bit.

Rok XVII.

ki.Mi

■HH

nsjê|g Ąh (o O}

Zeszyt 11.

a»aaaB acas» acasse aeas«

NAFTA

ORGAN KRAJOWEGO TOWARZYSTWA NAFTOWEGO

wyełiodzi 2 razy na miesiąc lB-go i 30-go

Wydawca:

Redaktor:

Krajowe Towarzystwo Naftowe

Dr. Stefan Bartoszewicz

aren» gsasaB aaasaB

$ Sokoinicki & Wiśniewski

fabryka elektrotechniczna i Zakład instalacyjay

LlSTOlST Fabryka przy ul. Na Błonie 1.38

Biuro główne: Lwów. Słowackiego 1.18. — ?ilia w Krakowie: Bracka I. 8.

Wyrób artykułów elektrotechnicznych

Hi

Hi

Adres telegr. : Grom Lwów

Hi

Hi

Budowa całkowitych stacyj elektrycznych. Przenoszenie siły i zastosowanie energii elektrycznej w przemyśle i gospodarstwach rolnych.

J§{    Druty w izolacji miniowej

IAI    te przepisami Urzędu Grórn.

nfi    Pflr/Aiimflnlln izolowane i gołe miedziane

i9l    i rzewoamki Tow- akc. peiten &    guh-

leaume we Wiedniu (wyłączna reprez.) zwykłe i szczelnie zamknięte, zabezpieczone przeciw dział, gazów.

su

i|i Motory

Hi

Dla kopalnictwa nafty:

Bodowa gromochronów

J i asbestowej uznane i obję-

na zbiornikach, własnego systemu uznanego przez To w. Asekuracyjne.

pomysłu inż. Postęp-skiego wzór własny,

szczelne na wyłącznik i bezpieczniki.

Armatury szybowe

prawnie ochroniony.

Skrzynki rozdzielcze

Dostawa wszelkich materyałów instalacyjnych.

TRAUZL

Tom. udział, dla fecBni&i głęBo&icfi wierceń i Budowy moforów

Co.

przedtem FAUCK & Co.

WIEDEŃ IV./2., WIEDENERGÜRTEL Nr. 2. HEUGASSE 80.

Zastępca na Gjalicyę i Bukowinę

mm

Marek Seemann

w Drohobyczu

Skład w Borysławiu.

w&L

.^.rrrr—:_r

Przyjmujemy zlecenia wykonywania w naszym zarządzie wierceń do możliwie największej głębokości i pod daleko sięgającą gwarancyą.

mmmmmi

fÆÜ

Fabryka maszyn i narzędzi wiertniczych

dla wszelkich systemów wierceń tak ręcznych jak i maszynowych.

Żurawie wiertnicze szybkoudarowe „Rapid“ o systemie płuczkowym w połączeniu z naszem patent, wierceniem rdzeni i automatycznym wy dźwigiem tychże zapomocą t. z w. odwrotnej płuczki.

Części żelazne do wahacza (balansu) kanadyjskiego z samoprężnem j5opuszczadlem do dokładnego popuszczania lub podnoszenia świdra w czasie wiercenia (według policyjno-górniczycli przepisów z r. 1904, § 31),

Patentowe rozszerzacze (Nachnahmbohrer) znacznie ulepszone.

Hydrauliczne obcinacze (noże) rur. Pod względem pewności i dokładności w użyciu przewyższają wszystkie inne dotychczas znane tego rodzaju instrumenty. Obcięcie rury bez względu na jej d y men zwę uskutecznia się w ciągu kilku minut.

Wielokrążki o specyalnej konstrukcyi dla celów wiertniczych. Dopuszczalne obciążenie z wyż 50.000 kg.

Raki dające się z najbardziej wklinowanej pozycyi zluzować i w3Tdostac, gdy rury nie idą. i t. d. i t. d. i t. d.

Najwyższe odznaczenie na międzynarod. wystawie w Bukareszcie w r. 1906.

Specyalnaści !

te

DYPLOM HONOROWY I ZŁOTY MEDAL.

Oddział Budowy moforów

IMory gazowe pożyciu ga-

*    zu ziemnego do

popędu żurawi wiertniczych i do oświetlenia elektrycznego. =

//

i)

Oddział Budowy motorów .

Lokomotywy⁰ p°p^dzie zap°-

.........    1 1 mocą motorów ben-

Motory benzynowe do. p°p^du

i    * ...i. *    — żurawi

pompowych.

zynowycb, spirytuso w y c h i naftowych — nader praktyczne do różnego rodzaju kolejek. .........

w\

Zastępca dla oddziału bud. motorów: MAłJRJ/Cy GQLDSGRLAG=GLAŻQ\BSF(1

Lwów, ul. Gródecka I. 42.

p)

7\rr\

EDWARDA HELL WIGA

7\rr\

Organ Krajowego Towarzystwa Naftowego

wychodzi 2 razy na miesiąc 15-ego i 30-eio 3Pre:n.-u-m.era,tsi wynosi rocznie 16 koron.

Członkowie „Krajowego Towarzystwa Naftowego“ otrzymują „Naftę“ bezpłatnie.

Adres Redakcyi i Administracyi : Lwów, ul. Kraszewskiego 1. 1, biuro Krajowego Towarzystwa naftowego.

Treść zeszytu 11.

Kilka

Układ z towarzystwem „Standard Oil Comp.“ — Z Tristanowie. — Przemysł naftowy w Stanach Zjednoczonych Ameryki w roku J908. — Z Iłumunii. — Przemysł naftowy w Chili i Japonii.

słów o nowym sposobie wiercenia. — Wiadomości z targu ropnego. — Kronika.

iłafl z towarzystwem „Standard Di) Comp.“

Układ z Towarzystwem „Standard Oil Comp.“ został już przez delegatów Krajowego Związku producentów podpisany. Główne punkty układu dotyczą, jak donosiliśmy już w poprzednim numerze, budowy rezerwoarów na 100.000 wagonów, których połowa po zamortyzowaniu kosztów budowy czynszem dzierżawnym, ma zostać własnością Związku, dalej prowadzenia odbenzyniarni względnie sprzedaży „Standardowi“ benzyny i nafty, powstającej przy fabrykacyi „mazutu“ dla kolei po pewnej stałej cenie, wreszcie ewentualnej sprzedaży ropy tow. „Standard“ na potrzebę dwóch rafineryj, jakie „Vacuum Oil Comp.“ posiada w Austryi (Dziedzice) i na Węgrzech. Gazety wiedeńskie podały już nawet ceny, jakie Związek otrzymał od „Standardu“ za benzynę i naftę, resztującą z przeróbki każdych 100 kg. ropy i obliczyły, jak będzie się wobec tego kalkulować cena ropy, która pójdzie na przeróbkę mazutu kolejowego. Od siebie dodać możemy, iż ceny tej ściśle dzisiaj uregulować się nie da, dopiero sama przeróbka pokaże, jaki procent „mazutu“ ze 100 kg. otrzymywać się będzie; ceny więc, jakie wykalkulo-wały pisma wiedeńskie (2 kor. 85 hal.) na podstawie, iż „Standard“ ma płacić Związkowi 65—75 halerzy za naftę i benzynę resztu-jąoą ze 100 kg. ropy, mogą być tylko w przybliżeniu prawdziwe.

Układ z tow. „Standard Oil Comp.“ wywołał niesłychane zainteresowanie prasy, a tern samem opinii publicznej. Trudnem, a i bezcelowem byłoby przytaczać tutaj te wszystkie głosy prasy wiedeńskiej i zagranicznej, które przeważnie biły na alarm i starały się wmówić, że układ taki, to zaprzedanie przemysłu galicyjskiego „trustowi naftowemu“, to jest klęska dla konsumentów etc. Stwierdzić tylko należy, że o przemyśle naszym naftowym pisze się coraz więcej, że coraz więcej zaważa on na szali światowego handlu naftowego i to jedno dowodzi, że przemysł ten ma wielką wartość ekonomiczną i że znaczenie jego dotąd jeszcze należycie nie zostało ocenionemu Jednocześnie z podpisaniem umowy z tow. „Standard Oil Comp.“ rozbiły się rokowania rządu z bankami wiedeńskiemi o utworzenie towarzystwa dla budowy rezerwoarów i zaliczkowania ropy. Banki wiedeńskie mianowicie wymagały od rządu pewnych gwa-rancyj eo do pieniędzy dawanych na zaliczki, rząd zaś na tę gwarancyę zgodzić się nie chciał. Rozbiły się także i wewnętrzne układy

przewagi.

pomiędzy rafinerami o ułożenie podstaw przyszłego kartelu ; i szumnie zapowiadana ugoda rafineryj grupy Zakładu Kredytowego i rafi-neryj Zakładu Kredytowego Ziemskiego (Bo-dencreditanstalt) nie doprowadziła do zgody wszystkich większych rafineryj.

