NAFTA

Organ Krajowego Towarzystwa Naftowego

wychodzi 2 razy na miesiąc 8-ego i 22-eJo

Pren-amerata wynosi rocznie 12 łsooron.

Członkowie „Krajowego Towarzystwa Naftowego“ otrzymują „Naftę“ bezpłatnie.

Adres Redakcyi i Administracyi : Lwów, ul. Słowackiego 1. 3, biuro Krajowego Towarzystwa naftowego.

Treść zeszytu 10.

Rozporządzenie Ministerstwa sprawiedliwości. — Galicyjskie Towarzystwo magazynowe dla produktów naftowych we Lwowie. — Towarzystwo dla handlu, przemysłu i rolnictwa we Lwowie. — Z Borysławia i Tustanowic. — Ruch wiertniczy w Galicyi. — W sprawie krzywych otworów firmy Fanek i Ska. — III. międzynarodowy kongres naftowy w Bukareszcie. — Ki’onika.

Rozporządzenie Ministerstwa sprawiedliwości

z 15. kwietnia 1907 nr. 107 dz u. p., obowiązujące od 23. kwietnia 1907.

(Dokończenie)

Nadto w kartę B wpisać należy, gdy kopalnia żywicy ziemnej składa się z kilku pól naftowych rozmaitych właścicieli, istotne postanowienia kontraktu co do stosunku prawnego właścicieli pola naftowego (§ 6 ty, ustęp 2-gi, ustawy z dnia 9. stycznia 1907, Dz. u. p. nr. 7), ale tylko w jednym wykazie hipotecznym, podczas gdy w innych przynależących wykazach hipotecznych trzeba się tylko na ten wpis powołać.

Gdy przeniesienie prawa wydobywania zostaje ograniczone na pewien okres czasu lub uczynione zaleźnem od pewnego warunku rozwiązującego, pierwotnego wpisu przeniesionego prawa wydobywania nie trzeba ani podkreślać ani kropkować czerwonym atramentem.

Karta własności musi się składać najmniej z sześciu stron.

§ 7. Na karcie C, (patrz następna strona) przeznaczonej do wpisywania ciężarów (karta ciężarów) — formuł. III — należy przy wpisach, odnoszących się do takich praw wydobywania żywicy ziemnej, które są ogra-

niczone co do czasu albo przyznane pod pewnym warunkiem rozwiązującym, powołać się zawsze w drugiej rubryce na tę rzymską cyfrę karty B, która oznacza takie ograniczone prawo wydobywania, na przykład ad I B.

Na karcie ciężarów uwidocznione być mają nadto owe zobowiązania wzajemne z oka-zyi dalszego przeniesienia pewnego zastrzeżonego prawa wydobywania (prawa powrotu), o których mowa w § 12, ustępie 1, ustawy z dnia 9. stycznia 1907, Dz. u. p. nr. 7, o ile to prawo nie jest wpisane na karcie D i o ile wskutek tego przeniesienie przeprowadzone być ma nie tutaj, lecz na karcie B.

Karta ciężarów musi się składać najmniej z sześciu stron.

§ 8. Karta D (patrz następna strona) — formuł. IV — będzie używana, gdy właściciel nieruchomości przyznał prawo wydobywania żywicy ziemnej komuś innemu tylko na pewien okres czasu lub uczynił je zawisłem od pewnego warunku rozwiązującego. W takim razie przysługujące właścicielowi prawo powrotu wpisać należy w kartę D, podając przytem zarazem imię uprawnionego do powrotu, a w przypadku, o którym mowa w § 12, ustępie 1, ustawy z dnia 9. stycz-

Formularz III.

C.

Liczba

bieżąca

Cyfra odsyłkowa karty B

Wpis

Koron

Formularz IV.

D.

Liczba

bieżąca

Wpis

Koron

Formularz V.

Przegląd

wykazów hipotecznych księgi gruntowej, w których są wpisane prawa naftowe.

Sąd:

Gmina katastralna:

Liczba wykazu hipotecznego księgi gruntów.

Liczba wykazu hipotecznego księgi gruntowej_

Uwaga

Uwaga

gdy prawo naftowe wpisane jest na całem ciele hipo-tecznem

gdy prawo naftowe wpisane jest na udziałach współwłasności

Liczba wykazu hipotecznego księgi naftowej

gdy prawo naftowe wpisane jest na całem ciele hipo-tecznem

gdy prawo naftowe wpisane jest na udziałach współwłasności

Liczba wykazu hipotecznego księgi naftowej

•4

Formularz VI.

Przegląd

wykazów hipotecznych tabuli krajowej, w których wpisane są prawa naftowe.

Sąd :    .    .

Liczba wykazu hipotecznego tabuli krajowej

gdy prawo nafto-wpi-sane jest na całem ciele ta-bularnem

we

gdy prawo nafto-wpi-sane jest na udziałach współwłasności

we

Położenie miejscowe (gmina katastralna)

Liczba

wykazu

hipo

tecznego

księgi

naftowej

Liczba wykazu hipotecznego tabuli krajowej

Uwaga

gdy prawo naftowe wpisane jest na całem ciele ta-bularn em

gdy prawo nafto-wpi-sane jest na udziałach współwłasności

we

Położenie miejscowe“ (gmina katastralna)

Liczba

wykazu

hipo

tecznego

księgi

naftowej

Uwaga

COO r-H

nia 1907, Dz. u. p. nr. 7, zapisać należy tutaj oprócz przeniesienia prawa powrotu także zobowiązania wzajemne nabywcy.

Z nastaniem powrotu przepisać należy własność pola naftowego na tę osobę, której prawo powrotu przysługuje, gdy o to prosi; o ile przytem prawo powrotu według § 23, ustępu końcowego, ustawy z dnia 9. stycznia 1907, Dz. u. p nr. 7, stanowi rękojmię ciężarów na odnośnej nieruchomości, postarać się należy zarazem w stosowny sposób o wpisanie tych ciężarów na karcie C, a w każdym razie także o przeniesienie zobowiązań wzajemnych nowego właściciela pola naftowego na tę kartę.

§ 9. Przed rozpoczęciem przenoszenia do księgi naftowej praw wydobywania żywicy ziemnej, wpisanych w księgi grantowe, które zarządzone zostało w § 23 ustawy z d. 9. stycznia 1907, winien sąd sporządzić naprzód przegląd owych wykazów hipotecznych z ksiąg gruntowych, w których zapisane są nrawa naftowe, uporządkowany według gmin katastralnych i według kolejnego następstwa wykazów hipotecznych.

Ten przegląd — formuł. V. — umożliwi systematyczne postępywanie sądu i posłuży przez to, że liczba odnośnego wykazu hipotecznego księgi naftowej wpisana będzie w przeznaczoną na to rubrykę, za środek kontrolujący, czy całą operacyę przenoszenia z jednych ksiąg do drugich przeprowadzono w zupełności.

Gdy po wpisaniu prawa nattowego w księgi gruntowe nieruchomość została hipotecznie podzielona, a prawo naftowe przeniesione na oddzielone kawałki gruntu, natenczas wykazy hipoteczne księgi gruntowej, zawierające prawo naftowe, umieścić należy w rzeczonym przeglądzie bezpośrednio jeden pod drugim i oznaczyć nawiasem jako przynależące do siebie.

O ile chodzi o wykazy tabuli krajowej, w których zapisane są prawa naftowe, używać należy na taki przegląd formularza VI.

§ 10. W zapytaniu, z którem sąd w myśl 23, ustępu 2, ustawy z dnia 9. stycznia 907, Dz. u. p. nr. 7, zwrócić się ma do rewirowego urzędu górniczego w kwestyi pojawiania się minerałów żywicznych, oznaczyć należy wyraźnie grunta, na które rozciąga się prawo naftowe, z przytoczeniem parcel i części parcel i z wymienieniem ewentualnej nazwy odnośnej kopalni żywicy ziemnej. Jednocześnie z tern zapytaniem zasiągnąć należy potwierdzenia rewirowego urzędu gór-

nafta

148

dobywania się nie rozciąga, nie trzeba uwzględniać przy tworzeniu wykazu hipotecznego księgi naftowej. Zjednoczenie praw wydobywania na kilku ciałach hipotecznych w jednym wykazie hipotecznym księgi naftowej nie będzie miało miejsca, gdy co do praw powrotu właścicieli nieruchomości zachodzą różnice.

