NAFTA

Organ Krajowego Towarzystwa Naftowego

wychodzi 2 razy na miesiąc 8-ego i 22-eiOü

Preniamerata -w^aa-osi rocznie 12 koron.

Członkowie „Krajowego Towarzystwa Naftowego“ otrzymują „Naftę“ bezpłatnie.

Adres Redakcyi i Administracyi : Lwów, ul. Słowackiego 1. 3, biuro Krajowego Towarzystwa naftowego.

Treść zeszytu 7.

Taktyka naszych Władz politycznych wobec sprawy powstania nowych rafineryj w G-alicyi. — Ruch wiertniczy w G-alicyi. — Z krajów naftowych. — Korespondencya. — Statystyka przemysłu naftowego i woskowego w Galicyi w roku 1906 w porównaniu z rokiem 1905. — Produkcya ropy w Galicyi. —

Pertraktacye w przemyśle naftowym. — Kronika.

Taktyka naszych Władz politycznych

ustawicznie tamują na-

wobec sprawy powstania nowych rafineryj w Galicyi.

W chwili, kiedy się po kraju rozchodzą hasła, nawołujące do popierania i należytego wyposażenia przemysłu krajowego, w chwili, kiedy te słowa „przemysł krajowy“ są na ustach każdego, kiedy je czytamy na szpalcie każdej gazety, spotykamy się z niemi w sprawozdaniach wiecowych —■ słowem, kiedy są wszędzie, gdzie jest mowa o ustaleniu bytu ekonomicznego kraju — jeden przemysł naftowy nie może się rozwinąć jak powinien, a to nie tyle dla przyczyn związanych z naturą tego tak zawiłego przemysłu, ile z powodu tego, że miarodajne czynniki powołane do popierania interesów przemysłu naftowego, wskutek zupełnie myinej i tendencyjnej interpretacyi zadań, które ten przemysł ma spełnić — turalny jego rozwój.

Mamy tu na myśli sprawę udzielania ze strony starostw koncesyj na rafinerye nafty.

Jest rzeczą ogólnie wiadomą, że jednym z powodów bardzo ciężkiego przesilenia, przez które przechodził nasz przemysł naftowy

w ostatnich 2 latach, był prócz braku należytej organizacyi — brak odpowiednich rafineryj krajowych. Producenci ropy nie posiadający dostatecznej ilości własnych fabryk, rozporządzający natomiast ogromną produkcya surowca — nie mieli wobec braku pomieszczenia możności wywalczenia sobie dobrej ceny; mając bowiem do czynienia z ropą, które], gdy wybuchać zaczyna, juz zatrzymać nie można — byli zadowoleni, że im rafinerye austryackie i węgierskie wogóle produkt zabierają i że w ten sposób uzyskują miejsce dla nowej produkcyi.

Rafinerye zabierały produkt, wyśrubowały ceny rafinowanej nafty i wszystkich ubocznych produktów (benzyna, oleje smarowe, parafina etc.), stworzyły wielki interes eksportowy — zarabiały krocie — a producent surowca ponoszący całe wprost nieobliczalne ryzyko głębokich, bo do 1.200 mtr. dochodzących wierceń — kontentować się musiał ceną, która nie pokrywała nawet własnych kosztów.

Ztąd ten niezwykły objaw, że pomimo niebyłego dotychczas bogactwa pokładów ropy, producent jeden za drugim musiał bankrutować, podczas gdy rafinerye wywoziły za bezcen produkt, rozszerzając swe fabryki,

budując nowe, ciąguąc w ten sposób kosztem producenta ogromne zyski.

Nasuwa się tu naturalnie każdemu pytanie, dlaczego producenci polscy nie zdobyli się także na własne rafinerye i dlaczego nie weszli sami w posiadanie tej broni, którą ich zwalczyli rafinerzy?

I tu odpowiedzieć trzeba, że nie brakło ze strony producentów usiłowań do uzyskania własnych rafineryj i że nie jedna firma kopalniana nie żałowała kosztów — niestety jednak miarodajne czynniki, a tymi są starostwa względnie Namiestnictwo, zwlekały z reguły z wydawaniem koncesyi tak długo, aż najwłaściwszy czas był okres obecnego kartelu rafineryjnego, minął.

powiedzieć.

trzymamy na chwilę przemawia do p. Namiestnika reprezentac-ya całego przemysłu naftowego, zwracając jego uwagę na fakt, że podczas, gdy w Galieyi Namiestnictwo nie dopuszcza do powstania nowej rafineryi, z tyra większym pośpiechem powstają nowe fabryki w północnych Węgrzech, t. j. na tym obszarze, który dotychczas jeszcze był i jest rynkiem zbytu dla natty wyrabianej w Galieyi. Memoryał zastanawia się dalej nad szkodliwymi skutkami dzisiejszego kartelu, którego cała polityka polega na obniżaniu ceny ropy i zabezpieczenia sobie swego kontyngentu przez usunięcie konkurenta i zwraca uwagę, do budowania, jakim że jeżeli się rozchodzi o trudność, któraby z chwilą wybudowania w kraju nowych fabryk powstała dla przyszłego kartelu, to sko-Wobec bowiem kończącego się w kwiet- ro w tym nowym kartelu (jeżeli on dojdzie nią b. r. kartelu rafinerów nowa fabryka tyl- do skutku) będą musiały być uwzględnione ko o tyle liczyć może na odpowiedni kontyngent w nowym ewentualnie zawiązać się mającym kartelu, o ile istnieć będzie w chwili rokowań kartelowych.

na cały nasz przemysł naftowy wy-

Nasuwa się tu każdemu znowu pytanie, dlaczego Władze polityczne przeciągały sprawę udzielania koncesyi na rafinerye, skoro przecież wiedzieć musiały, jakie z tej opieszałości wynikną dla producentów i kraju szkody?

Na to pytanie istotnie trudno jest od

Bo wątpimy, czy Władze, od których zależy udzielenie koncesyi na budowę fabryki, zdają sobie same jasno sprawę z ujemnych skutków tej polityki — czy wiedzą, że doprowadziły do tego, że dzisiaj na zawsze punkt ciężkości przemysłu rafineryjnego przeniósł się poza granice Galieyi z wielką, wprost nieobliczalną szkodą dla ekonomicznego rozwoju kraju.

A jednak producenci czynili, co mogli, aby przekonać koła miarodajne, że stanowisko przez nich w sprawie nowych rafineryj zajęte, jest fałszywe. Pouczali Władzę, czy to przez artykuły w dziennikach, czy to w drodze deputacyi do Władz miarodajnych, bądź też w formie memoryału wystosowanego we wrześniu z. r. przez Krajowe Towarzystwo naftowe do p. Namiestnika.

W tym memoryale, przy którym się za-

nowe rafinerye powstałe i powstać mające na Węgrzech, to na tej samej podstawie musiałby sobie zapewnie kartel dać radę iz nowemi rafineryami galicyjskiemi.

