architektury.....

Encyklopedya machin.....

Rysunki ornamentalne i modelowanie

kurs II.........

* Technologia mechaniczna kurs I. (drzewa i metali).....

(kompozycye\

Architektura kurs II.

architekt.) .    .

Encyklopedya nauk inżynierskich .

*) Zaleca się słuchaczom uczęszczać na ten

00 Ю co

rfb- to

00 Ю co

03

Zajączkowski

Strzelecki

Maszkowski

Marconi

co ^ ot co

O Ol Ol co

co

OJ I

co

co

г-н 03

co

03 CO

I-I Ol

— Franke 4 I Zbrożek

co

03

6 Zachariewiez — Strzelecki 6 Marconi

Giinsberg

00 to

to

T—I

Ol co

h-ł

co

00

co

i—¹ ł—‘

to to

CO

CO 03 Cd CO

co

co

co

Bisanz

Abakanowicz

Niedźwiedzki

Freund

Marconi

18 Zachariewiez

—    Bisanz

—    Zachariewiez

—    Bykowski

6 Marconi

— Bykowski

03 Ol

i—I r—I

Zachariewiez

Bisanz

Rychter

Rok

I.

II.

III.

IY.

— 56 -

C. Wydział budowy machin.

Półrocze

Przedmiot

zimowe

letnie

Wykładający

W. I Ć. I R. W. I Ć. I R.

Matematyka kurs I......

Fizyka ogólna.......

Geometrya wykreśliła.....

Rysunki wolnoręczne kurs I. .    .

Matematyka kurs II. .    .    .

Fizyka techniczna ....

Mechanika.......

Rysunki wolnoręczne kurs II. Geodezya niższa.....

Encyklopedya budownictwa .    .

Encyklopedya chemii . Technologia mechaniczna kurs I.

Teorya machin......

Budowa machin kurs I. .    .    .

Encyklopedya nauk inżynierskich Technologia mechaniczna kurs II. .

Budowa machin kurs II.....

Buchalterya........

* Mechanika budownicza kurs II. .

*) Poleca się słuchaczom.

00 Ю CO

to

r—I

05 СЛ 00

1:0

Zajączkowski

Strzelecki

Maszkowski

Marconi

Ю co cc

05 СО СЛ

to

łJb.

CM

Żmurko

Strzelecki

Franke

Marconi

Zbrożek

10

10

СО СО СО СО Ю

СО СО Ю co

10

Bisanz

Freund

Bykowski

Franke

Maryniak

—    i Rychter

—    Bykowski 10 Maryniak

— ji Abakanowicz

Bok

D. Wydział Chemii technicznej.

Półrocze

Przedmiot

zimowe

letnie

Wykładający

W. Ć. B. W. Ć. B.

Matematyka kurs I......

Fizyka ogólna.......

Chemia ogólna a) Chemia mineralna

h) Chemia związków tłuszczowych .

Chemia analityczna jakościowa .

05 OT 00

CM

OT GO

to

Zajączkowski

Strzelecki

Freund

CD

Freund

Freund

II.

Fizyka techniczna......

Cłiemia ogólna c) Chemia związków aromatycznych, Fito- i zoochemia

Chemia analityczna ilościowa Encykl. mechaniki i nauki, o machinach

Mineralogia ogólna......

Mineralogia szczegółowa .    .    .    .

Strzelecki

Freund

1 20

1    20    — Freund

Franke

Niedźwiedzki

Niedźwiedzki

Encyklopedya budownictwa Technologia chemiczna kurs I. .    .

a)    woda i środki ogrzewania .

b)    tłuszcze i środki oświetlania

c)    Fabrykacya materyałów budowlanych ......

*    Rozbiory chemiczno - techniczne i

produkcya chemiczno-teclmiczna

*    Chemia analityczna.....

t Zoologia........

t Botanika........

O O (M <M CM

cc

to

to

20

Bisanz

Günsberg

Günsberg

Günsberg

Günsberg

Günsberg

Godlewski

Godlewski

Rok

Przedmiot

Półrocze

zimowe

letnie

Wykładający

IY.