Ponieważ w myśl § 2, ustępu 2, ustawy z dnia 9. stycznia 1907, Dz. u. p. nr. 7, w prawie do wydobywania minerałów żywicznych, o ile niema innej ugody w tym względzie, zawarte jest także prawo do ich poszukiwania, to w księdze naftowej prawa poszukiwania nie będzie się zapisywać osobno ; przeciwnie należałoby wyraźnie zapisać taki przypadek wyjątkowy, w którymby prawo wydobywania nie obejmowało także prawa poszukiwania minerałów żywicznych.

Przy przenoszeniu praw naftowych do księgi naftowcy uprawnieni do wydobywania

niczego, o którem mowa w § 24 ustawy z d.

9. stycznia 1907, Dz. u. p. nr. 7, a które służyć ma za podstawę do uwidocznienia w księgach, że kilka pól naftowych przynależy do siebie.

Ściągnięcie kosztów, połączonych z przeprowadzeniem w razie potrzeby oględzin miejscowych przez rewirowy urząd górniczy w celu stwierdzenia odnośnych okoliczności, będzie rzeczą rewirowego urzędu górniczego.

wy krajowej z dnia 17. grudnia 1884, Dz. u. kraj. nr. 35 z r. 1886, przedłożyć sądowi plan sytuacyjny, sporządzony przez autoryzowanego urzędowo technika prywatnego, gdyż w razie przeciwnym sporządzenie tego planu musiałoby być zarządzone na ich koszt przez sąd. Koszty ściągać należy w myśl postanowień § 106 i uast. instrukeyi sądowej z d. 5. maja 1897, Dz. u. p. nr. 112. Uprawniony do wydobywania obowiązany jest również podać do wiadomości sądu nazwę pola naftowego w celu wuisania jej do księgi naftowej. Co się tyczy pól poszukiwawczych i pól naftowych niepotwierdzonych, obowiązują postanowienia § 2, ustępu 2, tego rozporządzenia.

§ 11. Przy przenoszeniu praw naftowych w postępowaniu według § 23 ustawy z dnia 9. stycznia 1007, Dz. u. p. nr. 7, trzeba mieć uwagę na to, aby istota wpisów, zawartych w księdze gruntowej, ze stosownem uwzględnieniem dokumentów, na których się te wpisy zasadzają, była należycie ujęta i aby zastosowano odpowiednią formę wpisu. Przy-tem kierować się należy tą zasadą, że prawo wydobywania, bez względu na to, w jakiej formie jest wpisane w księgę gruntową (jako obowiązani są w myśl § 5 galicyjskiej usta-prawo dzierżawy, służebności, ciężar rzeczowy, ograniczenie własności i t. d.), w myśl § 1, ustępu końcowego, i § 23, ustępu 6, przytoczonej powyżej ustawy przeniesione być ma do karty B w księdze naftowej.

Przy przenoszeniu uwzględniać należy tylko te wpisy, które mają skuteczność w chwili obecnej, natomiast pomijać pozycye, które są już wykreślone.

Przed przesłuchaniem interesentów w myśl § 23, ustępu 9, ustawy z dnia 9. stycznia 1907, Dz. u. p. nr. 7, sporządzić należy wyciąg sumaryczny z księgi gruntowej co do wszystkich wpisów, o które w danym razie chodzi, i posługiwać się nim przy przesłuchaniu.

Gdy prawo naftowe wskutek podziału nieruchomości wpisane jest w kilku wykazach hipotecznych księgi gruntowej (§ 9, ustęp 3, tego rozporządzenia), sąd winien stwierdzić, na które parcele lub części parcel rozciąga się prawo wydobywania, i działać w tym kierunku, aby dla prawa wydobywania, chociażby nawet odnośne ciała hipoteczne należały do rozmaitych właścicieli, stworzony był według możności na podstawie ugody między interesentami jeden tylko wykaz hipoteczny w księdze naftowej. Tych parcel lub części parcel, na które prawo wy-

O postanowieniu, według którego niedozwolone jest utworzenie pola naftowego dla prawa wydobywania, odłączonego od idealnych części nieruchomości (§ 3 tego rozporządzenia), winien sąd pamiętać także przy przenoszeniu praw naftowych w postępowaniu według § 23 ustawy z dnia 9. stycznia 1907, Dz. u. p. nr. 7.

§ 12. Przy przenoszeniu ciężarów w postępowaniu według § 23 ustawy z dnia 9. stycznia 1907, Dz. u p. nr. 7, trzeba mieć wzgląd przedewszystkiem na owe zahipote-kowane na nieruchomości obciążenia, które

Co się tyczy procentów brutto i wszelkich innych powtarzających się świadczeń, zapisanych jako hipoteki kaucyjne, postępować należy według szczególnego postanowienia § 23, ustępu 6, przytoczonej powyżej ustawy.

82, będą miały

Klein włr.

wyprzedzają prawo naftowe. Ze względu na to, że takie obciążenia rozciągają się także na prawo naftowe, przenieść je należy — z wyjątkiem tych ciężarów, które przy zastosowaniu postanowień § 23, ustępu 7 i 8 przytoczonej powyżej ustawy ewentualnie odpadną — według kolei ich pierszeństwa hipotecznego na pole naftowe — karta C — dopisując uwagę dotyczącą rękojmi posiłkowej pola naftowego.

Po tych ciężarach postawić należy dopiero owe, które w księdze gruntowej spoczywają na samem prawie naftowem, i to w należytej kolei pierwszeństwa hipotecznego.

§ 13. Faktyczny wpis uchwały na przeniesienie do księgi naftowej dokonywany być winien dopiero po nastaniu prawomocności uchwały.

Czy wykonanie odbyło się należycie, winien sędzia skontrolować i potwierdzić swym podpisem w księdze naftowej.

§ 14. Wpisy w księgach naftowych, założonych na podstawie rozporządzenia mi-nisteryalnego z dnia 15. czerwca 1885, Dz. u. kraj. dla Galicy i nr. 36 z r. 1886, przeniesione być mają do wykazów hipotecznych księgi naftowej, nowo otworzyć się mających, przyczem stosować należy w analogiczny sposób postanowienia tego rozporządzenia, a w szczególności przestrzegać przepisu § 24, ustępu 2, ustawy z dnia 9. stycznia 1907, Dz. u. p. nr. 7. Wykazy hipoteczne w dotychczasowej księdze naftowej zamknąć należy z dniem przeniesienia.

§ 15. Sądy winny uwiadamiać z urzędu rewirowy urząd górniczy o dokonaniu wpisu praw wydobywania żywicy ziemnej w księdze naftowej (o otworzeniu wykazu hipotecznego w księdze naftowej), o przeistoczeniu i wykreśleniu pewnego wykazu księgi naftowej, tudzież o każdej zmianie uprawnienia dc wydobywania, jakaby zaszła w księdze naftowej, a o przeprowadzonym w księdze naftowej podziale prawa wydobywania żywicy ziemnej poniżej jednej czterdziestej całości także starostwo górnicze.

§ 16. Postępowanie, przepisane w § 14, ustępach 4 do 6, ustawy z dnia 9. stycznia 1907, Dz. u. p. nr. 7, powinno być przeprowadzone przed ukończeniem przewodu spadkowego. W uchwałę na przyznanie spadku wciągnąć należy wynik tego postępywania.

Uchwałę na przyznanie spadku wpisać należy w zapiski, oznaczone w § 406, 1. 4, instrukcyi sądowej z dnia 5. maja 1897, Dz. u. p. nr. 112.

Postanowienia §§ 2 i 3 ustawy z dnia 23. maja 1883, Dz. u. p. nr. zastosowanie także do praw wydobywania żywicy ziemnej, zapisanych w księdze naftowej.

§ 17. Przy licytacyi przymusowej praw wydobywania żywicy ziemnej, które są ograniczone na pewien okres czasu lub zawisają od pewnego warunku rozwiązującego, należy w edykcie licytacyjnym nietylko dokładnie oznaczyć prawo, które ma stanowić przedmiot licytacyi, lecz także termin, w którym się to prawo kończy, warunek rozwiązujący, którego zaistnienie pociąga za sobą wygaśnięcie prawa, tudzież pozostające i nadal w mocy prawo powrotu.

§ 18. To rozporządzenie nabędzie mocy obowiązującej w dniu ogłoszenia.

Galicyjskie Towarzystwo magazynowe dla produktów naftowych we Lwowie.

6. maja b. r. odbyło się Walne Zgromadzenie Towarzystwa magazynowego. Z przedłożonego sprawozdania za rok 1906 przez referenta komisyi kontrolującej z ramienia Rady nadzorczej p. Bolesława Łodzińskiego wyjmujemy następujące ważniejsze daty:

Czysty zysk Towarzystwa wynosił za r. 1906 76.438 koron i 26 halerzy; dochód brutto z magazynowania ropy wynosił 66.800 koron; z tłoczenia ropy 190.328 koron i 48 halerzy; z kupna i sprzedaży ropy 34.533 korony 68 halerzy; kapitał udziałowy Towarzystwa wynosi 478.000 koron; fundusz rezerwowy 203.849 koron i 87 halerzy. Towa-

zyjnej.