„Nie chcemy“— kończy memoryał Gal. Kraj. Towarzystwa naftowego — „być traktowani gorzej, niż inne kraje, nie chcemy w dobrze zrozumiałym interesie własnym ponosić ofiar na rzecz Węgier i innych krajów Austryi, chcemy przeciwnie przez nowe rafinerye \ wzmocnić stanowisko naszych krajowych firm naftowych i pragniemy przez powstanie no-/ wych rafineryj być mniej zależnymi od wpływów, nieraz szkodliwych, jakie rafinerye po-zakrajowe

wierają, a natomiast przez większy wpływ własny jaki rafinerye dają, chcemy dążyć do utworzenia zdrowej organizacyi, uwzględniającej jednakowo interes rafinera i produkcyi surowca, gdyż ta ostatnia stanowi podstawę przemysłu naftowego“.

Tyle Memoryał.

Nie odniósł on wielkiego skutku, skoro Władze nie ustawały w wynalezieniu coraz to nowych trudności, byleby nie dopuścić do koncesyj na rafinerye — i skoro doszło dzisiaj w Galieyi do tego, że staranie się o koncesyę na rafinerye nafty stało się synonimem niesłychanych wprost nieprawdopodobnych starań i prac przygotowawczych niepraktykowanych nigdzie w żadnym z kra-

neryę.

ma-

szyn,

wych — słowem chodzi starostwu nie tylko o przedłożenie dyspozycyjnego rysunku ale o dołączenie osobnych guńków. Wreszcie żąda starostwo, aby rysunki były przedłożone w 3 egzemplarzach. Rozumiemy, ze firma nie odrazu uwie-

na

rzyła w możliwość podobnych utrudnień — całkiem

sięey.

aeternam

Rezolucya starostwa doręczona stronie w 5 miesięcy po wniesieniu podania opiewa:

budowę fabryki ole-

na

jów koronnych Austryi (nie mówiąc już o Węgrzech, bo tam rząd ułatwia koncesyo-naryuszowi robotę jak może), a obliczonych jedynie na utrudnienie i odwleczenie wprowadzenia w czyn zamiaru budowy rafineryi.

Mamy przed sobą materyał postawiony nam do dyspozycyi przez jedną z najpoważniejszych krajowych firm naftowych, która z koncern roku 1905 powzięła zamiar wybudowania kosztem 3Y₂ miliona koron rafineryi nafty.

Dla ilustracyi stosunków, wśród których nasz przemysł się rozwija, przytaczamy w chronologicznym porządku przebieg całej tej akeyi starania się o koncesyę na rafi-

Z końcem roku 1905 kupuje firma kosztem 50.000 koron teren na fabrykę.

W pierwszych dniach lutego 1906 roku jest firma w posiadaniu elaboratu rzeczoznawców przedstawiającego sprawę oczyszczenia wód odpływowych przyszłej fabryki; drugi elaborat dotyczy niwelacyi i zapotrzebowania wody.

Na podstawie tych elaboratów firma przygotowuje szczegółowy plan dyspozycyjny uwidoczniający dokładnie rozłożenie wszystkich w projektowanej fabryce powstać mających budynków, ich wzajemne od siebie oddalenie etc. i dołączywszy stemplowane podanie z prośbą o udzielenie koncesyi na fabrykę względnie o rozpisanie dochodzenia miejscowego w sprawie dopuszczalności projektowanej fabryki, wnosi firma wspomniane akta do dotyczącego starostwa.

Tymczasem referent szybko objaśnia, że z rafineryą nafty nie taka łatwa sprawa, wedle istniejącego bowiem przepisu muszą być dołączone do podania dokładne rysunki każdej instalacyi i każdego budynku z osobna i to w skali X do Y, każdy rysunek w 3 projekcyach. Rysunki mają zawierać dokładne uwidocznienie położenia poszczególnych

ufundamentowania i rozmiary tako-każdy objekt ry-

całkiem niepotrzebnych bo nad szczegółami odnoszącymi się do wielkości kadzi albo sposobu ufundamentowania tej lub owej maszyny, zastanawia się budujący dopiero w czasie samej budowy, a Władzy politycznej daną jest przy dochodzeniu kolau-dacyjnem możność kwestyonowania tego lub owego urządzenia. Skoro jednak tak, a nie inaczej Władza polityczna tego żąda, trzeba się poddać i firma zabrała się do wygotowania załączników, nad czem jeden inżynier i 2 rysowników pracowało przez kilka mie-

Nareszcie w sierpniu r. 1906 uporała się firma z rysunkami. Do podania dołączyła około 100 (wyraźnie sto) załączników i całą tę biblotekę zawiozła do starostwa.

Tymczasem do załatwienia podania jeszcze daleko.

Starostwo było wprawdzie już w posiadaniu odpowiednio wystosowanego podania, ale nie było komu zabrać się do sprawdzenia i do rozpatrzenia całego materyału. Starosta był na urlopie. Skoro starosta wrócił, wyjechał referent, gdy referent powrócił, pokazało się, że się na rzeczy nie zna. Firma urgowała, posyłała do starostwa to dyrektora swego, to doradcę prawnego, a uprzejma odpowiedź brzmiała zawsze jednakowo „jeszcze nie rozpatrzone, pojmuje pan, taki nawał załączników — jednak najdalej do miesiąca załatwimy“.... i tak wśród ciągłego paniedo-brodziejkowania mijał miesiąc za miesiącem, przyszły święta Bożego Narodzenia, Nowy Rok, aż z końcem stycznia r. 1907 doręczono adwokatowi firmy akt, który mamy przed sobą i który pozwolimy sobie pro rei memoriam zakomunikować naszym czytelnikom.

L. 32179/06.

Do W-nych X. Y. Z.

w Z.

Odnośnie do podania o udzielenie koncesyi przemysłowej jów skalnych w X. oznajmiam jak następuje:

Po rozpatrzeniu dołączonych do podania planów i opisów okazuje się, że w pobliżu projektowanych łazienek brakuje wychodków, należałoby przeto odnośne plany uzupełnić, względnie dodatkowo je przedłożyć, jak również dołączyć obliczenie statystyczne co do projektowanych kominów fabrycznych.

Strona zrozumiała, o co chodzi. Zrozumiała, że starostwo nie chcąc wziąć na siebie wobec Namiestnictwa odpowiedzialności za wydanie koncesyi na rafinerye, usiłuje skierować całą sprawę na drogę rekursu. Po 5 miesiącach trzymania podania w szufladzie wyłania się nareszcie przeszkoda.

Skoro na terenie fabrycznym rosną tu i owdzie drzewa (będzie tych rozrzuconych biednych sosen z 80 kilka) — trzeba się odwołać do ustawy lasowej i zażądać najpierw dochodzenia w sprawie wyrębu „lasu“, ale ponieważ takie załatwienie nie usprawiedliwia należycie 5 miesięcznego trzymania podania bierze się starostwo także i do krytyki 350 m., z łączną produkcya V₂ cysterny mie-przedłożouych ■ rysunków technicznych, przy-

W nrze 4-tym z r. b. podaliśmy zestawienie stanu kopalń naftowych zachodniej Galicyi z początkiem roku bieżącego, dziś uzupełniamy ten wykaz datami z powiatu gorlickiego, brzozowskiego etc.

W Libuszy wierci firma Aleksander hr. Skrzyński 1 szyb głęboki obecnie 98 m.; 63 szyby w pompowaniu o głębokości 98 do 300 m. Łączna produkcya 30 cystern miesięcznie.