Ten brak zgody pomiędzy rafineryami jest dzisiaj największą klęską w naszym przemyśle. Krajowy Związek producentów od pół roku prowadził rokowania z rafinerami o sprzedaż ropy, chciał z przyszłym zakładem dla odbenzy no wania ropy w Drohobyczu przy-stąpió do wspólnej organizacyi wewnętrznej rafmerôw, lecz rokowania te nie doprowadziły do żadnego rezultatu, kończyły się na ciągłych obietnicach zgody w zasadzie, na najlepszych chęciach i gotowości, gdy jednak trzeba było wcjśó w meritum rzeczy, w szczegóły umowy, to zawsze następowała odwłoka. Kramarska i zazdrosna polityka niektórych przedstawicieli rafineryj pozagalicyjskich, która ciągle odwlekała sprawę dobrowolnego skontyngen-towania rafineryj, doprowadziła do tego, że nie było żadnych widoków na polepszenie ogólnych stosunków w przemyśle; niezorga-nizowane rafinerye, nie kupując ani kilograma ropy w Związku, stwarzały outsiderów na targu ropnym, umyślnie odciągały producentów niektórych od Związku, by organizacyę tę rozbić. Związek otrzymywał coraz więcej ropy od swoich komitentów, którą trzeba było magazynować i zaliczkować; troska o miejsce, o nowe rezerwoary dla magazynowania, stawała się coraz więcej uciążliwą; w takich warunkach zdecydował się Związek traktować z tow. „Standard Oil Comp.“, które poprzednio traktowało już z rafinerami austryaekimi o rozdział kontyngentu eksportowego rafinady za granicą, lecz nie mogło dojść do żadnego porozumienia z nimi, rokowania te doprowadziły do obecnego układu,

Nie da się zaprzeczyć, że układ z tow. „Standard Oil Comp.“, o ile można wnosić ze szczegółów, jakie dostały się do publicznej wiadomości, jest specyalnie niekorzystnym dla rafinerów austryackich, ale oni sami winę ponoszą za to, iż prowadziły dotąd politykę małoduszną, osłabiającą producentów surowca, zamiast kopalnictwo naftowe, na którem oparty jest przemysł rafineryjny, podtrzymać i dać mu możność znośnej egzystencyi. Wpływ tow. „Standard Oil Comp.“ czyto przez zakupno produktów z obenzyniarni w Drohobyczu, czy przez prowadzenie samej obenzyniarni wzmacnia się i utrwala w przemyśle rafineryjnym austryackim; tow. „Standard“ mając już dwie rafinerye w Austro-Węgrzech, a obecnie otrzymując trzecią, będzie rozporządzać znaczną ilością nafty, która wynosić będzie trzecią część całej konsumcyi nafty w Austro-Węgrzech i taką ilością może bardzo wpływać na cenę wewnętrzną nafty; niema wszakże obawy, by na tern stracił konsument nafty i tutaj należy sprostować zarzuty nieuzasadnione, iż „Standard“ wyśrubuje ceny nafty; w całej Europie, z wyjątkiem Włoch, gdzie podatek konsumcyjny od nafty jest bardzo wysoki, nafta jest tańszą niż w Austryi, mimo, iż głównym dostawcą tej natty jest tow. „Standard Oil Comp.“; jedynie w Austryi jest tak olbrzymia różnica w cenie nafty w handlu en gross i w sprzedaży detailicznej i jedynie w Austryi przy sprzedaży nafty zarabia najwięcej pośrednik. Tow. „Standard“ zaś stara się sprzedawać naftę bezpośrednio konsumentowi z ominięciem pośrednika i olbrzymie zyski tego „trustu naftowego“ polegają właśnie na tem, iż tow. „Standard“ posiada doskonałą organizacyę sprzedaży, którą i nasi rafinerzy powinni byliby przejąć.

Naturalnie, nie jesteśmy zwolennikami tego, by tow. „Standard“ opanowało cały przemysł naftowy rafineryjny w Austro-Węgrzech, co się jednak stać może, jeśli rafinerye nadal będą prowadzić dotychczasową politykę niezgody między sobą i politykę gnębienia producenta surowca. Najwyższy czas jest obecnie, by rafinerye albo dobrowolnie się skontyngentowały albo, by weszła w życie ustawa o przymusowem skontyngentowaniu rafineryj, przez co wpływ amerykańskiego trustu na przemysł rafineryjny, można byłoby odrazu ograniczyć i nie dopuścić do jego

Co s'ę tyczy wpływu układu na kopalnictwo surowca naftowego, to rezultat jego dobroczynny w pewnem podniesieniu ceny ropy, przez widoki spokojnego magazynowania jest już widoczny. Amerykanie zresztą kopalnictwem naftowem bardzo mało się zajmują,

w ich planach nie leży zagarnięcie produkcyi surowca, do tego oni wcale nie dążą i u siebie w Ameryce, ich ostateczny cel — to monopol światowego handlu naftą rafinowaną i produktami przeróbki ropy. Rząd jednak zawsze będzie w stanie paraliżować ten wpływ przez odpowiednie ustawodawstwo, jak to juz zrobił rząd rumuński.

Tristanowie.

P r o d u k c y a ropy w Tustanowi-cach w maju wynosiła 12985Y2 cysterny, w Borysławiu 1859 cystern czyli razem 14844¹/₂ cysterny, a więc o 2232 cysterny mniej, niż w kwietniu. Wy-ekspedyowano w maju ze stacyi Borysław 12374 wagony; oprócz tego przetłoczyła „Ga-lieya“ do swojej rafineryi bhsko 700 wagonów; z majowej więc produkcyi pozostało do zamagazynowania mniej niż dwa tysiące wagonów ropy.

Szyb towarzystwa akcyj nego ,,Nafta“ Nro II. wciąż dominuje swoją produkcyą i wyrzuca dotąd jeszcze na dobę 46—48 wagonów; szyb „Erdölwerke Galizien“ Nro VII., który w zeszłym miesiącu uległ pożarowi, a następnie wskutek zabicia się parafiną stracił zupełnie produkcyę, otrzymał znowu większą produkeye i daje około 15 wmgouów dziennie, dzielnie trzymają się szyby „Alfred“, „Banzay II.“ „Władysław I.“, które dają po 20 wagonów dziennie, powiększyła się produkcyą w szybie „Bitum II.“ i doszła do 22 wagonów na dobę; szyb „Dziunia“ wyrzuca po 15 wagonów, natomiast znikła zupełnie pro-dukeya na „Premierze“ (Synge) i w szybie „Dembowski“ ; szyb „.Nordstern“ dowierca się ropy i ma już blisko 3 cysterny na dobę.

I w tym miesiącu burza nie oszczędziła Tustanowic i zapaliła jeden szyb „Jadwigę“; szyb ten niema jeszcze produkcyi tylko silne gazy, skończyło się więc na spaleniu wieży i szybkiem ugaszeniu ognia.

Z nowej party i 30 rezerwoarów, które buduje Krajowy Związek, 4 rezerwoary są już gotowe i po załatwieniu formalności z towarzystwami asekuracyjnemi zostaną oddane

do użytku; w budowie jest dalszych 16 re-zerwoarów.

O strajku robotników przy budowie re-zerwoarów ziemnych w Modryczu, donoszą nam :

Dnia 2. b. m. zastrejkowali robotnicy pracujący przy budowie ziemnych zbiorników Krajowego Związku producentów ropy w Modryezu. Ponieważ wybuch strejku nastąpił w czasie toczących się układów Krajowego Związku z towarzystwem amerykańskiem Standard Oil Comp., nasuwa się przypuszczenie, że działały tu jakieś obce wpływy, którym zależało na zaszachowaniu Krajowego Związku* Do wywołania strejku dała hasło party a so-cyalistyczna, reprezentowana tutaj przez dro-hobycką Kasę chorych, mająca na swe usługi t. z. barabów borysławskich, element bardzo burzliwy, skory do awantur, z zasady czujący wstręt do pracy.

Robotników zajętych przy*budowie zbiorników można podzielió na trzy kategorye. Najlepszymi są robotnicy sprowadzeni z Węgier. Wprawdzie najlepiej są płatni, lecz na podstawie obliczeń skonstatowano, iż mimo to robotnik węgierski jest najtańszy, gdyż wy-datnośó jego pracy jest znacznie większa aniżeli innych. Nadto robotnicy ci przyjeżdżają zaopatrzeni w ruchome szałasy i okrycia chroniące ich przed chłodem nocnym, sprawiają więc najmniej kłopotu pracodawcom i każdej chwili można całą ich grupę przenieśó z jednego miejsca na drugie. Nic dziwnego zatem, że wieli si przedsiębiorcy bardzo chętnie używają robotników węgierskich, chociaż z tego powodu już od 1. maja są ciągłe nieporozumienia z kasą chorych, która ńie chciała przyjmować zgłoszeń tych robotników.

Drugą kategorye stanowią robotnicy wiejscy, sprowadzeni z okolicznych wsi i powiatu Samborskiego, trzecią zaś wyżej wspomniani baraby borysławcy, rekrutujący się z palaczy i innych robotników fabrycznych, których już nigdzie nie chcą przyjąć do pracy, a jeśli kto z konieczności weźmie ich stara się jak najprędzej ich pozbyć. Zresztą robotnik taki idzie tylko wtedy do roboty, gdy go już konieczność do tego zmusza, jest leniwy, a przy-tem awanturnik. Do budowy dołów biorą ich tylko niektórzy słabo finansowo uposażeni

co

przedsiębiorcy i subakordanci, chcąey ciągnąć z nich korzyści, sprzedając im na miejscu wódkę i żywność, robotnicy wiejscy bowiem przeważnie w domu zaopatrują się w źywnośd na cały tydzień.

Ta trzecia właśnie kategorya robotników urządziła strejk, przemocą zmuszając innych do zaniechania pracy.

We środę dnia 2. bm. przyszło najpierw do zatargu na grupie V. zbiorników w przedsiębiorstwie Towarnickiego i Eysmonta. Robotnicy stanęli z pracą, żądając zrównania W zarobkach z robotnikami węgierskimi. Równocześnie od strony Drohobycza nadciągnęła grupa około 30 indywidyów uzbrojonych w pałki i połączyła się z niezadowolonymi robotnikami, poczem groźbą zmuszono robotników nie chcących strejkowad do zaprzestania pracy. Następnie udali się na grupę VI i tam także spędzili pracujących robotników. Wnet znaleźli się między robotnikami funkcyona-rysze kasy chorych w Drohobyczu, którzy w imieniu robotników proklamowali strejk. Z grupy VI., niszcząc ogrodzenie wpadli strej-kujący do lasu tustanowieckiego, gdzie przy dołach rządowych pracowano nad umocnieniem wałów i tam również wypróbowanym swym argumentem tj. pałkami zmuszono robotników do zaprzestania płacy.

