NAFTA

Organ Krajowego Towarzystwa Naftowego

wychodzi 2 razy na miesiąc 10-ego i 25-ej*o

IFren.ia.aaa.erata, ■wynosi rocznie 1© koron.

Członkowie „Krajowego Towarzystwa Naftowego“ otrzymują „Naftę“ bezpłatnie.

Adres Redakcyi i Administraeyi : Lwów, ul. Kraszewskiego 1.1, biuro Krajowego Towarzystwa naftowego.

Treść zeszytu 12.

Organizacya. — Z Borysławia i Tustanowic. — Odezwa do pp. Przemysłowców naftowych w sprawach podatkowych. — XXII. międzynarodowe zebranie techników wiertniczych. — j- S p. dr. Go-

dzimir Małachowski. Kronika.

Or^anizacya.

W wielkiej sali miejskiej w Drohobyczu zebrało się d. 14. b. m. przeszło 300 producentów ropy, celem gremialnego przystąpienia do Krajowego Związku producentów ropy. Zgromadzenie znajdowało się pod wrażeniem olbrzymich wybuchów ropy w szybach Oil City i Annen, które osiągnęły niebywałą dotąd cyfrę dziennej produkcyi przeszło 100 wagonów, tak, iż nie podobna było ująć tego wybuchu i regularnie ropę odtlaczać, lecz część musiała pójść do rzeki. Ta olbrzymia produkcya, świadcząca z jednej strony o obfitości naszych pokładów ropnych, z drugiej strony w obecnej chwili dezorganizacyi przemysłu przygniatająca targ ropny, jest najlepszym argumentem przemawiającym za potrzebą szybkiej organizacyi, mogącej regulować zbyt ropy.

Zgromadzenie zagaił imieniem komitetu p. inż. Wolski. Przedewszystkiem powitał obecnych na zgromadzeniu reprezentantów Wydziału krajowego, radcę dra Jahla, posłów pp. Loewen-steina, Halbana, Długosza i hr. Zamoyskiego, reprezentantów władz, starostę Noela, naczelnika sądu radcę Pileckiego, naczelnika urzędu górniczego dra Midowicza, przedstawicieli świata finansowego, dyrektorów Biechońskiego, Sławi-kowskiego i Lechowskiego. Następnie w dłuż-szem przemówieniu wskazał p. Wolski na rozbicie dawnej Petrolei, na derutę ceny jaka po tem nastąpiła i trwa do dnia dzisiejszego. Brak zmysłu organizacyjnego u naszych producentów w dalszym ciągu podtrzymuje to przesilenie, które niebawem może się zamienić w katastrofę. Projektów dla uzdrowienia naszego przemysłu jest dużo, lecz żaden z tych projektów nie może być wykonany, póki producenci nie stworzą jednej zwartej masy, jednego związku, któryby dał jednolity kierunek i legitymacyę do wszelkich pertraktacyj handlowych; dotąd nie można było osiągnąć żadnego porozumienia, ani z bankami, ani z ministerstwem kolejowem co do opału lokomotyw, gdyż każdy wskazywał na rozbicie producentów.

W dalszym ciągu omawia p. Wolski niektóre punkty statutów Krajowego Związku producentów ropy, oświadczając, iż statut ten jest rezultatem żmudnej pracy komitetu i uwzględnioną jest w nim jaknajszersza autonomia producentów co do wpływu na sprzedaż ropy. Z dawnych postanowień regulatywu Petrolei opuszczono ustęp o producentach rafinerach i ich przywilejach; szczegółowe warunki oddawania i sprzedaży ropy będą zawarte w regu-latywie i w kontraktach komisowych, które mogą być wypracowane dopiero wtedy, gdy będziemy wiedzieli, z jakiemi instytucyami finansowemu Związek wejdzie w układy; dzisiaj najważniejszem jest, by producenci podpisując deklaracye oświadczyli, że na żądanie zarządu Związku ropę swą oddadzą Związkowi do dy-spozycyi. P. Wolski zakończył swoje przemówienie gorącym apelem do zebranych, by wszyscy bez wyjątku podpisali deklaracye przystąpienia.

Imieniem firm niemieckich, wysłany z Berlina dr. Paweł Schwarz odczytał następujące oświadczenie :

„Zebranie niemieckich interesentów w galicyjskim przemyśle naftowym, obradujące dnia 10. czerwca 1908 w Berlinie w Hotelu Russie, w którem zastąpionem jest 52 szybów, daje wyraz zadowoleniu, iż producenci galicyjscy podejmują wreszcie kroki, by zagrożonemu przemysłowi naftowemu przez zorganizowanie się stworzyć podstawę bytu. Zebranie wyraża najżywszą sympatyę dla zasad wygłoszonych w okólniku komitetu organizacyjnego z daty Lwów, w czerwcu 1908, i ze swej strony wszelkich sił dołoży, by organizacyę do skutku doprowadzić. W tym celu postanawiają zebrani założyć „Związek niemieckich interesentów w galicyjskim przemyśle ropnym“ (Verband der deutschen Interessenten an der galizischen Erdölindustrie), który pracowałby ręka w rękę z komitetem organizacyjnym galicyjskim. Zebranie porucza ukonstytuowanemu już komitetowi, ce- ! lern utworzenia niemieckiego związku, wysłać na zebranie galicyjskich producentów ropy dnia 14. czerwca b. r. swego delegata do Drohobycza“.

Rezolucyę tę podpisali zastępcy następujących firm : Laupenmiihlen & Co., Erdölwerke Galizien, Deutschland, Hohenzollern, Wilhelm, Livland, Syndikat für Erdölgewinnung, Bank für Naphtaindustrie, Max Ulrich & Co., Deutsch-Galizische Petroleum A. G. Harklowa, Bohrgesellschaft Milla, Ella, Maruszka, Bronisław, Meta, Marta, Hansaglück, Nordstern, Theresien-hütte, Jenny, Sabina, Emilia, Helena, Henriette, Frania, Max, Roman, Deutsche Naphtagesell-schaft.

Następnie przewodniczący p. Wolski udzielił

głosu zastępcom sfer parlamentarnych i finansowych.

Pierwszy przemówił członek Wydziału krajowego dr. Jahl, dziękując prezydyum za zaproszenie na to zebranie, które mu dało możność zetknięcia się bezpośredniego z przemysłowcami. Wydział krajowy zajmował się niejednokrotnie sprawami przemysłu naftowego przy pracach nad ustawą naftową, przy budowie zbiorników krajowych, lecz kontakt przemysłu naftowego z Wydziałem krajowym mógłby być o wiele silniejszy i realniejszy, gdyby producenci utworzyli jeden Związek. Mówca więc z calem zadowoleniem wita powstanie nowej organi-zacyi i zachęca obecnych do jaknajliczniejszego przystąpienia.