„Ponieważ projektowana fabryka ma być wybudowaną na parcelach stanowiących grunt leśny, a po myśli § 2 ustawy lasowej z dnia 3/12 Dzpp. Nr. 250 nie wolno gruntu leśnego odejmować uprawie drzewa i obracać go na inne cele, przeto należy się postarać o odnośne pozwolenie, przed którego uzyskaniem nie będzie zarządzonem dochodzenie, przepisane w §§ 29 i 30 ustawy przemysłowej.

Nadto należy dołączyć:

. . . Tu następuje wyliczenie drobnostek odnoszących się do trasy projektowanej kolei przemysłowej.

Poczem akt zauważa:

„Przedłożone tutaj plany i opisy zatrzymuje się i zarazem oznajmia, że w miarę ich zapotrzebowania mogą być ztąd wydawane w krótkiej drodze z potwierdzeniem odbioru.

Od tej rezolueyi wolno wnieść rekurs do c. k. Namiestnictwa, który podać należy do c. k. starostwa w ciągu dni 14 licząc od dnia następującego po dniu doręczenia“.

C. k. Radca Namiestnictwa X.

czem konstatuje, że „w pobliżu projektowanych łazienek brakuje wychodków, należy przeto odnośne plany uzupełnić“...

Difficile est satyram non scribere.

Efekt tej polityki, której jeden z przykładów zacytowaliśmy, jest ten, że na kilkanaście podań wniesionych do starostw powstanie w Galicyi może zaledwie jedna lub dwie małe rafinerye — inne choć otrzymały w ostatnich dniach koncesye, do budowy nie wezmą się już, bo odpowiedni czas na to bezowocnie minął.

„Popierajmy przemysł krajowy“ rozbrzmiewa się po całym kraju — „kupujmy u swoich“ brzmi hasło uprzemysłowienia kraju — a tymczasem świetne c. k. Namiestnictwo potakuje głową czytając rekurs w sprawie odrzucenia przez starostwo podania o udzielenie koncesyi na ogromną fabrykę.

Ruch wiertniczy w Galicyi.

W Lipinkach posiada firma Sta-wiarski & Straszewska 1 szyb we wierceniu, obecna głębokość wynosi 280 rr. i 70 szybów w pompoAvaniu o głębokości 120—260 metrów z łączną produkcya 32 cystern miesięcznie. Firma Iwo Pieniążek pompuje ropę z 16 szybów o głębokości 140—250 m., produkcya bardzo nieznaczna wynosi przeszło cysternę miesięcznie. Firma W. Stawiarski & Wacław Pieniążek wiercenie zastanowiła, pompuje natomiast ropę z 8 szybów o łącznej produkcyi przeszło wagooa miesięcznie. Firma W. Stawiarski & Ska ograniczyła równieź ruch swej kopalni „na Jurusikowem“ do pompowania 5 szybów, głębokich 200 do

siecznie. „Na księżem polu“ dają 3 szyby,

pom

będące w pompowaniu około ¹/₂ cysterny packie Towarzystwo 1 szyb, obecnie głęboki miesięcznie, z głębokości 200 — 250 m.

W Klimkówce posiada Karpackie Towarzystwo 8 szybów w pompowaniu; pro-dukcya nieznaczna, wiercenie na razie wstrzymane.

W Domini ko wicach ma firma Hen

W Turzempoi u pompuje ta sama firma ropę z 9 szybów, osiągając miesięczną produkcyę około 17 cystern. Głębokość szybów wynosi 400—600 m.

W Brzozowie został ruch kopalni towarzystwa „Beskid“, posiadającego 6 szybów o głębokości 150—350 m. od dłuższego

W Głęb okiem wierci „Sanocka Spka Hyliński, Wrześniowski i Ska“ 1 szyb obecnie głęboki 195 m.

W Wójtowej pompuje firma Stawiarski & Straszewska ropę w 16 szybach, głębokich 100—200 m., ogólna produkcya miesięczna przeszło 2 cysterny.

Firma Stanisław Szurek & Ska puje ropę w 10 szybach, lecz produkcya bardzo niska. „Niemiecko-Gaiicyjskie Akcyjne Towarzystwo naftowe“ posiada tu 4 szyby w pompowaniu (150—200 m.), lecz produkcya nie przekracza 1 cysterny miesięcznie. Również w 4 szybach pompuje ropę firma J. Nebenzahl z Gorlic, produkcya jednak bardzo mała. Spadkobiercy po Aronie Teitelbaumie posiadają 5 szybów w pompowaniu (130 do 180 m. głęb.), produkcya nieznaczna.

W Pagórzynie wierci Niemiecko-Gal. Akcyjne Towarzystwo naftow’e 3 szyby, mianowicie nr. 1 100 m., nr. 3 570 m., nr. 4 430 m., 2 szyby w pompowaniu w głębokości 330—430 m., miesięczna produkcya wynosi 6 cystern.

W Siarach na kopalni firmy Leopold Schimmer & K. Kostialowa są trzy szyby w pompowaniu (370—453 m.), produkcya około 2 Cysterny miesięcznie. Firma M. Sien-kiewiczowa pompuje ropę z 1 szybu (302 m.) produkcya około ¹/₂ cysterny miesięcznie.

W Sękowej posiada ta sama firma 11 szybów, produkcya prawie żadna, głębo-kośó 200—420 m. Firma Dobrowolski & Schimmer ma 3 szyby w pompowaniu (230 do 310 m.), produkcya również bardzo nieznaczna.

W Ropie y ruk i ej firma Holender, Langsam & Parnes pompuje ropę w 9 szybach (210—300 m.), produkcya około 2 cysterny miesięcznie. M. Sienkiewiczowa posiada tu 4 szyby głębokie 200—300 metrów o nieznacznej produkcyi.

W Męcinie wielkiej wierci Kar-890 m.

W Krygu i Kobylance wierci Karpackie Towarzystwo 2 szyby, z których jeden ma obecnie 850 m., drugi 583 m.; prócz tego pompuje się ropę z 48 szybów, głębokich 250—750 m., produkcya miesięczna dochodzi do 25 cystern. W Krygu posiada również firma Bracia Fanto & Ska 19 szybów w pompowaniu o łącznej produkcyi 6 cystern miesięcznie. W Kobylance pompuje firma Henryk Laporte 31 szybów o głębokości 500—700 m. ; miesięczna produkcya wynosi 20 cystern. Firma W. Stawiarski & W. Pieniążek posiada 8 szybów w pompowaniu (500 — 600 m. głęb.) o łącznej produkcyi 2¹/₂ cysterny miesięcznie.

W Krościenku niż nem wierci fir-ma W. H. Mac Garvey 2 szyby, 412 i 540 metrów głębokie i pompuje ropę z 19 szybów, o łącznej produkcyi 50 cystern miesięcznie.

ryk Laporte jeden szyb we wierceniu (500 m. głęb.), a 13 szybów w pompowaniu; miesięczna produkcya wynosi około ö¹/^ cystern.

W Z minie y posiada Gal. Karpackie Towarzystwo naftowe 6 szybów w pompowaniu o łącznej produkcyi około 20 cystern miesięcznie z głębokości 250—560 metrów. W kwietniu zostanie rozpoczęte wiercenie 1 szybu.

czasu wstrzymany.

W Ropiance wierci firma dr. Wiktor Goldschmidt 2 szyby, z tych nr. 16 obecnie 340 m., nr. 17 przeszło 350 m. głęboki; w pompowaniu 3 szyby, głębokie 440—500 metrów. Łączna produkcya całej kopalni wynosi 15 cystern miesięcznie. Na kopalni firmy Izak Reich z Dukli o 2 szybach tymczasowo ruch wstrzymany.

