The Castle of the Ostrogski-Lubomirski Princes in Dubno, Ukraine, is a unique example of defensive architecture from the period between the fifteenth and eighteenth centuries in Ukraine. The complex was destroyed during World War I. This article highlights two main periods of renovation of the castle complex in the twentieth and twenty-first centuries. During the interwar period, extensive research was conducted, and reconstruction and adaptation projects of the castle’s buildings were completed based on the monument protection doctrine of the Second Polish Republic. Research and design documentation by Polish specialists played a key role in shaping the restoration concept for castle elements during the second period—in independent Ukraine (after 1991). The role of the international student contest in shaping the internal layout of the castle complex is also noted.
Zamek książąt Ostrogskich i Lubomirskich w Dubnie jest unikatowym zabytkiem architektury obronnej z XV–XVIII w., położonym na terenie Ukrainy. Na początku XX w. kompleks został zniszczony podczas I wojny światowej. W artykule wyróżniono dwa główne etapy renowacji zespołu zamkowego – w XX i XXI w. W okresie międzywojennym przeprowadzono kompleksowe badania oraz zrealizowano projekty rekonstrukcji i adaptacji obiektów zamkowych w kontekście doktryny ochrony zabytków obowiązującej w Drugiej Rzeczypospolitej. Badania i projekty polskich specjalistów odegrały główną rolę w ukształtowaniu koncepcji odrestaurowania elementów zabudowy zamku w drugim etapie – w okresie niepodległej Ukrainy (od 1991 r.). W artykule podkreślono również rolę międzynarodowego konkursu studenckiego w kształtowaniu koncepcji organizacji przestrzeni wewnętrznej zespołu zamkowego.