Na miejscu za mało było żandarmów, zatem nie można było nadużyciom tym za-pobiedz. Dopiero na drugi dzień przybyła większa liczba żandarmów, pod osłoną których robotnicy węgierscy mogli z względnym spokojem pracować.

Drugiego dnia strejku zjechał na miejsce delegat Namiestnictwa radca dworu Zimny i delegat starostwa, celem zbadania żądań strejkujących i pośredniczenia między pracodawcami a robotnikami. Na posiedzeniu, komitet strej kujących postanowił tak wygórowano żądania, że pracodawcy z miejsca je odrzucili, zaznaczając, że wolą raczej zostawió wszystko, jak pracować dalej z nieuniknioną stratą. Wynagrodzenie robotników w Borysławiu jest i tak już wygórowane wskutek licznej konkurencyi i zapotrzebowania sił roboczych, gdyż oprócz Krajowego Związku, prawie wszystkie firmy transportowe zajęte są obecnie budową zbiorników ziemnych, a Krajowy Związek oddaje budowę za cenę dokładnie wyliczoną, z której przedsiębiorcom zostają tylko minimalne zyski.

Niektórzy przedsiębiorcy wdali się w per-traktacye z robotnikami, przyrzekli im pewne polepszenie i skłonili do pracy, tak, że liczba strej kujących znacznie zmalała. Ażeby zapo-biedz ekscesom sprowadzono kompanię wojska, która jednak zaraz na drugi dzień odjechała. Tak więc zainscenizowany przez socyalistów strejk zrobił fiasko, albowuem mimo, że formalnie nie został odwołany, praca około budowy z biorników postępuje zwykłym trybem, a całą szkodą wynikłą z tego strejku będzie kilkudniowe opóźnienie w wykończeniu zbiorników, gdyż po wybuchu strejku przeszło 500 robotników wiejskich ze strachu odjechało do domów.

Przemysł naftowy

w Stanach Zjednoczonych Ameryki w roku 1908.

Kurt Pietrusky, Chikago, (Ciąg dalszy).

Z pośród szybów w Indiana, były tylko 4 t. zw. „Gushers“, 1 na 100 beczek dziennej produkcyi w Deleware i 1 w Grant, 1 na 150 beczek w Adams County i 1 na 175 beczek w Jay County. Czynność wiertnicza odbywała się po największej części w dawnych okręgach około Montpellier, Marion i Muncie. W południowo-zachodniej części stanu dokonano licznych wierceń w nadziei, że stanowiły one przedłużenie terenu naftowego w Illinois. W pobliżu Oakland City natrafiono na ślady ropy i być może, że nastąpi odkrycie nowego basenu ropnego. Pomiędzy okręgami ropodajnymi a Chicago wydzierżawiono blisko 50.000 akrów pola w celach eksploatacyjnych, ale robót dotychczas jeszcze nie rozpoczęto.

Ogólny zastój przemysłu naftowego w stanie Indiana ilustruje mnogość nieczynnych otworów wiertniczych, jest ona prawie 6 razy większą od liczby produktywnych szybów. Przy końcu roku było 34 niedokończonych otworów, podczas gdy z końcem stycznia było ich 42.

W północno-zachodniej czę-

W stanie

niczące z Kentucky mają tereny zdatne do poszukiwania ropy, ale kapitały miejscowe zwracają się ku polom naftowym obiecującym /pewniejszy zysk.

W Kentucky ukończono 200 otworów wiertniczych, z których 2 wydawały gaz, a 81 było suchych; pozostałe 117 produkowały 2481 beczek, czyli przeciętnie 22 beczek dziennie. W roku ubiegłym wynosiła suma otworów wiertniczych 213, z tego 68 było suchych, 7 dawało gaz, a pozostałe 138 produkowały razem 2411, czyli przeciętnie 17¹/₂ beczek dziennie. Czynność wiertnicza miała miejsce głównie na dawnych terenach naftowych, wierceń t. zw. ,,wild cat“ dokonano niewiele. Jak przedtem, tak i teraz koncentruje się zainteresowanię na Wayne Couty, gdzie odkryto 6 oddzielnych basenów ropnych. Nazwy ich są: Cooper, Elk Spring Valley, Parmleysville, Sinking Creek i Mt. Pisgah. Pierwszy basen Cooper, jest najobszerniejszy i na niego przypada też największa ilość otworów wiertniczych. Na drugim zaraz planie, co do czynności wiertniczej, stoi Wolfe County.

Łączną produkcyę ropy w stanie Kentucky obliczają na 693.400 beczek, z czego na Wayne County przypada blizko 400.000 beczek.

ści stanu Ohio ułożyły się stosunki znacznie pomyślniej. Chociaż suma skończonych otworów jest podwójnie wielką, niż w stanie Indiana, to jednak ilość nieproduktywnych otworów jest w obu okręgach ta sama (80). Również i przeciętna produkeya jest trochę większa. Dowiercono 19 szybów wybuchowych a mianowicie: w Seneca County 1 szyb na 900 beczek dziennie; w Wood County 1 na 300 beczek, 2 na 200 beczek, 1 na 160 beczek, 3 na 150 beczek, 1 na 125 beczek i 5 na 100 beczek; w Van Wert County 1 na 135 beczek, 1 na 100 beczek, w Hancock i Wyandt County również po jednym na 100 beczek.

Najznaczniejszy „gusher“ w Leneca County, który dowiercono już w styczniu w Toombs-Land przy Sandushy River, spowodował wielką wrzawę i wzmożoną czynność wiertniczą, która jednak nie wykazała żadnych poważniejszych rezultatów. Inne szyby wybuchowe dowiercono po największej części w drugiej połowie roku sprawozdawczego i tern można sobie tłumaczyć zwiększoną w ostatnich miesiącach ilość prac wiertniczych, która, według wszelkiego prawdopodobieństwa, w bieżącym roku jeszcze wzrośnie, gdyż 31. grudnia było 31, a 31. stycznia 66 niedokończonych szybów. Ruch wiertniczy rozwinie się najżywiej w Wood County, gdyż w październiku dowiercono na farmie Green, okolicy uważanej przez długi czas' za bezwartościową pod względem ropodajności, szyb wybuchowy, produkujący 200 beczek dziennie.

Kentucky -Tennessee.

Tennessee była w roku ubiegłym czynność wiertnicza w zupełnym zastoju. Prowincya ta niema obecnie pod względem produkcyi ropy, żadnego znaczenia. Wprawdzie okolice gra

Do obliczenia produkcyi, zapotrzebowania i ilości magazynowanej ropy z wyżej wymienionych terenów naftowych, służy statystyka firm rurociągowych. Poniższe tabelki przedstawiają ogólną statystykę stanów: Nowy Jork, Pensylwania, Zach. Wirginia, Ohio, Indiana i Kentucky. Dla porównania, umieszczone są w tabelkach odnośne daty także z dwu lat ubiegłych:

Ilości odebrane:

Styczeń

Luty

Marzec

Kwiecień

Maj

Czerwiec

Lipiec

Sierpień

1906 beczek 3,599.168 3,108.449 3,478.432 3,399.789 3,565.606 3,424.840 3,438.562 3,426.717 1907 beczek 2,856.177 2;655,131 2,911.685 2,931.464 3,020.469 2,756.086 2,697.678 2,815.316 1908 beczek 2,533.716 2,323.342 2,611.812 2,583.085 2,637.989 2,675.865 2,665.288

2,556.278

Wrzesień

Październik

Listopad

Grudzień

razem

przeciętnie

3,110.306

3,286.040

3,043,708

2,999,369

36,476.858

3,339.737 2,613.959

2,758.611

2,504.579

2,683.711

33,474.874

2,789.573

2,568.538 2,541.173 2 358.780 2,632.346

30,698,212

2,558.183

Styczeń

Luty

Marzec

Kwiecień

Maj

Czerwiec

Lipiec

Sierpień

Wrzesień

Październik

Listopad

Grudzień

Wysyłka 1906 beczek 4,350.617 2,971.630 4.381.256 4,384.917 4,347.834 4,029.642 4,280.676 4,740.362 4,506.448 4,969.286 4,960.028 4,576.554

okrętami:

1907 beczek 5,026.870 4,784.869 4,980.733 5,139.445 5,558.710 5,071.735 5,281.645 6,789.092 • 5,654.718 5,829.844 5,423,596 5,679.855

1908 beczek 5,554.984 4,985.628 5,147.048 5,225.817 5,561.057 5,70S.922 5,927.157 5,605.937 5,652,652 5,629.082 5,564.028 5,688,632

razem

przeciętnie 50,136.862

4,928,871

64,221.118

5,351.760

65.781.754

4,482.544

Zapasy:

Z końcem miesiąca:

Stycznia

Lutego

Marca

Kwietnia

Maja

Czerwca

Lipca

Sierpnia

Września

Października

Listopada

Grudnia

1906 beczek 15,784.635 15,110.698 14,674.683 13,984.721 13,794.838 13,836.732 14,115.448 13,562.030 12,677.025 11,672.422 11,136.558 10,776,938

1907 beczek 10,509.168 13,549.629 13,781.470 13,319.283 12,777.796 12,853.310 13,486.184 13,309.443 13.129.787 12,909.035 12,618.254 12,472.264

1908 beczek 12,835.198 12,949.112 12,512.728 13,831.206 13,716.795 13,758.312 14,364.289 14,308.240 14,120.471 14,093.036 14,112.362 14,359.297

Produkcya terenów naftowych w Limie wynosiła w roku sprawozdawczym ogółem 7,743.180 beczek, z której to ilości przypada na stan Indiana 2,808.328 beczek, a na północno-zachodnią część stanu Ohio 4,934.852 beczek. W przeszłym roku wynosiła ogólna produkcya 10,450.045 beczek, z czego przypadało na Indiana 4,259.905 beczek, a na północno-zachodnie Ohio 6,190.140 beczek. Zniżka produkcyi na tym terenie naftowym wynosi zatem 2,700.000 beczek, z czego na stan Indiana przypada 14,500.000 beczek, a na półn.-zach. Ohio 1,250.000 beczek. W stanie Kentucky wynosiła produkcya za cały rok sprawozdawczy 693.421 beczek, czyli, że w porównaniu z rokiem 1907, w którym było 797.539 beczek, produkcya zmniejszyła się o blisko 100.000 beczek. Po odjęciu powyższych ilości od ogólnej produkcyi, przypadnie na appalachijskie pole naftowe 22,261.611 beczek. Jeżeli się ponadto uwzględni miejscowe zapotrzebowanie produktu, to produkcyę tego pola, można oszacować na 24 milionów beczek.