W Starej wsi wiercenie na razie wstrzymane; firma Wyganowski & Ska pom-

puje ropę z 4 szybów głębokich 180 m. 320 m., 350 m.

i 400 m. Produkcya miesięczna wynosi przeszło 2 cysterny. Charak-terystycznem dla tej miejscowości jest, iż ropa występuje tu, choć w małej ilości, już w 6 metrze od góry.

W G r a b o w n i c y s t a r z e ń s k i ej ograniczyło Karpackie Towarzystwo również ruch kopalni do pompowania ropy z 9 szybów, głębokich 450—700 m. ; miesięczna produkcya wynosi 8 cystern.

Z krajów naftowych.

Rosy a.

O położeniu przemysłu naftowego w Baku w r. 1906 pisze Torgowo-Prom. Gazeta, organ ministerstwa skarbu, co następuje:

Produkcya ropy głównych obszarów naftowych półwyspu apszerońskiego wynosiła w grudniu r. ub. 45,600.000 pudów; jest to najwyższa cyfra jaką osiągnąć zdołano od pamiętnej katastrofy w jesieni r. 1905. Za cały rok 1906 przedstawia się produkcya następująco: styczeń 34,200.000 pudów, luty 31,100.000 pud., marzec 38,700.000 pudów, kwiecień 41,500.000 pud., maj 42,100.000 pudów. Widoczny jest zatem stały wzrost produkcyi. Z końcem czerwca wybuchły na kopalniach lokalne strejki, trwające do pierwszych dni września; z tego względu widzimy obniżenie się produkcyi mianowicie w czerwcu 38,500.000 pud., w lipcu 22,700.000 pudów, w sierpniu 26,400.000 pudów, we wrześniu 39,900.000 pud.; w następnych trzech miesiącach produkcya ponownie się podniosła, mianowicie w październiku 43,900.000 pud., w listopadzie 41,500.000 pudów, w grudniu 45,600.000 pud. Produkcya roczna wynosiła zatem 446,100.000 pudów. Wzrost cyfry szybów produktywnych i ilości odwierconych sążni, jak również zmniejszenie się ilości szybów zastanowionych, wskazują dokładnie na stałe ożywienie się ruchu wiertniczego. Ujemnie na dalszy wzrost produkcyi mogłyby wpłynąć tylko ponowne strejki i rozruchy. Spodziewają się, że przy normalnej, nieprzerwanej pracy, w ciągu roku produkcya miesięczna podniesie się do 50,000.000 pudów.

W okresie od r. 1901 do r. 1904 wynosiła wydajność miesięczna normalnie przeszło 50 milionów pudów. Ważną kwestyą dla przemysłu naftowego w Rosyi jest, jaki popyt panuje obecnie na rynkach naftowych i jak się ukształtuje zbyt rosyjskich produktów naftowych. Nafta rosyjska utraciła znaczną część zagranicznych rynków zbytu. Galicya; Rumunia, a w pierwszym rzędzie Ameryka wykorzystały krytyczne położenie i wyparły rosyjskie firmy eksportowe z ich pozycyi. Eksport rosyjskich produktów naftowych zagranicę skierowany jest prawie wyłącznie przez dwa porty, przez Batum i Noworo-ssyjsk. Znacznego obniżenia doznał wywóz rosyjskich produktów naftowych przez Batum; wynosił on w 11 miesiącach lat ubiegłych: w r. 1904 69,400.000 pudów, w roku 1905 35,000.000 pud., a w r. 1906 24,000.000 pudów. Podobnie i eksport przez Noworo-syjsk w 9 miesiącach lat poprzednich wykazuje obniżenie, mianowicie w roku 1904 18,100.000 pudów, w r. 1905 10,400.000 pud. i w r. 1906 3,200.000 pudów. Do obniżenia się eksportu via Batum przyczyniło się również wstrzymanie pracy w fabrykach skrzyń w Batumie. Brakło materyału do opakowania dla wysyłek na rynki wschodnie; prócz tego jeszcze robotnicy portowi w Batum wzbraniali się ładować przychodzące do portu parowce. Nader ujemnie na eksport oddziałała również bezczynność rurociągu i linii kolejowej z Baku do Batumu. W latach 1903 i 1904 w okresie największego rozkwitu rosyjskiego eksportu dochodziła miesięczna ekspedycya przez Batum do 7, a nawet 9 milionów pudów (marzec 1903), podczas gdy w roku ubiegłym wynosiła ona przeciętnie zaledwie 2 miliony pudów. Najrozmaitsze okoliczności oddziałały niekorzystnie na rynek bakidski, zostało jednak wykazanem, że znajduje się tam jeszcze nafta w ilości dostatecznej, i należy dla jej zbytu szukać nowych obszarów. Podczas gdy dawniej eksportowano zagranicę 72 do 75 milionów pudów produktów naftowych, wynosi wywóz dzisiaj zaledwie 24—26 milionów pudów. Pozostaje zatem jeszcze 50 milionów pudów, co przy obliczeniu produkcyi nafty w Baku musi być uwzględnionem. Co się

1903 236,600.000 pudów, w r. 1904

tyczy zbytu płynnego paliwa na rynkach rosyjskich, to najsilniej przedstawiał się wywóz odpadków w kierunku Astrachania w okresie nawigacyjnym r. 1902, w którym przetransportowano 321 milionów pudów; z ilości tej spławiono Wołgą z Astrachania 307,600.000 pudów. Korzyści techniczne opalania odpadkami i ńiska ich cena przyczyniły się do tego, iź przemysł w krótkim czasie zaczął je stosować i większość kolei żelaznych, fabryk, przedsiębiorstw przemysłowych i cała flota na Wołdze przeszła na opalanie odpadkami. Z czasem dotarło płynne paliwo aż na wybrzeża morza bałtyckiego, rugując węgiel angielski. Podrożenie odpadków w roku 1906 było powodem, iź zbyt płynnego paliwa nie tylko nie doznał dalszego rozwoju, ale przeciwnie popyt stale się obniżał. Już w jesieni r. 1905 po znanej katastrofie w Baku notowano ceny niezwykle wysokie (33—36 kop. w Baku), tak, że odbiorcy byli zmuszeni przejść na opał drzewem, węglem lub torfem. W pierwszym rzędzie zaprzestały opalania odpadkami koleje (linie południowo-wschodnie, Rjazań-Ural, Moskwa-Kazań, Mo-skwa-Kijów-Woroneż, Moskwa-Kursk, Mo-skwa-Windawa-Rybińsk), następnie całe wybrzeże morza bałtyckiego i znaczna część moskiewskiego okręgu fabrycznego. Następnie zaprowadziły opalanie drzewem okręgi położone w górnym biegu Wołgi i żegluga na Wołdze. Na rosyjskich rynkach nastąpiło obniżenie się zbytu o 70—80 milionów pudów. Podczas gdy dawniej ekspedyowano do Astrachania przeszło 3,000.000 pudów, wynosił obecnie zbyt nie więcej jak 220—230 milionów pudów. Ekspedycya odpadków z Astrachania w górę biegu Wołgi wynosiła w r.

