NAFTA

Organ Krajowego Towarzystwa Naftowego

wychodzi 2 razy aa miesiąc 10-ego i 25-eJo

Preimmerata ■wynosi rocznie 1S koron.

Członkowie „Krajowego Towarzystwa Naftowego“ otrzymują „Naftę“ bezpłatnie.

Adres Redakcyi i Administracyi : Lwów, ul. Kraszewskiego 1.1, biuro Krajowego Towarzystwa naftowego.

Treść zeszytu 11.

Odezwa do P. T. producentów ropy. — Sprawy naftowe w państwowej Padzie kolejowej. — War-ranty ropne. — Z Borysławia i Tristanowie. — Towarzystwo dla liandlu, przemysłu i rolnictwa we Lwowie. — Posiedzenie Wydziału Krajowego Towarzystwa naftowego. — Kronika.

Odezwa do LL X. Producentów ropy.

Dzieje ostatniego roku wykazały dowodnie, jak zgubnem dla naszego przemysłu stało się rozbicie dawnej i brak nowej organizacyi producentów ropy.

Wszelka nadzieja automatycznego polepszenia się targu zawiodła. Cena ropy spadła i trzyma się na poziomie wprost niedorzecznym, nie pokrywającym nawet połowy kosztów pro-dukcyi. W naturalnem następstwie, pozbawiony zdrowej równowagi przemysł nasz, w miarę olbrzymiejącej produkcyi, wśród zalewu przyrodzonych bogactw, chyli się do ostatecznego przesilenia. Kosztem twórczej pracy rozpasała się orgia spekulacyjna, podkopując wszystko dookoła, wreszcie sama siebie.

Poważny wielki kapitał, który z upodobaniem wyszukuje i zapładnia wszelkie naftowe tereny kuli ziemskiej, od dłuższego już czasu omija zdała galicyjski przemysł naftowy, co więcej, zaczyna się zeń wycofywać, zaostrzając tern samem przesilenie.

Nie pora dzisiaj zastanawiać się nad przyczynami tego stanu, myśleć o zmianie ustawy naftowej lub wytykać sobie nawzajem grzechy i winy. Niema czasu na teoretyczną dyskusyę, a natomiast ostatnia już pora do energicznego postanowienia i czynu, któryby wyrwał nas z błędnego koła niemocy, wyzysku i ruiny.

Nawiązywane od wielu miesięcy układy i próby sanacyjne prowadziły wszystkie do jednego wyniku, tego mianowicie, że niezbędnym warunkiem i pierwszym krokiem do wszelkiej sanacyi stosunków jest: zjednoczenie rozdrobnionej dziś do absurdu produkcyi, celem wspólnej polityki handlowej.

Zadania tego podjęliśmy się, opracowując po myśli wielokrotnych uchwał i narad przedwstępnych, i zgłaszając do rejestru handlowego statut Krajowego Związku producentów ropy, Stowarzyszenia zarejestrowanego z ograniczoną poręką. Celem naszym było stworzyć wśród ogólnej, beznadziejnej rozsypki zawiązek i ośrodek krystalizacyjny naszej przyszłej orga-nizacyi handlowej.

Aby uniknąć nieporozumienia, zaznaczamy już teraz z naciskiem, że stworzonej w ten sposób organizacyi bynajmniej nie uważamy za cel ani formę ostateczną ani wreszcie za cudowną jakąś formułkę wystarczającą sama przez się już do wydatniejszej poprawy targu. Jest to tylko początek akcyi ratunkowej niezbędny do dalszego, pełnego treści działania.

Quot capita, tot census. Już do tej chwili, w ciągu obrad przedwstępnych, tak wiele wyłoniło się rozbieżnych projektów, że pod hasłem samejże akcyi sanacyjnej grozi nam nowe rozstrzelenie i rozbicie. Aby muz góry zapobiedz, aby wszystkie usiłowania skierować na jedną drogę, tworzymy dziś „Związek producentów“, żadnej mu z góry nie narzucając dyrektywy, po to właśnie, aby w całem dalszem działaniu, za zdaniem większości, jednomyślnie już szła całość, nadając przez to samo każdemu krokowi „Związku“ nieprzepartą wprost siłę.

Wytyczyć dalsze cele naszej polityce, nawiązać rokowania, zawierać sojusze, szukać nowych pól zbytu dla nadmiaru naszej produkcyi — oto jutrzejsze zadanie „Związku“, do którego nie brak już teraz poważnego materyału.

Cokolwiek wszakże później wypadnie „Związkowi“ przedsięwziąć, to jedno już dziś jest pewnikiem, że skuteczną dla ogółu będzie działalność „Związku“ o tyle tylko, o ile ten ogół za nim stanie. Tylko taką posiadając legitymacyę, uzna się „Związek“ rzecznikiem wspólnego interesu. Tylko zjednoczona produkcya stać się może — jak nam wyraźnie oświadczono —■ przedmiotem poważnych zabiegów i układów z grupami finansowemu, energicznej opieki władz i zamierzonej akcyi parlamentarnej.

Niepodobieństwem jest, aby wielotysięczne ciała, prowadziło in pleno, na rynku czy w kawiarni, poważną akcyę handlową, zawiłą nieraz i dyplomatyczną. Musimy .ostatecznie powierzyć się jakiemuś wspólnemu kierownictwu. Mimo całej nieufności wzajemnej, jaka cechuje nasze stosunki, zdołamy chyba wybrać grono ludzi dostatecznie godnych zaufania, choćbyśmy już tylko na ich własnym mieli budować interesie. O losach produkcyi bowiem według statutu „Związku“ sama tylko produkcya będzie stanowić przez swoją „delegacyę“.

Musimy zerwać wreszcie ze skrajnym indywidualizmem handlowym, który zaprowadził nas nad brzeg przepaści. Aby ocalić byt, musimy poświęcić coś z tej „złotej wolności“, której od roku już z tak dotkliwym używamy skutkiem. Może przecie twarda, naga rzeczywistość, może instynkt samozachowawczy przemówi do nas silniej od podszeptu tych, którzy żyją z naszego nieszczęścia.

Zamykając obecnie przydługi i pracowity okres przygotowań, przystępujemy do czynu.

Zwołujemy na dzież 14. b. m. godz. 3. popoł. do Miejskiej sali gimnastycznej w Drohobyczu Ogólne Zebranie producentów ropy i zwracamy się do wszystkich P. T. Współprzedsię-biorców z gorącym, ale ostatnim apelem, aby pospieszyli do wspólnego z nami szeregu, dając tern samem początek jaśniejszej dobie naszego przemysłu.

Program zebrania streszcza się w gremialnem podpisaniu deklaracyi przystąpienia.

dalszy los przemysłu, zależeć będzie

Dalsza rola „Związku“, bodaj czy nie na długo od kwestyi, czy i w jakim stosunku procentowym produkcya galicyjska okaże się zdolną do zjednoczenia.

Prosimy WPanów o punktualne przybycie i zaopatrzenie się w potrzebne pełnomocnictwa. Oprócz niniejszego zaproszenia żadnej osobnej czynności akwizacyjnej rozwijać nie bę

dziemy.

Lwów, w czerwcu 1908.

Komitet Organizacyjny.

tej «przestrzeni w obec za-

na

linię Stryj-

Sprawy naftowe

w państwowej Radzie kolejowej.