Krosno

Zagórz

rzystwo w roku 1906 wykazało stosunkowo mniejsze zyski, niż w r. 1905, co się objaśnia mniejszą ilością przetłoczonej ropy wobec upadku produkoyi w Borysławiu. Imieniem komisyi rewizyjnej pan Wahał stwierdza zgodność bilansu z księgami i wnosi o udzielenie absolutoryum dyrekcyi i radzie nadzorczej .

Dyrektor Mars objaśnia ogólne interesy Towarzystwa, podnosząc, iź rok 1906 był przejściowy, obecny 1907 zapowiada się lepiej, gdyż uregulowane są stosunki z in-nemi towarzystwami ruroeiągowemi w Tu-stanowicach, tak, iź Towarzystwo ma obecnie 30°/₀ całej produkcyi do tłoczenia; zawarto układ z „Petroleą“ ; Towarzystwo także i w inuych miejscowościach Galicyi robi kontrakty o tłoczenie i zakłada rurociągi.

Potem Walne Zgromadzenie przyjęło wniosek o udzielenie Dyrekcyi i Radzie nadzorczej absolutoryum.

Przystąpiono do rozdziału zysków.

Na wniosek Rady nadzorczej uchwalono wypłació: 10°/₀ dywidendy od udziałów, 10°/'o tantjemy dla Rady nadzorczej (statutowo), 1% dla komisyi kontrolującej (statutowo), l°/₀ dla komisyi rewizyjnej (statutowo). Na remuneracye urzędników, syndyka, na dodatek droźyźniany i fundusz zaopatrzenia 11.000 kor., dla Towarzystwa naftowego i redakcyi „Nafty“ 1.000 kor., na cele humanitarne 2.400 kor., do funduszu rezerwowego 2.000 kor. Pozostałe 4.280 kor. i 60 halerzy przeniesiono na rok następny.

Przystąpiono do wyboru komisyi rewi-

W pierwszem głosowaniu wybrani zostali pp. Macher (150 gł.) i Rodakowski (102 gł.), lecz obaj zrezygnowali; przy po-wtórnem głosowaniu zostali wybrani inżynier Rodakowski (116 gł.) i Wahał (102 gł.), profesor Załoziecki otrzymał 46 głosów.

Po wyczerpaniu porządku dziennego rozwinęła się dyskusya nad projektowanym udziałem Towarzystwa w nowem zupełnie przedsiębiórstwie; większość obecnych była zdania, że potrzebną jest do tego zmiana statutów.

Towarzystwo dla handlu, przemysłu i rolnictwa we Lwowie.

Dnia 4 b. m. odbyło się pod przewodnictwem prezesa Rady nadzorczej p. Wojciecha Biechońskiego walne zgromadzenie Towarzystwa dla handlu, przemysłu i rolnictwa we Lwowie. Prezes, zagajając zgromadzenie, powołał na sekretarzy zgromadzenia pp. dra Bartoszewicza i Sulimirskiego i we wstępnem przemówieniu wskazał na znaczny wzrost obrotów w towarzystwie w roku ubiegłym.

Z przedłożonego sprawozdania dyrekcyi (referent dyrektor Paszcz) wyjmujemy niektóre ciekawe daty. Ogólna suma sprzedaży towarów w roku 1906 wynosiła 3,278.137 koron czyli o 1,073.469 koron więcej, niż w r. 1905 ; zwiększona sprzedaż pochodzi z przejęcia zastępstwa rur Schónbruńskich, których sprzedano za 1,330.000 koron, zysk brutto wynosił 240.222 kor., czysty zysk 90.445 koron.

Dokonane sprzedaże w r. 1906 rozdzielają się jak następuje :

Skład Borysław sprzedał za k. 2,921.045

239.458 117.633

czyli, że prawie cała sprzedaż skoncentrowana jest w Borysławiu i Tustanowicach; skład w Krośnie opłaca się jeszcze, gdy skład w Zagórzu zawiódł oczekiwania. Udziały członków wynoszą 530.487 koron; fundusz rezerwowy z końcem roku 1906 wynosił 95.157 k.

Po złożeniu sprawozdania przez dyrek-cyę imieniem komisyi kontrolującej p. Styber postawił wniosek udzielenia dyrekcyi absolutoryum z rachunków i bilansu za rok 1906, co zgromadzenie uchwaliło.

Nastąpił rozdział zysków, a mianowicie: 10 prc. do funduszu rezerwowego, 10 prc. statutowo dla rady nadzorczej, 4V2 prc. statutowo dla dwóch dyrektorów, dalej uchwalono wypłacić 10 prc. dywidendy od udziałów, na remuneracye i cele humanitarne 2.500, resztę 13.146 k. 55 h. przeniesiono do rezerwy strat.

W miejsce 3 ustępujących członków Rady nadzorczej i jednego zastępcy, wybrano ponownie na członków pp. W. Stawiarskiego, J. Gór-niewicza i Adama Trzecieskiego (dawniej za-

NAFTA

151

oznacze-

stępca), na zastępcę p. Zeitlebena (dawniej szybie nr. 2, który dał łącznie koło 500 członek). Do komisyi kontrolującej wybrano cystern, zaś szyb nr. 3 tegoż Towarzyst ponownie pp. Machera, Stybera i Żuk-Skarżew-skiego.

samo

Przy ostatnim punkcie p. Lodziński postawił wniosek, aby w myśl statutów udzielano kredytu tylko członkom towarzystwa, nie jednak wysokości udziału pozostawia się dyrekcyi stosownie do okoliczności.

Z Borysławia i Tristanowie,

W kwietniu b. r. produkcya ropy w Ga-licyi spadła nieco w porównaniu z poprzednim miesiącem, który stanowił rekord, i wynosi w przybliżeniu 6.500 cystern. Ubytek produkcyi spowodowało nie tyle główne jej środowisko Borysław-Tustanowice, jak raczej kopalnie w zachodniej połaci kraju leżące, których wydajność obniża się ciągle i które też są właściwą przyczyną, że produkcya ropy w Galicyi nie może się wznieść nad pewien poziom, gdyż coraz wyłączniej pochodzi li tylko z wyż wzmiankowanego centrum.

Choeiaż więc produkcya ogółu kopalń znajduje się w stagnacyi, mimoto łączna cyfra wykazanej produkcyi dość jest stałą, a nawet zaznacza się pewna zwyżkowa tendeneya w tym względzie, ostatnie zaś sukcesy w Tu-stanowicach każą się spodziewać dalszego wzrostu produkcyi w najbliższej przyszłości, poczyniono bowiem w ostatnich czasach doświadczenia przekonują dowodnie, że bogactwo tustanowickich pokładów ropnych nie ustępuje borysławskim i na ogół przewyższa je o tyle, że obszar, na którym dotychczas w Tustanowicach uwiercono ropę, jest wielokrotną takiegoż obszaru w Borysławiu, jest zatem w stanie zaspokoić potrzeby austro-węgierskiego przemysłu naftowego na dłuższy czas i w wyższym stopniu. Pokazuje się co-zaz dowodniej, że w rejonie borysławsko-tu-stanowickim posiadamy pierwszorzędny teren naftowy, równający się najznamienitszym terenom naftowym w innych krajach i dotychczas jeszcze w swej rozległości nie zbadany.

Największą produkcyę w Tustanowicach miało w kwietniu Tow. uryckie w swym

wyprodukował 50 cystern ropy. Kopalnia „Bitum“ firmy Macher i Sp. dała w kwietniu 180, kopalnia „Mukden“ tej samej firmy 80 cystern, kop „Jakób“ firmy Spitzman & Sp. koło 200, kop. „Sas“ hr. Dzieduszy-ckiego w przybliżeniu 100, kop. „Ignacy“ Juliusza Eifermana & Sp. daje po 6 cystern dziennie już od kilku miesięcy. Produkcya firmy Długosz-Łaszcz wynosiła w kwietniu 350 cyster, Tow. górniczego (dawniej Miku-cki-Perutz) około 130, Galie. Spółki naftowej 140, bar. Popperowej 100 cystern, tyle-firmy Scott & Buber. Firma Resseguier & Frankel miała okrągło 130 cystern w kwietniu. Szyby „Hala“ (dr. Landes, Segal & Sp.), „Gwiazda“ (Tow. akc. Trzebinia), „Laura“ i „Flora“ dają po 2 —2]/2 wagonów dziennie, szyby „Aba“ (br. Hoffman) oraz „Feniks“ berlińskiej firmy Brauns & Bermann (obecnie Bank dla przemysłu naftowego Tow. akc.) po 3 cysterny dziennie.

