The role of figurative art in contemporary sacred architecture in Poland: relationships between space, liturgy, and the experience of the sacred in the interior from a narrative perspective
The role of figurative art in contemporary sacred architecture in Poland: relationships between space, liturgy, and the experience of the sacred in the interior from a narrative perspective
The role of figurative art in contemporary sacred architecture in Poland: relationships between space, liturgy, and the experience of the sacred in the interior from a narrative perspective
Variant of the title
Rola sztuki figuratywnej we współczesnej architekturze sakralnej w Polsce w perspektywie metody narracyjnej: relacje między przestrzenią, liturgią i doświadczeniem sacrum we wnętrzu
Author
Wierzbicka, Anna Maria
Stańczyk, Roland
Published in
Space Urbanism Architecture = Przestrzeń Urbanistyka Architektura
Numbering
Vol. 1
Pages
498–535
Release date
2026
Place of publication
Kraków
Publisher
Cracow University of Technology Press
Language
English
Polish
ISSN
2544-0853
eISSN
2544-6630
DOI
https://doi.org/10.37705/SUA/PUA/1/2026/14
Keywords
sacred architecture, liturgical space, narrative method, integration of art and architecture, sacred interior
architektura sakralna, przestrzeń liturgiczna, metoda narracyjna, integracja sztuki i architektury, wnętrze sakralne
Abstract
Art plays a significant role in shaping the identity and perception of contemporary sacred interiors. After the Second Vatican Council, it ceased to serve merely a decorative function and became a tool for organizing liturgical space. The study, based on case studies and narrative analysis, demonstrates the complementary interaction of architecture and art in the creation of meaning, symbolic dimension, and the experience of the sacred.
Sztuka we współczesnych wnętrzach sakralnych odgrywa istotną rolę w kształtowaniu ich tożsamości i percepcji. Po Soborze Watykańskim II nastąpiło wyraźne skierowanie uwagi na rolę sztuki sakralnej jako istotnego i integralnego elementu organizującego przestrzeń liturgiczną. Badania, oparte na studiach przypadków i analizie narracyjnej, wskazują na komplementarne współdziałanie architektury i sztuki w tworzeniu znaczeń, wymiaru symbolicznego oraz doświadczenia sacrum.