W obradach tegorocznej wiosennej se-syi państwowej Rady Kolejowej w Wiedniu zajmywrnły sprawy naftowe tak jak już od dłuższego czasu bardzo znaczne miejsce. Są to częściowo dawniejsze, częściowo nowsze żądania kół naftowych, tyczące się zarówno urządzeń stacyjnych, połączeń kolejowych, spraw taryfowych jakoteż kwestyj ogólnego znaczenia, które stawia i broni delegat Tow. To w. naftowego prof. Załoziecki, wspierany w ostatnich czasach bardzo skutecznie przez posła Br. Battaglię i delegatów lwowskiej Izby handlowej i przemysłowej pp. B aczewskiego i Russin an a. Dzięki też znaczeniu jakie ci panowie potrafili sobie wyrobić w Państwowej Radzie Kolejowej odnosi się Ministerstwo kolejowe o wiele przychylniej do żądań delegatów galicyjskich, o sprawy tyczące się przemysłu naftowego znajdują często od razu, często po pewnym czasie swoje słuszne uwzględnienie. Jest to niewątpliwie zasługą prof. Załoziec kiego że nie przepuści okazyi ażeby informować sfery kolejowe o znaczeniu i rozwoju naszej produkcyi naftowej i usposabiać przychylnie dla słusznych żądań tej naszej najważniejszej gałęzi przemysłu krajowego.

Najważniejszą sprawą naftową w tegorocznych obradach kolejowrej Rady było opalanie lokomotyw naftą, ponowioną wnioskiem Br. Ba tt, agi i i, ażeby koleje galicyjskie najdalej od początku roku 1909 wprowadziły ten rodzaj opalania. Po dłuższej dysku-syi, w której reprezentant rządu uznał doniosłość tej sprawy zarówno dla przemysłu naftowego jak i dla kolei państwowych, ale przedstawił także trudności jakie urzeczywistnieniu powziętego już projektu stoją na drodze, to jest głównie pewność zaopatrzenia się na szereg lat w potrzebny materyał opałowy, powzięto uchwałę zgodną tylko częściowo z żądaniami producentów naftowych, bo pozbawioną tej kategoryczności , jaka w sprawie ciągnącej się już tak długo byłaby bardzo na miejscu.

Odniosło się wrażenie, jakoby potrzebnym był jeszcze dość silny nacisk ze strony reprezentacyi galicyjskiej na rząd, ażeby wreszcie pomyślne załatwienie tej sprawy, czy to przyśpieszyć, ozy też w ogóle do skutku doprowadzić.

Bez dalszych trudności uchwalono natomiast wniosek o zastosowaniu ropy do opalania warsztatów kolejowych w Galicyi, bo ostatecznie rzeczowych powodów przeciw nie było i zrobiono juz w warsztatach w Stanisławowie dobry początek.

Uznano także następnie ze strony ministerstwa kolejowego, żądanie stopniowej budowy drugiego toru na przestrzeni Bo-rysław-Drohobycz i Drohobycz - Chyrów za jedyne radykalne rozwiązanie trudności przewozowych, powiększających się rok rocznie w transportach ropy, trudności które mimo pewnych dokonanych już rozszerzeń i uzupełnień samego dworca ładunkowego w Borysławiu, z powodu rosnącej produkcyi nie dadzą się usunąć bez równoczesnego powiększenia dworców sąsiednich, to jest Dro-hobyckiego i Samborskiego, względnie Stryj -skiego i ułożenia drugiego toru, przynajmniej w tej części kolei transwersalnej, na którą ruch Borysławski najbardziej oddziaływuje. Bardzo cennem było oświadczenie p. szefa sekcyi Tuceka, że uchwalone w zeszłym roku wymijalnie na powiadającego się jeszcze dalej zwiększenia produkcyi ropy i większych wymogów co do sprawności drogi gotowe się okazać niewystarczającymi. Do ułatwienia transportów ropy zmierzał także projekt budowy połączenia kolejowego między Borysławiem przez Truskawiec a Lubiencami, postawiony przez radcę dra Seinfeld a. Ulżenie polegałoby odjęciu transportów’ węgierskich linii głównej i skierowaniu wprost na Beskid do Węgier. Według zapatrywań rządu budowa takiej kolei wkracza w zakres kolei lokalnych i tylko w porozumieniu z kompetentnymi sferami krajowemi mogłaby być traktowaną.

W zakresie połączeń kolejowych domagają się nafciarze już od szeregu lat przez usta swego delegata lepszej komunikacyi między stolicą kraju a centrum przemysłu naftowego.

Starania te odniosły już pewien skutek,

O wiele bardziej skomplikowaną i trudniejszą do rozwiązania jest sprawa zaprowadzenia warrantów na ropę. Myśl sama nie nowa. Od szeregu lat przyjęła się ona w Ameryce i system warrantów wykształcił się tam do wielkiej doskonałości.

Prof. Adrian Schuster w broszurze swej „Der internationale Petroleumhandel“ daje dokładny opis systemu warrantów, który ze względu na aktualność tej sprawy u nas streszczamy poniżej.

„Towarzystwa rurociągowe (pipe lines) posiadają upoważnienie rządowe potwierdzania odbioru i opłacania ropy pobranej wprost z kopalni, lub ze zbiorników wspólnych wiana czas ścicieli kopalń, zapomocą t. zw. certyfikatów.

Dzieje się to w ten sposób, iż ropę przed oddaniem do tłoczni danego towarzystwa, urzędnicy w specyalnie urządzonych i urzędowo cechowanych miernikach dokładnie mierzą. Zmierzoną ilość, z potrąceniem 3°/0 na koszty dostawy, wpisuje się do książki Z okazyi układów komitetu producentów danego towarzystwa, a właściciel ropy otrzy-ropy, któremu poruczono utworzenie nowego rnuje certyfikat, posiadający jak każdy inny

bo zarząd kolejowy uznając słuszność żądań zaprojektował nowy pociąg między Lwowem a Borysławiem. Pociąg ten, z charakterem pociągu przyspieszonego (na pociągi pospie-spieszne ma być cała budowa toru kolei transwersalnej słabą) miał stanowić równocześnie połączenie przez Stryj do i od nocnego pociągu błyskawicznego do Wiednia i znalazł już w nowym wiosennym rozkładzie jazdy uwzględnienie, to znaczy powinien był od maja kursować. Tern większe więc było rozczarowanie a nawet oburzenie gdy się dowiedziano, że pociąg ten nie aktywowano, rzekomo dla braku lokomotyw i wagonów. Tam się taż i tłumaczył zastępca rządu na posiedzeniu sekcyi odpowiednej, przyobiecując aktywowanie pociągu w najbliższym czasie skoro potrzebne garnitury pociągowe będą wykończone. W obec tego, że projekt dużych inwestycyj kolejowych znalazł gorącego zwolennika w osobie samego ministra kolejowego, można żywić nadzieję, że zaprowadzenie nowej dogodnej komunikacyi Lwowa z Borysławiem zostanie rychło zrealizowana.

W zakresie taryf naftowych żądano większego uwzględnienia przyznanej jeszcze w jesieni ulgi taryfowej dla ropy do celów opałowych, przyznana bowiem specyalna taryfa I. dla tych transportów odnosiła się tylko do relacyj na zachód od Przeworska, okazała się zatem w efekcie znikomą, bo właściwy zakres zastosowania ropy dla celów opałowych obejmuje środkową i wschodnią Galicyę, gdzie ropa może najłatwiej z pruskim węglem konkurować. Chociaż wobec projektowanej ogólnej reformy taryfowej wszelkie żądania zniżek taryfowych odrzucano, względnie przekazywano komisyi wybranej dla rewizyi taryf, to jednak udało się uzyskać pewne korzyści dla ropy opałowej, ograniczone pewnymi warunkami przejściowy, to jest na czas trwania przesilenia naftowego.