Technologia chemiczna kurs II. .

a)    ciał mineralnych i odpadków zwierzęcych i roślinnych

b)    Przemysł domowy....

Rozbiory chemiczno-techniczne i pro-dukcya chemiczno-techniczna .

Chemia rolnicza.......

Towaroznawstwo......

Buchalterya........

W. I Ć. 1 R. I W. Ć. 1 R.

Grünsberg

Grünsberg

20

20

Grünsberg

Godlewski

Godlewski

* Ci słuchacze, którzy w laboratoryum chemii ogólnej przez 3 półrocza pracowali z dobrym skutkiem, w 4. półroczu mogą przejść do laboratoryum technologii chemicznej albo pozostać w laboratoryum chemii ogólnej, f Poleca się słuchaczom.

ETAT OSOBOWY

С. К. SZKOŁY POUTECHKICZNÉJ.

Rektor.

Władysław Zajączkowski, doktor filozofii, p. z. profesor Matematyki, dziekan Wydziału Inżynieryi w latach naukowych 1872/3. i 1873/4., Wydziału Budownictwa w r. n. 1877/8., korespondent c. k. Akademii Nauk w Krakowie i Towarzystwa Nauk Ścisłych w Paryżu, członek galicyjskiego Towarzystwa pedagogicznego, członek c. k. naukowej komisyi examinacyjnéj dla kandydatów na nauczycieli w szkołach realnych, b. profesor Uniwersytetu warszawskiego. (Ulica Krasickich 1. 9).

Prorektor.

Julian Zaehariewicz, kawaler ord. korony żelaznej III. klasy, Architekt, p. z. profesor Budownictwa lądowego, Rektor w r. n. 1877/8., Dziekan Wydziału Budownictwa wiatach naukowych 1872/3., 1873/4., 1874/5. i 1876/7. (Ulica Kleina 1. 753³/₄)-

Dziekan Wydziału Inżynieryi.

Dominik Zbrożek, p. z. profesor Geodezyi, poseł na Sejm krajowy. (Ulica Gródecko-Janowska 1. 6.)

Dziekan Wydziału Budownictwa.

Felix Strzelecki, doktor filozofii, p. z. profesor fizyki, Rektor Szkoły Politechnicznej w latach naukowych I872/3. i 1873/4., członek czynny c. k. Akademii Nauk w Krakowie i galicyjskiego Towarzystwa gospodarskiego, korespondent Towarzystwa Nauk Ścisłych w Paryżu, członek c. k. naukowej komisyi examinacyjnéj dla kandydatów na nauczycieli szkół realnych. (Ul. Majerowska 1. 3).

— 6o —

Dziekan Wydziału Budowy machin.

Bogdan Maryniak, p. z. profesor Budowy machin. (Ulica Syxtuska 1. 4Ó).

Dziekan Wydziału Chemii technicznej.

August Freund, doktor filozofii, p. z. profesor Chemii ogólnej, Rektor w r. n. 1876/7., Dziekan Wydziału Chemii technicznej w latach naukowych 1872/3. i 1873/4., członek c. k. naukowej komisyi examinacyjncj dla kandydatów na nauczycieli w szkołach realnych, były docent Uniwersytetu lwowskiego. (Gmach laborato-ryum technicznego).

Kolegium Profesorów.

Wawrzyniec Żmurko, doktor filozofii, p. z. profesor Matematyki, członek czynny c. k. Akademii Nauk w Krakowie i galicyjskiego Towarzystwa gospodarskiego, członek honorowy Towarzystwa Nauk Ścisłych w Paryżu, dyrektor c. k. naukowej komisyi examinacyjncj dla kandydatów na nauczycieli w szkołach realnych, członek c. k. gimnazyalnćj komisyi examinacyjncj. (Ulica Mickiewicza 1. 2).

Felix Strzelecki, jak wyżej:

Julian Zachariewicz, jak wyżej.