Wymieniliśmy tylko te szyby, które miały w ostatnim czasie większą produkcyę. Do nich w najnowszym czasie przyszły szyby „Smolka“ (Schläfrig, Löwenheck & Sp.) z około 8 wagonami codziennego przypływu od pierwszych dni maja począwszy, oraz daleko ważniejszy szyb nr. 2 Galie. Spółki naftowej (Dembowski, Długosz & br. Poppe-rowa), który dnia 7. maja zaczął wyrzucać 25—30 wagonów ropy na dobę i obiecuje stać się prawdziwym szybem monstrualnym w rodzaju niektórych borysławskich.

W Borysławiu zwraca na siebie uwagę szyb „Hekla“, którego produkcya wynosiła w kwietniu 160 cystern. Szyb ten niedawno temu został uszkodzony przez pożar, jednak już jest przywrócony do normalnego stanu i znowu daje ropę. Natomiast produkcya drugiego wielkiego szybu, mianowicie „na Gry-majle“ (Sussman) doznała przerwy, i to prawie nagle, gdyż jeszcze w marcu szyb ten dał 230, a w kwietniu 93 wagonów ropy.

Trzeci z wielkich szybów borysławskich t. j. „Klaudyusz“ zaczyna się trochę ożywiać i daje pono 2Va wagona ropy na dobę. Z innych szybów borysławskich należy jeszcze wymienić szyb „Feniks“ Łaszcza z 4-cy-

W miesiącu kwietniu b. r. stan ope-racyj na kopalniach zachodnio-galicyjskich był następujący :

Tarnawa dolna. Tutaj „Schodnica“ tow. akcyjne wierci 6 szybów między 560 a 1.200 m głębokości i pompuje 7 (głębokich 650—760 m) z łączną produkcyą miesięczną koło 100 cystern. Charakterystycznem jest, że szyby nowo uwiercone odbierają ropę dawniejszym. Ropa ta należy częścią do parafinowego (cięż. gat. 0’895), częścią do benzynowego (0'840) typu. W obrębie kopalni znajdują się wielkie rezerwoary żelazne o pojemności 1.335 cystern, oraz własna ładownia, jako odgałęzienie państwowej kolei.

Najgłębszy szyb nr. 9 (1.200 m) miał pierwszą ropę w 778 m w ilości 2Y₂ cystern dzień- dające w miesiącu 2y₂ cysterny łącznie. Ronie i wyprodukował ogółem jakich 800 cy-    kach & Sussman (akordant inż. Breitenwald)

stern ropy. Tosamo Towarzystwo wierci też    posiadają jeden wiercony (620 m) oraz jeden

w Huzeli jeden szyb, obecnie 480 m pompowany (520 m) szyb, dający 3 cysterny

miesięcznie. Wielopolska Spółka nie dowier-W Zagórzu operują 4 firmy, a to: ciła się jeszcze ropy w swym szybie, obecnie „Schodnica“ tow. akc., Breitenwald & Łęp- 500 m głębokim, kowski, Simche Diller & Sp. oraz br. Reade.

„Schodnica“ wierci 2 szyby (335 i 330 m)

i pompuje 4, które z 540 do 750 m głębo- jeden szyb (300 m).

sternową produkcyą, „Szczęść Boże“ z około 2-cysternową, „Olga“ (dr. Goldhammer & Sp.) iy₂ cysterny dziennie i t. d. W tem zestawieniu nie uwzględniło się produkcyi Galie. Karpackiego Tow. naftowego, wynoszącej koło 500 cystern i Syndykatu borysławskiego koło 150 cystern ropy.

Na kopalni dra Stefana Freunda otrzymano w głębokości 1.292 m. obfite wybuchy, dochodzące do 3 wagonów dziennie. Widocznie odwiercono nowy horyzont i dla tego ciekawem, a dla sąsiednich kopalń znamien-hem będzie jak się ukształtuje produkcyą z głębokości około 1.300 m. Szyb ten należał do najbardziej wydajnych w Borysławiu. Odwiercona ropa ma być lżejszą i mniej parafinową.

Cena ropy ponownie podskoczyła i wynosi na otwartym targu 4'35 do 4‘30 koron za cetnar metryczny.

Ruch wiertniczy w Galicyi.

głęboki, który już wykazuje ślady ropne.

kości dają okrągło 30 cystern ropy miesięcznie; ropę prowadzi się własnym rurociągiem do 4 km. odległej Tarnawy dolnej, gdzie Towarzystwo posiada zbiorniki. Breitenwald & Łępkowski wiercą szyb, obecnie 385 m. głęboki, a który w 350 metrach dał pierwszą ropę w jednorazowej ilości 6 cystern, którą spalono pod kotłami. Simche Dilller & Sp. pogłębiają szyb, obecnie w 520 m stojący; przy 400 m głębokości szyb ten dał 4 cysterny. Baron Reade zastanowił na-razie dalsze prowadzenie swego szybu, który swojego czasu z 380 m dawał po 1 cysternie ropy dziennie. Ropa z Zagórza również zalicza się do obu typów.

W P o r a ź u firma Łaszcz, Styber & Zeitleben wierci jeden szyb, który doszedłszy do 850 m jeszcze nie trafił na ropę. W tej samej miejscowości posiada Spółka przemyska jeden szyb wiercony (100 m) i jeden pompowany, dający przy 300 m głębokości 1 cysternę ropy miesięcznie. Ropa tego samego gatunku co w Zagórzu i Tarnawie.

W Załużu Perutz & Sp. wiercą jeden szyb, dotychczas bez rezultatu.

Wielopole. Tutaj p. Myśliwy wierci od 9 miesięcy w akordzie jeden szyb dla firmy Freudenheim & Sp. i z powodu bardzo twardych piaskowców zdołał w tym czasie dotrzeć zaledwie do 189 m głębokości. Halmosz &, Barcay prowadzą dwa wiercenia (450 i 500 m) i pompują 4 szyby (400 do 500 m), również w bardzo twardym piaskowcu; miesięczna produkcyą około 15 cystern ciężkiej parafinowej ropy. Sanocka Spółka (pełnomocnik p. Blauw) nie doszła jeszcze do ropy w swym 480 m głębokim szybie. Kopalnia „Ludwik“ (dr. Natan Nebenzahl & Sp. obejmuje 2 szyby w wierceniu (510 i 350 m) i 3 w pompowaniu (510, 350 i 490),

W Winnicy koło Moderówki wierci Hanowersko-galicyjskie Gwarectwo naftowe

w pompo-

W Wójtowej Galie. Karpackie Tow. naftowe posiada 1 szyb w obecnej głębokości 750 m, który w 180 metrach dawał już po 3 cysterny dziennie benzynowej ropy, jednak z dalszym postępem wiercenia ropę tę zarurowano.

W Żarnowcu operacye na razie spoczywają w szybie dra Tiegermana & Harma-ty, doprowadzonym do głębokości 470 m, jednakowoż z dniem 15. maja miano je dalej kontynuowaó, zakładając równocześnie drugi szyb.

Nr. 13 zaczęty 5, września 1903, ukończony 8. marca 1904, a więc w 6 miesiącach 4 dniach;

Nr. 22 zaczęty 16. października 1903, ukończony 15. kwietnia 1904, a więc w 6 miesiącach.

153

W Woli brzosteckiej również jeden (400 m), wreszcie

w Na wsi u brzostecki m jeden szyb, obecnie 500 m głęboki; wszystkie trzy ostatnio wymienione dotychczas bez ropy.

W H u mn i s k a c h Galie. Towarzystwo produkcyi nafty (Perkins) posiada 3 szyby w wierceniu (300 — 600 m) i 15 waniu (450—700 m), z łączną produkcyą 15—20 cystern miesięcznie. Ropa jest benzynowa i wysyła się ją rurociągiem 21 km. długim do stacyi Rymanów. Szyb Carltona Mc. Intoska w 500 m głębokości niema jeszcze ropy.

W sprawie krzywych otworów firmy Fauck i Ska.