War ran ty ropne.

towarzystwa sprzedaży ropy z ogr. poręką, z wiedeńskiemi instytucyami finansowemi, a w pierwszym rzędzie z Wiener Unionbank, wyłoniły się projekty, mogące sprowadzić zupełny przewrót w dzisiejszym handlu ropnym i zasługujące z tego względu na bliższe omówienie.

Projekty te reformy rynku ropnego dotyczą zaprowadzenia w ar rantów na ropę i oficyalnego notowania cen ropy na giełdzie wiedeńskiej i lwowskiej. Projekt zaprowadzenia oficyalnego notowania cen ropy na giełdzie nie wymaga dalszych wyjaśnień i uwag. Skoro władze giełdowe towar ten przypuszczą do oficyalnych notowań, wypracowane zostaną szczegółowe przepisy handlowa i ściś'e określone zostaną poszczególne gatunki ropy, co będzie stanowiło dokładne wytyczne dla ukształtowania się handlu ropnego, podobnie jak to się dzieje z innymi towarami, notowanymi na giełdzie. Rozwiązanie tej kwestyi przysługuje, jak wspomnieliśmy, władzom giełdowym, a projekt ten winien ze stanowiska producentów i konsumentów ropy powitanym być z żywem zadowoleniem.

42

2-7

42

0-5

45

0-9

50

2-4

120

papier wartościowy swój kurs giełdowy i bę- publicznych (na zboże lub spirytus) odpo-dący niejednokrotnie przedmiotem silnej spe-kulacyi. Posiadacz certyfikatu uprawniony jest do pobrania danej ilości ropy nietylko w Towarzystwie, które ropę przyjęło, ale w kaźdem innem związanem z niem towarzystwie, i to w każdej miejscowości, w której towarzystwa te posiadają swe zbiorniki.

Nabywca certyfikatu opłaeió musi n. p. w Nowym Jorku prócz ceny kupna certyfikatu jeszcze następujące koszty: 1. Pipeage (należytośó za tłoczenie) 20 et. amer, za 42 galony; 2. Railroad (należytośó przypadająca kolei, która pozbawioną została zysku z transportu) 40 et. amer, za 45 galonów ; 3. za beczkę, której cena jest zmienną, mniej więcej P20 dok; 4. Należytośó inspekcyjna;

5. różne koszty za reperacyę beczek etc. Cenę ropy obliezyó zatem można z notowanego kursu certyfikatu w następujący sposób:

Cent. za gal. cent za gal.

113

Certyfikat za tłoczenie 20 należ, kolejowa 40 beczka

6-5

Do czego doliczyć należy wspomniane dalsze koszty za inspekcyę, reperacyę beczek etc.“ System zatem certyfikatów, czyli, jakby u nas nazwano, warrantów, polega w zasadzie na tern, iż za ilość ropy zamagazynowanej pod kontrolą, otrzymuje się rodzaj dokumentu gwarancyjnego, który, jak każdy inny papier wartościowy notowany jest na giełdzie i może być puszczonym w obieg. Są to kwity magazynowe, posiadające charakter papieru wartościowego i dające posiadaczowi możność objęcia towaru każdego czasu w posiadanie. Najważniejszym warunkiem dla tego jest kwe-stya pokrycia towaru, t. zn. kwity magazynowe (certyfikaty) względnie warranty mieć muszą najzupełniejszą gwarancyę w zapasach ropy. Gwarancya ta musi być bezwzględną i dla tego cały obrót warrantowy podlegać musi ścisłej kontroli państwa lub kraju. Dla sprawowania istotnej kontroli musiałoby państwo lub kraj wydać osobną ustawę, względnie obowiązujące przepisy us.awy o składach wiednio zmodyfikować i uzupełnić. Jak powiedzieliśmy, system ten opierać się musi na należycie zagwarantowanem pokryciu całego obrotu warrantów w zapasach ropy, a rękojmię taką dać może tylko ustawa.

Ustawa musiałaby wszystkie zbiorniki ropne poddać pod kontrolę rządu; kontrolę tę mogłyby wykonywać zresztą władze krajowe lub powiatowe, gdyby ustawa miała charakter autonomiczny; również i wydawani warrantów (kwitów magazynowych) musiałyby, uskuteczniać organy rządowe, wzgl. autonomiczne, w przeciwnym razie cały obrót oddać by musiano w ręce nadzwyczajnie silnej instytucyi finansowej, która dzięki swym rezerwom budziłaby powszechne zaufanie. Podobnie dzieje się w Ameryce, gdzie ową finansową potęgą jest Standard Oil Company, a cały obrót warrantowy znajduje się w ręku towarzystw rurociągowych finansowanych i stojących pod kontrolą towarzystwa Standard Oil Comp. Przywileju tego i w Ameryce udziela rząd, naturalnie dopiero wtedy, gdy może być pewnym należytej gwarancyi.

Warunkiem technicznym dla obrotu war-rautowego jest odpowiednia ilość zbiorników. Warunek ten u nas w znacznej części spełnia się, gdyż galicyjska produkcya ropy do końca roku rozporządzać będzie zbiornikami o pojemności przeszło 100 000 wagonów, co odpowiada prawie rocznej produkcyi ropy. Zbiorniki te znajdują się w ręku rozmaitych towarzystw prywatnych (towarzystw transportowych, magazynowych, rurociągowych i kopalń), połowa mniej więcej w posiadaniu towarzystwa akcyjnego „Petrolea“, a nieznaczną tylko część, gdyż po zupełnem wykończeniu zaledwie 10.000 wagonów stanowią zbiorniki krajowe, budowane przez Wydział Krajowy. Obecnie 6 zbiorników już zbudowano, dalszych 7 montuje się, tak, iz do końca roku oddane zostaną wszystkie t. j. 22 zbiorniki, każdy o pojemności 450 cystern. Tylko rezerwoary krajowe posiadają charakter publicznych i stać mają na równi z publicznymi składami. Charakter ten zaznaczył wyraźnie Wydział Krajowy i zaprojektował dla tych publicznych zbiorników wydawanie warrantów. Ponieważ jednak re-

Gdy wszystkie, lub większa część właścicieli zbiorników przystąpią do bloku warrantowego, ustanowi się wspólny zarząd pod kontrolą organów rządowych lub krajowych, który wydawać będzie warranty i sprawować kontrolę warrantowanych zapasów ropy. Szczegóły zarządu i kontroli musiałaby normować ustawa. Wydawane w tych warunkach kwity magazynowe (warranty) musiałyby być zrównane z innymi papierami wartościowymi, musiałyby być notowane na giełdzie, wedle kaźdoczesnego kursu i mogłyby być zrealizowane przez odbiór towaru, z każdego zbiornika należącego do bloku.