Następnie zabiera głos dr. Loewen-stein, który uznaje całą ważność obecnej sytuacyi, gdyż w wielkiem przesileniu znajduje się jedyny i największy przemysł Galicyi ; sprawa przesilenia w przemyśle naftowym jest ważną sprawą krajową. Mówca jest za zjednoczeniem wszystkich producentów, gdyż tylko wtedy parlament i rząd liczyć się będą z postulatami tego przemysłu. Mówca radzi wysłanie deputa-cyi do namiestnika, marszałka i Koła polskiego i przedłożenie temu ostatniemu postulatu wybrania komisyi bezustannej, dla ochrony przemysłu naftowego. Dr. Loewenstein oświadcza, iż wszystkie czynniki krajowe i rządowe użyją całego wpływu dla tej wielkiej gałęzi przemysłu, lecz żądają dyrektywy ze strony ogółu przemysłowców. Mówca wzywa zebranych do zrzeszenia się w nowej organizacyi.

Następny mówca dr. Hal ban jako poseł sejmowy z miasta Drohobycza, radby widzieć także przemysł naftowy zjednoczony, gdyż wtedy stanowisko posłów naftowych w Sejmie byłoby silniejsze i mieliby więcej określoną dyrektywę. Mówca radzi sferom rządowym dawać jasno określone postulaty, a nie wymagać od nich inicyatywy, gdyż rząd powinien być tylko wykonawcą żądań społeczeństwa.

Imieniem świata finansowego przemawiał dyrektor Biechoński, prezes Związku stowarzyszeń zarobkowych w Galicyi i wyraził zdziwienie, że nawet najdrobniejsze gałęzie przemysłu są w Galicyi zorganizowane, gdy największy przemysł takiej jednolitej organizacyi nie ma; w tern leży jego słabość.

niektóre

Poseł hr. Zamoyski wskazał na to, iż przemysł tak wielki, jakim jest dzisiaj przemysł naftowy w Galicyi wymaga daleko większej opieki rządu, której dzisiaj nie ma. Także i re-prezentacya nasza w parlamencie wiedeńskim, z wyjątkiem niektórych posłów, niedostatecznie zajmuje się sprawami naszego przemysłu i nie zawsze ma dla naszych postulatów czas, gdy naprzyklad dla obrony przemysłu gorzelnianego czas się zawsze znajdzie. Mówca proponuje uchwalenie rezolucyi, domagającej się od ministerstwa kolejowego natychmiastowego opalania lokomotyw ropą.

Dr. Bartoszewicz wskazuje na to, iż najważniejszą jest dzisiaj kwestya zbytu ropy i należy wreszcie przełamać biurokratyzm austrya-cki, aby sprawę opalania lokomotyw ropą, studyowaną od lat kilku już i dostatecznie wypraktykowaną w innych krajach wprowadzić w czyn. Wobec tego proponuje uchwalenie następującej rezolucyi.

„Wobec gwałtowego wzrostu produkcyi i zapasów ropy, która nie znajdując już zbytu ani pomieszczenia, od dwóch dni płynie do rzeki, wobec grożącej wśród takich stosunków ostatecznej ekonomicznej i elementarnej katastrofy, zebrani w Drohobyczu w dniu 14. czerwca celem zorganizowania się galicyjscy producenci ropy, z powołaniem na energiczną akcyę ościennych rządów, przedsięwziętą w ostatnich czasach celem ochrony rodzimego przemysłu naftowego przed obcym wyzyskiem, zwracają się do przedstawicieli rządu, kraju i wiedeńskiej naszej reprezentacyi z gorącą prośbą i rozpaczliwem wprost wezwaniem, aby niezależnie od niezbędnej ogólnej akcyi ratunkowej, do jakiej ważność naszego przemysłu i groza położenia zmusza — zechciały wywrzeć szybki i energiczny nacisk na rząd centralny, a w szczególności na ministerstwo kolejowe w tym kierunku, aby nie dająca się powstrzymać w swoim żywiołowym rozroście krajowa produkcya ropy, jako pierwszorzędny materyał opałowy, w zastępstwie pruskiego węgla znalazła jak najszerszy zbyt przy ruchu c. k. kolei państwowych.

Zebranie daje wyraz przekonaniu, że sprawie tej, ekonomicznie i społecznie niezmiernie doniosłej, należy się ta nagłość i to pierwszeń-

stwo, jakie przysługują wielkim klęskom elementarnym".

Dr. Reiter wyraża przekonanie, że do rezolucyi należy dodać żądanie, aby zniżono także podatek konsumcyjny od rafinowanej nafty, gdyż w ten sposób może się rozszerzyć konsumcya nafty, a tern samem i konsumcya ropy w monarchii. Należy przytem skorzystać z chwili, że rząd jest skłonny dać jakiś ekwi. walent za niezniżenie podatku od cukru.

P. inż. Szczepanowski motywuje i stawia następujące rezolucye :

Producenci zebrani na konstytuującem zgromadzeniu „Krajowego Związku producentów ropy“ dnia 14-go czerwca 1908 w Drohobyczu wyrażają zdanie, że dla trwałego uzdrowienia przemysłu naftowego wskazanem i koniecznem jest :

1) Ustawowe zmuszenie kopalń do wewnętrznej konsolidacyi tak, aby stanowiły osoby prawne nazewątrz jednolite.

2)    Ustawowy zakaz wydawania brutta w naturze i wprowadzenie wypłaty w gotówce wedle ceny targowej.

3)    Ustanowienie targu naftowego pod kontrolą publiczną z oficyalnem notowanem cen.

4)    Ustawowe ograniczenienie spekulcyj-nego handlu ropą i

upraszają posłów, przemysłem naftowym się zajmujących, aby łącznie z Krajowem Towarzystwem naftowem wzięli na siebie ciężar inicyatywy prawodawczej na drodze ustawodawstwa krajowego dla spełnienia powyższych wskazań.

P. Bachowski proponuje środki zniewalające opornych do przystąpienia do organizacyi.

P. Schutzman, burmistrz Borysławia przemówił za przystąpieniem do organizacyi, następnie p. poseł Długosz w gorących słowach wezwał zebranych do podpisywania deklara-cyi; i sam złożył pierwszą deklaracyę podpisaną przez siebie i swoich wspólników.

Nastąpiła przerwa w posiedzeniu celem podpisywania deklaracyj, deklaracye podpisali prawie wszyscy obecni, reprezentujący kopalnie nafty.

Po podpisaniu zgromadzenie otwarto na nowo i uchwalono rezolucyę dra Bartoszewicza, z uwzględnieniem dodatku dra Réitéra

taryfy wyjątkowej II

przesłać telegraficznie prezesowi Koła polskiego, ministrowi dla Galicyi i ministrowi skarbu, a przedewszystkiem ministrowi kolei, dalej uchwalono, aby w tym tygodniu jeszcze udała się deputacya do pana namiestnika i marszał ka krajowego o poparcie postulatów przemysłu w rządzie centralnym, a ponadto na wniosek p. Langiera uchwalono zwołać w czasie, przez prezydyum zgromadzenia oznaczonym, wiec do Lwowa.

Do ministra kolei wysłano następujący telegram :

Do Jego Ekscelencyi Ministra kolei we

Wiedniu.