W zeszytach 5. i 6. Nafty z r. b. zamieściłem pod tym tytułem artykuł stanowiący między innemi odpowiedź także dla pana Exnera na jego notatkę w tej kwesty i, wydrukowaną w zeszycie 6 Petroleum z r. 1906. W tej odpowiedzi wytknąłem autorowi nie ścisłe a nawet nieprawdziwe przedstawienie rzeczy. Cały mój artykuł, a więc i jego odnośna część, traktowany jest ściśle rzeczowo, z całem umiarkowaniem, gdy tymczasem odpowiedź p. Exnera w „Nafcie“ nr. 9, bynajmniej się tem nie odznacza, choćby już tylko wskutek nieuzasadnionego zarzutu, że celem moim było zdyskredytować w opinii ogółu ekspres i firmę A. Fauck i Ska.

Rozsyłając znajomym odbitkę mego artykułu, nie pominąłem osoby p. Exnera, który wziął to za wyzwanie. Odpowiedzi nie domagałem się i lepiej byłby uczynił, gdyby jej był zaniechał, bo wypadła ona dla niego niefortunnie, gdyż zamiast wykazaó, że moje zarzuty są bezpodstawne, potwierdza je w zupełności. I tak:

1. W Petroleum Nr. 6. 1906 r., pisze p. Exner: „Jeden von diesen (vier) Schächten haben wir längstens 4 Monate gebohrt, einen sogar kaum länger als drei Monate“. Temu twierdzeniu zaprzeczyłem podając, że czas wiercenia w czterech wypadkach wynosił : ö¹/^ 4,    6ł/₄ względnie 6 miesięcy. Przeciwnik

w długim wywodzie, podtrzymuje swoje twierdzenie, przytaczając jednak daty zaczęcia i ukończenia każdego z czterech otworów, tem samem kapituluje. Oto dokładne obliczenie czasu trwania wierceń z uwzględnieniem omyłek, jakich dopuścił się autor:

Nr. 19 zaczęty 9 października 1902, ukończony 19. marca 1903, a więc w 5 miesiącach 11 dniach;

Nr. 21 zaczęty 2. maja 1903, ukończony 26 sierpnia 1903, a więc w 3 miesiącach, 25 dniach ;

To obliczenie kryje się zupełnie z mojem zapodaniem ujętem w okrągłe cyfry, natomiast zbija twierdzenie przeciwne o wykonaniu każdego z trzech wierceń w ciągu czterech, a jednego w ciągu trzech miesięcy. P. Exner, dla ratowania sytuacyi, wyłącza teraz niedziele i święta, co według niego „ma się samo przez się rozumieć“. Wolno mu rachować czas wiercenia, jak się mu podoba, ale w takim razie, by czytelnika w błąd nie wprowadzać, koniecznem było dodać w Petroleum to wyjaśnienie, czego zaniedbał. Przyjmując jednak rachunek, nawet według jego metody nie uznanej w świecie wiertniczym, to wypadłoby dla pierwszego wiercenia 4 mieś. 10 dni, dla trzeciego i Czwartego po 5 miesięcy, a zatem i tak nie byłoby zgody z oświadczeniem, że czas wiercenia w trzech wypadkach trwał nie dłużej jak 4 miesiące. Niepotrzebnie zupełnie wylicza autor, jakby na usprawiedliwienie, rozmaitego rodzaju przerwy, bo niemal każde

prze-

“ i nic więcej

wiercenie jest na nie narażone i takie przerwy muszą być wliczane do czasu wiercenia.

2. W Petroleum napisał pan Exner: „Dass die Schächte fehlerlos und den Regeln der Technik entsprechend abgeteuft wurden, bezeugt am besten das an uns gerichtete Schreiben der Actien - Gesellschaft für Naphta-Industrie“ etc. Uzasadniłem nielogiczność odnoszenia listu z daty 1. kwietnia 1903 r. do wierceń, których firma wówczas jeszcze nie wykonała. P. Exner nie mogąc obecnie usprawiedliwić tego „lapsus“ pióra, uważa moje wyjaśnienie za zbyteczne, bo jak mówi, „jasnem jest, że ten list mógł się odnosić tylko do robót już wykonanych“, ciężko mu jednak i teraz jeszcze powiedzieć jasno, że ten list mógł odnosić się jedynie do wiercenia Nr. 19, a zatem do roboty już wykonanej. Wspomniałem w moim artykule, że list ten dało towarzystwo firmie na jej prośbę dla celów reklamy. Firma przedstawiła mianowicie gotowy list do podpisu, którego towarzystwo nie odmówiło, będąc dalekiem od podejrzenia, aby wiercenie Nr. 19, prowadzone przez tak poważną firmę mogło być tak niedbale wykonane.

3. Wykazałem, iż mylne są twierdzenia p. E., że towarzystwo pogłębiło każde z czterech wierceń poniżej 1000 m., i że firma wierciła w Nrze 10 między 900 a 1000 m., tylko okrągłe 2 miesiące (faktycznie 3Y₂ mieś.). Na ten zarzut autor nie reagował w swej odpowiedzi, bo nic powiedzieć nie mógł. Dzisiaj dodam jeszcze, że słowa p. E. w „Petroleum“ str. 226: „schliesslich haben wir von derselben Gesellschaft unter Direction des Herrn Fabianski den Schacht Nr. 10 zum Abteufen bekommen“ także nie odpowiadają prawdzie, bo układ nastąpił 4. marca 1904 r., a ja objąłem dyrekcyę 1 kwietnia 1904 r. Śmię sobie pochlebić, że gdybym był objął wcześniej te obowiązki, byłaby firma nie otrzymała niątego wiercenia.

4.    Uwaga p. E. w „Petroleum“ str. 226: „die zweite von uns durchgeführte Beweisführung ergab für uns ein günstiges Resultat“ spotkała się z mojem umotywowanem zaprzeczeniem, którego autor zbić nie był w stanie.

5.    Usiłuje p. E. zaprzeczyć moim twierdzeniom, iż odbiór wierceń polegał jedynie

na odmierzeniu głębokości i ponownie odpowiada o „starannem badaniu“ przy tych czynnościach, nie określa jednak bliżej tych starannych badań. Że ich nie było, to widać z raportów samego p. E., w których czytam we wszystkich czterech wypadkach następującą stereotypową wzmiankę: dnia...........

mierzono otwór w obecnóści panów i znaleziono głębokość poza tą wzmianką. Zapuszczenie blaszanego szablonu w otworze 22 nie dowodzi również jeszcze starannego badania. Co do piątego otworu (Nr. 10) uważa p. E. za odbiór moje oświadczenie w dniu 14. czerwca 1906, które brzmiało: „wobec osiągnięcia głębokości 1050 m., przewidzianej w umowie zastanawiam dalsze wiercenie, a nie mając przeświadczenia, czy rury 6" sięgają rzeczywiście do raportowanej głębokości, odkładam badanie do chwili, gdy nad otworem stanie ryg towarzystwa, a więc gdy będę dysponował własnym personalem“. Jeżeli więc tego dnia nie przemierzyłem nawet głębokości, jeżeli nie oświadczyłem wyraźnie, że zastanawiając wiercenie, daję firmie absolutoryum, lecz przeciwnie, zastrzegłem się w tym kierunku, to nie może być mowy o odbiorze. Autor popełnia nielogiczność, bo przyznając, że ów rzekomy odbiór w dniu 14 czerwca, nie polegał na żadnem badaniu otworu, że takiego badania wogóle i przedtem nie było, mówi, że po postawieniu rygu miałem zbadać otwór jeszcze raz, a zatem powtórnie.

Wykazawszy punkt za punktem, że p.

Jeszcze kilka uwag.

Opowiadając o uwolnieniu chwyconej kolumny rur 6', pyta autor, czy rury poprze-cierane i osłabione mogłyby wytrzymać tak gwałtowne szarpnięcie. Chyba nie potrzebuję instruować p. Exnera, fachowego kierownika, że chwyconych rur się nie szarpie, bo tego nie wytrzymałyby i nowe, nawet silniejsze od używanych w Borysławiu. Dalej nieznanem jest mu widocznie, jaki skutek sprawiają w krzywych otworach cienkie żerdzie kana-

E. nie tylko nie zbił moich zarzutów, ale je nawet potwierdził, muszę obstawać przy po-przedniem oświadczeniu, że przedstawił rzecz tendencyjnie i nieprawdziwie.

zrzeka się

dlaczego, to

dyjskie trąc o rury, a jaki wywołują grube żerdzie płuczkowe, usztywnione co 5 m. przez mufy o średnicy 75 — 80 mm. Przy użyciu pierwszych jest on szybki i wydatny, przy użyciu drugich powolny i łagodny. W danym wypadku mogły też żerdzie płuczkowe trzeć o rury nawet przez 14 miesięcy, nie przecierając ich na wylot, powstające żłoby były szerokie a płytkie, nie jak przy użyciu żerdzi kanadyjskich, wąskie a głębokie. Pyta p. E. na czem opieram pewność, że rury 6’’ w otworze Nr. 10 były wytarte chociaż ich nie badałem. Proszę mi powiedzieć jaki wniosek krytyczny należy wyciągnąć z okoliczności, że firma, która sama żądała dowodu z oględzin rur, zrzeka się go w chwili, gdy znawcy zabrali się do badania tychże, go, wiedząc jeszcze w dodatku, że dowód z oględzin żerdzi wypadł dla niej niekorzystnie, czyli, że pozbawia się nagle jedynej broni, którą mogłaby skutecznie atak odeprzeć.