Wyexpedyowano z pola naftowego w Lima ogółem 12,006.987 beczek, z której to ilości przypada na Indiana 8,133.629, a na półn.-zacli. Ohio 3,873.858 beczek.

W Kentucky wywieziono tylko 38.300 beczek. Appalachijskim firmom transportowym pozostaje więc do tłoczenia 53,743.467 beczek.

Co się tyczy zapasów ropy, to ilość ich wynosiła z końcem roku sprawozdawczego w Indiana 1,072.798, a w północno-zachodniem Ohio 5,133.711 beczek. Ogółem było więc na całem polu naftowem w Lima 6,206.507 beczek zapasowej ropy. W Kentucky ilość zapasów wynosiła 208.315 beczek- Odejmijmy znowu te ilości od powyższej ogólnej ilości zapasów ropy, to wtedy przypadnie na pole naftowe appalachijskie (z wyłączeniem Kentucky) 7,944.473 beczek zapasowej ropy. Ponieważ z końcem roku zeszłego ilość zapasów wynosiła na tem polu 5,838.171 beczek, więc w roku sprawozdawczym zapasy te zwiększyły się tylko o 2,1 miliony beczek.

Pole naftowe w Illinois. Chociaż zostało odkryte dopiero przed 5 laty, to jednak produkcya jego jest tak olbrzymią, źe wyprzedziło pole appalacliijskie, stojące jeszcze w roku 1906 na czele produkcyi i zajmuje obecnie wśród wielkich pól naftowych amerykańskich trzecie miejsce. Produkcya jego wprawdzie znacznie wzmogła się w roku sprawozdawczym, chociaż nie w tym samym stopniu, co roku zeszłego, ale sądząc po ostatnich wynikach wierceń, można przypuszczać, że Illinois przekroczyło już kulminacyjny punkt swego rozwoju. Skutki gorączkowej eksploatacyi — ogólna suma dotychczasowej produkcyi wynosi przeszło 55 milionów beczek — dają sio już odczuwać w systema-tycznem zmniejszaniu się produktywności o-tworów wiertniczych, jak świadczy poniższa miesięczna tabelka statystyczna:

Miesiąc :

§ .

O

N

i—*! w

W

Styczeń

Luty

Marzec

Kwiecień

Maj

Czerwiec

Lipiec

Sierpień

Wrzesień

Październik

Listopad

Grudzień

303

157

187

197

264

390

474

417

344

290

273

278

o | • I en to -3 o K) Gtazowe

Suche

Mowa pro-

■r

czek

P4

beczek

6144

3329

4133

4285

6628

9856

9475

8322

7848

6091

6242

6607

23,8

24,8

27.5

26,1

29

29,3

23,1

23

<23

razem

przeciętnie

3574

65

500    78960

26,5

Jak widać z powyższego zestawienia, czynność wiertnicza osłabła znacznie w pierwszych miesiącach z powodu niepomyślnych warunków atmosferycznych, w drugiej połowie roku zaś ogromnie się ożywiła. Firmy transportowe nie będąc w stanie nadążyć ciągle wzrastającej produkcyi, zwróciły na to u-wagę przedsiębiorców wiertniczych, skutkiem czego ci ostatni ograniczyli znowu w ostatnich miesiącach swoją pracę. W porównaniu z rokiem ubiegłym, było w tym roku ukończonych szybów mniej o 2.414, pomimo tego, liczba siichycli otworów zmniejszyła się w roku sprawozdawczym tylko o 5, otworów gazowych zaś było o 138 mniej.

Nowa produkcya wynosiła w r. 1907 ogółem 139.183 beczek, a więc o -62.223 beczek czyli blisko 80 pro. więcej, niż w roku sprawozdawczym, a przeciętna wydatnośe 32,5 czyli o 6 beczek więcej, mż w roku sprawozdawczym. AVogôle w roku sprawozdawczym ułożyły się stosunki o wiele gorzej, niż w r. 1907. Z najżywszą czynnością wiertniczą spotykamy się w Crawford, Lawrence, Clark i Cumberland. Również dokonano całego szeregu wierceń t. zw. „wild-cat“, które jednak nie dały poważniejszych rezultatów. Wielkim powodem rozczarowania stał się także basen Centralia.

W okolicy położonej o ¹/₂ mili angielskiej na zachód od Junction City natrafiono na ślady ropy o ciężarze gatunkowym 31° B; fakt ten stał się powodem gorączkowych wierceń, niestety bezskutecznych.

Statystykę rzeczywistej produkcyi, zapotrzebowania i zapasów ropy, przedstawia poniższa tabelka, zawierając, a oprócz staty-tystyki firm rurociągowych również i daty odnoszące się do przywozu i wywozu ropy:

Rzeczyw.

produkcya

beczek

Zapotrzebowanie : beczek

Zapasy z końcem miesiąca : beczek

2,595.787

2,701.071

2,783.875

3,529.127

4,100.079

3,913.527

2,871.074

3,750.873

3,299.992

2,978.380

2,674.738

2,725.178

1,802.979

1,766.795

1,994.996

2,193.944

2,594.465

2,587.684

2,514.584

2,309.430

2,012,746

1,908,778

2,042.753

2,264.009

Styczeń

Luty

Marzec

Kwiecień

Mai

Czerwiec

Lipiec

Sierpień

Wrzesień

Październik

Listopad

Grudzień

14,053.277

15,010.752

15,848.971

17.325.278

18.944.278 20,352.881 20,760.018 22,292.043 23,533.127 24,504.244 24,9.30.031 25,323.612

razem

37,923.701

25,933 163

Ponieważ zapasy z końcem roku 1907 wynosiły tylko 12,610.618 beczek, wiec wciągu roku sprawozdawczego powiększyły się ogółem o 12,712.994 beczek, czyli o przeszło 100°/₀. Łączną produkcyę stanu Illinois można oszacowań, według powyższego zestawienia na bbsko 38 milionów beczek.

Styczeń—Marzec zwyżka zniżka 1908    1909 1909 wobec 1908

1) Okręg Prahovu:    beczek

(C. d. n.)

Kop. Bustenari 116.792 105.085 — 64.434 60.660 — 82.069    75.720    —

6.044    3 585 —

4.653    15.077    9.444

„ Campina „ Moren i

„ Baicoi

11.767

3.774

6.349

2.459

,, Tiutea

Z Rumunii.

14.522

100

„Moniteur du Pétrole Roumain“ donosi, że produkcya ropy w Rumunii w pierwszym kwartale b. r. wynosiła 279.802 tonn wobec 288.725 tonn w tym samym czasie roku ubiegłego. Poniższe zestawienie daje obraz produkcyi wedle okręgów.

3)    „ Buzau

4)    ,, Baran

łączna produkc. Rumunii

288.725 279.820

8.905

Z tej produkcyi przypadają na ważniejsze firmy nafiowe za ten sam czas następujące ilości ropy w tonnach: Steaua Romana 81.267 (87.430), Regatul Roman 59.011 (38.450),

Podwładni i pracodawcy czują wspólność w swoich interesach

i to jest właśnie

nam:

Concordia 41.069 (33.096), Komana Ameri-cana 32.094 (29.685), Astra 10.363 (14.265), Trajan 9.108 (9.576), Colombia 6.413 (9.044), Internationala 8.889 (8.110), Aquila Franco-Romana 5.429 (5.235), Nafta 4.545 (5.152).

Przemysł naftowy w Chili i Japonii.

Amerykański konsul w Valparaiso donosi o tamtejszych stosunkach naftowych, co następuje: Towarzystwo „Compania Petro-los del Pacifico“, mająca swą siedzibę w Santiago poleciła w prowincyi Karolmapu, położonej około 500 mil na południe od Valparaiso, poszukiwać naftę, pod kierownictwem amerykańskiego inżyniera.

W głębokości dotychczasowej 1050 stóp znaleziono stanowczo ślady ropy; gaz naturalny i węgiel odkryto dawniej w znacznych ilościach. Dotychczas sprowadzano naftę na małą skalę z Kalifornii, a linia kolejowa Taltal używa jej jako materyału opałowego. Iune linie kolejowe projektują również zaprowadzenie opału ropnego i zdaje się, że wobec drożyzny węgla kamiennego, mogłyby się otworzyć dla ropy opałowej bardzo korzystne warunki zbytu.