Chodzi teraz o to, jaką korzyść odnieśliby producenci? Korzyść producentów byłaby bardzo znaczną, gdyż w pierwszym rzędzie uniknie się w ten sposób gniotącego

zerwoary krajowe stanowią tylko dziesiątą część istniejących zbiorników, nie mogą one wprowadzić w życie ogólnego obrotu warrantowego, a raczej mogłyby uskutecznić to tylko w tym wypadku, gdyby większość prywatnych zbiorników na ropę oddaną została zarządowi, względnie kontroli krajowych re-zerwoarów. Jest to najprostszem praktycznem rozwiązaniem tej kwestyi, atoli zarząd zbiorników krajowych przyjąóby musiał zupełną odpowiedzialność.

Jeżeli zatem system warrantowy z teoryi przejść ma w praktykę, to musi dojść do porozumienia między wszystkiemi towarzystwami magazynowemi i właścicielami zbiorników, utworzyć się musi blok wszystkich, a przynajmniej większości właścicieli rezer-woarów, a inieyatywa winna wyjść od tej firmy, która posiada gros zbiorników, zatem od towarzystwa akc. „Petrolea“. Kwestya ta, nie jest w tym wypadku natury finansowej, lecz w stadyum obecnem natury technicznej, a i później będzie ona tylko natury administracyjnej. Pozwoliliśmy sobie na te uwagę, gdyż producenci w tym względzie pertraktowali z wiedeńskimi instytutami finansowymi, zamiast z ysdaścicielami zbiorników, którzy przecież w pierwszym rzędzie powołani są do wprowadzenia w życie tej myśli.

Wprowadzenie w życie systemu warrantowego przedstawiamy sobie w następujący sposób:

I i niekupieckiego zaliczkowania ropy; przez ; sprzedaż warranta można zapobiedz chwilowemu zapotrzebowaniu gotówki, a zatrzymując warranty do stosownej pory skorzystać można z pomyślnej sytuacyi rynku ropnego, przyczem w kalkulacyę wciągnąć należy pewną odpowiednią opłato magazynową. Otwiera się pole dla zdrowej spekulacyi i to zarówno dla sprzedającego, jak i dla kupującego. Ten ostatni moment jest bardzo ważny, gdyż kupujący czyli konsument ropy może skorzystać z pomyślnej sytuacyi targowej i pokryć swe zapotrzebowanie na całe lata i na podstawie ścisłej kalkulaeyi obrót swego przedsiębiorstwa odpowiednio urządzić. Weźmy jako przykład opalanie ropą. Znaczniejszemu rozszerzeniu opału ropnego stoi na przeszkodzie obawa konsumentów, iż cena ropy pójdzie w górę, lub że zapasy nie wystarczą na pokrycie zapotrzebowania. Jeżeli jednak konsument będzie mógł zapotrzebowanie swe na całe lata pokryć przez zakupno kwitów magazynowych (warrantów), to koszty opału obliczyć można na cały szereg lat, uwzględniając oprocentowanie i opłaty magazynowe. Pozatem łatwość obrotu towarowego przy pomocy systemu warrantowego stanowi bodziec do zakupu i przyczyni się do rozszerzenia zbytu. Jeżeli system warran-towy nie warunkuje podniesienia ceny ropy, gdyż w tej mierze miarodajnymi są inne czynniki, a w pierwszym rzędzie rozszerzenie zbytu i zorganizowanie się producentów, to pośrednio system ten przecież do zwyżki ceny się przyczynia, gdyż ułatwia i rozszerza obrót handlowy i wzmocni dążność ku zorganizowaniu się. Już ta okoliczność, iż większość zbiorników zjednoczy się utrudni politykę outsiderów i może ją w razie silniejszej organizacyi warrantów uczynić niemożliwą. Z całą pewnością twierdzić możemy, iż rozszerzenie zbytu i należyte uregulowanie podaży i popytu dzięki systemowi warranto-wemu wzmocnić musi rynek ropny, nawet w razie braku organizacyi producentów, którzy mogą uwolnić się nareszcie od uciążliwej zależności i ten już moment sam powinien wystarczyć, by rzuconej myśli nie pozwolić minąć bez pożylku.

Przelotnie tylko wspominamy, iż system

warrante»wy zapewnia producentom cały szereg dalszych korzyści, a rządowi daje możność czuwania nad przemysłem, ale tez system ten Kryje w sobie pewne niebezpieczeństwo, otwierając pole dla spekulaeyi, o czem nadmieniamy tylko pokrótce, gdyż spodziewamy sie, iż będziemy mieli sposobność do tej sprawy niejednokrotnie jeszcze powrócić.

Załońcchi.

Z Borysławia i Tustanowic.

Pożary.

D. 25. maja o godz. 6-tej wieczorem spłonęła rafinerya nafty Schutzmanna i Ski z nieznanej przyczyny. Dymy czarną smugą ciągnęły aż poza Drohobycz, napełniając powietrze odorem spalonej ropy. Szkoda przeważnie asekurowana wynosi 120 tys. koron.

D. 27. maja o godz. 6-tej wieezorem zapalił się od pioruna szyb „Hucuł“ firmy Wagmann, Eckstein i Ska. Od płonącego „Hucuła“ zapaliły się z hukiem gazy sąsiedniego szybu „Bitum“ firmy Vaterkeyn, An-german, Macher i druga wieża stanęła w ogniu. Szkoda wynosząca około 36 tys, koron jest zabezpieczona. Charakterystycznem jest, że już drugi raz w przeciągu roku oba te szyijy spaliły się od pioruna.

D. 29. maja o świcie spalił się szyb nr. XIII. „fiEtange“ firmy „Karpackie Tow. naftowe“. Spalił się ryg, rezerwoar tuż położony i dół ropny. Szkoda 15 tys. koron nie zabezpieczona.

Dnia 4 czerwca o 6-tej godzinie spalił się „Alojzy“ firmy Lieberman, Mertens, Bard i Ska w Tustanowicach na Ponerli. Pożar powstał od iskry przez tarcie o kliny napiętej żerdzi ratunkowej; przy wyciąganiu do góry żerdź urwała się nagle a iskry powstałe przy spadaniu żerdzi spowodowały pożar; jeden pomocnik lekko poparzony. Spalił się cały szyb z urządzeniem. Szkoda zaasekuro-wana.

Ruch wie rt ni ozy.

„Jadwiga“ Fraenkla i Ehrenpreisa wTu-stanowicach, głębokość 1.057 m daje 15 do 16 cystern.

„Anen“ Thurn Taxis i Ska w Tustano-wicach głębokość około 1.100 m ustaliła pro-dukcyę do 25 cystern. Przy pierwszym wybuchu dawała 40 cystern.

Wiec urzędników prywatnych powiatu drohobyckiego odbył się w niedzielę 31. maja b. r. w Borysławiu w sali Sokoła. Przedmiotem wiecu były narady nad brakami ustawy o ubezpieczeniu urzędników prywatnych, która ma wejść w życie 1. stycznia 1909 roku. Wiec, zwołany przez Wydział Stowarzyszenia urzędników prywatnych Austryi grupy miejscowej Borysław-Drohobycz, zgromadził około 300 urzędników; na wiec przybyli z Wiednia posłowie dr. Loewenstein i radca Zarański, obecny był poseł sejmowy Franciszek hr. Zamoyski, a z ramienia Krajowego Towarzystwa naftowego dr. Stefan Bartoszewicz. Wiec zagaił pan Loewenlierz, którego też obrano przewodniczącym. Bardzo starannie i wyczerpująco opracowany referat o brakach nowej ustawy wygłosił pan Siuta. W dy-skusyi zabierali głos dyrektor powiatowej kasy chorych p. Schiffler, który domagał się uchwalenia rezolucyi odrzucającej ustawę, dr. Bartoszewicz przemawiał za domaganiem się zmian ustawy po wejściu w życie już uchwalonej, gdyż żądanie rewizyi mogłoby wogóle na kilka albo kilkanaście lat sprawę zaprzepaścić. Po przemówieniach posłów dr. Loe-wensteina i Zarańskiego, którzy radzili domagać się noweli do ustawy, ale nie demonstrować przeciwko wejściu ustawy w życie, która, nie mówiąc o jej wadach, sankeyonu-je zasadę ubezpieczenia urzędników prywatnych, zgromadzenie uchwaliło następującą rezolucyę:

Rezolucya.