Uwaga, że ową drobną produkcyę osiągniętą płuczką w trzech (nie czterech) otworach, straciło towarzystwo przy dalszem pogłębianiu systemem kanadyjskim, zmierza chyba tak en passant do zaznaczenia, że ropa ma awersyę do borkranu kanadyjskiego a sympatyk do ekspresu. Ja twierdziłem i twierdzę, że rzecz ma się odwrotnie, o tern mówi mój artykuł, przytaczając jaskrawe przykłady. Przecież wie p. E. dobrze, że w Borysławiu ropa z pierwszego horyzontu prędko się wyczerpuje, że zatem upadek tej słabej produkcyi, która nawiasem mówiąc dość długo jeszcze trwała i nawet stosunkowo dość znacznie się podniosła, była objawem całkiem naturalnym.

W artykule wspomniałem krótko, bo tylko jednem zdaniem, że ostatnie 50 m. w Nrze 10, nie licząc premii za rury, wiercił ekspres po 620 koron za metr, nie powiedziałem zaś nic o kosztach całego otworu. P. E. przedstawia rzecz inaczej, podając, że wywodziłem długie skargi na temat, iż drogo kosztowało to wiercenie towarzystwo i przyznaje, że Jest coś prawdy na tern“, lecz, że specyalnie winę znacznych kosztów wiercenia od 1044 do 1050 m ja głównie ponoszę. Zarazem jednak wymknęło się niebacznie p. Ex-nerowi, że zarurowanie ostatnich sześciu metrów zajęło prawie cały miesiąc czasu. „Szczupły“ zarobek firmy, jak go autor nazywa wynosił miesięcznie około 3.500 koron (excl. rury), koszta ostatnich 50 m. 31.000 koron. Przyjmując z pokorą w'inę za upieranie się, aby firma czyniąc zadość obowiązkowi umowy poprowadziła rury 6” o 6 m. głębiej, dochodzę z pomocą odejmowania i dzielenia do rezultatu, że gdyby nie mój upór, byłby ekspres wywiercił owe ostatnie 50 m. po 550 koron za metr. Nie „cośK w tern prawdy, ale cała prawda.

Per longum et latum opisuje p. Exner moje tyrańskie postępowanie w kontrolowaniu wiercenia, szykany, jakich dopuszczałem się na firmie, wydanej na łup mego absolutyzmu posuniętego tak daleko, że „prawie pod presyą zobowiązałem ją do kontynuowania wiercenia od 1000 do 1050 m. Byłbym złym politykiem, gdybym polemizował w tym kierunku z autorem, który celując gdzieindziej zrobił mi wbrew swej chęci reklamę. Nie żądny pochwał muszę je przyjąć, skoro stało się to faktem dokonanym, pozwolę sobie jednak na skromną uwagę. Czy nie byłby autor postąpił właściwiej, gdyby zamiast wypisywać niepotrzebne rzeczy, nie pozostające w związku z właściwym przedmiotem, był reagował na zarzuty dotykające go jako kierownika wierceń w pierwszym rzędzie, a jest ich sporo w mym artykule jak krzywizny otworów, fuksy, zawodnienia terenu.

Moim materyalnym dowodom wskazującym, że wszystkie otwory dla towarzystwa akc. dla przem. naft. wywiercił ekspres krzywo należy, o ile temu można przeszkodzić, stawić dowody przeciwne. Opowiadania, zaprzeczania gołosłownem „nie“, stawianie premis i wyprowadzanie z nich konkluzyi nie wystarcza, nie wywrą nawet żadnego wrażenia.

Autor zastanawia się dlaczego nie pociągnąłem firmy do odpowiedzialności natychmiast po skonstatowaniu krzywizn w otworach. Odpowiedz, bo według postanowień ustawy, miałem na to 3 lata czasu, licząc od chwili odebrania wiercenia, a spieszyć się nie miałem powodu.

Nie mogąc odeprzeć zarzutu, że ekspres wywiercił krzywo otwory dla tow. akc. dla

źe nie myśli by-

Lwów, w maju 1907.

przem. naft., powtarza p. Exner za p. Fauc-kiem. (vide Petroleum Nr. 16 i Chemiker und Techniker Zeitung Nr. 8 1907 r.), źe krzywizny mogły powstać tylko przy pogłębianiu otworów metodą kanadyjską. Naiwność czy zła wola autora ? Przecież p. Exner brał osobiście udział w badaniu, przez znawców wszystkich trzech otworów i wie, źe próby stosowali oni jedynie do tych tylko partyi otworów, które to partye odwiercił ekspres, a nie badali wcale głębszych partyi, w których wiercono metodą kanadyjską. Wie także, źe podczas badań we wszystkich trzech wypadkach sięgały zawieszone rury 5” do tej tylko głębokości, jaką zostawił ekspres. Tyle zmysłu krytycznego posiada chyba p. Exner, aby mógł wyrobić sobie zdanie, źe dziura 750 m. wywiercona raz prosto, pozostanie i nadal w pionie i, źe stanu tego nie zmienia w niczem późniejsze rurowaniu mniejszą dy-menzyą.

Zastrzega się p. E, najmniej robić reklamy systemowi ekspres. A czem źe są te pochwalne wzmianki o Biance, o wierceniu w Tustanowicach wplecione tak niby przypadkowo, czem jest ów wyciąg z źur-nalu otworu 21 i t. p. ? Dlaczego jednak uznał go autor na dniu 26 maja? Czy dlatego, że następne 3 dni przyniosły słaby rezultat? Omawiając wiercenie 21. szczyci się, źe często trafiały się dni w których wiercono po 25 m. i wyżej. Po co te fantazyjne przechwałki, którym kłam zadać musi dziennik wiertniczy? We wierceniu Nr. 21., był tylko raz jedyny postęp 25 m. przy głębokości od 29-go do incl. 53-go metra.

W artykule moim zastrzegłem się, źe nie czując się powołanym do krytykowania innych otworów wykonanych ekspresem ograniczę moją krytykę tylko do wierceń wykonanych dla towarzystwa akc. dla przem. naft. Podobna lojalność powinna była obowiązywać p. E., to teź wzmianka o rekonstrukcyach i zagwoźdźeniach otworów pozostających pod moją dyrekcyą, jako nie należąca do przedmiotu i nie wchodząca w zakres jego kom-petencyi jest co najmniej nie na miejscu. Chcąc krytykować trzeba mieć podstawę do krytyki i znać dokładnie przedmiot, a nie polegać na informacyach zaczerpniętych z mętnych źródeł.

Inżynier Julian Fabiański.

III. międzynarodowy kongres naftowy w Bukareszcie.

Utworzenie komitetu galicyjskiego.

Na skutek wezwania centralnego komitetu w Bukareszcie, zwołał pan prof. Zało-ziecki zebranie przemysłowców naftowych do Lwowa, celem ukonstytuowania komitetu galicyjskiego. Na zgromadzeniu, które odbyło się dnia 12. b. m. przy licznym udziale przemysłowców naftowych, uchwalono zawiązanie galicyjskiego komitetu pod egidą Krajowego Towarzystwa naftowego, w skład którego weszli pp. Gorayski, Steczkowski, prof, Za-łoziecki, Mars, W. Pieniążek. I. Pieniążek, dr. Gruszkiewicz, inź. Gawroński, W. Dy-dejczyk, W. Wolski, Fr. hr. Zamoyski, W. Długosz, dr. Fraenkel, inź. Bielski, inź. Łaszcz, dyr. Gottfried, dyr. Łodziński, inź. Mikucki, dyr. Perutz, prof. Syroczyński i dr. Bartoszewicz.