Amerykański generalny konsul w Jo kall amie podaje o przemyśle naftowym w Japonii, następujące daty, uzyskane od p. Watanake Tokichi, naczelnego dyrektora największego towarzystwa naftowego w Japonii. Ogólna produkcya światowa ropy wynosiła w ostatnim roku 234.27 milionów baryłek, z czego przypada na Stany Zjednoczone 166 milionów, a na Rosyę zaledwie 41 milionów. Japonia zajmuje wśród tych krajów naftowych siódme miejsce, gdyż jej produkcya wynosi 470.000 baryłek, a nawet produkcya jej w r. 1907 wynosiła tylko 250.000 baryłek. Rodzima produkcya nie pokrywa jeszcze zapotrzebowania wewnątrz kraju i dlatego nafta musi być sprowadzana w wielkich ilościach z zagranicy. W roku 1906 importowano rafinady za 7,2 milionów S. a ropy za 300.000 S. Wielka ilość importowanej nafty ma wielkie znaczenie dla gospodarki ekonomicznej w Japonii i staje się powodem dążenia do sanacyi przemysłu naftowego, aby można było nietylko pokryć zapotrzebowanie w Japonii, ale także pewną część nafty przeznaczyć na eksport.

Największe towarzystwo naftowe w Japonii ,,Hoden Oil Co.a zostało założone w Naga-Oka w r. 1893 z kapitałem 7500 funt. s. Wtedy nie liczono się jeszcze z tamtejszym przemysłem naftowym i uważano za niegodne zajmować się podobnem przedsiębiorstwem. Obecnie rozporządza to towarzystwo kapitałem akcyjnym w kwocie 6 milionów funt, s. i rozdaje 40°/0 dywidendy. Przez 16 więc lat istnienia powiększył się 780 razy kapitał towarzystwa, które połączyło się z 127 mniejszemi przedsiębiorstwami. Chęć utworzenia takiego kartelu była w Japonii tak potężną, że nie potrzeba było do tego nikogo nakłaniać. W czasie, gdy towarzystwo zostało założone, były w całej Japonii tylko 2 źródła naftowe, podczas, gdy dziś jest ich 1400. Przeciętna dywidenda z ostatnich 16 lat wynosiła 36‘4°/₀. Od czasu zajęcia się przemysłem naftowym przez powyższe towarz. upłynęło już 23 lat; wtedy pokrywało ono 30⁰/o rodzimego zapotrzebowania, a dzisiaj pokrywa już 50°/₀. W przeciwieństwie do zagranicy dochodzą wiercenia do głębokości 2000 stóp.

Widoki na odkrycie nowych źródeł naftowych są bardzo pomyślne. Kiedy te wszystkie okoliczności weźmie się pod uwagę, to można przypuścić, że rodzima produkcya w r. 1909 pokryje już 70°/₀ zapotrzebowania produktu w Japonii, a w r. 1910 z pewnością cały dowóz rafinady z zagranicy okaże się zbytecznym. Wtedy będzie mógł się rozpocząć eksport nafty do Madźuryi i Korei. Powodzenie towarzystwa „Hoden Oil Co.“ polega na patryąrchalnej prawie organizacyi.

główną siłą tego przedsiębiorstwa.

Rilha słów o nowym sposobie wiercenia.

Pan inżynier Thomas z Ropianki donosi „Idealną myśl powziął p. Inż. Wiktor Petit kombinując do pewnego stopnia system wiercenia płóczką z zwyczajnym kanadyjskim i to przy nieznacznem skompletowaniu narzędzi wiertniczych.

Świder i ciężarek bierze z wierceń płócz-kowych, bezpośrednio nad ciężarkiem umieszcza cylinder pompowy, zaopatrzony w górnej części wieńcem otworów. Tłok cylindra umocowany jest za pomocą trzona do górnej części (łapy) nożyc, przechodząc przez przedziurawioną mufę w nożycach. Tym sposobem pompa funkeyonuje za pomocą nożyc.

odpowiednio ciężkich narzędzi ilość odwierconych metrów, można będzie przynajmniej po-dwoió.Dodatniastrona działania tego warsztatu polega na tem, że kiedy przy użyciu zwyczaj-czajnych narzędzi w wierceniu błoto osadza się na spodzie otworu, tutaj pompa rozrzedza błoto i podnosi go ponad wieniec otworów (mniej więcej na 12 m. od spodu), a więc daje lepsze wykorzystanie uderzenia, pozwala odwiercie większą ilość metrów bez łyżkowania i łyżka lepiej podczyszcza spód.

Zachęceni otrzymanymi rezultatami postanowiliśmy zaprowadzić system p. Petit we wszystkich dymensjach. Po otrzymaniu narzędzi i wypróbowaniu wiercenia tym sposobem nie omieszkam podzielić się z czytelnikami otrzymanymi rezultatami.

Konstrukcja, którą opisałem, jest tylko jedną z kikunastu projektowanych i opatentowanych przez wynalazcę¹'.

Tak zbudowany warsztat wypróbowaliśmy na kopalni nafty Wiktora Goldschmidfa w Ropiance w pokładach składających się przeważnie z iłów i łupków.

Przy próbie użyłem narzędzi jakie miałem pod ręką, a więc: ciężarek o (j) 150mm;

4 m. długi (a wiec o 50°/₀ za lekki), cylinder pompowy 1 m. długi i świder 0.60¹¹¹ długi o ostrzu 261mm. Tym lekkim warsztatem zdołałem podnieść ilośó odwierconych metrów o 50°/₀ w porównaniu do działaniu zwyczajnym kanadyjskim warsztatem, przy 2 razy dłuższym ciężarku.

O ile dzisiaj mogę sądzió przy użyciu

AWiadomości z targu ropnego.

Według podania p: Alfonsa Gostkowskiego, zaprzysiężonego senzala dla sprzedaży produktów naftowych i ropy we Lwowie, ceny ropy w miesiącu maju i czerwcu przedstawiały się następująco:

DATA

WALUTA

31/V.

15/V1. [ 30/V1. 1 31 /VII.

czerw.—lip. lip.—sierp. sierpień wrzesień

sierp.—wrz. 1909— 1910 11909—1910 październ. czerw. maj| lip, czerw.

25.    maja 1909

100-101

100-101

101—102

100—102

101—102

108—109

102-103

105—107

107-109

130-135

103-104

105-107

107-109

00 — 00

103—105

105-108

108—110

00 - 00

103-106

106-108

108—110

00-00

105—107

107-108

108—110

126—130

109-111

113-114

116-118

118—121

125—140

108-109

109—111

113-114 116—118 118-122 135—140

2

108—109 109-110 112—114

109—111

110-112 113- 115

113-114

114-115 116-117 116-118 118-120 120-123 118—122

121-123 123—125 135—140 145-150 00-00

6*    u r »

6-    » »

112-114

110—111 113-115 112-113 116-117

114-116 120-123 118-120 123—125

122—124 00-00 142—147

7

113-114

115-116

117—118

116-117

115-116

116-118

118—120 117-118 118-119 120-122 123-126 119-120 120—123 126-128 128—130 126-128

123-125 128-131 130—132 130—132 145—150 00 — 00 00 — 00 00-00

11. „

116-117

117—118

119-120

126-128

130—132

00 — 00

Inżynierowie przedsiębiorcy

I Bielski, Łukaszewski & Ska kom. 1

VI/    ’    /IV

W BORYSŁAWIU

viż

VI/

/IV

Vi>

/IV

VI/

/IV

% Borysław, telefon 121.

Lwów, telefon 848.

/IV

KRONIKA.

Gal. Karpackie akc. Tow. naftowe. Na posiedzeniu Rady Nadzorczej Galie. Karpackiego akc. tow. naftowego, odbytem dnia 2. czerwca b. r. we Wiedniu przedłożono bilans Towarzystwu za czas od 30. kwietnia 1908 do 30. kwietnia 1909. Wykazuje on po odpisie w wysokości kor. 1,629.010 (4- 75.902), czysty zysk w kwocie kor 449.722 (— 183.166). Uchwalono, aby przedłożyć Walnemu Zgromadzeniu, które ma się odbyć dnia 2. lipca, wniosek o rozdzielenie podobnie, jak w roku zeszłym, 3 prc. dywidendy, t. j. 15 kor. od akcyi. Czysty zysk jest więc mniejszym, niż w roku ze-szłym o 183.000 kor. ; na fakt ten złożyły się rozmaite okoliczności. Z jednej strony musiało towarzystwo obniżyć cenę surowca i półsurowca, gdyż ceny pobocznych produktów bardzo znacznie spadły, z drugiej strony interesy nie były tak pomyślne, jak w roku zaprzeszłym. Obrót pieniężny towarzystwa był wprawdzie większym, ale z każdym miesiącem ceny sprzedaży malały, co spowodowało znaczne obniżenie zysków. Urzędnicy towarzystwa Pp. Franciszek Kepp, Ryszard Maack i Franciszek G ander we Wiedniu, oraz p. Alfred Schmalz w Gliniku maryampolskim otrzymali prokurę.

Wybuch ropy w okolicach Bustenari. Szyb towarz. „Steana Romana“ Nro 202 natrafił w okolicy Burloi koło Telegi (Bustenari) na źródło ropne które spowodowało kilkugodzinny wybuch wielkich ilości ropy. Fakt ten pozwala przypuszczać, że okolice Bustenari nie są wyeksploatowane do tego stopnia, jak ogólnie mniemano. Można tu mówić tylko o braku praktycznego wykorzystania tych miejscowości, na których dotychczas nie poszukiwano ropy, albo na których mieszczą się obecnie rozległe kopalniane budynki administracyjne, pod któremi prawdopodobnie znajduję się w wielkiej ilości warstwy ropodajne.

