Scale as a factor of rootedness of architecture on the example of Kengo Kuma’s danish project
Wariant tytułu
Skala jako czynnik zakorzenienia w architekturze na przykładzie duńskiej realizacji Kengo Kumy
Autor
Stec, Barbara
Opublikowane w
Wiadomości Konserwatorskie
Numeracja
nr 83
Strony
148-157
Data wydania
2025
Miejsce wydania
Warszawa
Wydawca
Stowarzyszenie Konserwatorów Zabytków. Zarząd Główny
Język
angielski
ISSN
0860-2395
eISSN
2544-8870
DOI
10.48234/WK83KUMA
Słowa kluczowe
place, cultural heritage, architecture, museum-garden, H.C. Andersen Museum
miejsce, dziedzictwo kulturowe, architektura, muzeum-ogród, Muzeum H.Ch. Andersena
Abstrakt
The research problem explored in this article is the value of architectural and urban scale in the idea of the rootedness of architecture and the methodology of protecting cultural heritage. The research is based on a case study of the extension of the H.C. Andersen Museum in Odense, Denmark (by arch. Kengo Kuma, 2022), which was selected as a representative case for the idea of rooted architecture and current conservation philosophy. It also illustrates well the problem of scale in a small historical city. The analysis was based on the assumptions of the idea of the rootedness of architecture in a historical city and the means of rating heritage values in selected conservation methods and systems, with a reference to scale. The findings present the valuation of the architectural and urban scale in methods of rooting architecture in place and preserving cultural heritage. The compatibility of these methods has been demonstrated, as visible in a similar respect afforded to the scale of the historical context and human scale.
Problemem badawczym podjętym w artykule jest wartość skali architektoniczno-urbanistycznej w idei zakorzenienia architektury i metodologii ochrony dziedzictwa kulturowego. Metodą badania jest studium przypadku rozbudowy Muzeum H.Ch. Andersena w Odensee (arch. Kengo Kuma 2022), wybranego jako przykład reprezentatywny dla idei architektury zakorzenionej i aktualnej filozofii konserwatorskiej, a zarazem dobrze ilustrujący problem skali w niewielkim mieście historycznym. Jako narzędzie analizy przypadku opracowano założenia idei zakorzenienia architektury w mieście historycznym i sposoby wartościowania dziedzictwa w wybranych metodach konserwatorskich, z odniesieniem ich do skali. Wyniki badania przedstawiają wartościowanie skali architektoniczno- urbanistycznej w metodach zakorzenienia architektury i ochrony dziedzictwa kulturowego. Wskazano na zgodność tych metod widoczną w podobnym respektowaniu skali kontekstu historycznego i skali człowieka.