Trzystu zebranych dziś w Drohobyczu producentów ropy, jako przedstawiciele galicyjskiego przemysłu naftowego zwracają się do Waszej Ekscelencyi z doniesieniem, iż oddawna z obawą oczekiwana katastrofa obecnie nastąpiła i ropa od przedwczoraj płynie do rzeki.

Zebranie producentów, obradujące obecnie nad zorganizowaniem się, daje wyraz swemu przekonaniu, iż tylko bezzwłoczne zaprowadzenie opału ropnego na wschodnio-galicyjskich liniach kolejowych jest w stanie powstrzymać elementarną i ekonomiczną katastrofę.

Zwracamy sią tedy do Waszej Ekscelencyi z rozpaczliwym apelem i usilną prośbą, by Wasza Ekscelencya raczyła w odpowiedni sposób zarządzić, by od szeregu lat toczące się układy i studya wreszcie do końca zostały doprowadzone i ta dziś istotnie piekąca kwestva bezzwłocznie została rozwiązaną i energicznie przeprowadzoną i wykonaną.

Za prezydyum :

inż. Wolski, dr. Goldhamer, hr. Zamoyski.

Do Kola Polskiego wysłano depeszę następującej treści :

„Wobec katastrofy, która nawiedziła galicyjski przemysł raftowy przybędzie do Wiednia w piątek rano masowa deputacya producentów ropy, z przedstawieniem, ażeby Koło Polskie poczyniło bezzwłocznie wobec rządu energiczne starania zdolne wreszcie zapobiedz szerzącemu się nieszczęściu.

Prosimy usilnie przygotować rząd i wprowadzić deputacyę do ministra prezydenta, ministrów dla spraw wewnętrznych, rolnictwa, skarbu, kolei, robót publicznych i Galicyi.

Sytuacya nasza jest wprost rozpaczliwa, jedziemy po ratunek, konkretne postulaty przedłożymy“.

Krajowe Towarz. naftowe. Krajowy Związek producentów ropy.

Prócz tej depeszy wysłano telegramy podobnej treści do wymienionych powyżej ministrów i rozesłano wszystkim ministrom i wszystkim posłom z Galicyi me-moryał: „O opale ropnym na wschodnio galicyjskich kolejach państwowych“.

Masowa deputacya złożona z dwudziestu-kilku najpoważniejszych producentów, pod przewodnictwem p. inż. Wolskiego, przedłożyła Kołu Polskiemu, prezydentowi ministów, ministrowi kolei, handlu, rolnictwa, robót publicznych i dla Galicyi następujący krótki memo-ryał streszczający postulaty producentów.

„Powołując się na długi szereg okoliczności, które przytoczyliśmy w przedłożonym Waszej Ekscelencyi memoryale : „O opale ropnym na wschodnio-galicyjskich kolejach państwowych“, a które obecnie ustnie zakomunikowaliśmy, i uwzględniając nadzwyczaj poważne położenie, które grozi naszemu przemysłowi ciężką ekonomiczną i elementarną katastrofą, a nawet częściowo już ją sprowadziło, ośmielają się podpisani przedstawiciele tej tak ważnej gałęzi przemysłu przedłożyć Waszej Eksceiencyi niezbędne postulaty, których bardzo szybkie i energiczne wykonanie jedynie mogłoby uchylić, albo przynajmniej złagodzić zbliżającą się katastrofę:

1.    Udzielenie natychmiastowej subwencyi państwowej conajmniej w wysokości półtora miliona koron, na natychmiastową budowę prymitywnych zbiorników ziemnych na ropę objętości 30.000 wagonów i zakupno 30.000 wag.

2.    Natychmiastowe zaprowadzenie opału ropnego na wschodnio-galicyjskich kolejach państwowych.

3. Udzielenie wyjątkowej taryfy II ropie dla celów opałowych na wszystkie [galicyjskie koleje.

4.    Rozszerzenie przysługującej rafinowanej nafcie eksportowej, także i na ropę, którą ewentualnie zagranicę wywozić się będzie.

5.    Wydatne zniżenie podatku konsumcyj-nego od nafty, który w dzisiejszej swej wysokości redukuje konsumcyę nafty w Austryi do ¹/₃ konsumcyi w innych krajach cywilizowanych.

6. Budowa 500 cystern na ropę do celów opalowych.

Krajowe Towarzystwo naftowe. Krajowy Związek producentów ropy.

W piątek 19. b. m. przybyła deputacya przemysłowców naftowych do Wiednia pod przewodnictwem p. Wolskiego. Do deputacyi naszej przyłączyła się także deputacya z Berlina od firm zainteresowanych w naszym przemyśle pod przewodnictwem dra Schwarza. Najpierw deputacya została przyjętą przez Koło Polskie; zapełniła się obszerna sala posiedzeń Koła Polskiego członkami deputacyi ; z posłów przybyli prezes Głąbiński, wiceprezesi hr. Dzieduszycki, inżynier Stwiertnia i Stapiński, dalej posłowie Battaglia, dr. Loewenstein, Kolischer, Zarański, Zieleniewski, Czaykowski.

Pan Wolski przedstawił obecne położenie przemysłu naftowego, wskazał na to, iż przemysłowcy naftowi dotychczas skazani na samopomoc w roku zeszłym po raz pierwszy zwrócili się do Koła Polskiego i rządu o pomoc dla przemysłu, lecz mimo obietnic dla przemysłu tego nic nie zrobiono i dzisiaj przyszła wreszcie katastrofa, która grozi przez zalew ropą nawet poważnemi szkodami dla całego powiatu.

Dr. Goldhamer objaśniał szczegółowo poszczególne postulaty wyszczególnione w me-moryale. Poseł Długosz apelował do Koła, by wzięło w energiczną opiekę ten wielki przemysł w naszym kraju. Dr. Bartoszewicz oświadczył, iż wreszcie rząd i społeczeństwo powinno otworzyć oczy na bogactwo, jakie się marnuje, a które w innych krajach są podstawą dobrobytu, tylko opalanie lokomotyw ropą może nadmiar produkcyi regulować, rząd dotychczas o każdą ulgę dla przemysłu targował się i dawał ją w mikroskopijnych dozach ; tern się nie uzdrowi wielkiego przemysłu; przyszła ostatnia chwila i my ztąd nie wyjedziemy, aż rząd pod naciskiem Koła nie zrobi większej rzeczy dla przemysłu i nie podpisze umowy o dostawę ropy na cele opałowe. Dr. Kreisberg tłó-maczył, iż mamy dosyć ropy odbenzynowanej przez długie leżenie i bezpiecznej do użycia na cele opalowe. P. Glazor wskazał na to, jak przed 20-tu laty na Kaukazie już ropę stosowano do celów opałowych; od reprezentacyi naszej, wybranej na podstawie powszechnych wyborów, spodziewamy się energicznej obrony naszych interesów, bo to jest kwestya chleba i my tego chleba żądamy. Poseł Loewenstein zwrócił uwagę deputacyi, by wobec rządu podkreśliła jeden najważniejszy postulat opalania ropą kolei. Podczas dyskusyi przybyli do Koła ministrowie Korytowski i Abrahamowicz. Minister Abrahamowicz zakomunikował, iż ma telegram od namiestnika, zawiadamiający go, iż pionierzy pracują już w Borysławiu nad kopaniem dołów.