270,000.000 pudów, w roku 1905 220,000.000 pudów, a w roku 1906 tylko 164,800.000 pudów. Najwaźniejszem zadaniem byłoby zatem obecnie odzyskać utraconych odbiorców i zdobyć ponownie zaufanie dla płynnego paliwa. Jedynym środkiem do osiągnięcia tego jest obniżenie cen odpadków, co moźliwem jest tylko pod warunkiem nieprzerwanej pracy kopalń w Baku i uzupełnienia zapasów zarówno w ognisku produkcyi, jak i na głównych rynkach Rosy i.

Do „Petroleum“ donoszą z Baku:

Strejk w Baku trwa na razie dalej. Charakterystycznem jest, że delegaci robotników sami przyznają, iź postulaty ich są zbyt wysokie, mimo to nie ustają w staraniach by je przeprowadzić; ma to być niejako odszkodowaniem za lata dawniejsze, gdy robotnicy bywali źle płatni. Żądania robotników są następujące: 1. 20 —30°/o podwyższenia płacy; 2. corocznie 2—3 miesięcy urlopu, przy wypłacie poborów; 3. ośmiogodzinny dzień roboczy; 4. 50—80 prc. płacy jako gratyfikacya roczna; 5. udzielanie zaliczek ; 6. wypłata wynagrodzenia za czas strej-ku obecnego i strejków w lipcu i listopadzie; 7. usunięcie pośredników pracy i zmiana godzin nadliczbowych; 8. zamianowanie komisyi rozstrzygającej przy wypowiedzeniu i wstąpieniu do pracy, przy udzielaniu gra-tyfikacyi i dodatków; 9. wypłacenie 15—20 rubli miesięcznie pracownikom na usługę; 10. przyjęcie napowrót tych robotników, którzy odeszli podczas rozruchów sierpniowych. To są najważniejsze punkty żądań, których ogólna ilość waha się między 50 a 84. Licząc przeciętnie płace robotnicze wypłacane w ciągu roku na kopalniach na 24 milionów rubli, spełnienie głównych postulatów spowodowałoby następujące podwyżki: 1. o 4—7 milionów rubli; 2. 4—6 milionów rubli; 3. przeszło 3 mil. rb. ; 4. 12—19,200.00 rb. i 5. 2—3 mil. rb. Przyczem nie uwzględniono żądania 15—20 rb. miesięcznie na usługę i powiększenia personalu przez przyjęcie robotników, którzy odeszli w sierpniu. Podwyżka wynosiłaby rocznie 25,800.000 do 38,400.000 rubli, t. j. 100—160 prc., co wymagałoby podniesienia ceny o 5—7 kop. na pudzie ropy. Ilość strejkujących robotników wynosi około 5.000; wśród znacznej części, zwłaszcza wród robotników rnahome-tańskich panuje chęć podjęcia pracy, ale agitatorzy wysilają się, by do tego nie dopuścić. Na razie podjęto pracę na kopalniach Towarzystwa Kaukazkiego i Bakińskiego Towarzystwa naftowego. Robotnikom przyrze-czono gratyfikacyę w wysoKości 20 prc. od płacy rocznej. Na innych kopalniach strejk trwa dalej, ale z każdym dniem silniej przejawia się chęć powrotu do pracy.

fr. 4-4-20

Z Rumunii donoszą nam:

Cena ropy utrzymuje się stale na poziomie za cetnar. Natomiast rozruchy agrarne nie pozostały bez ujemnego wpływu na ruch wiertniczy, gdyż wszystkich robotników należących do rezerwy powołano pod broń, wskutek czego musiano pracę na wielu kopalniach ograniczyć. Wskutek rozruchów cierpi również transport ropy i produktów naftowych, gdyż wszystkie linie kolejowe zajęte są przewozem wojska do miejscowości zagrożonych. Jest to dla handlu naftowego nader niekorzystnem, zwłaszcza jeśli się zważy, że silne mrozy i zawieje, tudzież brak lokomotyw nie pozwalały w ciągu zimy na regularny transport. Obecnie rozruchy ustają i spodziewać się należy, iż w najbliższym czasie ruch wiertniczy powróci do normalnych warunków.

W Tsintea otrzymała firma Drader & Ska szyb wybuchowy, którego produkcya w pierwszych dwóch dniach wyniosła 100 wagonów. W Bustenari spłonął szyb nr. 5 towarzystwa „Telega Oil“. Szczęściem obeszło się tym razem bez straty w ludziach.

Dyrekcya Towarzystwa dyskontowego S. Bleichroeder ogłasza, że towarzystwo „Bustenari“ i „Telega Oil“ względnie jego następca prawny tow. „Sylwa“ zjednoczyć się mają w nową firmę „Concordia“. Nowe towarzystwo rozpoczęło swą czynność z dniem 1. b. m. obejmując wszystkie kopalnie i urządzenia wspomnianych dwóch firm. W najbliższym czasie zamierza nowa firma rozpocząć nader intenzywną pracę wiertniczą na nowo nabytych terenach. Nowych i znacznych kapitałów dostarczą dwie główne grupy akcyonaryuszy, mianowicie „Allgemeine Petroleumindustrie A.-G.“, która zapewniła sobie większość głosów w „Concordii“ i „Soc. Italo-Romana“. Zarząd główny pozostanie w ręku firm „Diskonto-Bleichroeder“ w Bukareszcie.

Rząd udzielił na pokrycie kosztów III. międzynarodowego kongresu naftowego sub-weneyi w wysokości 180.000 fr. Udział w kongresie zgłosili z Austro-Węgier pp. prof. Za-łoziecki, dr. St. Bartoszewicz, prof. Zuberze Lwowa, prof. Höfer z Leoben, dr. Stefan Freirnd, Jaques Kanitz z Budapesztu.

Korespondencya.

Ż Tustanowic donoszą nam:

Szyb nr. 1 na kopalni „Feniks“ (dawniej „Salomon“) daje obecnie około 5 wagonów dziennie, produkcya jego w lutym wynosiła 141 cystern. Szyb „Izabella“ (firmy-Spitzmann, Feuerstein & Ska) produkuje 7 do 8 wagonów dziennie, Na kopalni Gal. Spółki naftowej (Długosz-Dembowski-br. Pop-perowa) daje szyb nr. 2 z głębokości 1.103 metrów około 5 cystern dziennie. Produkcya Uryckiego Towarzystwa wynosi na sekcyi Schreier 12, na sekcyi Feuerstein 6 wagonów dziennie. „Litwa“ produkuje z dwóch otworów łącznie około 4 wagony dziennie, produkcya za luty wynosiła 108 wagonów. Szyb „Aba“ firmy Schutzmann & Ska daje około 5 wagonów dziennie. W szybie „Banzaj II“ otrzymano w głębokości 905 m. ¹J₂ cysterny dziennie, nr. I wyprodukował w lutym około 30 wagonów. Karpackie Towarzystwo do-wierciło się w szybie nr. 18 w głębokości 917 m. około 6 cystern dziennie. Szyb nr. I na kopalni Długosz-Łaszcz, który jak wiadomo d. 9. marca otrzymał produkcyę około 40 wagonów (1.079 m.) daje obecnie jeszcze około 20 wagonów dziennie; szyb ten dawał z pierwszego horyzontu (980 m.) około 2 cysterny, z drugiego (1.025) około 15 cystern dziennie. Szyb „Hala“ (dr. Landes & Ska) daje około 7 cystern dziennie z 980 m. Firma D. Fanto & Ska montuje nowy szyb „na ßabiczu“ w najbliźszem sąsiedztwie swego zagwoźdżonego i opuszczonego szybu.