Józef Jägermann, p. z. profesor Nauk inżynierskich. (Ulica Garncarska 1. 16).

Karol Maszkowski, p. z. profesor Geometryi wykreślnej, Rektor w r. n. 1875/6., Prorektor w r. n. 1876/7., członek c. k. naukowej komisyi examinacyjncj dla kandydatów na nauczycieli w szkołach realnych.

Jan. Nep. Franke, p. z. profesor Mechaniki, Rektor w r. n. I874/5., Prorektor w r. n. 1875/6. dziekan Wydziału Budowy machin w latach naukowych 1876/7. i 1877/8., korespondent c. k. Akademii Nauk w Krakowie i Towarzystwa Nauk Ścisłych w Paryżu, członek c. k. naukowej komisyi examinacyjncj dla kandydatów na nauczycieli w szkołach realnych. (Ulica Syxtuska 1. 26).

— 61

Dominik Zbrożek, jak wyżej.

Władysław Zajączkowski, jak wyżej.

August Freund, jak wyżej.

Herman Rudolf Gimsberg, doktor filozofii, p. z. profesor Technologii chemicznej, dziekan Wydziału Chemii technicznej w latach naukowych 1874/5. i 1875/6., członek czynny galicyjskiego Towarzystwa gospodarskiego, dyrektor Szkoły gorzelniczéj. (Gmach laboratoryum chemicznego).

Julian Niedźwiedzki, p. z. profesor Mineralogii i Geogno-zyi, korespondent c. k. Zakładu geologicznego w Wiedniu, członek c. k. naukowej komisyi examinacyjnéj dla kandydatów na nauczycieli w szkołach realnych. (Ulica Kleina 1. 753²/ł)*

Bogdan Maryniak, jak wyżej.

Leonard Marconi, p. nadzw. profesor rysunków ornamentalnych i modelowania. (Ulica Zygmuntowska 1. 10).

Józef Rychter, p. nadzw. profesor Budowy dróg i robót wodnych. (Ulica Wronowska 1. 6).

Juliusz Bykowski, p. nadzw. profesor Technologii mechanicznej i nauki opisowej o machinach. (Ulica Kleina l. 4).

Gustaw Bisanz, zastępca profesora Budownictwa lądowego kursu I., ustaw budowniczych i kolejowych, i encyklopedyi budownictwa.

Emil Godlewski, doktor filozofii, nauczyciel pomocniczy dla wykładu botaniki, zoologii, chemii rolniczej i towaroznawstwa, (Ul. Janowska 1. 42).

Docenci prywatni.

Brunon Abakanowicz, inżynier, docent prywatny Geometry i położenia i Statyki wykreślnej. (Ul. Kopernika 1. 15).

Oskar Fabian, doktor filozofii, p. nadzw. profesor c. k. Uniwersytetu, docent prywatny fizyki matematycznej. (Ulica Brygidek 1 3).

Roman Gostkowski bar., przełożony ruchu c. k. uprzyw. kolei Arcyksięcia Albrechta we Lwowie, docent kursu kolejowego. (Ul. Majerowska 1. 3).

Izydor Szaraniewicz, doktor filozofii, p. z. profesor c. k. Uniwersytetu, docent prywatny historyi odkryć i wynalazków, tudzież geografii handlowej. (Ul. Akademicka 1. 25).

Roman Wawnikiewicz, doktor filozofii, profesor Szkoły gospodarstwa wiejskiego w Dublanach, członek c. k. naukowej komisyi examinacyjnej dla kandydatów na nauczycieli w szkołach realnych, docent prywatny Technologii chemicznej.

Roman Piłat, doktor filozofii, p. nadzw. profesor c. k. Uniwersytetu, nauczyciel języka polskiego i historyi literatury polskiej. (Ul. Halicka 1. 41).

Edward Hamersky, profesor c. k. wyższego gimnazyum Franciszka Józefa, nauczyciel języka niemieckiego i historyi literatury niemieckiej. (Ul. Kurkowa 1. 41).