Minister Korytowski oświadczył, iż on potrzebnych kredytów na akcyę pomocniczą dla przemysłu może tylko wtedy udzielić, gdy ministerstwo kolei wyraźnie tego zażąda i przedstawi konkretne wnioski. Prezes Głąbiński zwrócił uwagę ministrowi, że może on tę sprawę traktować, jako akcyę w nagłej potrzebie.

Z Koła Polskiego udała się deputacya wraz z prezesem Koła i posłami do ministra kolei; inżynier Wolski wypowiedział życzenie przemysłowców co do opalania lokomotyw ropą. Poseł dr. Kolischer w mowie nadzwyczaj fachowej przedstawił ministrowi korzyści opalania lokomotyw ropą, jakie korzyści połączone z na-tychmiastowem zakupnem ropy na ten cel. Minister dr. Derschatta przedstawił studya tej sprawy w ministerstwie i dodał, iż on ostatecznie zaryzykowałby zakupno 30.000 wagonów ropy, gdyby minister skarbu dał mu odpowiednie środki. Deputacya przyjęła to oświadczenie ministerstwa do wiadomości; potem de-putacyę przyjmował prezydent ministrów baron Beck i w mowie swej do deputacyi zwróconej uznał krytyczne położenie przemysłu naftowego i obiecując poparcie postulatów, zalecał producentom tworzenie jak najsilniejszej organizacyi.

Następnego dnia deputacya prowadzona przez posła Zarańskiego była przyjęta jeszcze przez ministra robót publicznych Gessmana, a potem była ponownie w prezydyum Koła jeszcze raz domagając się natychmiastowej akcyi ratunkowej i skłonienia do tego ministra skarbu. O godzinie 2-giej prezes Koła dr. Głąbiński oświadczył deputacyi, iż wieczorem tego samego dnia minister Derschatta postanowił wyjechać do Borysławia, by na miejscu przekonać się o rozmiarach przemysłu i groźnych wybuchach - wobec tego deputacya postanowiła towarzyszyć ministrowi na miejsce.

Imponujący widok przedstawia działalność szybu nr. 15 Tow. Karpackiego, gdzie wybuch (objętości 20 wagonów dziennie) szerokim strumieniem spływa ze szybu do rezerwoaru.

Podczas pobytu deputacyi we Wiedniu, która przed wyjazdem była u namiestnika kraju, namiestnik udał się do Borysławia osobiście. Po obejrzeniu szybu „Oil City“ namiestnik zarządził natychmiast kopanie dołów obok szybów przez pionierów, a następnego dnia po naradzie odbytej w Drohobyczu z hr. Zamoyskim, starostą Noelem i p. CieńsKim naczelnikiem dyrekcyi domen i lasów, przeznaczył 50.000 koron na budowę ziemnych rezerwoa-rów w lasach kameralnych.

Potem — do Oil City. Minister Derschatta nie taił, jak wielkie wrażenie uczynił na nim widok tego potężnego wybuchu. Ropa z niesłychaną silą w ogromnych ilościach zalewa dokoła całe pola, wydobywa się przez wierzch szybu, przez drzwi... P. minister, okrywszy się specyalnym płaszczem, wszedł do środka i szcze-

Dnia 21. b. m. w niedzielę, p. minister gółowo oglądał zjawisko.

W rozmowie prywatnej oświadczył, że nie żałuje trudów podróży, bo nic podobnego w życiu nie widział.

Zwiedzono następnie tłocznie Tow. magazynowego, aby zbadać proces opalania ropą, poczem udano się do Truskawca na obiad, gdzie ministra, namiestnika i całe grono gości podejmowali właściciele kopalń.

Podczas obiadu w Truskawcu nie trzymano się szablonowych mów.

Pierwszy przemawiał hr. Zamoyski, Mówca uskarżał się, że rząd tak długo zastanawia się nad tern, jaką ropę zastosować do palenisk, a nie wydaje zarządzeń ze stratą dla swojej własnej gospodarki i z krzywdą dla krajowego przemysłu, dziękował p. ministrowi za przyjazd i wyraził nadzieję, że nic już nie stanie na przeszkodzie, aby nareszcie koleje państwowe zastosowały u siebie opalanie ropą.

Poseł dr. Loewenstein uznał ważność chwili przyjazdu ministra i naczelnika kraju do centrum naszego przemysłu i w porywającej wprost mowie w formie przepięknej i skończonej, która cechuje wszystkie mowy tego posła, imieniem Koła Polskiego dziękował ministrowi za przyjazd, ale zarazem dał do zrozumienia, że Koło Polskie tylko taki gabinet popierać będzie, który rzeczywiście interesy naszego kraju należycie uwzględniać zechce.

Minister Derschatta, odpowiadając na toast, oświadczył, że po obejrzeniu Borysławia i Tustanowic przekonał się, że nie tylko on sam, ale cały rząd zainteresować się winien sprawą naftową. Obfitość bogactwa ziemnego, narzucającego swoje usługi gospodarce krajowej, uderzyła go. Przypomina mu ono Styryę, gdzie jest urodzony, a gdzie bogactwem takiem przez kraj błogosławionem jest niezmierna siła wodna.

Derschatta przyjechał przez Lwów, mając w asy-stencyi radców budowlanych pp. Burgera, Rosnera, sekretarza Schiika, oraz p. Chościuka z mi-nisteryum skarbu. Ministrowi towarzyszyli posłowie: wiceprezes Koła polskiego Stwiertnia,

Loewenstein i Zarański.

We Lwowie powitał ministra eksc. Bo-brzyński, oraz dyrektor kolei p. Rybicki w asy-stencyi całego sztabu urzędników kolejowych.

Był zamiar zwiedzenia we Lwowie centrali elektrycznej dla zbadania, o ile możliwe byłoby i w jakich warunkach zasrosowanie do pieców ropy, ale czasu nie starczyło. Dyrektor centrali p. Tomicki był obecny na dworbu.

O godz. 10-tej wyjechano ze Lwowa, o 2 m. 30 pociąg stanął w Borysławiu. Mimo, iż decyzya co do przyjazdu ministrów zapadła nagle i Borysław w wilię dnia późno wieczorem dowiedział się o zamierzonem przybyciu, dzięki energii posłów Zamoyskiego i Lewakowskiego i dyrektora Żukowskiego przygotowano wszystko tak, aby minister i towarzyszący mu urzędnicy mogli nabrać prawdziwego wyobrażenia o naszej kopalni ; był porządek pod każdym względem wzorowy, była dostateczna ilość powozów, a oglądanie odbywało się systematycznie w ten sposób, że zdziwienie gości rosło, gdy oczom ich otwierały się coraz większe skarby naszej ziemi i przemysł nasz coraz więcej olbrzymiał.

