PRZEGLĄD TECHNICZNI NAFTOWY

Dodatek do czasopisma „NAFTA“

wydawany staraniem Związku Techników wiertniczych w Borysławiu.

Przedruk artykułów i tłumaczenia tylko za zezwoleniem wydawców. Adres Redakcyi „Przeglądu tecłm. naft.“ — Józef Gruszkiewicz — Borysław.

Treść Nru 4.

Ropał. Napisał dr. Gruszkiewicz. — Projekty odprowadzenia gazów z wieży wiertniczej. — Wiadomości ze Związku.

ROPAŁ.

Napisał dr. J. Gruszkiewicz.

Węgiel podrożał, węgla dostać nie można; słowa te słyszeć można było często i czytać w prasie codziennej z końcem zeszłego roku i wówczas to sprawa użycia ropy do

Cena kupna 100 kg ropy w Borysławiu

| Przewóz ropy do Bogumina Wynajęcie cysterny Cena ropy loco Bogumin

1-50 k 1-83 „ 0-45 „

3-78 k

Do tej ceny doliczyć należy koszt przemiany paleniska dla ropału. Przyjęto k 760

celów opałowych przybrała realniejsze kształty, do czego nie mało przyczyniła się chwi- jako koszt instalacyi dla kotła o 200 m² połowa nadprodukcya i brak miejsca w maga-

żynach ropnych.

Węgiel jednak jest i sprawa wyczerpania się pokładów nie przedstawia się może tak żle, jakby z tych narzekań na brak węgla wnosić było można.

Polityka handlowa właścicieli kopalń jedynie tylko zdąża do wyśrubowania cen i toruje tem samem naszej ropie drogę do kotłów zachodnich fabrykantów.

Mimowolnie nasuwa się więc pytanie przy jakiej cenie może ropa konkurować z węglem jako materyał opałowy. To pytanie dyskutowane było oczywiście w pierwszej lini przez tych, którym groził brak, czy też zbyt wysoka cena węgla. Pozwolę sobie przytoczyć na tem miejscu zestawienie rentowności opalania, którego autorem jest związek morawsko-śląskich przemysłowców (Nordmährisch-schlesischer Industriellen Verband in Mährisch-Ostrau). W obliczeniu tem przyjęto za podstawę cenę ropy k. P50 loco Borysław; cena zaś węgla loco fabryka k. P60. Równoważnik opałowy 1*7. Przy niezniżonej taryfie przewozowej dla ropy otrzymamy następującą cenę loco staeya Bogumin:

wierzchni ogrzewalnej. Jeżeli więc fabryka posiada 2 kotły i dla opalania tychże zakupi 30.000 cetn. mtr., tedy suma kosztów wy

niesie:

30.000 q à 3-78    113.400

Zmiana paleniska w dwóch kotłach

1.520

114.920= k 3-83 za 100kg.

W razie zrównania taryfy przewozowej dla ropy i węgla (wyjątkowa taryfa II):

Cena 100 kg ropy loco Borysław

Przewóz ropy do Bogumina

Wynajęcie cysterny

30.000 q à 3-07 Zmiana palenisk

k 150

k 112 k 0⁻45

k 307

k 92.100 k 1.520

k 93.620 = 312 za

100 kg.

W przeciwieństwie do tych cen wynosi cena węgla loco Bogumin:

ropału

100 kg węgla à 1*60 X 1*7 — 2*72 k za 100 kg. tunku węgla, i przy obsłudze wytrawnych

palaczy kotłowych mogą dać wyniki wiarygodne.

1*5-2%

a—4%

6-8%

15-5—19 %

67-74%

Różnica wypada więc zawsze jeszcze na korzyść opalania węglowego, a mianowicie przy niezmienionej taryfie wynosi k 1*11, a przy zniżonej, zrównanej z taryfą dla węgla 0*40 k.