Jan Amborski, nauczyciel języka francuskiego, lektor tegoż języka w c. k. Uniwersytecie lwowskim. (Ul. Kurkowa 1. 5).

Józef Kropiwnicki, nauczyciel języka angielskiego. (Ulica Kamienna 1. 1).

Asystenci.

Emil Blauth, pomocniczy asystent przy katedrze Budowy dróg i robót wodnych.

Łukasz Bodaszewski, asystent przy katedrze fizyki.

Emil Dunikowski, asystent przy katedrze Mineralogii. Emil Fiala, asystent przy katedrze Chemii ogólnej.

Wiktor Frofi, asystent przy katedrze Technologii mecha

nicznej.

Władysław Halicki, asystent przy katedrze Budownictwa lądowego kursu II.

Józef Jägermann, asystent przy katedrze Nauk inżynierskich. Stefan Kakowski, asystent przy katedrze Upometryi wy-

kreślnćj.

Władysław Kłapkowski, pomocniczy asystent przy katedrze Rysunków ornamentalnych i modelowania.

Piotr Manasterski, asystent przy katedrze Technologii che

micznej.

August Witkowski, asystent przy katedrze Geodezyi. Fryderyk Schneider, asystent przy katedrze Mechaniki. Posada pomocn. asystenta przy katedrze Budowy machin opróżniona.

Kancelarya c. k. Szkoły Politechnicznej.

Rektor: Władysław Zajączkowski, jak wyżej:

Sekretarz: Tomasz Sternal, członek galicyjskiego Towarzystwa pedag. i kom. filolog, c. k. Akademii Nauk w Krakowie. Dyetaryusz 1.

Biblioteka c. k. Szkoły Politechnicznej.

Kierownik: Julian Niedźwiedzki: jak wyżej.

Skryptor : Antoni Jakubowski.

Słudzy c. k. Szkoły Politechnicznej.

1 odźwierny.

1 sługa kancelaryjny.

1 sługa biblioteczny.

1    nadzorca wodociągów i gazociągów.

2    laborantów.

l sługa gabinetowy.

7 sług szkolnych.

3    stróżv.

mi a

ERA P

iïEGHN

KRAKÓW

ITTti

I.

Matematyka I.

II.

Matematyka II.

Poniedziałek

III.

Geologia I.

IV.

Encyklopedya

machin

V.

I.

Matematyka I.

II.

Matematyka II.

Wtorek

III.

Encyklopedya

chemii

IV.

Budowa mostów I.

V.

I.

Matematyka I.

II.

Matematyka II.

Środa

III.

Geologia I.

IV.

Encyklopedya

machin

V.

I.

Matematyka I.

II.

Matematyka II.

Czwartek

III.

Encyklopedya

chemii

IV.

Budowa mostów I.

V.

I.

Matematyka I.

II.

Matematyka II.

Piątek

III.

IV.

Encyklopedya

machin

V.

I.

Matematyka I.

II.

Sobota

III.

Encyklopedya

chemii

IV.

V.

9—10

10-11

11—12

12-1

2—3

Fizyka ogólna

Geometrya wykreślna

Rysunki geometryczne

Mechanika

Budownictwo

Budowa dróg i roboty wodne

Fizyka techniczna

Geodezya niższa

Bysunki budownicze

Rysunki z mech. budowniczéj

Mechanika budo-wnicza

Bysunki z budowy dróg i robót wodnych

Bysunki mostów II.

Budowa mostów II.

Technologia mechaniczna I.

Geometrya wykreślna

Bysunki geometryczne

Bysunki wolnoręczne

Mechanika

Budownictwo

Budowa dróg i roboty wodne

Fizyka techniczna

Bysunki mostów II.

Fizyka ogólna

Geometrya wykreślna

Bysunki z Geodezyi wyższej

Bysunki budownicze

Geodezya wyższa

Bysunki mostów I.

Mechanika budo-wnicza

Budowa mostów

II.