Zebrani w dniu 31. maja 1908 na wiecu w Borysławiu urzędnicy prywatni powiatu drohobyekiego protestują przeciwko krzywdzącym postanowieniom mającej wejść w życie ustawy pensyjnej urzędników prywatnych, oraz domagają się przeprowadzenia gruntów-

strzeni kilkunastu kilometrów otaczają ko-10. włącznie do ustawy pensyjnej po- palnie naftowe; blisko dwieście sztuk tych stanowienia, że bezsprzeczne prawo do ko-

olbrzymów - rezerwoarów, z których każdy mieści przeszło 400 wagonów ropy, świadczą o wielkich rozmiarach naszego przemysłu naftowego; wreszcie wjechano w środek Borysławia na ul. Pańską, a ztamtąd na Tusta-nowice; blisko dwie godziny jechano znów wśród samych wież wiertniczych, zatrzymano się przy magazynach Towarzystwa handlowego, przy wybuchowym szybie Towarzystwa Karpackiego, który zrosił z lekka ropą ka-Dodatkowo uchwalono jeszcze aby czas ! pelusze i ubrania zwiedzających, wreszcie wyczekiwania na otrzymanie renty był liczo-    zwiedzono tłocznię ropy towarzystwa „Peny nie według zapłaconych miesięcy, lecz    trolea“, z której powiewała węgierska i pol-

od przystąpienia do ubezpieczenia i aby usta-    ska chorągiew ; po zwiedzeniu Tustanowic

wa zawierała postanowienia o ubezpieczeniu    pojechano dalej powozami do Truskawca na

na wypadek braku posady.    obiad. Nasze ognisko przemysłu zrobiło na

nej rewizyi tej ustawy w drodze noweli i poczynienia w niej następujących zmian:

1.    skrócenia czasu wymaganego ustawą dla osiągnięcia prawa renty,

2.    zniżenie premii lub podwyższenie rent przy zatrzymaniu ustawowo przepisanych świadczeń ubezpieczeniowych,

3.    podwyższenie rent wdowich i sierocych z rozszerzeniem tychże na nieograniczoną ilośó sierot,

4.    oznaczenie renty zisadniczej na podstawie pensyi przeciętnej, obliczonej według poborów w czasie wyczekiwania,

5.    określenie wysokości dodatków na wychowanie według pensyi przeciętnej, a nie według premii zasadniczej,

6.    pełny zwrot wpłaconych wkładek także ubezpieczonym mężczyznom w razie wystąpienia ze stosunku ubezpieczeniowego,

7.    usunięcie ograniczeń tyczących się zarobkowania ubocznego,

8.    zniesienie ograniczeń w poborze rent w wypadku, gdy ubezpieczony pobiera równocześnie zapomogi z kasy chorych lub rentę ubezpieczenia od wypadku, gdyż tak wpłaty do kasy chorych, jak też i premia ubezpieczenia od wypadku muszą ubezpieczeni osobno opłacaó,

9.    przyznanie dodatku rządowego w podobnej formie jak ustanowiony dla powszechnego ubezpieczenia w razie niezdolności do pracy, rzystania z renty na starość następuje z ukończonym 60-tym rokiem życia ubezpieczonego.

Zebrani uznając olbrzymią doniosłość sprawy ubezpieczenia urzędników prywatnych, a zarazem przeświadczeni, że miarodajne czynniki zechcą uwzględnić słuszne ich żądania, zwracają się do Koła Polskiego i do posłów do parlamentu z okręgu drohobyckiego o poparcie ich słusznej sprawy.

Pobyt dyrektorów kolei węgierskich w Borysławiu.

Z okazyi wprowadzenia bezpośrednich pociągów ropnych, które już od 1. lipca mają kursować regularnie, jako pociągi osobowe, by ogromną ekspedycyę ropy z Borysławia możliwie szybko załatwiać, zjechali do Ga-licyi w tych dniach dyrektorowie kolei wę-gierzkich, gdyż pociągi takie kursować będą i na Węgry do węgierskich rafineryj nafty. Węgierscy dyrektorowie bawili w poniedziałek we Lwowie dla zapoznania się z tym nowym projektem, we wtorek zwiedzili goście węgierscy ognisko naszego przemysłu naftowego Borysław; pierwszym rannym pociągiem wyjechali Węgrzy ze Lwowa do Borysławia w towarzystwie dyrektora kolei radcy dworu Rybickiego i inspektorów Müllera, Wekslera i kontrolora Dembowskiego; ze strony przemysłowców naftowych towarzyszyli gościom pp, dr. Bartoszewicz, dyrektorowie Gąsiorowski, Gottfried, Macher, I. Pieniążek i Adam Trzecieski.

Po przybyciu do Borysławia zwiedzano urządzenia stacyjne, cały szereg nalewaków, którymi ropa schodzi, lub tłoczy się z re-zerwoarów do cystern; po śniadaniu w Towarzystwie akeyjnem „Petrolea“ zajechał długi szereg powozów i ruszono na objazd wielkiego środowiska naszego przemysłu; objechano więc najpierw cały szereg rezerwoarów ropnych, które rozsiane grupami na prze

na-

Węgrach olbrzymie, wprost imponujące wrażenie i nie myślano, iż mamy w Galicyi taki wielki przemysł; także i przedstawiciele szej kolei nie taili się, że nie mieli wyobrażenia należytego o rozmiarach naszego przemysłu.

Podczas obiadu w Truskawcu wygłoszono szereg toastów. Poseł Fr. hr. Zamoyski toastował na cześć węgierskich gości i prosił ich, by gdy wrócą do kraju dali należyty obraz rozwoju naszego przemysłu, który nie tylko dla rafineryj węgierskich może dawać materyał na przeróbkę, lecz mógłby i kolejom węgierskim i fabrykom dostarczać ropy na opał zamiast węgla pruskiego. Dyrektor Gąsiorowski toastował na cześć dyrektora kolei Rybickiego. Dr. Bartoszewicz w swojem przemówieniu wskazał na ścisłą zależność węgierskiego rafineryjnego przemysłu naftowego od rozwoju naszego kopalnictwa naftowego; trzecia część naszej pro-dukcyi ropy idzie rokrocznie do węgierskich rafineryj. Imieniem Węgrów odpowiadał Władysław Görgey, dyrektor kolei w Miskolcz; w przemówieniu swem dał wyraz temu, jak jego i kolegów jego, w miarę zwiedzania Borysławia ogarniało coraz większe, miłe zdziwienie i entuzyazm, że taki wielki przemysł istnieje w Galicyi; przemówienie swoje zakończył polskiemi słowami: „Jeszcze Polska nie zginęła”. Władysław Görgey był w powstaniu naszem w 63-cim roku. Dyrektor Rybicki toastował na pomyślność naszego przemysłu. Toast „Kochajmy się“ wygłosił do Węgrów po węgiersku dyrektor kopalń naftowych w Borysławiu p. Meszaros, Węgier, który od lat 11 jest w Galicyi i doskonale także włada polskim językiem.