Obliczenie to ma dla nas jedynie tą wartość, iż wskazuje w jakim stopniu wpływa obniżenie taryfy przewozowej na możność wprowadzenia ropału poza granicami Gah-cyi. Poza tern czynniki tak niepewne, jak cena ropy w Borysławiu i cena węgla w Mo-rawii nie pozwalają kwestyi rentowności rozstrzygnąć. W obliczeniu więc Związku morawskich przemysłowców można krytykować jedynie czynniki nie ulegające zmianie, a więc równoważnik opałowy i koszta instalacyi opalania ropą.

Zajmijmy się tym pierwszym:

Dla obliczenia tego równoważnika musimy znać przedewszystkiem wartość opałową dla węgla i ropy, a następnie uwzględnić stopień dzielności kotła przy opalaniu jednym i drugim materyałem opałowym. Pod tym względem niemal każdy z praktyków ma swoje odrębne zdauie, a różnice wypływają bądź z tego powodu, że używano rozmaitych gatunków węgla, bądź też przeprowadzono próby w kotłach, których budowa mniej lub więcej stosowną była dla opalania ropą. Powyżej przyjęty równoważnik 1*7 może być śmiało uważany jako możliwie najniższy i podyktowany zbytkiem ostrożności kupieckiej. Chwralebną jest ostrożność w kalkulacyi fabrycznej, ale chwalebniejszem poznanie prawdy.

Jak wspomniałem, u nas nie przeprowadzono z ropałem prób praktycznych, na których by w zupełności można było polegać. Próby takie należałoby przeprowadzić w kotłach z możliwie długą drogą dla gazów spalania (szybkość przepływu gazów ze spalenia ropy jest większą) przy równoczesnej ciągłej kontroli chemicznej gazów kominowych, szybkość ciągu i temperatury gazów, przy zachowaniu zresztą zwykłych dokładności przy pomiarze wody i materyału opałowego. Takie próby czasowe przy zastosowaniu z drugiej strony odpowiednich rusztów dla ga-

Przy opalaniu węglem kotłów parowych następują jak wiadomo straty, których uniknąć nie można. Ciepło wywiązane w palenisku tylko częściowo zużywa się na ogrzanie wody; poza tem następują straty, które dadzą się rozdzielić na podstawie licznych doświadczeń w sposób następujący:

1.    Straty spowodowane przez cząstki węgla pozostałe niespalone w popiele i żużlu węglowym wynoszą :

2.    Strata przez unoszenie się cząstek w dymie (sadza) i gazy niespalone (tlenek węgla, metan i t. p.)

o. Strata przez przewodnictwo ciepła i promieniowanie

Przy dobrej konstrukcyi paleniska strata przez przeAvodnictwo jest nieznaczną i można ją najwyżej ocenić przeciętnie na 1 %, ale znaczne straty, zwłaszcza przy opalaniu węglem, następują przez promieniowanie, przy częstem otwieraniu drzwi od paleniska. Największe jednak straty powstają przez uprowadzenie ciepła w gazach kominowych. Jeżeli się przyjmie, co odpowiada zresztą faktycznemu stanowi, że przy spaleniu węgla gazy kominowe zawierają 8— 10% bezwodnika węglowego, a temperatura gazów kominowych wynosi 250° C, tedy

4. Strata w cieple uchodzącem z gazami spalenia wynosić będzie

Z ogólnej więc ilości ciepła możemy wykorzystać tylko

Naturalnie daty te mogą się znacznie różnić, zależnie od konstrukcyi paleniska i kotła; bywają w praktyce wypadki, że i 50% ogólnego ciepła traci się, jak znowu przy kotłach nowszej konstrukcyi z podgrzewaczami można osiągnąć dzielność dochodzącą 85%. Weźmy jednak przeciętny typ, w którym 70% ciepła staje sic użytecznem i po-

równajmy straty jakie dla takiej samej kon-strukcyi mogą nastąpić przy opalaniu ropą, potrzeba kg węgla :

10.000 kaloryj przy opale węglowym będzie

Ponieważ spalanie ropy jest prawie całkowite i bez dymu, przeto z góry przewidzieć można, że straty wymienione pod 1. i 2. nie będą miały miejsca. Straty pod 3.