Przemysł naftowy w Kalifornii. Jenerałny konsul angielski Hearn w San Francisco podaje do publicznej wiadomości następujące daty o przemyśle naftowym: W r. 1908 musiał po raz pierwszy przemysł wydobywania złota ustąpić miejscaprzemy-słowi naftowemu, który przez odkrycie nowych źródeł i przez rozszerzenie działalności wiertniczej bardzo szerokie zatoczył kręgi. Naj ważniej szem zdarzeniem była wzmożona produkcya w północnej części

hrabstwa Santa Barbara, gdzie natrafiono już to na znaczne ilości ropy, już to na miejsca, rokujące wielkie na przyszłość nadzieje. Okręg naftowy Santa Marina dostarczył w roku 1902 tylko 100.000 baryłek, w roku zaś 1908 dał już 10 milionów baryłek. W okolicy Kontra-Costa niedaleko Antiochii, natrafiono podobno na ropę pierwszej jakości, ale nie zdołano jej jeszcze zapewnić należytego stanowiska na tamtejszym rynku zbytu. Ważne źródła naftowe odkryto również w hrabstwach Fresno i San Joaquin. Na wzgórzach Livermore natrafiono głębokości 1000 stóp na dobrą ropę, zmieszaną z asfaltem.

Wszystkie te odkrycia dowodzą, że warstwy ropodajne w Kalifornii nie są tak szczupłe, jak pierwotnie mniemano, a nawet pozwalają na przypuszczenie, że produkcya Kalifornii stanie się w najbliższych latach jeszcze większą.

Kontyngentowanie rafineryj nafty w Rumunii. Rumuński minister skarbu stosownie do uchwalonej przed rokiem ustawy, ustalił kontyngent wewnętrzny poszczególnych rafineryj rumuńskich na kampanię 1909/10. Cały kontyngent wynosi 42.000 tonu, z czego na większe rafinerye przypada 30.000 tonn, a 12.000 tonn na mniejsze rafinerye. Nowy kontyngent wchodzi w życie z dniem 1. lipca.

Księgi naftowe. 4-go i 5-go b. m. obradowała we Lwowie ankieta sędziów z całej Galicy i pod przewodnictwem prezydenta Dra Tchórzniclciego, celem ankiety było omówienia sprawy jednolitego założenia ksiąg naftowych ; wypracowany na podstawie przeprowadzonej dyskusyi projekt założenia ksiąg zostanie przesłany do Wiednia i ministerstwo sprawiedliwości wyda potem odpowiednie rozporządzenie.

Z Rumunii. Kopalnie holendersko-rumuńskiej firmy w Tzintes zostały sprzedane firnie Koster za 800.000 franków. Towarzystwo „TheEuropen Petr. Comp. Ltd.“ z kapitałem 1,000.000 lei oddało zastępstwo swych interesów na Rumunję firmie Watson i Youell.

Henryk Rogers. O zmarłym prezydencie Ro-gersie piszą w pismach:

Wiceprezydent Standard Oil Company, II e n-ryk Rogers zmarł dnia 19. maja na udar sercowy. Katastrofa nastąpiła nagle, gdyż Rogers jeszcze na dzień przed śmiercią urzędował wswo-jem biurze. Na giełdzie śmierć Rogersa nie wy-

warła wielkiego wrażenia, chociaż Towarzystwo Standard Oil Comp. puściło w obieg wielką ilość emissyj, w których zmarły był zaangażowany Jeszcze przed miesiącem oddał Rogers do uŻ3⁷tku publicznego linię kolejową w Wirginii, którą to chwilę uważał sam za najjaśniejszą w swojem życiu finansisty ; spodziewał się wtedy, że będzie jeszcze długo cieszyć się rozwojem swego dzieła. Śp. Rogers zmarł licząc łat 69. Karyerę swą rozpoczął na wzór innych multo — milionerów od roznoszenia dzienników, majątek zaś jego wynosił w ostatnich czasach 50 milionów dolai’ôw.

Po Rockfełlerze był śp. Rogers najgłówniejszą sprężyną to w. „Standard Oił Comp.“ i jednym z najwybitniejszych przemysłowców amerykańskich. Z opinią jego liczono się we wszystkich przemysłowych i finansowych kwestyach, gdyż uchodził za jednego z najwybitniejszych i najtrzeźwiejszych finansistów. Śmierć jego stawia przed oczy kilka interesujących szczegółów z jego życia. Rogers, który podobnie, jak Rockefeller, rozpoczął swą karyerę z bardzo skromnemi funduszami, a doszedł do szczytu potęgi i bogactwa, należał przeszło 30 lat do trustu „Standard Oił Comp.“, w którym wreszcie zajął razem z Archboldem drugie miejsce po Rockefellerze. Napróżno szukaliśmy jego nazwiska pomiędzy założycielami Standardu z r. 1867, jak również na liście tow. „Standard Oil Co. of. Ohio“ z r. 1875. Z nazwiskiem jego spotykamy się dopiero dnia 2. stycznia 1882 roku, gdzie figuruje jako „stockholder“ tow. „Standard Oil Trust Agreement“, pierwotnej organizacji trustowej i posiada wtedy 910 akcyi tow. „Standard Oił of Ohio“ czyli 18.200 certyfikatów trustowych na ogólną liczbę 700.000 udziałów, z której to liczby miał Rockefeller starszy 101.700, Rockefeller młodszy 32.000, Plagier 60.000, Tratt 54.000, Payne 50.000 udziałów. Przy przekształceniu się tego trustu na „Standard Oil Company of New Jersey", posiada Rogers 1935 udziałów, podczas gdy J. D. Rockefeller skupił w swojem ręku 26.414 udziałów. Pomimo posiadania małej stosunkowo ilości akcyi, Rogers, dzięki osobistym przymiotom, zajmuje w Oil Comp. of New Jersey stanowisko wiceprezydenta obok Williama Rockefellera, H. M. Plagiera i Johna D. Archbolda, następnie jest wiceprezydentem w tow. „Standard Oil Comp. of New York obok Archbolda i Plagiera i prezydentem tow. „National Pranscli Co.“ Działalność tego nadzwyczajnego człowieka nie ograniczała się tylko na pracy dla Standardu ; z nazwiskiem jego spotykamy się i w dziejach budowy kolei amerykańskich, jak świadczy niedawne otwarcie kolei w Wirginii, którem się osobiście bardzo żywo interesował.

Rogers był pierwotnie, podobnie, jak Pratt, wielkim przeciwnikiem Rockefellera. Około roku 1870 stał na czele nowojorskich rafineryj, którym „Standard“ niejedną chwilę zatruł. Tow. „South Improvement Company“ wprowadziło już wtedy rozdział pomiędzy nowojorskie rafinerye, na korzyść

grup Rockefellera a kiedy utworzyły one jeden związek, wtedy Rogers został wybrany mężem zaufania i delegatem. Otrzymał on polecenie udania się do Oil City. aby rozpocząć układy z tow. „Producers Union“. Tow. „Pratt & Co.", najznaczniejsza rafi-nerya w Nowym Yorku przeszła równocześnie z rafinearyą Yandergrift do obozu Standardu, który powiększył wtedy swój kapitał z 2¹/a na 3¹/₂ miliony dolarów. Rafinerye, które wtedy związały się z Rockefellerem wcielono do t. z w. Central-Associaton. Już z końcem 70-tych lat Rogers mógł stwierdzić, że 90—95°/₀ wszystkich rafineryj znalazło się w posiadaniu Rockefellera — i odtąd datuje się potęga Standardu. I później Rogers, jeden z najgorliwszych i naj czynniej szych członków Standardu, nie ustawał w niezmordowanej pracy.

Zjazd, międzynarodowej Komisyi w Londynie. Jak wiadomo, wybrani na ostatnim międzynarodowym kongresie w Bukareszcie reprezentanci pojedynczych krajów mieli za zadanie zorganizowanie sekcyi krajowych międzynarodowej komisyi naftowej, której piewszem celem miało być ujednostajnienie metod badania pioduktów naftowych i nomenklatury. Po dokonanem zorganizowaniu sekcyj krajowych zwołany został do Londynu pierwszy zjazd delegatów pojedynczych krajów na czas przed międzynarodowym kongresem dla chemii stosowanej od 24—28 maja. Na ten zjazd przybyli delegaci prawie wszystkich państ europejskich a także północnej Ameryki i utworzyli w ten sposób międzynarodową komisyę naftową. Przy ukonstytuowaniu się tej komisyi wybrano prof. Załozieckiego prezesem, zastępcami prof. Colsona z Paryża i Dr. E d e le-anu z Bukaresztu, na sekretarzy p. G-uisselni z Paryża i Dr. Weinstein a z Berlina. Komisya uchwaliła przedewszystkiem swój regulamin a następnie obradowała nad ułożeniem ram swoich prac i zdążyła doprowadzić do porozumienia nad własnościami pojedynczych produktów naftowych, to znaczy wypracowała cały program według którego wypracowanie metod badania poszczególnych produktów naftowych ma się wykonywać oraz porozumiało się co do charakterystyki tychże. Dalsza praca ma się odbywać w poszczególnych pracowniach naukowych, przy czem ważniejsze kwestye mają być równolegle studyowane w kilku miejscach przy wzajemnem porozumiewaniu się.

Jako następne miejsce zjazdu wybrano stolicę Stanów Zjednoczonych na wiosnę r. 1910.

W komisyi naftowej brali udział jako delegaci austryaccy: Dr. Max Böhm, Dr. Leopold Singer i Dr. Paul Schwarz.

