Tekst jest próbą syntetycznego ujęcia problemu polskiego mieszkalnictwa XX wieku, w nałożeniu się nań modernizmu w architekturze, a zgodnie z polską specyfiką łącząc dodatkowo nową architekturę z na nowo zaistniałym państwem po długim czasie jego nieistnienia. Rozważania rozgrywają się w trzech okresach: międzywojnia, czasów PRL-u i współczesności po roku 1989, czyli czasu po upadku rządów totalitarnych w Europie Wschodniej.
This essey is the trial of the treating the problem of polish housing in XX century. We have here the example of phenomenon of joining the architectural modernism with regaining the independence by polish state after more than hundred years of dependence from the strange powers. Our reflections treat on three periods: the interwar, “The Polish Peoples” Republic and the time after the year 1989, or the fall of totalitarian rules in east Europe.