Łączna produkcya Tustanowic w lutym wynosiła 3.560 cystern, produkcya Borysławia przeszło 1,500 cystern, czyli w porównaniu z styczniem b. r. mniej o 250 cystern.

W nocy z 2. na 3. b. m. wybuchł groźny pożar w szybie „Henryk“ firmy Anger-man, Macher & Ska. Szyb ten głęboki obecnie około 800 m. (9” dym.), mający już wybuchy, został doszczętnie zniszczony, zdołano uratować jedynie sąsiednie budynki pomocnicze; z ludzi nikt nie doznał uszkodzenia ; przyczyna pożaru nieznana.

przemysłu naftowego i woskowego w Galicyi w roku 1906 w porównaniu z rokiem 1905.

Sta/t37-st37*i^a,

Przeróbka ropy galicyjskiej w r. 1906 w porównaniu z r. 1905 w c. m.

przerobiły

z tego wyprodukowały nafty

Rafinerye

ropy

na wewnętrzne zapotrzebowanie

na eksport

1905 1906 1905 1906 1905 1906

w Galicyi i na Bukowinie (11 większych, 50 mniejszych) w Anstryi, Czechach, Ślązku i Tryeście (12 rafin.) na Węgrzech i w Bosna Bród. (28 rafineryj)

2,232.802 2,151.292

2,817765

1,576.756

802.251

830,759    411.341

450.684

3,937.053    783.116    742.750    828.675

2,224.208    784.115

879.373

362.226

1,081.190

173.305

Bazem .    .

6,627.323

8,312.553 2,369.482 2,452.882 1,602.242 1,708.179

Handel zewnętrzny przemysłu naftowego w r. 1906 w porównaniu z r. 1905

A. Import.

Ilość w c. m.

Wartość w koronach

Klasyfikacya produktów

Nafta

Benzyna.....

Smary i oleje nierafinowane Parafina .    ...    .

Razem

1905

1906

26.795

74

436.946

315.484

8.879

8.308

445.825

350.661

1905

4,434.999

548.329

4,983.328

1906

289.836

888

3.466.399

476.650

4,233.323

ß. Eksport.

Ilość w c. m.

Wartość w koronach

Klasyfikacja produktów

1905

1906

1905

1906

N af ta .

1,602.242

Benzyna .... Smary i oleje nierafinowane . Parafina ....

81.857

378.291

89.904

1,708.179

151.597

587.703

108.907

32,128.605

1,309.712

3,625.239

5,689.497

12,811.343 2,425.552 5,754.601 6 289 156

Bazem

2,152.294

2,556.386

22,753.053

27.280.652

Produkcya wosku ziemnego w Galicyi w r. 1906 w por. z r. 1905 w c. m.

Miejscowość

1905

1906

Bóżnica w r. 1906

Borysław . Dźwiniacz .

22.602

3.500

22.050

2.600

— 552

— 900

Starunia

2.100

2.110

Bazem .

28.202

26.750

1.452

Handel zewnętrzny przemysłu woskowego w r. 1906 w porównaniu z r. 1905.

sport

Klasyfikacja

produktów

Ilość -w c. m.

Wartość w Kor.

Ilość w cm. •

Wartość Kor.

1005

1906

1905

1906

1905

1906

1905

1906

Wosk ziemny Cerezyna

13

386

2.340

54.120

16.139

200

104

30.000

19.875

8 316

23.278 2,905.020 4,089.865 11.241 1,580.040: 2,135.790

Bazem

213

490

32.340

73.995

24.455

34.519

4,485.060 6,225.655

iJs

Powyższa tabelka nasuwa kilka uwag. O produkcyi ropy mówiliśmy już w jednym z poprzednich numerów; rozpatrzmy obecnie przeróbkę ropy. Ogółem rafinerye austryacko-węgierskie w roku ubiegłym zakupiły 8,312.553

cetnarów ropy; z tego na rafinerye w Galicyi przypada 25'8%> na rafinerye w Austryi po za Galicyą 47’3%, na węgierskie 26*9%. W roku 1905 rafinerye galicyjskie przerobiły 33⁻7°/₀ ropy, austryackie po za Galicyą 42,5°/₀

IF^xod. 10.1^;037-3. xop37- T777- 0-a,lIC37'i-

KAZI. KOSTKiEWICZA

4» dla handlu, przemysłu i rolnictwa Jg

r i rafinerye węgierskie 23-8°/₀; w roku więc ubiegłym dla rafineryj galicyjskich stosunek blizko o 8°,o jest niekorzystniejszym, czyli punkt oiężkości przemysłu rafineryjnego naftowego znów w jeszcze większym stopniu przeniósł się po za granicę Galicyi. Przyczyna łatwo zrozumiała; na Węgrzech powstały nowe rafinerye, austryackie rafinerye znacznie się rozszerzyły, gdy u nas w kraju nie powstała żadna nowa rafinerya, a podania na konoesye leżały przez cały czas kartelowy w biurkach starostw i namiestnictwa; tak się mści na naszym kraju niezrozumienie potrzeb przemysłu przez władze polityczne.

Konsumcya wewnętrzna nafty powiększyła się w Austro-Węgrzech o blizko 100.000

cetnarów metrycznych; o taką samą cyfrę powiększył się eksport nafty ; prawie ²k całego eksportu nafty przypada na rafinerye austryackie po za Galicyą; rafinerye węgierskie eksport swój zmniejszyły.

Eksport wszystkich produktów naftowych wykazuje wzrost zarówno benzyny, jak smarów i parafiny. Wartość produktów naftowych eksportowych dosięgła cyfry przeszło 27 milionów, o 4'/2 miliony koron więcej, niż w r. 1905.

Produkcya wosku ziemnego zmniejszyła się nieznacznie; mimo to ilość eksportowanego wosku i cerezyny wzrosła i wartość tych wywiezionych produktów przekroczyła 6 milionów koron.

IF^xod. 10.1^;037-3. xop37- T777- 0-a,lIC37'i-

styczeń 1907.

Miejscowość

Zapasy dnia 31. grud. 1906

Produkcya c. m.

Ekspedycya c. m.

Manko i zużytkowanie na kopalni

Zapasy dnia 31. stycz. 1907

Potok

Kogi

Równe

Tarnawa-Wielopole -Zagórz Krosno

Reszta kopalń Galicyi zach.

39.013

13.100

18.469

400

38.244

44.767

4.200

6.803

2.400

39.764

1.773

45.588

106.427

77.452

939

1.078

200

1.434

12.338

23.550

22.100

12.914

19.704

29.835

800

1.800

1.100

44.212

108.473

68.617

Razem

315.020

76.227

88.803

6.700

295.744

Borysław-Tustanowice

Schodnica

.Urycz

Mraźnica

Reszta kopalń Galicyi wschód.

3,456.020

138.327

103.013

530.700

336.673

33.500

6.037

10.620

33.000

12.800

37.757

29.966

3.000

1.000

3,616.547

130.570

84.847

1.200

1.775

500

4.962

10.200

8.425

1.400

10.995

Razem

3,714.017

587.900

414.596

39.400

3,847.921

Łącznie

4,029.037

664.127

503 399

46.100

4,143 665

Luty 1907.