Przewodniczącym wybrano p. Augusta Gorayskiego, prezesa Krajowego Towarzystwa naftowego, wiceprezesami pp. prof. Za-łozieckiego i dyr. Steczkowskiego, sekretarzem generalnym p. dra Bartoszewicza. Na delegatów, którzy mają na kongresie reprezentować galicyjski przemysł naftowy, uproszono pp. prezesa Gorayskiego, prot. Zało-zieckiego, Waleryana Dydejczyka, b. dyrektora rafineryi nafty „Vega“ w Rumunii, inź. W. Wolskiego, Franciszka hr. Zamoyskiego i dra Bartoszewicza. Równocześnie wniosło Krajowe Towarzystwo naftowe podanie do ministerstwa rolnictwa i handlu o nadanie delegatom komitetu charakteru oficyalnych zastępców. Zebrani oświadczyli gotowość wzięcia udziału w kongresie i obesłania połączonej z nim wystawy i spodziewać się należy, źe galicyjski przemysł naftowy zarówno ilościowo jak i jakościowo należycie na kongresie będzie reprezentowany; przyczyni się do tego blizkośó miejsca ze-brauia kongresu, Bukaresztu i nader interesujący program, na który prócz licznych odczytów i referatów składają się dwie wycieczki do najważniejszych ognisk rumuńskiego przemysłu naftowego. Nie ulega wątpliwości, źe bezpośrednie zetknięćie się z bratnim przemysłem rumuńskim będzie dla nas połączone z wielką korzyścią, dlatego też udział jaknajliczniejszy, odpowiadający wy-

Odwołanie. Z inicyatywy Związku Techników Wiertniczych w Borysławiu miał się odbyć zjazd nafciarski we Lwowie w czasie Zielonych Świąt. Z powodów nieprzewidzianych zjazd w tym terminie się nie odbył, a o nowym terminie zawiadomi interesowanych komitet w tym celu wybrany. Za komitet dr. Mikołaj Fedorowicz.

Pétroles de Galicie. Pod powyższą firmą zawiązało się towarzystwo francuskie, mające na celu eksploatacyę znacznych terenów w Tustano-wicach, wydzierżawionych od pp. Franciszka hr. Zamoyskiego i Z. Lewakowskiego. Tereny w rozciągłości około 100 morgów leżą w lesie kameralnym. Na czele nowego towarzystwa stoi książę Braganza.

na-

za-

H-

U*

—Ii

sokiem u rozwojowi naszego przemysłu, byłby ze wszech miar wskazany. Zgłoszenia udziału i odczytów (o ile możności w języku francuskim) z podaniem tytułu i treści nadsyłać należy najpóźniej do 15. czerwca na ręce generalnego sekretarza dra Stefana Bartoszewicza we Lwowie, ul. Słowackiego 1. 3.

KRONIKA.

Gal. Karpackie Towarzystwo naftowe.

Bilans Karpackiego Towarzystwa ukończonym zostanie dopiero za dwa do trzech tygodni. W roku ubiegłym nie płaciło Towarzystwo dywidendy wogółe; w danej chwili nie można przewidzieć czy dywidenda będzie wypłaconą w roku obecnym ; przypuszczają jednak, iż mimo rozbicia się kartelu mała dywidenda przypadnie do rozdziału, gdyż ceny ropy się ustaliły i widoki na przyszłość są korzystniej sze.

Związek Górników i Hutników polskich w Austryi. C. k. Ministerstwo spraw wewnętrznych zatwierdziło statuty Związku Górników i Hutników polskich w Austryi. Siedzibą Związku jest Lwów, celem Związku jest: a) okazywanie materyalnej, moralnej i intellektualnej pomocy swym członkom; b) przyczynianie się do rozwoju polskiego górnictwa i hutnictwa. W tjun celu ma Związek zakładać kasy pomocy, starać się o odpowiednią pracę dla swych członków, udzielać im możliwego poparcia, urządzać biblioteki, stacye doświadczalne, odczyty i wycieczki naukowe, organizować zjazdy naukowo fachowe, specyalne komisye dla badania kwestyj tyczących się krajowego górnictwa i hutnictwa, ogłaszać drukiem prace swych członków z zakresu teoryi i praktyki górniczo-hutniczej, gospodarstwa przemysłowego, stosnnków robotniczych, ekonomicznych etc. Na czele Związku stoi jako prezes p. Stanisław Kont-kiewicz, dyrektor kopalni węgla w Warszawie, sekretarzem Związku jest p. inż. A. Łukaszewski we Lwowie, ul. Pełczyńska 1. 5 a.

Węgiersko-galic. akc. Towarzystwo wiertnicze naftowe. W nrze 8. naszego pisma donosiliśmy, iż wspomniane Towarzystwo rozpoczyna wiercenie w Truskawcu; ze strony dyrekcyi wiedeńskiej otrzymujemy wyjaśnienie, iż tereny Towarzystwa leżące w Truskawcu i rozpoczęte na nich wiei’cenia znajdują się w innej zupełnie stronie, jak odwiercone swego czasu dwa szyby Towarzystwa Karpackiego. Tereny Węgiersko-Gal. Towarzystwa leżą w tej samej linii co produktywne szyby Karpackiego Towarzystwa, zatem w przedłużeniu linii ropnej „Litwy“ etc.

W Głębokiej koło Sambora ukończono budowę nowej rafinery i nafty firmy „Hr. Dunin Borkowski i Tomasz Gorgon“. Rafinerya zostanie niebawem puszczona w ruch i zdolną jest przerobić 300—400 wagonów ropy rocznie. Nowa Fabryka zbudowana jest bardzo trwale i solidnie, zapotrzebowanie ropy, pokrywać będzie z sąsiedniej kopalni w Stfzèlbicach.

Krajowe Towarzystwo naftowe wniosło podanie do Ministerstwa handlu o obniżenie taryfy za międzymiastowe rozmowy telefoniczne na linii Lwów-Drohobycz-Borysław-Schodnica.

XXI międzynarodowe zebranie okrężne inżynierów i techników wiertniczych odbędzie się prawdopodobnie w ostatnich dniach sierpnia b. r. w Hamburgu.

Prof. Mrazec, znany geolog naftowy, wybrany został członkiem Akademii umiejętności w Bukareszcie. Za temat swego pierwszego odczytu obrał prof. Mrazec formacye pokładów ropnych w Rumunii.

Z „Petrolei“. Dnia 28. b. m. odbędzie się we Lwowie posiedzenie komitetu zaufania „Petrolei“. Tego samego dnia odbędą się wybory nowego komitetu zaufania na okres półroczny t. j. od 1. maja do 1. listopada b. r.

W Krajowem Towarzystwie naftowem odbędzie się w sobotę dnia 25. b. m. posiedzenie komitetu dla III. międzynarodowego kongresu naftowego w Bukareszcie.

„Guide du Sondeur du Pétrole*, pod powyższym tytułem wyszło niedawno dzieło inż. Wiktora Petita z dziedziny techniki wiertniczej. Autor omawia w swej pracy wszystkie najnowsze zdobycze na polu techniki wiertniczej o ile one mają zastosowanie w eksploatacyi ropy. Do podręcznika dołączonym jest atlas o 39 tabelach, zawierający 386 rysunków. Cena nowego podręcznika wynosi 20 franków.

Nowa rafinerya nafty. Towarzystwo ftowe pod firmą „Petroleum- Licht- und Kraftgesellschaft“, stow, zarej. z ogr. poręką, postanowiło jedną ze swych wielkich rafineryj wybudować w Limanowej. Bud.owa rozpoczętą zostanie w najbliższym czasie.

Austryaekie Towarzystwo akcyjne dla przemysłu naftowego, które jak donosiliśmy wiązane zostało w roku ubiegłym, odbyło Walne

zgromadzenie pod przewodnictwem p. W. H. Mac szczepił jeszcze ś. p. Stanisław Szczepanowski. Grarveya. Zgromadzenie uchwaliło jednogłośnie za-kupno kopalń firmy Marchwicki, Biederman &

P. Leopold pracował w wielu kopalniach naftowych, między innemi w Schodnicy, w Libuszy, w Bajskiem, w Męcinie, a obecnie na swem stanowisku w Tarnawie obok zajęcia fachowego potrafił wolny czas poświęcić pracy nad robotnikami naftowymi; założył on tam szkołę polską dla dzieci robotników naftowych i szkołę analfabetów, czytelnię dla robotników, w której jest 850 dzieł doborowych i 21 pism; w Sokole w Zagórzu, do którego za staraniem p. Leopolda należą robotnicy naftowi, jest on wiceprezesem; za jego staraniem została założoną herbaciarnia bezpłatna dla biednych; w Sokole odbywają się przedstawienia amatorskie, w których biorą udział robotnicy ; wogóle w Sokole, jak i w Związku towarzystw polskich p. Leopold rozwija energiczną pracę narodową polską. To też i redakeya naszego pisma w przededniu jubileuszu zasyła czcigodnemu jubilatowi sesdeczne życzenia długiej jeszcze i pożytecznej pracy zarówno zawodowej jak i narodowej.

