Resilience of urban areas to warfare: a theoretical framework with a focus on the spatial structures of housing estates
Wariant tytułu
Odporność obszarów miejskich na działania wojenne – ramy teoretyczne z koncentracją na strukturach przestrzennych osiedli mieszkaniowych
Autor
Lasocki, Maciej
Opublikowane w
Środowisko Mieszkaniowe = Housing Environment
Numeracja
nr 54
Strony
75–92
Data wydania
2026
Miejsce wydania
Kraków
Wydawca
Wydział Architektury Politechniki Krakowskiej, Katedra Kształtowania Środowiska Mieszkaniowego
Język
polski
angielski
ISSN
1731-2442
eISSN
2543-8700
DOI
https://doi.org/10.2478/he-2025-0036
Słowa kluczowe
urban spatial structure, urban resilience to war risks, urban warfare
struktura przestrzenna miasta, odporność miast na zagrożenia wojenne, działania wojenne w miastach
Abstrakt
This article discusses the resilience of housing estates to external armed aggression. The research problem was narrowed down to the compositional and spatial aspect and included some functional problems. The aim of this study was to identify the key features of the spatial structures of housing complexes that determine the ability to defend, to survive an attack or occupation, or to recapture territory seized by the enemy. The method used to achieve this objective was a literature study that lead to a systematisation of the elements of resilience assessment, followed by an examination of selected residential areas using the theoretical framework developed. Due to the current international situation and the topicality of the issue of the security of Polish cities, Warsaw was selected as the research area, a city where one can find a wide range of diverse spatial structures, characteristic of the cities of eastern Poland. The result of the study is the identification of features that promote resilience to war risks, although they are currently not widely appreciated and indicated as a requirement for the design of residential environments. The conclusions can form the basis for further research to formulate guidelines for design with resilience to armed aggression in mind.
W artykule podjęto rozważania na temat odporności osiedli mieszkaniowych na zewnętrzną agresję zbrojną. Problem badawczy zawężony został do aspektu kompozycyjno-przestrzennego uwzględniającego także pewne problemy funkcjonalne. Celem badania była identyfikacja kluczowych cech struktur przestrzennych zespołów mieszkaniowych, które decydują o zdolności do obrony, przetrwania ataku lub okupacji czy też o możliwości odzyskania przejętego przez wroga terytorium. Metodą osiągnięcia celu były badania literatury przedmiotu prowadzące do usystematyzowania elementów oceny odporności, a następnie zbadanie wybranych terenów mieszkalnych na podstawie opracowanych ram teoretycznych. Ze względu na bieżącą sytuację międzynarodową i aktualność tematu bezpieczeństwa polskich miast obszarem badawczym stała się Warszawa, w której można odnaleźć całą gamę różnorodnych struktur przestrzennych charakterystycznych dla miast Polski Wschodniej. Efektem opracowania jest identyfikacja tych cech, które sprzyjają odporności na zagrożenia wojenne, choć nie są obecnie powszechnie doceniane i wskazywane jako wymóg kształtowania środowiska mieszkalnego. Wnioski z artykułu mogą stanowić podstawę do dalszych prac badawczych w celu sformułowania wytycznych do projektowania z uwzględnieniem odporności na agresję zbrojną.