Miejscowość

Zapasy dnia 31. stycz. 1907

Produkcya

Ekspedycya

Manko i zużytkowanie na kopalni

Zapasy dnia 28. lutego

1907

Potok

33.244

14.000

4.435

600

42.209

Pogi

Równe

39.764

5.599

33.257

900

11.206

1.434

1.100

97

300

2.137

Tarnawa-W ielopole-Zagórz Krosno

Reszta kopalń Glalicyi zach.

44.212

12.862

11.024

1.000

45.050

108.473

20.200

14.079

3.500

111.094

68.617

21.000

25.957

1.200

62.460

Razem

295.744

74.761

88.849

7.500

274.156

Borysław u. Tustanowice Scliodnica

3,616.547

130.570

510.200

350.996

38.000

3,737.751

35.000

37.146

3.000

125.424

Urycz

Mraźnica

84.847

12.000

24.212

2.000

70.635

4.962

600

1.578

400

3.584

Reszta kopalń G-alicyi wschód.

10.995

9.600

9.800

1.000

9.795

Rązem

3,847,921

567.400

423.732

44.400

3,947.189

Łącznie

4,143.665

642.161

512.581

51.900

4,221.345

Pertraktacye w przemyśle naftowym.

W ostatnich dniach z. m. toczyły się we Wiedniu rokowania między zastępcami austryacldch i węgierskich rafineryj nafty, mające na celu załatwienie licznych punktów spornych i doprowadzenie do wzajemnego porozumienia się. Podczas ostatnich obrad w Budapeszcie wyrażono ze strony rafinery] węgierskich życzenie, by odrębnie co do ceny traktowano ropę weumętrzną i eksportową, gdyż rafinerye węgierskie pragną obniżyć swTe ryzyko przy eksporcie za granicę. Interes eksportowy bowiem, mimo znacznego wzrostu nie dał odpowiednich zysków i tylko dla tego dał się przeprowadzić, że ceny oroduktów ubocznych poszły w górę. W nowym układzie z producentami surowca ma być ustanowioną wyższa niż dotychczas cena minimalna na ropę przeznaczoną na cele eksportowe i wśród rafinerów węgierskich objawiać J

się zdaje obawa, że wskutek tego postanowienia interes eksportowy mógłby przynieść ewent. straty. Ze strony węgierskiej uczyniono propozycyę, by udział ich w kontyngencie wewnętrznym obliczono wyżej niż w interesie eksportowym. W toku obrad poruszono również myśl stworzenia prowizoryum na eden rok, na wypadek gdyby nie zdołano przed upływem obecnego kartelu doprowadzić do skutku nowej organizacyi kartelowej. Większość rafineryj nie objawia, jak się zdaje, na razie skłonności do rozwiązania kwestyi organizacyi w tym duchu.

Między 8. a 15. b. m. toczyć się mają ponownie rokowania między rafinerami, by dojść do porozumienia w sprawie ogólnej organizacyi i utworzenia centralnego biura sprzedaży, a po 15. ma być zwołany komitet mężóio zaufania „Petrolei“ dla wy słuchania rezultatów konferencyi rafinerów i ewentualnej sprzedaży ropy na przyszłą kampanię.

1906/7

26.500 38.000

28.500 15.600

1907/8

27.650

43.650 38.100 18.800

128.200

razem

KRONIKA.

W sprawie handlu naftą. We wiedeńskiej Izbie giełdowej odbjda się dnia 12. marca b. r. pod przewodnictwem radcy giełdowego dyr. E. Zillicha ankieta, mająca na celu rewizyę praktykowanych w handlu naftą norm. Jak wspominaliśmy już poprzednio wzięli w ankiecie udział przedstawiciele rafineryj i firm naftowych. Po kilkugodzinnych obradach zdołano rewizyę norm handlowych, które w nowej zmienionej formie w najbliższym czasie ogłoszone zostaną, doprowadzić do końca. Dotychczasowe normy handlowe datują się z czasów, gdy przemysł naftowy w Austryi znajdował się w początkowem stadyum. Z tego względu istniały dla poszczególnych gatunków nafty, stosownie do ich proweniencyi rozmaite postanowienia co do ciężaru gatunkowego, różnice te obecnie zniesiono i ustanowiono ciężar gatunkowy jednolity w wysokości 0'795 0825. Pozatem zniesiono zwyczaj odliczania tary beczek w wysokości 20°/₀ i ustanowiono obliczanie wagi netto. Inne zmiany dotychczasowych norm nie posiadają większego znaczenia.

Dostawa produktów naftowych. Dyrekcya kolei państwowych w Krakowie zamierza w drodze ofert rozdać dostawę następujących produktów na czas od 1. lipca br. do końca czerwca 1908: 1) oleju mineralnego do smarowania lokomotyw 105.000 kg. 2) Oleju mineralnego do smarowania wagonów 88 000 kg. 3) nafty 434.000 kg. 4) benzyny 800 kg. 5) rozmaitych tłuszczów. Oferty wnosić należy najpóźniej do godz. 12 w południe dnia 30 kwietnia b. r. Bliższe szczegóły podają formularze ofertowe, które tak samo jak szczegółowe warunki dostawy można przeglądać, a względnie otrzymać (dla zamiejscowych za przesłaniem porta) u c. k. Dyrekcyi kolei państw, w Krakowie (oddział mechaniczny).

Przedsiębiorstwo naftowe Tustanowice, Sto warz. zarej. z ogr. poręką w Berlinie zostało założone z kapitałem 25.000 marzk Na czele przedsiębiorstwa stoi p. Piotr Stein kupiec z Berlina. Spólnik firmy Edward August Brech we Włocławku nabył w Tustanowicach znaczniejsze tereny pod eksploatacyę na rzecz nowej Spółki.

W Sanockiem w miejscowości Rzepedż nabył tereny naftowe książę Aleksander Thurn und Taxis i zamierza wkrótce rozpocząć wiercenie.

W Niebyłowie natrafiono w szybie „Stefan“ w głębokości 852 m. na ropę. Wydajność wynosi 3—8 beczek ropy pompowanej dziennie.

Nafta austryacka w Niemczech. Obecnie ogłoszone już zostały rezultaty konkursów na dostawę nafty dla wszystkich prawie zarządów kolejowych w Niemczech i widocznym jest znaczny wzrost zapotrzebowania nafty austryackiej. Spe-cyalnie zarządy kolei pruskich, które posiadają

największe zapotrzebowanie nafty wśród kolei niemieckich, podniosły znacznie dostawę nafty austr. na rok 1907/8, jak wykazuje poniższa tabelka (w c. m.).

Dyrekcya kolei Berlin Kolonia Hanower Katowice

108.600

Wspomnieć również należy, iż koleje wir-temberskie, które w r. 1906 pociągnęły 4.300 c. m. nafty austryackiej, w r. 1907 Całe swe zapotrzebowanie t. j. 7.000 c. m. pokryły naszą naftą. Prócz wspomnianych dyrekcyj należą do stałych odbiorców nafty austryackiej zarządy kolejowe w Saksonii, Alzacyi, Palatynacie, a u innych poczyniono już odpowiednie kroki. Jak wiadomo pociągają i inne instytucye publiczne, jak zarządy wojskowe, górnicze etc. naftę, austryacką w znacznych ilościach i na r. 1907 zapewniono już cały szereg znaczniejszych dostaw.