Buch wiertniczy. W ostatniej chwili dowiadujemy się, że szyb „Natan“ w Borysławiu przy ulicy Pańskiej w głębokości 1.280 metrów zaczął dawać 20 wagonów ropy; jest to trzeci horyzont ropny; z tego samego horyzontu szyb Freunda w głębokości 1.292 metrów daje 4 wagony. Dotarcie do trzeciego ropodajnego horyzontu w Borysławiu wzbudza sensacyę.

Bergheim za cenę 927.822 kor.

Galicyjskie naftowe Towarzystwo z ograniczoną poręką w Berlinie. Pod powyższą firmą powstało nowe towarzystwo mające na celu eks-ploatacyę, przeróbkę i sprzedaż ropy i produktów naftowych w kraju i zagranicą, finansowanie przedsiębiorstw naftowych etc. etc. Kapitał zakładowy wynosi 85.000 marek. Na czele nowej firmy stoi jako kierownik przedsiębiorstwa dyplom, inż. górn.

Józef Kern w Charlottenburgu.

Państwowa Bada kolejowa. Dnia 7. czerwca b. r. odbędzie się posiedzenie Państwowej Bady kolejowej, na którem delegat Krajowego Towarzystwa naftowego pan prof. Załoniecki postawi wniosek o rozszerzenie toru kolejowego i ładowni na stacyi kolei Borysław, oraz o zaprowadzenie pośpiesznego pociągu między Lwowem a Borysławiem, któryby zarazem stanowił połączenie z nowym nocnym błyskawicznym pociągiem między Lwowem a Wiedniem.

<1

41

41

41

„PRZEMYSŁOWIEC“

Szkoła wiertnicza w Campinie. Zarząd szkoły wiertniczej w Campinie urządza co roku wycieczki naukowe do najważniejszych miejscowości naftowych. W ostatnich tygodniach zwiedzili uczniowie pod przewodnictwem swych nauczycieli kopalnie towarzystwa Bustenari, by zapoznać się z nowym rygiem kanadyjskim systemu Schlossera. Następnie udali się uczniowie do Ste-jaru, celem obznajomienia się z ułepszonem pen-sylwańskiem wierceniem linewkowem, prócz tego zwiedzano kopalnie wiercone płuczką, instalacye elektryczne etc. Obecnie odbyły się egzaminy końcowe, do których dopuszczono również wiertaczy mających 5-letnią praktykę, którzy nie uczęszczali na kursy taoretyczne.

Lwów, ul. Akademicka S6.

Telefon nr. 806.

Warszawa

Księgarnia E, WENDE i Spka.

--------

Tygodnik popularny dla wszystkicl)

Zarząd Towarzystwa studentów Polaków Akademii górniczej „Bratnia Pomoc we Frei-bergu saskim“ zawiadamia już po raz drugi byłych swych członków, którzy pozostali dłużnikami Towarzystwa, że będą ogłoszeni w pismach bez poprzedniego uwiadomienia, o ile do 15. czerwca 1907 roku swych zaległości nie wyrównają lub nie podadzą powodów usprawiedliwiających. Adres:

(dla spraw przemysłu, techniki i handlu).

Ignacy Krause, student rer. uniw. Freiberg in Sachsen, Petersstrasse 21.

WYCHODZI W KAŻDĄ SOBOTĘ RANO

od roku 1903.

Pod redakcyą

inż. cyw. EDMUNDA LIBAŃSKIEGO.

41

4»

4)

Piękny jubileusz. 1. czerwca b. r. pan Bernard Leopold, kierownik kopalń naftowych akcyjnego towarzj^stwa „Schodnica“ w Tarnawie dolnej i w Zagórzu będzie obchodzić trzydziestoletni jubileusz swej pracy zawodowej w przemyśle naftowym. Koledzy jego postanowili uczcić ten dzień bankietem, gdyż p. Leopold w kołach swoich kolegów cieszy się zasłużonem uznaniem; w całej jego dotychczasowej działalności obok umiłowania swego zawodu i pracy znać na każdym kroku wpływ tego szczytnego idealizmu, jaki w garstce pracowników przemysłu naftowego za-

L.

Inż. Edmund Postępski

X BIURO

-ę

\\

Inż. Edmund Postępski

urzęd. autor, znawca elektrotechnik dla c. k. Urzędów górniczych okręgowych w Drohobyczu, Jaśle i Stanisławowie.

X BIURO

technicznej, prawnej i handlowej porady, tudzież pośrednictwa w sprawach górniczych

Obejmuje :

KAZI. KOSTKIEWICZA

{:

a- a

Rewizye urządzeń elektrycznych. Stały nadzór nad urządzeniami elektrycznemu Funguje jako konsulent przy zakładaniu nowych urządzeń elektrycznych i jako zaprzysiężony rzeczoznawca sądowy.

zaprzysiężonego inżyniera górniczego, em. c. k. starszego komisarza górniczego, b. naczelnika c. k. Urzędów górniczych w Drohobyczu i Jaśle, b. technicznego urzędnika gal. kopalń i warzelń soli, kopalń nafty i wosku ziemnego etc.

vr SANOKU.

3&L ' f

Z'

li

441

TOWARZYSTWO

dla handlu, przemysłu i rolnictwa §

m*r

Éîtr

we Lwowie

VEREIN FÜR HANDEL, GEWERBE UND ACKERBAU IN LEMBERG.

is

13

04—

|o4—

33

4-1

Wyłączne zastępstwo na Galicję :

Fabryki rur Mannesmanna w Komotau, — walcownia rur w Schönbrunn, — oraz Galicyjskiego karpackiego naftowego Tow. przedtem Bergheim & Mac Garvey w Glinniku maryampolskim.

Oyrekcya we Lwowie, Ossolińskich 15. % Filie Towarzystwa w Borysławiu, Krośnie i Zagórzu.

Konto p. k. o. 825 991.

Rach. bieżący w Banku krajów.

Telefon Nr. 168.

Towarzystwo dostarcza :

Rury wiertnicze, gazowe, pompowe, do wodociągów i inne wszelkiego rodzaju. Maszyny i kotły parowe. Narzędzia wiertnicze. Liny druciane we wszelkich wymiarach. Kompletne urządzenia do elektrycznego oświetlania. Fittingi, kurki, połączenia itp. Wszelkie materyały potrzebne tak przy instalacyi jak i popędzie maszynowym.

Zastępując firmy lub sprowadzając towary, towarzystwo kieruje się przedewszystkiem myślą przewodnią dostarczenia swojej klienteli maszyn, narzędzi i materyałów pierwszorzędnej jakości.

Adres telegraficzny: Towarzystwo handlowe Lwów, Ossolińskich.

Telegramm-Adresse : Handelsverein Lemberg, Ossolińskich.

15

51 3.

fsUr

śso4«>-

f ROBERT KERN¹

Zastępstwo Illlifkowickiej fabryki rur.

Centralne biuro dla Galicyi we Lwowie, Kopernika i8

z bogato zaopatrzonemi składami w Borysławiu i Krośnie

wykonuje

w najkrótszym czasie dostawy wszystkich dymenzyi kutych rur gazowych, wodociągowych i parowych, czarnych, pocynkowanych i asfaltowych wraz z przynależnymi łącznikami; dostarcza rury płomienne do kotłów parowych, rury wiertnicze hermetyczne, rury pompowe, stalowe rury mufowe, obciągane jutą, węże z rur dla gorzelń, browarów itp., maszty dla elektrycznych urządzeń i przeniesienia siły, tudzież poleca jako specyalność wyroby szwejsowane z blachy kutej a wyrabiane w nowo urządzonym we Witkowicach zakładzie spajania za pomocą gazu wodnego, a mianowicie: Rury wiertnicze hermetyczne ponad 12 cali zewnętrznej średnicy aż do 2000 mm. średnicy, rury Gallo-way’a, fasony wszystkich gatunków, recypienty gazowe, cysterny naftowe z dnami spajanemi, kotły do amoniaku itd.

Wyłączne Zastępstwo we Witkowickich rurach z lanego żelaza i fasonów do przewodów gazowych i wodnych.

Zastępstwo fabryki narzędzi firmy Blaua i Ski we Wiedniu.

Oferty i cenniki ilustrowane, także i na armatury do urządzeń gazowych wodnych i parowych bezpłatnie i franko.

Adres na telegramy: Robert Kern, Lwów. — Telefon nr. 766.

Odpowiedzialny redaktor Roman Załoziecki.

Z drukarni „Słowa Polskiego“ we Lwowie, pod zarz. J. Ziembińskiego.