Najpierw zwiedzono urządzenia stacyjne do ładowania ropy, a potem powozami wyruszono na Borysław w celu obejrzenia istniejących zbiorników ropy. Dłużej zatrzymano się przy zbiornikach krajowych znajdujących się w budowie, a potem w urzędzie gminnym, zkąd cale towarzystwo udało się do Tustanowic w celu zwiedzenia kopalń.

gdy związek producentów już się ukonstytuuje, aby dobijać już ostatecznego targu. Dzisiaj pewnem jest jedno, co zresztą minister wyraźnie oświadczył, koleje we wschodniej Galicyi odbenzynowaną lub nieodbenzynowaną ropą opalane będą; rząd prawdopodobnie odrazu przystąpi do budowania odbenzyniarni ropy i zaraz się rozpoczną próby opalania lokomotyw ropą, które stopniowo na ten sposób opalania przerobione będą. To jest wielkie zwycięstwo akcyi ostatniej producentów ropy.

Galicya powinna się uważać za kraj szczęśliwy, że ma tak bogatą podstawę życia ekonomicznego. Ale Polacy — dodał — są zdaje się narodem, któremu się śpieszy ; chcą dążyć we wszystkich dziedzinach szybko naprzód, z takim temperamentem, jak Krakusi we Wiedniu na pochodzie jubileuszowym. On zaś. znając warunki, musi zalecić cierpliwość.

Namiestnik Eksc. Bobrzyński odpowiadał krótko. Będzie miał jeszcze nieraz sposobność rozprawiania o nafcie z przemysłowcami. Ale teraz nie czas na słowa, służyć chce sprawie czynami — i po to tu przyjechał.

Przemówienia obu dygnitarzy gorąco okla-

skiwano.

Przmawiał jeszcze p. Hendrich ze Związku technicznego, aby podziękować p. ministrowi imieniem kierowników kopalń i robotników, bardzo zainteresowanych rozwojem przemysłu naftowego, dającego im pracę.

Po obiedzie przybył p. minister do Drohobycza, gdzie przenocował na stacyi w wagonie

Po pertraktacyach w starostwie zwiedził jeszcze minister rafineryę nafty w Drohobyczu tow, akcyjnego „Galicya“, gdzie specyalnie przyglądał się opalaniu kotłów parowych i destylacyjnych ropą.

Dnia 22. o g. 9-tej odbyła się w starostwie konferencya pomiędzy ministrem a przemysłowcami. Na konferencyę tę wyznaczona była komisya ze strony przemysłowców, do której należeli pp. Wolski, hr. Zamoyski, Długosz, Taszcz, dr. Bartoszewicz. A. Plutyński, oraz Schwarz z Berlina, Perutz, Schutzmann, dr. Kreisberg.

P, Wolski imieniem producentów sprecyzował postulaty przemysłu.

O godzinie 2-giej podejmował obiadem ministra i namiestnika poseł Długosz u siebie w mieszkaniu. Przy końcu obiadu wzniósł gospodarz w nadzwyczaj serdecznych, wzruszających słowach zdrowie ministra, który zjednał sobie producentów podczas dwudniowego pobytu, także jako człowiek, dzięki swej nadzwyczajnej uprzejmości i prostocie w obejściu, i zdrowie namiestnika, który w tak ciężkich warunkach objął ster kraju.

O godz. 4-tej wyjechał minister z namiestnikiem i dyrektorem kolei Rybickim, w towarzystwie posłów Stwiertni, Loewensteina, Zarańskiego, Długosza, Lewakowskiego, prof. Za-łozieckiego, A. Trzecieskiego, dr. Bartoszewicza i Plutyńskiego przez Przemyśl do Wiednia. W Przemyślu nastąpiło pożegnanie ; mamy Producenci żądają zakupna 30.000 wago- nadzieję, że tym razem dobre chęci ministra nów ropy na cele opałowe ; tylko takie zakupno    już w najkrótszym czasie w czyn wprowadzo-

może przynieść w obecnej chwili doraźną ulgę    ne zostaną ; w prywatnej rozmowie obiecał

przemysłowi, państwo udzieli kredytów producentom na budowę ziemnych rezerwoarów na tę ilość, kredyty znajdą pokrycie w cenie ropy; była podczas konferencyi też mowa i o cenie ropy, jakoteż i o zasadzie, na podstawie której będzie kalkulowaną cena przy przyszłej umowie na iat kilka, na podstawie kalorycznej wartości w porównaniu z węglem, gdy już opalanie na kolejach w całej rozciągłości wprowa-dzonem zostanie: była mowa także i o gwa-rancyi, jaką producenci mają dać, na obowiązek dostarczania ropy.

Stanęło na tern, że za dwa tygodnie komisya producentów ponownie pojedzie do Wiednia,

minister przyjechać jeszcze raz do Galicyi, gdy pierwsza lokomotywa w Galicyi opalana ropą kursować zacznie.

Z Borysławia i Tustanowic.

Fenomenalny szyb. Dnia 13. b. m. o godzinie 9-tej rano nastąpił olbrzymi wybuch ropy w szybie „Oil City“ należącym do „Bank für Naphtaindustrie“ w Berlinie, (dawniej Brauns & Berman). Wybuch nastąpił tak nagle i niespodziewanie, iź na przyjęcie produkcyi nie poczyniono żadnych przy-

Dnia 17. b. m. przybyły do Borysławia dwie kompanie pionierów z Przemyśla i rozpoczęto natychmiast kopanie ziemnych dołów dla zamagazynowania rozlewającej się ropy. Dzięki energicznej pracy pionierów, którzy pod rozkazem swych oficerów, kierowani przez miejscowe siły techniczne, mimo nader ciężkich warunków, bez wytchnienia wykonują wszelkie roboty ziemne, zdołano wreszcie opanować produkcyę i dziś ropa spływa do dwóch wielkich ziemnych zbiorników połączonych ze sobą przewodem rurowym. Okoliczne pola przedstawiają obraz zniszczenia; zasiewy zniszczone, drzewa okryte ropą przedstawiają nader oryginalny widok. Produkcya „Oil City“ powoli się ustala — dziś ocenić ją można na 100—120 wagonów dziennie.

Pod wrażeniem fonomenalnej produkcyi „Oil City“ zapomina się wprost o innych szybach, których wydajność do niedawna jeszcze stanowiłaby senzacyę. Gal. Karpa-

gotowań; w pierwszych 24 godzinach dwie pompy zdołały przetłoczyć 140 wagonów, a co najmniej drugie tyle rozlało się po polach okolicznych. Produkcya rosła wprost w oczach, coraz silniejsze wybuchy, coraz potężniejszy słup ropy, coraz większy obszar pói zalanych ropą. Dziś ośm pomp dniem i nocą przetłacza ropę do zbiorników i nie jest wstanie opanować całej produkcyi. Ropa spływa rowami do Tyśmionicy, która szero-kiem korytem unosi setki wagonów daleko, aż poza Stryj. Cała armia robotników sypie tamy i zastaw)', by nie dopuścić do szerszego jeszcze zalania pól, szyb coraz większe wyrzuca ze siebie bogactwa i dziś oceniają dzienną wydajność na 300 wagonów. Tu-stanowice, Borysław, cały powiat drokobycki znajdują się jakby na wulkanie; jedna iskra a centrum naszego przemysłu naftowego uległoby zupełnemu zniszczeniu. Dla tego depu-taeya Krajowego Towarzystwa naftowego i Krajowego Związku producentów ropy z oka-zyi przedstawienia się nowemu namiestnikowi prosiła o asystencyę wojskową i J. E. Dr. Bobrzyński przyrzekł bezzwłocznie wysłać do Borysławia urzędnika, któryby na miejscu porozumiał się z kompetentnymi czynnikami, w jakiej mierze pomoc wojskowa jest pożądaną.

ckie Towarzystwo w nrze XIX. na tłoce tustanowickiej otrzymało 30 wagonów dziennie, ale produkcya narazie nie ustalona.