Gdy wyjeżdżano z Truskawca muzyka zakładowa zagrała marsza Rakoczego i „Jeszcze Polska nie zginęła“.

W Stryju na dworcu wieczorem pożegnano gości, którzy pojechali przez Ławoezne do siebie.

Towarzystwo dla handlu, przemysłu rolnictwa we Lwowie.

Dnia 24. maja odbyło się we Lwowie Walne Zgromadzenie Towarzystwa dla handlu, przemysłu i rolnictwa, które zajmuje się głównie dostawą rur i narzędzi wiertniczych dla przedsiębiorstw naftowych. Z przedłożonego przez dyrekcyę Walnemu Zgromadzeniu sprawozdania wyjmujemy następujące daty:

Sprzedaż brutto wynosiła w roku sprawozdawczym 1907 koron 3,291.445 i 26 h, z czego na Borysław i Tustanowice przypada koron 3,102.584 i 38 h; filia tow. w Krośnie sprzedała towaru za kor. 118.525 i filia w Zagórzu za kor. 70.334; sprzedaże w ostatnich dwóch miejscowościach zmniejszyły się o 50°/₀, co świadczy o ciągłem i znacznem zmniejszaniu się ruchu wiertniczego w tych okolicach; w Borysławiu sprzedaż wzrosła o kwotę kor. 181.538; Rada nadzorcza przyszła na Walne Zgromadzenie z wnioskiem zwinięcia filii w Zagórzu.

Najwięcej, jak zwykle, sprzedało towarzystwo rur hermetycznych, gdyż za kwotę kor. 2,580.000, w tern połowa przypada na stalowe rury Mannesmanowskie, a połowa na żelazne rury Schónbruńskie. Zysk brutto towarzystwa wynosił kor. 245.421, a czysty zysk kor. 74.808 i 12 halerzy.

Sprawozdanie wspomina o większych w roku 1907 wydatkach administracyjnych niż w r. 1906, spowodowanych wysoką premią asekuracyjną od magazynów i wysoką stopę procentową; w roku bieżącym towarzystwo postanowiło wybudować składy przy kolei, składy będą ogniotrwałe, odpadną przez to koszty przewozu towarów z kolei do składów i wysoka premia asekuracyjna. Wpłaty gotówkowe do towarzystwa w roku sprawozdawczym były słabsze z powodu ogólnego przesilenia w przemyśle naftowym, tak, iż saldo dłużników i weksli z konieczności wzrosło.

Wreszcie sprawozdanie wspomina o ini-cyatywie towarzystwa w doprowadzeniu do skutku nowego interesu transportu ropy do rafineryj specyalnymi pociągami, co jest pomysłem członka Rady nadzorczej towarzystwa pana Trzecieskiego. W tym celu zawiązane zostało specyalne towarzystwo typu G. m. b. H., złożone z rafineryj austryackich, towarzystw rurociągowych i tow. handlowego, które mimo małego wkładu kor. 2.000 zastrzegło sobie za inicyatywę do spółki z panem

Trzecieskim 33°/₀ zysku. Walne Zgromadzę- ta zwołaną zostanie w czasie urlopu p. Źu-nie przyjęło sprawozdanie dyrekcyi do wia- kowskiego;’' co do pisma Urzędu górniczego domośoi. Uchwalono wypłacić członkom 8°/₀ w Stanisławowie to wyraził Wydział zgodę dywidendy. Dawna Rada nadzorcza została j na przelanie funduszów Kasy brackiej do wybrana ponownie przez aklamację, a do ko- funduszów szkoły ludowej polskiej w Słobodzie misyi rewizyjnej wybrano pp. Ostaszewskiego, rung. Dalej Wydział zatwierdził przyjęcie no-Stybera i Glazora.    wych członków do Towarzystwa pp. posła

Posiedzenie

Wydziału Krajowego Towarzystwa naftowego z dnia 24. maja 1908.

Porządek dzienny:

1.    Odczytanie protokołu z ostatniego posiedzenia.

2.    Sprawozdanie sekretarza z działalno

ści binra.

profesora dr. Alfreda Halbana i dr. Edmunda Kaletę. W sprawie Zjazdu międzynarodowego Związku techników wiertniczych we Lwowie, po dyskusyi, w której zabierali głos wszyscy obecni, uchwalono, by towarzystwo naftowe było pomoenem komitetowi w urządzeniu tego Zjazdu, a także agitowało, aby ze ßtrony naszej zgłoszono na Zjeździe jak-najwięcej fachowych odczytów. Na tern po-I siedzenie zamknięto.

Wydział uchwalił upoważnić pana inź. Pragskieg0 Banku Kredytowego. Na wniosekpre-Angermana do zastępowania pana żuków- zesa pana Karola Perutza postanowiono zapro-skiego na ankiecie we Wiedniu, jeśli ankie

O r g a n i z a c y a p r o du c e n t ó w ropy. Statuty Krajowego Związku producentów ropy zostały już wniesione do sądu handlowego celem zarejestrowania. Wielkie zgromadzenie

pełnomocników i właścicieli kopalń odbędzie się w Drohobyczu w niedzielę d. 14. b. m. popołudniu ze względu, iż na ten dzień będą mogli przybyć do Drohobycza i posłowie z Wiednia. Sprawa organizacyi producentów ropy w Niemczech wzbudza wielkie za-wozów interesowanie, do Berlina wyjechali pp. Wolski i dr. Perutz, celem omówienia sprawy organizacyi z tamtejszemu spółkami naftowemi.

Telegraf i telefon w Borysławiu. Jak się dowiadujemy od 1. lipca ma być zaprowadzona nocna służba telegraficzna i telefoniczna w Drohobyczu, a bezpośrednio po tern także i w Bory-

j sławiu.

podatników w interesie swych członków zamieszkałych w Drohobyczu i okolicy, udzielać będzie przez swego delegata porady prawnej we wszystkich sprawach podatkowych i należytościowych, w lokalu znajdującym się w hotelu Boulevard, i w każdy czwartek między godziną 11-tą a 1-szą przedpołudniem i 3—5 popołudniu. Wpisowe i kor. Wkładka roczna 2 kor.

3.    Sprawa Zjazdu międzynarodowego Związku techników wiertniczych.

4.    Wnioski i interpelacye.

Obecni pp. prezes Gorayski, członkowie Wydziału: inź. Angerman, inź. Bielski, inź. Pierścinski (w zastępstwie p. Setkowicza), Schulim Schreier i sekretarz dr. Bartoszewicz.

Odczytanie protokołu odroczono do następnego posiedzenia.

Sekretarz zawiadamia Wydział o podaniach wniesionych przez biuro do dyrekcyi kolejowej w sprawie przywrócenia turnusowych w nocnych pociągach między Lwowem a Borysławiem i dostarczeuiu wiek- j szej ilości wozów na przestrzeni Stryj-Drohobycz i o interwencyi w tej sprawie wiceprezesa Wolskiego wraz z sekretarzem u p. dyrektora kolei; dalej odczytuje pismo pana dyrektora Żukowskiego, który oświadcza, iż z powodu wyjazdu na urlop, nie będzie mógł wziąć udziału w ankiecie parlamentarnej dla uregulowania wypłat robotniczych w górnictwie, oraz pismo c. k. urzędu górniczego w Stanisławowie, w którem urząd prosi Wy- j dział o pozwolenie na uchwałę Walnego Zgromadzenia członków Kasy brackiej o przelanie pozostałych funduszów na fundusz polskiej szkoły ludowej w Słobodzie rungurskiej.