(przewodnictwo i promieniowanie) również opale ropą: nastąpić nie mogą z powodu że drzwi paleniska ropnego są zawsze zamknięte, a przynajmniej będą znacznie mniejsze. Jeżeli w końcu zgodzimy się na to, że straty zawarte pod 4. (gazy kominowe) będą te same jak przy opalauiu węglowem (jakkolwiek z pewnością mogą być mniejsze z powodu, iż przy spalaniu ropy znacznie mniej używa się nadmiaru powietrza), to tem łatwiej i bez błędu pominąć możemy straty pod 3. Straty więc ogólne ciepła przyjąć możemy przy opalauiu ropą na 16—19°/₀, czyli użyteczność palenia wynosić będzie 84—81 °/₀ przeciętnie, analogicznie jak to zrobiliśmy dla węgla, 82⁻5°/o.

Przejdźmy teraz do wartości opałowej węgla i ropy. I w tym wypadku nie weźmiemy skrajnych wartości lecz przeciętnie.

Gatunki węgla bywają rozmaite; te którymi palimy zazwyczaj w Galicyi nie są najlepsze i tak według analiz, które swego czasu przeprowadziłem w laboratoryum politeehnicznem okazało się, że jeden z najlepszych i najwięcej reklamowanych gatunków węgla wykazał wartość odpowiadającą 6.200 kajoryj, inne dały 5.500 kaloryj i mniej. Ze bywają lepsze

gatunki dające 8.000 i więcej kaloryj o tem C oznacza wartość kaloryczną opału (637 jest wiadomo, ale z tym faktem liczyć się musi- ilość kaloryj potrzebna do zmiany wody my, że takim węglem w kraju nie palimy. w parę).

Ostatecznie bez krzywdy dla wartości przeciętnej naszego węgla przyjąć możemy 6.500 kaloryj. Ropa nasza wykazuje wartość opałową zwyż 11.000 kal., a ponieważ wartości opałowe ropy zwłaszcza dla jednego i tego samego pochodzenia różnią się nieznacznie, przeto faktycznie wartość tę możemy przyjąć jako średnio minimalną.

Wartość materyałów opałowych najlepiej będzie obliczyć na ilość materyału, potrzebnego do uzyskania 10.000 kaloryj, z uwzględnieniem użyteczności spalenia, które powyżej obliczyliśmy. Jeżeli ten ostatni współ-    odpowiedniej konstrukcyi kotła ; obliczenia

czynnik oznaczamy przez r/ to dla uzyskania    moje jednak w drodze spekulatywnej nie

10.000

10000

6500 . ę 6500.0-70

= 2‘2 kg węgla.

Dla uzyskania zaś 10.000 kaloryj przy

10000

11000 . 0-825

= LI kg ropy

Jeżeli więc 100 kg węgla kosztuje 1‘60 kor., to można za ropę zapłacić 3'20 kor. mając przy tem korzyści, nie wymienione dotychczas, jak łatwa i znacznie tańsza obsługa kotłów i spalenie bezdymne. Dla poparcia powyższego obliczenia nadmieniam, że | w Eosyi, gdzie przy Opalaniu odpadkami naftowymi (mazut) zdołano pewniej ocenić wartość tego paliwa niż u nas, powszechnie przyjęto podwójny efekt kaloryczny w porównaniu z węglem. Prof Engler podaje, że przy dobrej konstrukcyi palnika 1 kg ropy może odparować 15 kg wody. Ch. F. Foster stwierdził na wielką skalę w Chicago zdolność parowania 13 kg (Osterr. Zeitschrift f. Berg u. Hüttenwesen 43.508 (1895).

Zdoluość parowania obliczyć można na podstawie wzoru:

C.ę

637

Obliczona według tego wzoru zdolność parowania dla węgla wynosić będzie :

6500.0-7

637

dla ropy :

= 7-14 kg wody;

11000.0-825

637

= 14-23 kg wody.