Natomiast niespodziankę zrobił ponowny wybuch w „Annen“. Produkcya ustalona już do 25 wagonów dziennie podskoczyła nagle przy podczyszczaniu otworu świdrowego do 60 cystern. Całą produkcyę tłoczy i magazynuje sama kopalnia, posiadająca własny rurociąg i zbiorniki.

Szyb „Sycylia“ dra Goldhamera i Ski produkuje 16 wagonów dziennie.

Uryckie Towarzystwo na sekcyi III. otrzymało bardzo poważną produkcyę, którą oceniają na 30 wagonów dziennie.

Dnia 22. b. m. o godz. 7'30 wieczorem zajął się szyb na kopalni „Ural“ firmy Dr. Zeiler & Ska, podczas burzy, zdaje się od uderzenia piorunu, a może z powodu usterek w przewodzie elektrycznym. Szyb produkujący 4 cysterny dziennie spalił się doszczętnie wraz z całem urządzeniem. Szkoda około 16 tysięcy koron ubezpieczona.

Produkcya ropy Borysławia i Tustanowic wynosiła w maju b. r. 13.483 wagonów, a mianowicie 2.694 cystern w Borysławiu, a 10.789 cystern w Tustanowicach. W porównaniu z kwietniem widzimy wzrost o 1.014 wagonów, mianowicie w Borysławiu wzrosło 104 wagony, w Tustanowicach o 918 wagonów. Produkcya w czerwcu stanowić będzie zapewne rekord w. kistoryi rozwoju naszego kopalnictwa naftowego.

Odezwa

do pp. Przemysłowców naftowych w sprawach podatkowych.

Towarzystwo prawnej ochrony podatników we Lwowie zorganizowane w r. 1904 w celu zwalczania fiskalizmu, który w ostatnich latach ogromnie się rozwielmożnił, spełniając życzenie licznych swych członków i korzystając z obecnej swej siły, postanowiło rozszerzyć swą działalność także i na miasto Drohobycz z Boiysławiem i Tustanowicami.

Przemysł naftowy bowiem i łączące się z nim przedsiębiorstwa, mające swą siedzibę w wymienionych wyżej miejscowościach, naj-

w dochodach przedsiębiorstw naftowych, czyli kwestya ich obciążenia jest pierwszorzędnej wagi.

c. k. Trybunałem administracyjnym.

Kto wie co znaczy okres miarodajny do wymiaru podatku zarobkowego od kopalni nafty, i że stosunki z tego tylko okresu są podstawą wymiaru stopy podatkowej, ten przyzna, że ułożenie umiejętne deklaracyi może znacznie obniżyć ciężar podatkowy,

Prezes :

Jerzy kr. Baworowslci.

czytów.

więcej cierpi z powodu braku wszelkiej or-ganizacyi w sprawach podatkowych.

Przemysł ten bowiem opłaca rocznie kilkanaście milionów koron rozmaitych podatków, które w ostatnich latach niepowodzeń spowodowanych ogromną zniżką ceny ropy, dały mu się mocno odczuć, a przytem wprowadzone przez nową ustawę o bezpośrednich podatkach osobistych zasady opodatkowania dotyczące tegoż przemysłu, wymagają wielkiej znajomości odnośnych przepisów i skrupulatności w stosunkach z władzami podatkowemi.

Dotychczas sprawy podatkowe, o ile chodzi o przemysł naftowy, były w zupełnem zaniedbaniu ; panowie przemysłowcy, zadowoleni z dobrego swego powodzenia, uważali podatki za drobnostkę, bo też rzeczywiście w przedsiębiorstwie tak wybitnie spekula-cyjnem jak naftowe, przy dobrej cenie ropy, nieczuło się obciążenia podatkowego clioó ono często nie odpowiadało sile podatkowej danego przedsiębiorstwa.

Dzisiaj atoli, gdy przedsiębiorstwa naftowe w większej części są pasywne, gdy cena ropy jest tak mała, że nie zwraca kosztów produkcyi, kwestya udziału państwa

Dzisiaj nie wolno panom przemysłowcom naftowym, jeżeli chcą się utrzymać zapominać, że podatki zabierają przeszło 20°/₀ ich produkcyi, lecz powinni skrupulatnie pamiętać o deklaracyach i fasyach w sprawach podatkowych i bronić się tam, gdzie została wymierzona stopa podatku zawysoka.

Już samo bowiem pilnowanie spraw podatkowych, t. j. przedkładanie odpowiednio ułożonych deklaracyj i fasyj ulżyłoby panom przemysłowcom naftowym, nie mówiąc osta-nowczem występowaniu z wielu wątpliwemi kwestyamij w drodze rekursowej aż przed trzeba bowiem korzystne dla siebie postanowienia ustawy umieć wykorzystać.

Idąc tedy za głosem wielu dobrze myślących przemysłowców naftowych i rozporządzając tak teoretyczną jak i praktyczną wiedzą opartą na długoletniem doświadczeniu swych urzędników (byłych konceptowych urzędników skarbu), zwraca się podpisane Towarzystwo do Szanownych P. T. Przemysłowców naftowych z wezwaniem do zorganizowania się w sprawach podatkowych i oznajmia, że celem umożliwienia bezpośredniej styczności otwiera w Drohobyczu swoje biuro na razie w hotelu Boulevard, w którym co każdy czwartek między godziną liai przedpołudniem, a 3 a 5 popołudniu udzielać będzie swym członkom wszystkich informacyj w sprawach podatkowych.

Zarząd Towarzystwa prawnej ochrony podatników.

Sekretarz:

Br. Z. Qarg as.

XXII. międzynarodowe zebranie techników wiertniczych.

XXII. międzynarodowe zebranie techników wiertniczych na skutek uchwały XXI. zebrania, ma się odbyć w tym roku we Lwowie i komitet lwowsko-borysławski, na czele którego stoi pan prof. Syroczyński, uchwalił już w ogólnych zarysach program tego zjazdu.

Zjazd się rozponznie 29. sierpnia wieczorem zebraniem towarzyskiem w jednym z hoteli lwowskich (prawdopodobnie w hotelu Żorża), celem wzajemnego poznania uczestników zjazdu.

Dnia 30. sierpnia w niedzielę przedpołudniem nastąpi otwarcie zjazdu, zagajenie przez przewodniczącego, mowy powitalne i ewentualnie odczyty.

