This paper presents a multidisciplinary approach to the virtual reconstruction of the medieval Great Millin Gdańsk, Poland, using advanced 3D technologies. Over its 700-year history, the Great Mill has undergone numerous modifications. In 2021, during a major renovation and adaptation, a range of digital tools was applied to reconstruct and interpret its architectural evolution. The project utilized 3D laser scanning, photogrammetry, manual 3D modeling, and archival research to verify structural hypotheses and visualize previously undocumented phases of the building’s development. This study demonstrates that virtual reconstruction supports heritage conservation and facilitates public engagement through digital storytelling. New3D models were generated to illustrate each historical phase, while inconsistencies in prior assumptions were addressed through precise modeling and comparative analysis. The results provide a replicable framework for integrating technological and historical methods in monument preservation.
Artykuł przedstawia interdyscyplinarne podejście do wirtualnej rekonstrukcji średniowiecznego Wielkiego Młyna w Gdańsku z wykorzystaniem zaawansowanych technologii trójwymiarowych. W ciągu ponad 700 lat swojego istnienia obiekt przeszedł liczne przekształcenia. W ramach przeprowadzonej w 2021 r. kompleksowej renowacji i adaptacji zastosowano szereg narzędzi cyfrowych umożliwiających rekonstrukcję oraz interpretację ewolucji architektonicznej budynku. W projekcie wykorzystano skanowanie laserowe 3D, fotogrametrię, ręczne modelowanie trójwymiarowe oraz badania archiwalne w celu weryfikacji hipotez konstrukcyjnych i wizualizacji wcześniej nieudokumentowanych faz rozwoju obiektu. Badanie dowodzi, że wirtualna rekonstrukcja może skutecznie wspierać proces ochrony dziedzictwa kulturowego, a jednocześnie sprzyjać popularyzacji wiedzy o zabytku poprzez cyfrowe formy narracji. W rezultacie opracowano nowe modele 3D ilustrujące kolejne etapy historii budynku, a nieścisłości występujące w dotychczasowych opracowaniach zostały skorygowane dzięki precyzyjnemu modelowaniu i analizie porównawczej. Uzyskane wyniki stanowią powtarzalny model integracji metod technologicznych i historycznych w procesie ochrony i dokumentacji zabytków.