Jeżeli dotychczas może w praktyce tej cyfry nie osiągnięto, to jest to winą jeszcze nie udoskonalonego zupełnie palnika i nie

odbiegają tak dalece od wyników praktycz- I nych i fachowej opinii znawców, tak, że spo- | dziewaó się należy, że do tej dzielności opa łowej w niedługim czasie dojśó będzie można.

Projekt ten polega na użyciu specyalnej ; ławy wiertniczej żelaznej z suwakowemi przestrzeniami wewnątrz.

Ława spoczywa na łączniku (f) wkręco-

nym do wystającej mufy rur wiertn. Krawędź łącznika wchodzi w pierścieniowe za- S*Ç użyć

głębienie wypełnione materyałem uszczelnia- działająca równocześnie jako kompresoi tians-

portuje gaz do zbiornika w dowolnem miej-ustawionego i utrzymuje go pod stałem

Projekty odprowadzenia gazów z wieży wiertniczej.

(Ciąg dalszy).

VII. Pojekt M. Jakubowskiego i R. Hoffmana.

jącym (konopie, azbest i t. p.)

Gazy i ropa, wydobywające się z otworu, mają ujście do rury Ł drogą pod I parą suwaków (i). Druga para suwaków (górna) służy do zatrzymania gazów wydostających się z przestrzeni zamkniętej pierwszą (dolną) parą suwaków. Dla wzmocnienia przeciągu w rurze (p) zastosowuje się dmuchawkę parową (o). Tak rura Ł jak i rura (p) łączą się z rurą hermetyczną (m) ukrytą pod podłogą wieży i odprowadzającą gazy po za wieżę.

Cięgle (h) mają służyć do przyciągania ławy ku płycie rurowej, celem uzyskania większej szczelności, a ewentualnie mogą być pomocne przy ruszaniu rurami.

Ruszanie rurami uskutecznia się bez rozbierania całego przyrządu, a to przez wkręcenie huczka do mufy w łączniku.

Korba (k) służy do rozsuwania suwaków w razie przepuszczania narzędzi o większych średnicach niż czopy i mufy u sztang wiertniczych.

VIII. Projekt inż. M. Werbera.

Projekt zasadza się na użyciu pompy powietrznej do wyssania gazów z otworu, zamiast proponowanych w innych projektach wentylatorów ssących, które, zdaniem projektodawcy, ze względu na specyalne ich wa-¹ runki konstrukcyjne, do tego celu się nadają.

Typ pompy powietrznej taki sam, jak przy zakładach dla centralnej kondenzacyi, a zatem pompa sucha.

Między otworem świdrowym a pompą umieszcza się automat do oddzielania ropy porywanej prądem.

Gaz wyssany z otworu, jako gaz suchy, na cele opałowe, gdyż pompa

scu ciśnieniem.

Skrzynia przytwierdzona do belkowania tworzy zamkniętą przestrzeń nad otworem i posiada przepierzenie skutkiem czego stworzono osobny przedział dla ropy, osobny prze-dział dla gazów; pierwszy komunikuje się I z dołem na ropę, drugi zaś z rurą ssącą.

Uszczelnienie skrzyni na belkowaniu uskutecznia się za pomocą zwykłych szmat, a przytwierdzenie za pomocą 4-reeh zawias. Otwór w górnej części skrzyni może być zamknięty zasuwą i uszczelniony ponadto szmatami.

Podczas manipuiacyi przy rurach, skrzynię zdejmuje się na ten czas z belkowania, a uchodzące gazy ma zabierać pompa przez otwór.

Skrzynia służy jako ława wiertnicza, a dla ustawienia żerdzi jest konieczny kloc lub druga ława obok.

Dla zabezpieczenia się od iskier, suwaki mają być wykonane z metalu.

Głowica (1) służy do szczelnego zamknięcia przestrzeni między rurami będącemi w ruchu, a rurami zamykającemi wodę. Uszczelnienie uskutecznia się pierścieniami ze skóry (e). Gaz z poza rur zamykających wodę odprowadza się więc niezależnie zupełnie od wyż opisanego projektu.