Po obiedzie zwiedzanie miasta, wieczorem teatr.

Dnia 31. sierpnia o godz. 9-tej rano XIV. Walne Zgromadzenie Związku Techników wiertniczych i potem dalszy ciąg od

Tegoż dnia popołudniu dalszy ciąg odczytów i zamknięcie zjazdu.

K. 300.— K. 229.-K. 40.—

K. 50.—

K. 619.—

K. 150.-

K. 50.— K. 40 — K. 58.-

K„ 328.-

K. 10.=

K. 57.-

K. 67.—

K. 137.—

Towarzystwo górników i hutników polskich w Borysławiu na cęle szkoły sztygarów: z listy WP. Dyr. St. Żukoyskiego 1/4 z listy WP. Stan. Glazora razem .

K. 619.—

D. 1. września wycieczka do Borysławia; śniadanie w Borysławiu, zwiedzenie urządzeń stacyjnych i ekspedycyi ropy, zwiedzenie rezerwoarów ropnych, kopalń wosku ziemnego i kopalń naftowych i tłoczni wycieczka do Truskawca, gdzie odbędzie się obiad o godz. 5-tej, o 7-mej powrót do Drohobycza i wyjazd gości.

Ze względu na to, iż zjazd obecny odbędzie się w naszym kraju i goście będą mieli sposobność poznać nasz przemysł naftowy, bardzo ważnem jest, aby ze strony naszych techników wiertniczych wygłoszoną była jaknajwiększ a il ość odczytów o postępach wiertnictwa u nas w kraju.

Zgłoszenia odczytów uprasza się przesyłać pod adresem Krajowego Towarzy-rtwa naftowego we Lwowie ul. Kraszewskiego I. 1.

Komitet zjazdowy:

Prof. Leon Syroczyński.

Dr. St. Bartoszewicz. Inż. A. Zakrzewski.

Ś. f p.

Dr. 60DZIINIR INAM6R0USKI

Przy zamknięciu już numeru otrzymaliśmy smutną wiadomość o śmierci posła dra Godzimira Małachowskiego, który jako wybitny poseł w Sejmie krajowym, i Parlamencie wiedeńskim, nadzwyczaj gorliwie zajmował się sprawami przemysłu naftowego. On był referentem ustawy na ftowej w Sejmie i tak przy opracowaniu tej ustawy jak i przy obronie jej w komisy i i w Sejmie był niezmordowanym rzecznikiem przemysłu naftowego i z nadzwyczajną skrupulatnością zawsze dowiadywał się i uwzględniał życzenia naszych przemysłowców i gdy się podjął jakiej sprawy, z wielką wytrwałością i pilnością przeprowadzał ją zawsze do końca.

W roku ubiegłym jeździł z nami ś. p. poseł Małachowski na kongres naftowy do Bukaresztu i dzięki swej rutynie parlamentarnej, dzięki wymowie i znajomości języków obcych dużo przyczynił się do podniesienia naszej reprezentacyi naftowej w Bukareszcie w oczach innych narodowości. Jego mowa wygłoszona w naszem imieniu na otwarciu kongresu była najlepszą ze Wszystkich powitalnych mów i żywo omawiana między Rumunami. Jeszcze przed paru dniami, gdy de-putacya nasza była we Wiedniu a ś. p. Małachow-ski już nie mógł nas widzieć, prosił posła Czay-kowskiego, by dał nam uspokajające informacye co do należytości skarbowych od kontraktów naftowych według nowej ustawy ; ta ustawa należytościowa — to było ostatnie jego dzieło, w którem obronił interesy przemysłu naftowego ; to też przemysł naftowy długo z wdzięcznością będzie wspominał pamięć zmarłego. Cześć Jego pamięci !

Krajowe Towarzystwo naftowe na wiadomość o śmierci wysłało telegram kondolencyjny do wdowy i złoży wieniec na trumnie.

KRONIKA.

Komitet wyborczy borysławski złożył spra-żył sprawozdanie rachunkowe i kasowe :

Przychód.

zebrano na listę WP. Pyr. Stan.

Żukowskiego.....

na listę WP. Stanisława Glazora .

„    „ WP. Ploryana Hendrycha

dar. JWP. posła Władysława Długosza .....

razem .

Rozchód.

rozdano na ręce Związku techników wiertniczych dla wdów i sierót po ofiarach pożaru, z listy WP. Dyi. St. Żukowskiego dar JWP. posła Władysława Długosza ......

zebrane przez WP. PI. Hendrycha 1/4 z listy WP. Stan. Glazore razem .

To warzy st wo szkoły ludowej w Wolance : z listy WP. Dyr. St. Żukowskiego 1/4 z listy WP. Stan. Glazora razem .

Towarzystwo szkoły ludowej w Borysławiu : z listy WP. Dyr. St. Żukowskiego    K. 80.—

1/4 z listy WP. Stan. Glazora .    K. 57.—

razem .

K. 30.— K. 57 —

K. 87.—

razem jak wyżej :

Byrysław, 10. czerwca 1808.

Za komitet :

K. Broniowski P. Michalski Stan. Glazor

8.700 m. c.

9.800    „

Dla zarządu salin w Dolinie

26.000 „

L. 795/908.

Ogłoszenie licytacyi.

Celem zabezpieczenia dostawy ropy opałowej dla c. k. salin w Dolinie, Bolechowie i Lacku, a mianowicie: w czasie od 1. sierpnia 1908 do 31. grudnia 1908.

Dla zarządu salin w Dolinie

w Bolechowie 6.500    „

w Lacku

25.000 „

|jj W czasie od 1. stycznia 1909 do 31. grudnia 1909.

23.000 c. m.

„    w Bolechowie 21.000 „

„    w Lacku

70.000 „

odbędzie się w kancelaryi c. k. zarządu salinarnego w Dolinie publiczna licytacya za-pomocą ofert pisemnych

Dnia tego do godziny 11 - tej w południe mają wnieść reflektanci swoje oferty do rąk Naczelnika c. k. zarządu salinarnego.

Do oferty znaczkiem stemplowym na 1 K. zaopatrzonym należy dołączyć wadyum w wysokości 10°/₀ od żądanej sumy bądź w gotówce bądź w papierach wartościowych obliczonych według kursu dziennego jednak nie ponad wartość nominalną.

Ceny jednostkowe mają być wyrażone cyframi i literami w walucie koronowej, a nadto ma oferent nadmienić, że znane mu są warunki licytacyjne i że się tymże bezwarunkowo poddaje. Oferty wniesione w późniejszym terminie albo nieostemplowane lub nienależycie ułożone i kreślone nie będą uwzględnione. Bliższe warunki licytacyjne przejrzeć można w kancelaryi c. k. zarządu salinarnego w Dolinie, Bolechowie lub Lacku w godzinach urzędowych.

Dolina, dnia 22. czerwca 1908.

C. Jc. Zarząd salinarny.

dnia 6. lipea 1908.

Towarzystwo prawnej ochrony podatników

we Lwowie ul. Sienkiewicza 1. 5 II. p.

załatwia z pomocą sił konceptowych, fachowo wykształconych (byłych urzędników skarbowych) zeznania do podatków osobisto-dochodowych, rentowego, powszechnego, zarobkowego

i t. d.