Ropa w Hiszpanii. Jeneralny konsul niemiecki w Barcelonie donosi na podstawie bardzo wiarygodnych informacyi, że w Rota (prow. Cadiz) odkryto pokaźną liczbę źródeł naftowych o dość znacznej wjMatności. Angielskie towarzystwo „Macdonald African Oil Company“, w którego posiadaniu znajduje się już szyb „La Petrolifiere" w Wil-

lamartin (prow. Cadiz), ma podobno zamiar eksploatować również i powyższy teren naftowy. Inżynier tego towarzystwa jest zdania, że natrafi na wielkie ilości ropy już w głębokości 300 m. Z raportu konsula, dowiadujemy się, że ropa znajduje się w wielkiej ilości nie tylko w Rota, ale wogóle na całej przestrzeni prowincyi Cadiz. Hiszpańskie władze rządowe otrzymuję ciągłe doniesienia o odkryciu coraz to nowych źródeł naftowych.

Stosunki transportowe w rumuńskim przemyśle naftowym. Z publikacyi Pp. Dr. G. Mur-goci i C. Osiceanu dowiadujemy się, że linia kolejowa rumuńska dla transportu nafty do wszystkich okolic państwa, ma 761 km. długości. W roku 1905 przewieziono 306.000 tonu, w r. 1906 469.000 tonn, w r. 1907 zaś 600 000 ton. Ta ostatnia cyfra reprezentuje 9.97°/₀ ogólnego ruchu towarowego na kolejach rumuńskich. Zarząd kolejowy rozporządza 2.000 cystern, o łącznej wartości 10 milionów franków’; z tej liczby należy 223 cystern do zarządu kolejowego, 543 jest wypożyczonych a 1.222 cystern należy do towarzystw naftowych, które po 25-letniem używaniu ich muszą te cysterny oddać państwu na własność. Co się tyczy transportu wodą, to Rumunia, ze względu na swoje geograficzne położenie, jest jednym z najbardziej uprzywilejowanych krajów. Podczas gdy w Rossyi miejsce produkcyi Baku jest oddalone od miejsca eksportowego Batum o 900 km., a w Stanach Zjednoczonych odległość jest również prawie ta sama, to centrum rumuńskiego przemysłu naftowego Campina jest tylko o 350 km. od Constanzy a 180 km. od Giurgewo oddalone. W Rossyi kosztuje transport jednej tonny 26 franków, z Cam-piny zaś do Constanzy tylko 6.30 franków.

Wyczerpanie się źródeł naftowych grozi według Dr. B. Daya — północnej Ameryce. Na podstawie obliczenia przeciętnej produkcja pól naftowych, dochodzi on do przekonania, że jeżeli pro-dukcya będzie się wzmagać w dotychczasowem tempie, to za jakich lat 90, nastąpi niezawodnie wyczerpanie się źródeł naftowych. Dr. Day zwraca całkiem słusznie uwagę, że przy używaniu ropy postępowano bardzo rozrzutnie i proponuje, aby zarezerwować państwowe tereny naftowe, zbadać warunki występowania nadającego się do eksploa-tacyi tudzież rozdział geograficzny i przedsięwziąć odpowiednie gruntowne naukowe badania, by otrzymać jak największą wydatność tycli produktów ropnych, które mają w handlu największą wartość.

Urząd górniczy — a towarzystwa rurociągowe. Jak się dowiadujemy Urząd górniczy zmusza niektóre kopalnie do zawierania umów o tłoczenie i magazynowanie ropy od razu co najmniej z dwoma towarzystwami transportowemi dla większej jakoby gwarancyi przetłoczenia i zamagazy-nowania całej ilości ropy, w skutek tego rozporządzenia niektóre kopalnie łamią dotychczasowe kontrakty, nie oddając całej ropy do tłoczenia towarzystwu, z którem kontrakt przedtem zawarły.

Krajowe towarzystwa transportowe wniosły przeciw temu rozporządzeniu protest do ministerstwa robót publicznych.

Galicyjskie górnicze Towarzystwo akc. naftowe (Montany). Na odbytem dnia 9. b. m. posiedzeniu Rady zawiadowczej został przedłożony bilans za rok administracyjny 1908/9. Po dokonaniu odpowiednich odpisów na cele amortyzacyi, funduszu rezerwowego i t. p. uchwalono z pozostałego czystego zysku w kwocie kor. 123.176*07 zaproponować walnemu zgromadzeniu, które odbędzie się dnia 19. lipca br. wypłacenie 6°/₀-wej dywidendy czyli kor. 24'— od akcyi. Zarazem postanowiono złożyć na Dar Grunwaldski kor. 300⁻— imieniem zakładu głównego i kor. 200*— imieniem rafinery i w Ustrzykach.

Źródła naftowe w Turcyi. W pokładach trzeciorzędnych wzdłuż łożyska rzek Eufratu i Tygrysu znajduje się cały szereg źródeł naftowych, jak np. Kajary, następnie 6B kim. na południe od Ma-sul, niedaleko rzeki Tygrysu, wreszcie w okolicy Baha-Jungur, oddalonej od Kerkuk o 2 godz. drogi na zachód, a 3 godziny drogi od Tuzohurmatz. Rżwnież i w północnej stronie prowincyi Bagdadu znajduje się nafta w okolicy Mendeli a Chanekii. Dobywanie i przeróbka produktu odbywa się jeszcze wszędzie sposobem bardzo prymitywnym. Czerpią tam mianowicie ropę nagromadzoną w sztucznych dołach, naczyniami i wlewają do kotłów destylacyjnych oblepionych gliną. Ropa z okolic Kerkuk i Bagdadu musi odbywać z kopalni bardzo długą drogę do tych miast dla desty-lacyi. Ropa ta po największej części posiada bardzo nieprzyjemną woń, która pozostaje także po dokonanej destylacy i i wskutek tego zastososowa-nie jej do celów świetlnych jest bardzo ograniczone. Pozostałości asfaltowe z kotła, służącego do destylacy i, bywają używane jeko środek opałowy.

- Po zamknięciu numeru.

Krajowa Rada naftowa. Jak się dowiadujemy, pierwsze posiedzenie Krajowej Rady nafto-w*ej ma się odbyć we Lwowie 24. b. m.

Z Borysławia piszą nam, iż 14. b. m., na zaproszenie Krajowego Związku pimducentów ropy zwiedził kopalnie w Tustanowicach i rezerwoary ziemne dyrektor Banku Krajowego Dr. Z g orski w towarzystwie syndyka Dr. Tadeusza Soło-wija. Jak wiadomo, Bank Krajowy finansuje budowę nowej grupy ziemnych zbiorników ropnych. Podczas zwiedzania ui*ządzono śniadanie w jednym z wykończonych ziemnych zbiorników, a następnie obiad w Sokole, w czasie którego Dyrektor Związku p. Eminowicz toastował na cześć dyrektora Zgór-skiego, a p. dyrektor Zgórski, który podziwiał rozwój Tustanowic, jako prawdziwie wielkiego ogniska przemysłu, na cześć przemysłowców naftowych. Coraz większe interesowanie się reprezentantów instytucyj krajowych przemysłem naftowym jest objawem bardzo pocieszającym i niezawodnie przyczyni się do większego i wydatniejszego poparcia spraw tego przemysłu.

PIERWSZA KRAJOWA

Fabryka chemiczno - technicznych smarów = i pakunków do maszyn parowych

¹

czerw. „

EDWARDA HELL WIGA

we Lwowie, ulica Kopernika liczba S9 Adres telegraficzny : Heilwig, Lwów, Kopernika, poleca

znakomite szczeliwa (pakunki) i smary do maszyn parowych, a mianowicie:

8zczeliwa »Wulkan“> „Pionier“ i „Smok“ z najlep-

--szego asbestu, konopi i bawełny.

Smnrm. „Wulkan", „Pionier“ i „Smok“ do szczeliw.

L* „Saturn“ do kurków parów. „Merkur“ do skóry. „Eros“ do kolektorów. „Neptun“ do lin konopnych. „Jupiter“ do rzemieni z sierści wielbłądziej. „Jowisz“ do lin drucianych. „Mars“ do rzemieni. „Conservator“ do gumy. „Regulator" do trybów. „Apollo“ do łożysk. „Wezuwiusz“ do lak. kotłów. „Puritas“ przeciw tworzeniu się kamienia w kotle. „Venus“ do czyszczenia metalu. Tłuszcz tawotowy. Waselina.

Na składzie utrzymuje : oliwę, ragozynę S. M.

Schibaeffa & Co w Baku, oleje cylindr. ameryk.

i krajowe i wszelkie inne przybory do maszyn parowych.

tt tt tt tt tttt tt tt tt tt tt

DOM KOMISOWO-HANDLOWY

Lwów, ul. Bielowskiego 1. 6.

(FIRMA ZAPROTOKOŁOWANA).

Przyjmuje zastępstwa fabryk krajowych, pośredniczy i informuje w kwestyach rodzimego przemysłu i handlu.

Nadto zajmuje się „Porządkowaniem stosunków majątkowych“, regulowaniem hipotek, wyrabianiem i kcmwersyą pożyczek hipotecznych. Pośrednictwo w kupnie i sprzedaży majątków. Przeprowadzanie komisowej częściowej parcelacyi.

Pośredniczy w sprzedaży i zakupnie, wydzierżawianiu terenów i kopalń naftowych, jako też udziałów w tychże uprawnieniach pod najprzystępniejszymi warunkami. Kupuje i sprzedaje ropę.

Zastępstwo firm zagranicznych.

Dom omisowy posiada najznakomitsze siły fachowe tak w technicznym zakresie jak i w handlowym. Załatwia wszelkie zlecenia punktualnie i szybko.

tt 'tt 'tt tt tt tt 'tt tt tt tt 'tt

*Uj§

-Hf

-Ul

I

—HV,__

5:8

-r»S

-+*s

—i-»«

-HP

-Ul

—F»!