IX. Projekt B. Smolarkiewicza.

W pewnej odległości od wieży wiertniczej stawia się komin (ewentualnie wspólny dla kilku szybów), który ma za zadanie stworzenie przewiewu naturalnego.

Przez obniżenie dotychczasowej podłogi wieży wiertniczej o 1 mtr. i urządzenie drugiej podłogi 1 mtr. nad poziomem terenu,

/i

nj.

À/sv Â/

ki-A^-lfBo^ki^go > r.Jiojj>ian,a

ppyl v.ö.

■&

rm

yr

VX3

*r-ć

[o

EW

ääsf»i

O-

jQ

i¹

li

U 6 V,

F—|T

<IL

51

tor

JjSl

przegląd techniczny naftowy

stwarza się przestrzeń szczelną (rodzaj skrzyni), do której uchodzą gazy i ropa.

Gaz natychmiast ulatnia się do komina, ropa zaś przez podniesienie pływaka i zasuwy przelewa się do dołu.

Osobny otwór służy do przepuszczania przewodu wiertniczego.

Ruszanie rurami ma się uskuteczniad za pomocą chomonta stale połączonego z ściskami rurowemi.

X. Projekt K. Pituły.

Projekt ten w zasadzie nie różni sio od poprzedniego. Tutaj zamiast ławy wiertniczej urządza się skrzynię ponad podłogą. Klapa ułatwia manipulaeye z rurami. Otwór służy do wzmocnienia przewiewu.

W razie zastosowania ekshaustora komin zamyka się klapą.

Klapa zamykająca kanał zastępuje tutaj pływak i zasuwę, opisane w poprzednim projekcie.

Wiadomości ze Związku.

Zwyczajne walne zgromadzenie członków Związku odbędzie się w d. G. marca (w piątek) o godz. 7'30 wieczorem we własnym lokalu w Borysławiu.

Porządek dzienny:

1.    Odczytanie protokołu z ostatniego Walnego Zgromadzenia.

2.    Sprawozdanie Wydziału i komisyi, oraz dyskusya nad sprawozdaniem.

3.    Wybór przewodniczącego Związku, 4 członków Wydziału w miejsce wylosowanych, oraz wszystkich członków komisyi technicznej, polubownej, szkontrującej, organiza-

°yjnej-

4. Wnioski i interpelaeye.

Osobnych zaproszeń Wydział Związku wysyłać nie będzie.

Koledzy, którzyby mieli jakieś wnioski na walne zgromadzenie, zechcą je przesłać listownie do Wydziału Związku na 10 dni przed odbyciem się walnego zgromadzenia.

Posiedzenie plenarne komitetu dla obmyślenia środków bezpieczeństwa przeciw pożarom i eksplozyom kopalń

naftowych odbyto się w Borysławiu d. 18 bm., w lokalu Sokoła.

Na porządku dziennym była sprawa oświetlenia elektrycznego kopalń naftowych, w szczególności umieszczenia żarówek o większej sile świetlnej, ubezpieczenia lamp przeciwko zwarciu prądu, następnie sprawa stałego dozoru urządzeń elektrycznych na kopalniach. Na posiedzeniu byli obecni zaproszeni rzeczoznawcy - elektrotechnicy pp. dr. Negrusz ze Lwowa i inżynierowie: Kazimierz Broniowski i Adam Łukaszewski. Dr. Negrusz dał dokładne sprawozdanie z obecnego stanu techniki żarowego światła elektrycznego podniósł z naciskiem, że obecnie lampki żarowe z włóknem źarowem mają groźną kon-kurencyę ze strony lamp z włóknami metalo-wemi jak z metalu osmium, źyrkon, wolfram, tantal. Lampki te dają w ogólności z powodu wyższej dopuszczalnej temperatury żarzenia się silniejsze światła przy użyciu połowy energii elektrycznej w porównaniu z żarówkami węglowemi. Z wyjątkiem jednak lampek tantalowych, które coraz większe znajdują zastosowanie, lampki inne nie okazały się praktycznemi z powodu łatwego łamania się kruchych drucików.