Architektura

kolejowa

Bysunki geometryczne

Mechanika

Budownictwo

Budowa dróg i roboty wodne

Bysunki geodezyjne

Bysunki budownicze

Bysunki z budowy dróg i robót wodnych

Bysunki mostów II.

Geometrya wykreślna

Mechanika

Budownictwo

Budowa dróg i roboty wodne

Bysunki wolnoręczne II.

Geodezya niższa

Bysunki z mech. budowniczéj

ćwiczenia z Petrografii

Budowa mostów

II.

Technologia mechaniczna I.

Bysunki geometryczne

Fizyka techniczna

Mechanika budo-wnicza

Bysunki kolei żelaznych

Fizyka ogólna

Geometrya wykreślna

Bysunki z mechaniki budowniczéj

Bysunki budownicze

Geodezya wyższa

Bysunki mostów I.

Budowa kolei żelaznych

Bysunki geometryczne

Bysunki wolnoręczne I.

Mechanika

Budownictwo

Budowa dróg i roboty wodne

Bysunki geodezyjne

Bysunki budownicze

Geodezya wyższa

ćwiczenia z Geo* dezyi wyższej

Bysunki z budowy dróg i robót wodnych

Bysunki kolei żelaznych

Budowa kolei żelaznych

Technologia mechaniczna I.

Fizyka ogólna

Mechanika

Budownictwo

Budowa dróg i roboty wodne

Mechanika bud.

Bysunki kolei żelaznych

Bysunki geometryczne

Bysunki wolnoręczne

ćwiczenia geodezyjne

Rysunki budownicze

Bysunki z mechaniki budowniczéj

Budowa kolei żelaznych

Architektura

kolejowa

I.

Matematyka I.

II.

Poniedziałek

III.

Geologia I.

IV.

Encyklopedya

machin

V.

Encyklop. nauk inżynierskich

I.

Matematyka I.

II.

Wtorek

III.

Encyklop. ehern.

IV.

V.

I.

II.

Środa

III.

IV.

V.

I.

II.

Czwartek

III.

IV.

V.

I.

II.

Piątek

III.

IV.

V.

I.

II.

Sobota

III.

IV.

V.

9-10

10—11

11-12

12—1

2—3

Fizyka ogólna

Geometrya wy-kreślna

Rysunki geometryczne

Mechanika

Budownictwo

Fizyka techniczna

Nauka o formach arch itektoniczny cli

Rysunki budownicze

Rysunki z mechaniki budowniczéj

Mechanika bu-downicza

Geodezya niższa

Rysunki z architektury I.

Rysunki z architektury II.

Geometrya wykreślna

Rysunki geometryczne

Technologia

mechaniczna

Rysunki wolnoręczne I.

Mechanika

Budownictwo

Rysunki z architekt. I.

Matematyka I.

Geologia I.

Encyklopedya

machin

Encykl. nauk inżynierskich

Matematyka I.

Encykl. chemii

Matematyka I.

Fizyka techn.

Rysunki z form architektonicznych

Rysunki ornamentalne i modelowanie I.

Rysunki budownicze

Architekt. I.

Rysunki z architekt. I.

Rysunki ornamentalne i modelowanie II.

Rysunki z architektury II.

Fizyka ogólna

Geometrya wykreślna

Rysunki geometryczne

Mechanika

Budownictwo

Nauka o formach architektonicznych

Rysunki geodezyjne

Rysunki budownicze

Rysunki z architekt. I.

Rysunki ornamentalne i modelowanie II.

Rysunki z architektury II.

Geometrya wykreślna

Rysunki geometryczne

Rysunki wolnoręczne II.

Geodezya niższa

Ćwiczenia z petrograf!

Technologia mechaniczna I.

Mechanika

Budownictwo

Fizyka ogólna

Mechanika

Budownictwo

Encykl. machin

Encykl. nauk inżynierskich

Matematyka I.

Encykl. chemii

Fizyka techn.

Mechanika

budownicza

Architektura I.

Rysunki z form architekt.

Rysunki z mechaniki budowniczéj

Rysunki budownicze

Rysunki z architektury I.

Rysunki z architektury II.