KRONIKA.

Lwowskie Towarzystwo prawnej ochrony

Galicyjskie górnicze Towarzystwo akcyjne naftowe. Dnia 2. b. m. odbyło się we Lwowie posiedzenie Bady zawiadowczej tego towarzystwa, założonego w roku 1906 przy pomocy finansowej

ponować Walnemu Zgromadzeniu wypłacenie z czystego zysku za rok 1907/8 w kwocie k. 176.849’36 dywidendy w wysokości ri¹l₂⁰!o czyli po k. 30 od akcyi, resztę zaś użyć na zasilenie funduszu rezerwowego, na tantiemy i jako przeniesienie na następny rok. Ze sprawozdania pana dyrektora Kańna dowiadujemy się, że interesy towarzystwa rozwijały się korzystnie, a to głównie dzięki nadzwyczaj obfitej produkcyi kopalni „Gliński“.

XXII. Międzynarodowy Zjazd inżynierów i techników wiertniczych. W myśl uchwały powziętej w roku zeszłym na międzynarodowym ' zjeździe inńynieiów i techników wiertniczych w Hamburgu, następny zjazd odbędzie się we Lwowie w dniu 29. sierpnia b. r. i będzie połączony ze zwiedzeniem kopalń naftowych w Borysławiu. Komitet zjazdu uprasza kolegów o udział w zjeździe, przygotowanie i wczesne zgłoszenie odczytów. Szczegółowy program zjazdu będzie ogłoszony niebawem.    /

Wycieczka ministeryalna do Borysławia, planowana na dzień 9. czerwca b. r., w której mieli wziąć udział ministrowie kolei, rolnictwa i handlu, została na razie odłożoną do jesieni b. r.

Zniżenie podatku konsumcyjnego na naftę. Ponieważ uchwalone przez parlament obniżenie podatku od cukru natrzfiło na opór Izby Panów i wywołało enuncyacyę niekorzystną dla tej sprawy, wzięto pod rozwagę projekt obniżenia podatku konsumcyjnego na naftę, który o wiele dotkliwiej obciąża szerokie masy ludności. Obniżenie podatku naftowego wynosićby miało 50 prc., t. j. zamiast 13 kor. od cetnara metrycznego kor. 6 50. Istotnie obniżenie tego podatku stanowiłoby wielką ulgę dla najuboższej ludności, gdyż nafta stanowi artykuł istotnej potrzeby nawet w najskromniejszem gospodarstwie domowem, wobec którego piwo, wódka i cukier uchodzić muszą za artykuły zbytkowne. "W Galicyi zwłaszcza, wśród ubogiego ludu konsumcya cukru jest tak minimalną, iż nie wchodzi wcale w rachubę, podczas gdy nafta świetlna stanowi w budżecie najuboższej rodziny poważną pozycyę. W interesie przemysłu naftowego reformę tę powitaćby należało z najwięk-szem uznaniem.

Towarzystwo akcyjne dla przemysłu woskowego i naftowego „Borysław“. Pod przewodnictwem prezesą dyrektora M. Pottera odbjdo się onegdaj Walne zgromadzenie Towarzystwa akcyjnego dla przemysłu woskowego i naftowego „Borysław“. Przedłożone sprawozdanie stwierdza z zadowoleniem, iż koszty utrzymania kopalń ponownie się obniżyły. Produkcya wosku ziemnego w Borysławiu wynosiła w roku 1907 1,213.120 (-{- 33.919) kg. W Dźwiniaczu wydobyto natomiast tylko 100.027 (— 52.975) kg. Sprzedaż wynosiła 2,022.767 kg. Osiągnięty ze sprzedaży zysk brutto wynosił 2,613.207 kor. Z czystego zysku kwocie kor. 154.916 wypłacono dywidendę w wysokości 3 prc., 15.000 k. przeniesiono do funduszu rezerwowego, 19.916 k. przeniesiono na nowy la-chunek. Do Rady nadzorczej wybrano pp. Augusta Lohnsteina (ponownie), zaś kooptowanego dyrektora M. Kranza potwierdzono w jego funkcyi. Akcyonaryusz Eibenschütz dziękuje Zarządowi za osiągnięty rezultat i wyraża nadzieję, iż zyski przedsiębiorstwa w dalszym ciągu wzrastać będą.

Niemiecko-austryacka walcownia rur Man-nesmanowskich. Dnia 12. marca wciągnięto w rejestr handlowy we Wiedniu firmę: „Österreichische Mannesmann Röhren werke“ jako stowarzyszenie z ograniczoną poręką, z siedzibą we Wiedniu i filiami w Chomutowie (Komotau) i Schön-brunie. Towarzystwo to powstało przez zjednoczenie się akcyjnej walcowni rur w Schönbrunie z filią Niemiecko-austryackiej walcowni rur Man-nesmanowskich w Chomutowie. Kapitał zakładowy wynosi 7,5000.000 k., w którym partycypują następujące firmy: Deutsch-österreichische Mannesmann Röhrenwerke z kapitałem 7 mil. kor., Deutsche Bank z 250.000 i Wiedeński Bank związkowy z 250.000 kor.

Z powodów od Redakcyi „Nafty* niezależnych numer dzisiejszy wydajemy bez „Przeglądu technicznego naftowego“.

Ogłoszenia.

5$ BIURO X

technicznej, prawnej i handlowej porady, tudzież pośrednictwa w sprawach górniczych

zaprzysiężonego inżyniera górniczego, em, c. k. starszego komisarza górniczego, b. naczelnika c. k. Urzędów górniczych w Drohobyczu i Jaśle, b. technicznego urzędnika gal. kopalń i warzelń soli, kopalń nafty i wosku ziemnego etc.

w JAŚLE.

•’V v

-------

Z, Bielski & A. Łukaszewski

Ostrowski & Cudek

Mil

Z, Bielski & A. Łukaszewski

/ft

/łS

inżynierowie-przedsiębiorcy

wykonują w przedsiębiorstwie roboty ziemne, budowlane, instalacyjne i wiertnicze, przeprowadzają rewizye i badania instalacyj gazowych i elektrycznych, wykonują torpedowanie szybów wiertniczych.

Wykonanie podjętych robót punktualne, sumienne i fachowe.

M/

AS

Borysław.

«L

Dr. Bronisław Miefialemsfii

adwokat krajowy we Lwowie

ma swoje biuro przy placu Maryackim 1. 10. Telefon nr. 350.

Związek producentów ropy opałowej

Ï1 OPAŁ⁴*

we Lwowie ui. Kraszewskiego liczba 1,

Telefon 854.

Toorarzj/sfwo prawnej ocfirony podafnifm

p.

we Lwowie ul. Sienkiewicza 1. 5 II.

załatwia z pomocą sił konceptowych, fachowo wykształconych (byłych urzędników skarbowych) zeznania do podatków osobisto-dochodowych, rentowego, powszechnego, zarobkowego

i t. d.

Podania, o wstrzymanie egzekucyi i zezwolenie na ratalną spłatę podatków i naleźytości

stemplowych i prawnych.