-^gl

—Fagi

•*

OLEJE MASZYNOWE pierwszorzędnej jakości OLEJE DÓ PODŁÓG OLEJE i ROPĘ DO PĘDZENIA MOTORÓW KOMPOZYCYE DO ROPNYCH PALNIKÓW POKOJOWYCH

NAFTĘ DO PALNIKÓW „LUN“ I DOSKONAŁE specjalne SORTY NAFTY BENZYNY MOTOROWE po najtańszej cenie BENZYNY AUTOMOBIL, i BENZYNY DO LAMP GÓRNICZYCH i wszelkich celów

POLECA FABRYKA NAFTY

Waleryana Stawiarskiego i Spółki

KROSNO

SKŁAD KOMISOWY W BORYSŁAWIU POD KIEROWN. P. BACHOWSKIEGO

gdzie jest zawsze dostateczny zapas wszystkich towarów.

3<H~

tg®-*-Igo-j—

^gâEMæærasâiBiiiœ

’-'W*

Poczt. Kasa oszcz. Nr. 74046.

Telefon Nr. 905 '

iS)

Ostrowski & Cudek

Dom handlowy dla interesów przemysłowo-naftowych

we ŁIBOTO, ul. Kopernika 1- 21.

Przeprowadza : Kupno i sprzedaż udziałów kopalnianych, kupno i sprzedaż ropy. Organizuje: Spółki naftowe z drobnymi udziałami. Poleca: Przedsiębiorców wiertniczych do wierceń akordowych.

Ofiarujemy usługi jako eksperci przy wszelkich transakcyach z przemysłem naftowym łączność mających.

Dla wygody naszych P. T. Klientów urządziliśmy

Biuro techniczne

które pozostaje pod kierownictwem inżyniera Se’wex'yn.a, Blaima.

Sporządzamy: Pomiary i niwelacye terenów, plany sytuacyjne terenów, kopalń i szybów naftowych, zgłoszenia kopalń do władz górniczych, profile otworów świdrowych i wszelkie czynności w zakres miernictwa wchodzące.

Posiadamy bogato zaopatrzony zbiór kopii map katastralnych Adres dla telegramów: Ostrowski Cudek Lwów.

tir

Przedsiębiorstwo dla głę

bokich wierceń

przez Izbę handlową i przemysłowa we Lwowie mianowany, i przez e. k. Namiestnictwo potwierdzony i zaprzysiężony

senzal

Wit Sulimirshi

w Borysławiu

długoletnie doświadczenie na kopalniach ropy w Galicyi, na Kaukazie i w Rumunii; obejmuje akordy wiertnicze ewent. z własnym udziałem. Ekspertyzy terenów galicyjskich i kaukazkich. Kupno i sprzedaż terenów naftowych. Wyłączne zastępstwo fabryki lin stalowych Braci Batorowiczów w Drohobyczu.

dla sprzedaży i kupna ropy, wosku ziemnego i produktów tych minerałów. Jako urzędnik publiczny pobiera przy transakcyach ściśle oznaczoną a zatwierdzoną przez Namiestnictwo opłatę senzala. Udziela swej klienteli rzeczowych i wiarygodnych informacyi w zakres przemysłu naftowego wchodzących.

Biura: Lwów, plac Smolki 1. 4. Tel.: 1059

03

ipt

UL

URZĄDZENIA

C

ELEKTRYCZNE

■aggl

X:

ŚWIATŁA =S1ŁY = TRAKCY1

SKŁADY MATERYAŁÓW INSTALACYJNYCH =

!1

Inżynierowie KNAUS & CZAJKOWSKI

PRZEDSIĘBIORSTWO ROBÓT ELEKTROTECHNICZNYCH

LWÓW, UL. KOPERNIKA 26 — TELEFON NR. 40

PROJEKTY I KOSZTORYSY BEZPŁATNIE

,Y~,

HÉÉÉÉiâÉÉÉÉÉÉÉliÉÉÉÉiÉÉÉÉÉlÉÉÉÉi^ m    ..... ....." m

TOWARZYSTWO

dla handlu, przemysły i rolnictwa

Hg

we Lwowie

VEREIN FÜR HANDEL, GEWERBE UND ACKERBAU IN LEMBERG.

cm

ta

■m

Wyłączne zastępstwo cm Galicyę:

Fabryki rur Mannesmanna w Komotau, — walcownia rur w Schönbrunn, — oraz Galicyjskiego karpackiego naftowego Tow. przedtem Bergheim & Mac Garvey w Glinniku maryampolskim.

Dyrekcya we Lwowie, ul. Romanowicza 3. i]i Filie Towarzystwa w Borysławiu, Krośnie i Zagórzu.

Konto p. k. o. 825 991.

Rach. bieżący w Banku krajów.

Telefon Nr. 168.

Towarzystwo dostarcza :

Rury wiertnicze, gazowe, pompowe, do wodociągów i inne wszelkiego rodzaju. Maszyny i kotły parowe. Narzędzia wiertnicze. Liny druciane we wszelkich wymiarach. Kompletne urządzenia do elektrycznego oświetlania. Fittingi, kurki, połączenia itp. Wszelkie materyaly potrzebne tak przy instalacyi jak i popędzie maszynowym.

Zastępując firmy lub sprowadzając towary, towarzystwo kieruje się przedewszystkiem myślą przewodnią dostarczenia swojej klienteli maszyn, narzędzi i materyałów pierwszorzędnej jakości.

Adres telegraficzny: Towarzystwo handlowe Lwów.

Telegramm-Adresse : Handelsverein Lemberg.

Rr

gg.

Hg

Hg

St

et

Hg

et

== FILIA--

PRASKIEGO BANKU

KREDYTOWEGO

we Lwowie — ulica Karola Ludwika 1. 29.

Fun-

patentu Romana Gierszyńskiego z wymienialnymi bakami do rur

5”, 6”, 7”, 9” i 10”

Tel. 937, 946, 846. — Zakład centralny w Pradze.

Filie w Kolinie i Ołomuńcu. Wpłacony kapitał akcyjny kor. 6,000.000 dusze rezerwowe i gwarancyjne kor. 3,200.000.

KORZYSTNE ZAŁATWIENIE wszelkich transakcyj bankowych i lokacyi kapitałów.

oraz do rozkręcania lewych rur sprzedaje i wypożycza Fabryka narzędzi i instrumentów wiertniczych

W. Wolski

W. Zdanowicz i Sp.

w Borysławiu

Kupno i sprzedaż papierów wartościowych. — Przeprowadzanie wszelkich obrotów giełdowych na targach krajowych i zagranicznych.

Promesy, Losy (Sprzedaż losów za wypłatą w rachunku bjeżącym). — Otwieranie Kredytów i udzielanie pożyczek na podkład papierów wartościowych. Przyjmowanie w przechowanie i w zarząd papierów wartościowych. Ubezpieczanie losów i efektów od strat z powodu wylosowania. — Wykupno płatnych kuponów i wylosowanych papierów wartościowych. Listy polecające i akredytywy na sezony podróży. — Lskont weksli. Inkasa i wypłaty w kraju i na miejsca zagraniczne. — Wkładki pieniężne na książeczki wkładkowe (podatek rentowy opłaca Bank) oprocentowuje po

============ 4V₂ procent ===========

na asygnaty kasowe z 90-dniowem wypowiedzeniem: oprocentowanie po 4i/2 procent w rachunku bieżącym.

ODDZIAŁ KOMERCYALNY: Finansowanie przedsiębiorstw przemysłowych i budowli publicznych, kredyty na podatki i cła. Zaliczkowanie faktur towarowych. Kupno i sprzedaż w drodze komisowej towarów i zaliczkowanie tychże.

urn.

Międzymiastowy telefon Nr. 13.

W BORYSŁAWIU

Adres dla telegr.:

„Nafta“ Borysław.

Fabryka narzędzi wiertniczych w Borysławiu wykonuje i ma na składzie:

Żurawie wiertnicze szczególnie silnej konstrukcyi,

Żerdzie wiertnicze z najlepszego materyału,

Świdry ekscentryczne patentu M. Longchamps’a, jakoteż wszelkie przybory do głębokich wierceń,

Tłoki do wydobywania ropy patentu Mikucki, Krynicki, Żubr, Zbiorniki na ropę opałową,

^ bazowniki specyalnej konstrukcyi,

Hiemiki na ropę,

Odlewy żelazne i metalowe, murawa kotłów parowych.

Cenniki i kosztorysy na żądanie.

Zastępstwo Witkowickiej fabryki r r.

—'-'t

Centralne biuro dla Galicyi we Lwowie, Kopernika 18 — Skład w Borysławiu =

wykonuje

Rury wiertnicze spajane i bez szwu,

Rury gazowe i wodociągowe,

Rury ropociągowe dla wysokiego ciśnienia,

Rury płomienne bez szwu,

Rury lane żelazne gazowe i wodociągowe,

Rezerwoary żelazne dla ropy, każdej wielkości,

Liny druciane marki: „Priv. öst. ung. Statts- Eisenbahn Gesell., Żerdzie ratunkowe i wiertnicze witkowickiej marki specyalnej, Suwaki wodne i ropne, modelu ciężkiego i lekkiego, fabrykat specyalny,

Wszelkie armatury dla pary i wody,

Elektrycznie spajane żelazne witkowickie beczki dla transportu ropy i spirytusu.

Filia wiedeńskiej fabryki narzędzi firmy Blaua i S-ki Wiedeń, XX/2 Heilwagstr. 4—8.

Cenniki i oferty na żądanie odwrotnie darmo i opłatnie.

Adres na telegramy: Robert Kern, Lwów. — Telefon nr. 76B.