Ropa z Pergany. Fachowa prasa rosyjska zajmuje się obecnie ropą dobywaną w Ferga-nie, z powodu jej zawartości parafiny. Dotychczas importuje się parafinę ze Szkocyi, mimo wysokiego cła, jakim produkt ten jest obłożony i popyt na nią stale wzrasta. Parafina produkowana z ropy fergańskiej z czasem znajdzie coraz szersze rozpowszechnienie i zdoła prawdopodobnie zdobyć sobie rynki poza granicami Rosyi.

Włosko - rumuńskie traktaty handlowe. W Rumunii uchwaliła już Izba deputowanych i Senat nowy traktat handlowy z Włochami. Wedle nowego traktatu obniżonem zostanie cło wwozowe na ropę opałową, względnie odpadki z 80 lirów na 2 liry za tonę, wraz z kosztami statystyki w wysokości 1 lira. Dla odpadków unormowano następujące postanowienia ;    1) zabarwienie

czarne i pewna ciągliwość 2) c. g. 0 925 przy 15° C. 3) Do 310° C. powinno destylować nie więcej, jak 20 procent produktu na objętość, produkty te muszą przy 15° C. posiadać c. g. nie mniejszy, niż 0-885. 4) punkt zapalności musi leżeć między 100°    150° C. (Mertens-Pensky). 5) za

wartość składników gudrynowych, dających się usunąć zgęszczonym kwasem siarkowym (66° Bé) musi przekraczać 15°/₀.

Anglo-Hungarian Industries Ltd. Pod powyższą firmą zawiązało się nowe Towarzystwo, mające na celu eksploatowanie terenów naftowych na Węgrzech. Kapitał zakładowy nowej firmy, której siedzibą jest Londyn wynosi 50.000 funtów szterlingów.

TJrzędownie autoryzowany

X BIURO X

znawca elektrotechnik

dla okręgów Urzędów górniczych w Drohobyczu, Jaśle, Stanisławowie.

technicznej, prawnej i handlowej porady, tudzież pośrednictwa w sprawach górniczych

— Zaprzysiężony znawca sądowy —

KAZI. KOSTKiEWICZA

•s- -a-

•S- -S-

Inź. Adam Łukaszewski

Przeprowadza :

rewizye urządzeń elektrycznych, — obejmuje stałą kontrolę urządzeń elektrycznych.

Lwów ulica Pełczyńska 1. 5 a.

zaprzysiężonego inżyniera górniczego, em. c. k. starszego komisarza górniczego, b. naczelnika c. k. Urzędów górniczych w Drohobyczu i Jaśle, b. technicznego urzędnika gal. kopalń i warzelń soli, kopalń nafty i wosku ziemnego etc.

w SANOKU.

W*;'

~h>1

TOWARZYSTWO

gC|

-M}

-**fl

4» dla handlu, przemysłu i rolnictwa Jg

we Lwowie

VEREIN FÜR HANDEL, GEWERBE UND ACKERBAU IN LEMBERG.

s®*-

o-i-

«-$<=-

-*ofl

03

—¹*ê~®

4*1

Wylączue zastępstwo na Galicję:

Fabryki rur Mannesmanna w Komotau, c. k. fabryki lin drucianych w Przybramie, oraz Galicyjskiego karpackiego naftowego Tow. przedtem Bergheim & Mac Garvey w Glinniku maryampolskim.

Dyrekcya we Lwowie, Ossolińskich 15. $:c- Filie Towarzystwa w Gorlicach, Borysławiu i Potoku.

Adres telegraficzny:

Towarzystwo handlowe Lwów, Ossolińskich.

Konto p. k.’ o. 825 991. Rach. bieżący w Banku krajów. Telefon Nr. 168.

Telegramm-Adresse : Handelsverein Lemberg, Ossolińskich.

?s®-S~

P®^~

e-h~

1®-ś—

'®*-

<H—

1<H*~

IS

Towarzystwo dostarcza :

Rury wiertnicze, gazowe, pompowe, do wodociągów i inne wszelkiego rodzaju. Maszyny H®*-i kotły parowe. Narzędzia wiertnicze. Liny druciane we wszelkich wymiarach. Kompletne urządzenia do elektrycznego oświetlania. Fittingi, kurki, połączenia itp. Wszelkie materyały potrzebne tak przy instalacyi jak i popędzie maszynowym.

is®-^

Zastępując firmy lub sprowadzając towary, towarzystwo kieruje się przedewszystkiem mysTą przewodnią ' dostarczenia swojej klienteli maszyn, narzędzi i materyałów pierwszorzędnej jakości.

j®^<-

»•*-

W. Sikorski & J. Seidenstein

"W ^ZroérLie filie: w BORYSŁAWIU i ZAGÓRZU

Utrzymują stale na składzie:

KOTŁY i MASZYNY PAROWE, oraz KOMPLETNE URZĄDZENIA i wszelkie NARZĘDZIA do głębokich wierceń.

Jako specyalność polecają:

ŻURAWIE WIERTNICZE, POPUSZCZA-DŁA najnowsz. systemów, WIELOKRĄŻKI z ulepszonym przyrządem do smarowania, SZTANGI RATUNKOWE z końcami nie-spawanymi (z jednego kawałka).

Pasy wiertnicze „U R S U S“ w najlepszej jakości i t. d. i t. d.

71

Zastępstwo Wifkowickiej fabryki rur.

Centralne biuro dla Galicyi we Lwowie, Kopernika 18

z bogato zaopatrzonemi składami w Borysławiu i Krośnie

wykonuje

w najkrótszym czasie dostawy wszystkich dymenzyi kutych rur gazowych, wodociągowych i parowych, czarnych, pocynkowąnych i asfaltowych wraz z przynależnymi łącznikami; dostarcza rury płomienne do kotłów parowych, rury wiertnicze hermetyczne, rury pompowe, stalowe rury mufowe, obciągane jutą, węże z rur dla gorzelń, browarów itp., maszty dla elektrycznych urządzeń i przeniesienia siły, tudzież poleca jako spec}^alność wyroby szwejsowane z blachy kutej a wyrabiane w nowo urządzonym we Witko wicach zakładzie spajania za pomocą gazu wodnego, a mianowicie: Rury wiertnicze hermetyczne ponad 12 cali zewnętrznej średnicy aż do 2000 mm. średnicy, rury Gallo-way’a, fasony wszystkich gatunków, recypienty gazowe, cysterny naftowe z dnami spajanemi, kotły do amoniaku itd.

Wyłączne Zastępstwo we Witkowickich rurach z lanego żelaza i fasonów do przewodów gazowych i wodnych.

Zastępstwo fabryki narzędzi firmy Blaua i Ski we Wiedniu.

Oferty i cenniki ilustrowane, także i na armatury do urządzeń gazowych wodnych i parowych bezpłatnie i franko.

Adres na telegramy: Robert Kern, Lwów. — Telefon nr. 766.

Odpowiedzialny redaktor Roman Załoziecki.

Z drukarni „Słowa Polskiego“ we Lwowie, pod zarz. J. Ziembińskiego.