Geometrya wykreślna

Rysunki geometryczne

Rysunki wolnoręczne I.

Rysunki geodezyjne

Rysunki budownicze

Rysunki z architektury I.

Rysunki z architektury II.

Fizyka ogólna

Mechanika

Budownictwo

Rysunki z architekt. I.

Rysunki wolnoręczne II.

Rysunki ornamentalne i modelowanie I.

Rysunki geometr.

Rysunki z form arcmteK^^^

Rysunki ornamentalne i modelowanie I.

Architekt. I.

Rysunki z architekt. I.

Technologia mechaniczna I.

Rysunki budownicze

Rysunki ornamentalne i modelowanie II.

Rysunki z architektury II.

I.

Matematyka I.

II.

Poniedziałek

Matematyka II

III.

Teorya machin

IV.

Encyklopedya nauk inżynierskich

I.

Matematyka I.

II.

Wtorek

Matematyka II.

III.

Encyklopedya

chemii

IV.

Technologia mechaniczna II.

I.

Matematyka I.

Środa

II.

Matematyka II.

III.

Teorya machin

IV.

Encyklopedya nauk inżynierskich

I.

Matematyka I.

II.

Matematyka I.

Czwartek

III.

Encyklopedya

chemii

IV.

Technologia mechaniczna II.

I.

Matematyka I.

II.

Matematyka II.

Piątek

III.

Teorya machin

IV.

Encyklopedya nauk inżynierskich

I.

Matematyka I.

II.

Sobota

III.

Encyklopedya

chemii

IV.

Technologia mechaniczna II.

9—10

10—11

11—12

12—1

2—3

Fizyka ogólna

Geometrya

wykreślna

Rysunki geometryczne

Mechanika

Fizyka

techniczna

Geodezya niższa

Rysunki machin

Rysunki machin

Geometrya wykreślna

Mechanika

Fizyka

techniczna

Rysunki machin

Rysunki machin

Fizyka ogólna

Geometrya

wykreślna

Budowa machin I.

Technologia mechaniczna I.

Budowa machin II.

Rysunki geometryczne

Rysunki wolnoręczne

ćwiczenia geodezyjne

Encyklopedya

budownicza

Budowa machin II.

Budowa machin I.

Rysunki budownicze

Mechanika

budownicza

Rysunki geometryczne

Mechanika

Geodezya niższa

Rysunki machin

Rysunki machin

Goemetrya wykreślna

Mechanika

Fizyka techniczna

Rysunki machin

Rysunki machin

Fizyka ogólna

Geometrya

wykreślna

Rysunki geodezyjne

Budowa machin I.

Budowa machin II.

Rysunki geometryczne

Encyklopedya

budownicza

Budowa machin II.

Rysunki wolnoręczne II.

Geodezya niższa

Technologia mechaniczna I.

Budowa machin I.

Rysunki budownicze

Rysunki geometryczne

Rysunki wolnoręczne

Mechanika

Rysunki machin

Rysunki machin

Fizyka ogólna

Mechanika

Mechanika

budownicza

Rysunki geodezyjne

Budowa machin I.

Technologia mechaniczna I.

Budowa machin II.

Rysunki geometryczne

Rysunki wolnoręczne

Ćwiczenia geodezyjne

Encyklopedya

budownicza

Rysunki budownicze

Rysunki z mechaniki budowniczéj

*

I.

Matematyka I.

II.

Poniedziałek

Chemia związków aromatycznych

III.

IV.

Geologia I. (Petrografia)

1.

Matematyka I.

II.

Wtorek

Encyklopedya

mechaniki

III.

IV.

I.

Matematyka I.

9—10

10—11

11—12

12-1

2-3

Fizyka ogólna

Mineralogia

ogólna

Chemia mineralna

Fizyka technicz.

Zoologia

Zoologia

Fizyka ogólna

Technologia wody i mater, opałow.

Technologia ciał mineralnych etc.

Chemia rolnicza

Chemia mineralna

Fizyka techniczna

Encyklopedya

budownictwa

Technologia ciał mineralnych etc.