Rekursa przeciw wymiarom wszystkich podatków i naleźytośei oraz we wszystkich sprawach karnych, podatkowych i konsumcyjuych, gorzelnianych i browarnianych.

Wpisowe 1 korona. — Wkładka roczna 2 koron.

Zastępstwo iitkowickiej fabryki rur.

Centralne biuro dla Galicyi we Lwowie, Kopernika 18

z bogato zaopatrzonymi składami w Borysławiu i Krośnie wykonuje

w najkrótszym czasie dostawy wszystkich dymenzyi kutych rur gazowych, wodociągowych i parowych, czarnych, pocynkowanych i asfaltowych wraz z przynależnymi łącznikami; dostarcza rury płomienne do kotłów parowych, rury wiertnicze hermetyczne, rury pompowe, stalowe rury mufowe, obciągane jutą, węże z rur dla gorzelń, browarów itp., maszty dla elektrycznych urządzeń i przeniesienia siły, tudzież poleca jako specyalność wyroby szwejsowane z blachy kutej a wyrabiane w nowo urządzonym we Witkowicach zakładzie spajania za pomocą gazu wodnego, a mianowicie: Rury wiertnicze hermetyczne ponad 12 cali zewnętrznej średnicy aż do 2000 mm. średnicy, rury Gallo-way’a, fasony wszystkich gatunków, recypienty gazowe, cysterny naftowe z dnami spajanemi, kotły do amoniaku itd.

Wyłączne Zastępstwo we Witkowickich rurach z lanego żelaza i fasonów do przewodów gazowych i wodnych.

Zastępstwo fabryki narzędzi firmy Blaua i Ski we Wiedniu.

Oferty i cenniki ilustrowane, także i na armatury do urządzeń gazowych wodnych i parowych bezpłatnie i franko.

Adres na telegramy: Robert Kern, Lwów. — Telefon nr. 766.

4ggj

-p

TOWARZYSTWO

dla handlu, przemysłu i rolnictwa

“Sä

■m

we Lwowie

VEREIN FÜR HANDEL, GEWERBE UND ACKERBAU IN LEMBERG.

Wyłączne /aslopslw« na Galicję:

Fabryki rur Mannesmanna w Komotau. — walcownia rur w Schönbrunn. — oraz Galicyjskiego karpackiego naftowego Tow. przedtem Bergheim & Mac Garvey w Glinniku maryampolskim.

Dyrekcya we Lwowie, ul. Romanowicza 3. % Filie Towarzystwa w Borysławiu, Krośnie i Zagórzu.

Konto p. k. o. 825 991.

Rach. bieżący w Banku krajów.

Telefon Nr. 168.

Towarzystwo dostarcza :

Rury wiertnicze, gazowe, pompowe, do wodociągów i inne wszelkiego rodzaju. Maszyny i kotły pai’owe. Narzędzia wiertnicze. Liny druciane we wszelkich wymiarach. Kompletne urządzenia do elektrycznego oświetlania. Fittingi, kurki, połączenia itp. Wszelkie materyały potrzebne tak przy instalacyi jak i popędzie maszynowym.

Zastępując firmy lub sprowadzając towary, towarzystwo kieruje się przedewszystkiem myślą przewodnią dostarczenia swojej klienteli maszyn, narzędzi i materyałów pierwszorzędnej jakości.

RB⁻

Adres telegraficzny : Towarzystwo handlowo Lwów, Ossolińskich.

Telegramm-Adresse : Handelsverein Lemberg, Ossolińskich.

Poczt. Kasa oszcz. Nr. 74046.

Telefon Nr. 905.

lS)

Ostrowski & Cudek

Dom handlowy dla interesów przemysłowo-naftowych

we LŒOŒlë, ul. Kopernika 1- 21.

Przeprowadza : Kupno i sprzedaż udziałów kopalnianych, kupno i sprzedaż ropy. Organizuje: Spółki naftowe z drobnymi udziałami. Poleca: Przedsiębiorców wiertniczych do wierceń akordowych.

Ofiarujemy usługi jako eksperci przy wszelkich transakcyach z przemysłem naftowym łączność mających.

Dla wygody naszych P. T. Klientów urządziliśmy

Biuro techniczne

które pozostaje pod kierownictwem inżyniera Seweiyna

Sporządzamy : Pomiary i niwelacye terenów, plany sytuacyjne terenów, kopalń i szybów naftowych, zgłoszenia kopalń do władz górniczych, profile otworów świdrowych i wszelkie czynności w zakres miernictwa wchodzące.

à.

Posiadamy bogato zaopatrzony zbiór kopii map katastralnych Adres dla telegramów: Ostrowski Cudek Lwów.

odpowiedzialny redaktor Roman Żałoziecki.

Z Drukarni Słowa Polskiego we Lwowie, pod zarz J. Ziembińskiego.

W. Sikorski & J. Seidenstein

» g ¹¹ S

JJ

Lwów, Klementyny Tańskiej 3. Filie: Krosno, Borysław, Tustanowice.

Utrzymują stale na składzie:

oraz

KOTŁY i MASZYNY PAROWE, KOMPLETNE URZĄDZENIA i wszelkie NAgZĘDZIA do głębokich wierceń.

Jako specyalność polecają:

ŻURAWIE WIERTNICZE, POPUSZCZA-DŁA najnowsz. systemów, WIELOKRĄŻKI z ulepszonym przyrządem do smarowania, SZTANGI RATUNKOWE z końcami nie-spawanymi (z jednego kawałka).

Pasy wiertnicze „U R S U S“

najlepszej jakości i t. d. i t. d.

<1

il

<»

Przedsiębiorstwo dla głę-

Mich wierceń

IBif Sulimirshi

w Borysławiu

długoletnie doświadczenie na kopalniach ropy w Gałicyi, na Kaukazie i w Rumunii ; obejmuje akordy wiertnicze ewent. z własnym udziałem. Ekspertyzy terenów galicyjskich i kaukazkich. Kupno i sprzedaż terenów naftowych. Wyłączne zastępstwo fabryki lin stalowych Braci Batorowiczów w Drohobyczu.

„PRZEMYSŁOWIEC“

Lwów, ul. Akademicka 26.

Telefon nr. 806.

Warszawa

Księgarnia E„ WENDE i Spka.

C/Ł--

CTsT--

Tygodnik popularny dla wszystkich

(dla spraw przemysłu, techniki i handlu).

WYCHODZI W KAŻDĄ SOBOTĘ RANO

od roku 1903.

Pod redakcyą

inż. cyw. EDMUNDA LIBAŃSKIEGO.

Towarzystwo akc. dla przem. naftowego.

FaBryha narzędzi wiertniczych

w Borysławiu

wykonuje i ma na składzie:

Żurawie wiertnicze szczególnie silnej konstruk-cyi. — Żerdzie wiertnicze z najlepszego mate-ryału. — Świdry ekscentryczne patentu M Long-champs’a, jakoteż wszelkie przybory do głębokich wierceń. — Tłoki do wydobywania ropy patentu Mikucki, Krynicki, Żubr. — Zbiorniki na ropę opałową. — Gazowniki specyalnej konstrukcyi. — Mierniki na ropę. — Odlewy żelazne i metalowe. — Naprawa kotłów parowych.

Cenniki i kosztorysy na żądanie.

Odpowiedzialny redaktor Roman Załoziecki.

Z drukarni „Słowa Polskiego“ we Lwowie, pod zarz. J. Ziembińskiego.