Lampka tantalowa dająca 25 świec normalnie, zużywa 035 Amp. przy 110 woltach napięcia; po 1000 godzinach żarzenia się indykowana siła świetlna spada zaledwie o nieznaczny procent, dostrzegalny jedynie na podstawie pomiaiu fotometrycznego. Przy lampkach żarowych węglowych, jak wiadomo, siła świetlna spada z powodu tworzącego się nalotu węgla na szkle tak, że lampka 16-świecowra w końcu daje tylko 10 i mniej świec. Lampka tantalowa łatwiej znosi wzrost napięcia prądu i napięcie to samo niejako kompensuje tern, że drucik metalowy rozgrzany do wyższej temperatury stawia prądowi większy opór, przewodzi gorzej, podczas gdż przy żarówkach węglowych rzecz ma się odwrotnie, wskutek czego napięcie prądu jeszcze więcej wzrasta.

Ponadto wykazał różnicę w zabarwieniu światła lampki tantalowej z odcieniem ciepłym pomarańczowym, które pozwala przy lokaluem zabarwieniu przedmiotów w wieży wiertniczej lepiej i plastyczniej widzieć. Na-

się odbyć d. 20 b. m.

na

dobrze obeznany ze sposobem płuczkowym Faucka i z długoletnią praktyką przy budowie studzien artyzyjskich i instalacyj z niemi związanych.

Oferty pod: Biuro Wiertnicze Łempicki i Ska, Sosnowdec (Król. Polskie).

stępnie omawiał sprawę lampki, krytykując j rzeczowo rozpowszechnione obecnie ujęcie gwintowe (t. zw. edisonowskie) wykonywane przez fabryki zbyt prymitywnie, wskutek czego lampki te albo wogóle nie dają dobrego kontaktu, powodując powstawanie iskier, względnie łatwo wykręcają się ze swej osady przy częstych wstrząśnieniach wieży.

Proponuje ujęcie bagnetowe (Ganza) najnowszej konstrukcyi*). Umieszczenie lampy w ścianie wieży ma być tego rodzaju, że ochronę od wewnątrz tworzyłby klosz o przekroju kwadratowym 50)x(30 ze szkła z wto pioną siatką drucianą. Lampa powinna być zabezpieczona hermetycznie od atmosfery wewnętrznej szybu, a posiadać całkowitą ko-munikacyę z zewnątrz. Druty przewodów radzi utrzymać w stałem napięciu przy pomocy włączonych sprężyn stalowych, dozwalających na ewentualne zmiany długości przewodów do 30 cm. Dla kontroli napięcia w dynamo-maszynie, poleca zaprowadzenia aparatów z sygnałem akustycznym. Wyłączniki należy zaprowadzić takie, by były w stanie, w razie wyłączenia prądu jednej kopalni, kompenzo-wać napięcie automatycznie.

W zasadzie zgodził się Urząd górniczy na wprowadzenie stałej kontroli urządzeń światła przez odpowiedzialnych monterów, na posiedzeniu omawiano jedynie sposoby wykonywania kontroli i uzyskania kwalifikowanych sił. P. inż. Kazimierz Broniowski daje wyjaśnienie, że borysławskie Koło Tow. Szkoły Ludowej, stara się o otwarcie kursu praktycznego dla elektro-monterów i prosi Urząd górniczy o poparcie tych usiłowań. Nad sprawą zakresu działania monterów-dozorców rozwinęła się obszerniejsza dyskusya, w której wzięli udział zastępcy robotników, wykazując smutny stan obecnych stosunków w tym względzie, którą jednak prerwano spowodu spóźnionej pory i odłożono do następnego posiedzenia, które ma

Sprostowanie omyłki drukarskiej.

W artykule: ,.0 temperaturze powstającej przy spalaniu nafty“ zdanie na 1-ej stronicy u dołu zaczynające się: „Na podstawie praktycznych wyników przyjść można“... aż do.,., „potrzebnej do rozpylania“ — należyprzenieść stronicę następną przed ustępem zaczynającym się: „W tym wypadku otrzymam następujące ilości produktów spalenia“.