Technologia wody i mater, opałow.

Środa

II.

Mineralogia

ogólna

Fizyka techniczna

III.

Zoologia

Technologia wody i mater, opałow.

Ćwiczenia z Petrografii

IV.

Geologia I. (Petrografia)

Technologia ciał mineralnych etc.

I.

Matematyka I.

Chemia mineralna

II.

Czwartek

Encyklopedya

mechaniki

Mineralogia

ogólna

Ćwiczenia z Mineralogii

III.

Zoologia

Encyklopedya

budownictwa

Technologia wody i mater, opałow.

IV.

Technologia ciał mineralnych etc.

Chemia rolnicza

I.

Matematyka I.

Fizyka ogólna

Chemia mineralna

II.

Piątek

Chemia

związków aromat,

Mineralogia

ogólna

III.

IV.

Technologia ciał mineralnych

Eozbiory chemi-czno-techniczne Eozbiory chemi-czno-techniczne

I.

Matematyka I.

Fizyka ogólna

II.

Sobota

Encyklopedya

mechaniki

Chemia analityczna

III.

Ćwiczenia z zoologii

Encyklopedya

budownictwa

^eCH/v^

4s*

О

«

V

't

"

«

\B

►y

\

i

# V

ВДЩ

%

*

/ $

№

é

т

am

Ы.

1

■с

::/фу.г

/

ш

8$

>•

■

I

ш

$

щщ

•V

ЧЧ

Щ.&Щ

шж. >

•V

ф

Й

♦fH;

?

V

Н’.

Ч

L’

f

- з*г*'    . .

г

Й

■■<

\

III

.

;

У

1

*3É

J4-

-

/•

;/Чг

Ч •;. *&

л

;•

Л

;|p:V

■

ff

-. '

л

.

*

Г

1

&г:

Ч;

i

■

§к

i

/:

/

s-V;

ч,

’ 'й % ;

;

.

ДК ■> Ч-'-l

' (

-

*4 ;s

w ‘ »■

Я \

V-..

«1

fi

l!

\V

■ж

*„•

.<nüPMU

лк

■И штш №

йКЬщаЯК

а >Л!’# /**\

/S^f

f '

Biblioteka PK

rv

-у

<&

ä« '

ад

ж??

;Ć

?"

f

' ' ^ ■e.” à

w#

'Ml

J.X.3

/1878-79

,J

lk \ /

!*»■.

wLu

-2Ï3

«Г..

%■ ÇijT

•i

ц ^4 *C-

»4 Л ⁴

, .    b :\è V$

"Л

fpsr

,4 - фф:

bv

äl

%)

fiPW

г %

/, щм,.#Д

И*Ж5 \

^lIîlHÊü

fcf'Ä

f ' i£S.î ••* :L

■л

: Tv ł JFf j

h • i 1шр •

'4 b % Ь' ^ ЛЪ Ц

. *Ł ' ” V- M4SÄfb7

ж- § {ШтШ^

f$4M4 ■ -1

фд

ля*

<И*

г, г

* \l

Ai,

щш

Sra

•f

tofi

A i    1

«•>*

щШê

" ШШ:

" Г . & ПЖ?

шШ

W9 \ %

%

М.

«5

li / tg

r>

*4

Æf

Ра

i ;*

b.

i râfef

•?!

EJ¹

f» v'f; Д' :4

л'    f чиг.?

>& ФЛ A

^ -A., ••-/ - A

*Ж ;;

#3 !Ж ■•

y*

f.

‘у

■ :л*.

/j

A?

L/7    ⁴ ^

V/

/M,

•1

,л»

дв

^r**y Biblioteka Politechniki Krakowskiej

Шл

Xs* /г

Чп

ÂÆ4/

81 ' 1/Т

Ж:

■4h. ■

⁴.-;

я*»- -

tir!)

))

V-Ш

S;,-

¥т

i;. >■'■

ЯГ>

\г

^4.

£х

'АчхЗ