Podania o wstrzymanie egzekucyi i zezwolenie na ratalną spłatę podatków i naleźytości

stemplowych i prawnych.

Rekursa przeciw wymiarom wszystkich podatków i naleźytości oraz we wszystkich sprawach karnych, podatkowych i konsumcyjnych, gorzelnianych i browarnianych.

"Wpisowe 1 korona. — Wkładka roczna 2 koron.

NAFTA

oc

ggjj

TOWARZYSTWO

dla handlu, przemysłu i rolnictwa

||p

we Lwowie

VEREIN FÜR HANDEL, GEWERBE UND ACKERBAU IN LEMBERG.

Bp

tf

m

■m

■m

-sa

-sa

■sa

gu

Wyłączne zastępstwo na Galicję :

Fabryki rur Mannesmanna w Komotau, — walcownia rur w Schönbrunn, — oraz Galicyjskiego karpackiego naftowego Tow. przedtem Bergheim & Mac Garvey w Glinniku maryampolskim.

Dyrekcya we Lwowie, ul. Romanowicza 3. & Filie Towarzystwa w Borysławiu, Krośnie i Zagórzu.

Konto p. k. o. 825 991.

Rach. bieżący w Banku krajów.

Telefon Nr. 168.

Towarzystwo dostarcza:

Rury wiertnicze, gazowe, pompowe, do wodociągów i inne wszelkiego rodzaju. Maszyny i kotły parowe. Narzędzia wiertnicze. Liny druciane we wszelkich wymiarach. Kompletne urządzenia do elektrycznego oświetlania. Eittingi, kurki, połączenia itp. Wszelkie materyały potrzebne tak przy instalacyi jak i popędzie maszynowym.

Zastępując firmy lub sprowadzając towary, towarzystwo kieruje się przedewszystkiem myślą przewodnią dostarczenia swojej klienteli maszyn, narzędzi i materyałów pierwszorzędnej jakości.

Adres telegraficzny: Towarzystwo handlowe Lwów, Ossolińskich.

Telegramm-Adresse : Handelsverein Lemberg, Ossolińskich.

fe

Hg

HP

Poczt. Kasa oszez. Nr. 74046.

Telefon Nr. 905.

iS)

we    ul. Kopernika 1- 21.

odpowiedzialny redaktor Roman Załoziecki.

Ostrowski & Cudek

Dom handlowy dla interesów przemysłowo-naftowych

Przeprowadza : Kupno i sprzedaż udziałów kopalnianych, kupno i sprzedaż ropy. Organizuje: Spółki naftowe z drobnymi udziałami. Poleca: Przedsiębiorców wiertniczych do wierceń akordowych.

Ofiarujemy usługi jako eksperci przy wszelkich transakcyach z przemysłem naftowym łączność mających.

Dla wygody naszych P. T. Klientów urządziliśmy

Biuro techniczne

które pozostaje pod kierownictwem inżyniera Seweiyila Biaima.

Sporządzamy: Pomiary i niwelacye terenów, plany sytuacyjne terenów, kopalń i szybów naftowych, zgłoszenia kopalń do władz górniczych, profile otworów świdrowych i wszelkie czynności w zakres miernictwa wchodzące.

Posiadamy bogato zaopatrzony zbiór kopii map katastralnych Adres dla telegramów: Ostrowski Cudek Lwów.

Z Drukarni Słowa Polskiego we Lwowie, pod zarz J. Ziembińskiego.

I ROBERT KERN f

Zastępstwo Witkowickiej fabryki rur.

Zastępstwo Witkowickiej fabryki rur.

Centralne biuro dla Galicyi we Lwowie, Kopernika 18

z bogato zaopatrzonymi składami w Borysławiu i Krośnie wykonuje

w najkrótszym czasie dostawy wszystkich dymenzyi kutych rur gazowych, wodociągowych i parowych, czarnych, pocynkowanych i asfaltowych wraz z przynależnymi łącznikami; dostarcza rury płomienne do kotłów parowych, rury wiertnicze hermetyczne, rury pompowe, stalowe rury mufowe, obciągane jutą, węże z rur dla gorzelń, browarów itp., maszty dla elektrycznych urządzeń i przeniesienia siły, tudzież poleca jako specjalność wyroby szwejsowane z blachy kutej a wyrabiane w nowo urządzonym we Wilkowicach zakładzie spajania za pomocą gazu wodnego, a mianowicie: Rury wiertnicze hermetyczne ponad 12 cali zewnętrznej średnicy aż do 2000 mm. średnicy, rury Gallo-way’a, fasony wszystkich gatunków, recypienty gazowe, cysterny naftowe z dnami spajanemi, kotły do amoniaku itd.

Wyłączne Zastępstwo we Witkowickich rurach z lanego żelaza i fasonów do przewodów gazowych i wodnych.

Zastępstwo fabryki narzędzi firmy Blaua i Ski we Wiedniu.

Oferty i cenniki ilustrowane, także i na armatury do urządzeń gazowych, wodnych i parowych bezpłatnie i franko.

Adres na telegramy: Robert Kern, Lwów. — Telefon nr. 766.

$$ BIURO 5$

Przedsiębiorstwo dla głębokich wierceń

technicznej, prawnej i handlowej porady, tudzież pośrednictwa w sprawach górniczych

W Sulimirsfti

mmmzb kostkibwcza

w Borysławiu

długoletnie doświadczenie kopalniach ropy w Galicji, na Kaukazie i w Rumunii; obejmuje akordy wiertnicze ewent. z własnym udziałem. Ekspertyzy terenów galicyjskich i kaukazkicb. Kupno i sprzedaż terenów naftowych, Wyłączne zastępstwo fabryki lin stalowych Braci Batorowięzów w Drohobyczu.

na

zaprzysiężonego inżyniera górniczego, em. c. k. starszego komisarza górniczego, b. naczelnika c. k. Urzędów górniczych w Drohobyczu i Jaśle, b. technicznego urzędnika gal. kopalń i warzeln soli, kopalń nafty i wosku ziemnego etc.

w JAŚLE.

J Jjt

Towarzystwo akc. dla przem. naftowego.

FaBryha narzędzi wiertniczych

w Borysławiu

wykonuje i ma na składzie:

Żurawie wiertnicze szczególnie silnej konstruk-cyi. — Żerdzie wiertnicze z najlepszego mate-ryału. — Świdry ekscentryczne patentu M Long-champs’a, jakoteż wszelkie przybory do głębokich wierceń. — Tłoki do wydobywania ropy patentu Mikucki, Krynicki, Żubr. — Zbiorniki na ropę opałową. — Gazowniki specyalnej konstrukcyi. — Mierniki na ropę. — Odlewy żelazne i metalowe. — Naprawa kotłów parowych.

Cenniki i kosztorysy na żądanie.

Odpowiedzialny redaktor Roman Załoziecki.

Z drukarni „Słowa Polskiego“ we Lwowie, pod zarz. J. Ziembińskiego.