W sprawie odprowadzania gazów z wieży wiertniczej.

Od p. Mikołaja Kalamana, wiertacza na Wo-lancd otrzymujemy list, w którym teuże zastrzega sobie pierwszeństwo, co do przyrządu dla odprowadzania gazów ze szybu, projektowanego przez p Armatę w Nr. 11. Przegl ądu technicznego z 8. grudnia r. 1907. Przyrząd ten miał p. Ka-laman wykonać jeszcze w r. 1901, a stosowanym był po raz pierwszy przez wiertacza Jana Ha luna kopalni p. Felicyana Dembowskiego.

Poszukiwany

technik wiertniczy

Dr. Bronislaw IMiclialewsEu adwokat krajowy we Lwowie

ma swoje biuro przy placu Maryackim 1. 10. Telefon nr. 350.

*) Firma Siemens-Hałske ma w handlu ujęcie bagnetowe Swan’a (Swan-Bajonett).

Przedsiębiorstwo dla głę= bobich wierceń

technicznej, prawnej i handlowej porady, tudzież pośrednictwa w sprawach górniczych

Inź. W Sulimirshi

mmwm kostri^icza

w Borysławiu

długoletnie doświadczenie na kopalniach ropy w Galicy i, na Kaukazie i w Rumunii; obejmuje akordy wiertnicze ewent. z własnym udziałem. Ekspertyzy terenów galicyjskich i kaukazkich. Kupno i sprzedaż terenów naftowych.

zaprzysiężonego inżyniera górniczego, em. c. k. starszego komisarza górniczego, b. naczelnika c. k. Urzędów górniczych w Drohobyczu i Jaśle, b. technicznego urzędnika gal. kopalń i warzelń soli, kopalń nafty i wosku ziemnego etc.

w JAŚLE.

Towarzystwo akc. dla przem. naftowego.

fabryha narzędzi wiertniczych

w Borysławiu

wykonuje i ma na składzie:

Żurawie wiertnicze szczególnie silnej konstruk-cyi. — Żerdzie wiertnicze z najlepszego mate-ryału. — Świdry ekscentryczne patentu M. Long-champs'a, jakoteż wszelkie przybory do głębokich wierceń. — Tłoki do wydobywania ropy patentu Mikucki, Krynicki, Żubr. — Zbiorniki na ropę opałową. — Głazowniki specyalnej konstrukcyi. — Mierniki na ropę. — Odlewy żelazne i metalowe. — Naprawia kotłów parowych.

Cenniki i kosztorysy na żądanie.

Odpowiedzialny redaktor Roman Załoziecki.

Z drukarni „Słowa Polskiego“ we Mvowie, pod zarz. J. Ziembińskiego.

NADZWYCZAJNY DODATEK DO Nr. 4. „NAFTY“ z d. 25. LUTEGO.

Wyfior kandydatów przemysłu naftowego do Sejmu.

Wyfior kandydatów przemysłu naftowego do Sejmu.

W chwili oddania numeru do druku, otrzymujemy nader przyjemną wiadomość o rezultacie wyborów do Sejmu: kandydaci przemysłu naftowego utrzymali się dzielnie przy wyborach 25. b. m. z małych posiadłości.

Z powiatu gorlickiego wybrany został p. Władysław Długosz, mimo iż o mandat ten nie ubiegał się, skoro ludowcy postawili swego kandydata.

Z powiatu drohobyckiego wybrany został Franciszek hr. Zamoyski, przez którego wybór odnosimy w powiecie drohobyckim podwójne zwycięstwo przemysłowe i narodowe.

Z powiatu Stary Sambor wybrany został posłem p. Zygmunt Lew akowski.

Spodziewamy się, że niemniej pomyślnie wypadnie na początku przyszłego tygodnia wybór sędziwego prezesa Krajowego Towarzystwa naftowego, pana Augusta Gorayskiego, z miast Sanok-Krosno.