Wiadomości Konserwatorskie : pismo Stowarzyszenia Konserwatorów Zabytków, nr 39

Wiadomości Konserwatorskie : pismo Stowarzyszenia Konserwatorów Zabytków, nr 39

Type: Collection of magazine numbers
Release date

Collection items (6)


Kierunki rewitalizacji XIX-wiecznych postindustrialnych obiektów zabytkowych i granice ingerencji dla potrzeb nowych funkcji na wybranych przykładach z Łodzi

Kadela, Łukasz
Article
2014
Wyjątkowość Łodzi polega na jej wielce dynamicznym rozwoju w bardzo krótkim okresie w dziejach miasta. Z osady włókienniczej z prawami miejskimi nadanymi w 1423 roku powstało miasto przemysłowe, którego istotne przemiany zaczynają się dopiero od 1821 roku. Punktem zwrotnym, który ukształtował w efekcie układ strukturalny miasta, było uruchomienie maszyny tkackiej zasilanej ciśnieniem pary wodnej w 1838 roku w fabryce Geyera. Uwolniło to lokalizację fabryk od sąsiedztwa nielicznych w tym rejonie rzek, a rozwój miasta nastąpił bardzo szybko, dając finalnie obraz wielkomiejskiej metropolii. Powstałe ze wzrostem popytu produktów włókienniczych na rynkach wschodnich, niewielkie fabryki przeobraziły się w zespoły z własnym układem funkcjonalno-przestrzennym. Obiekty te, które cechowały znaczące wartości historyczno-artystyczne, po wygaśnięciu przemysłu włókienniczego w Łodzi zostały opuszczone, po czym w szybkim tempie popadały w ruinę. Stanowią one ok. 20% starego miasta, przez co w świetle obecnych granic miasta są przedmiotem zainteresowań inwestorów. Omawiane przykłady kierunków rewitalizacji i granic interwencji związanych z adaptacją do nowych funkcji obrazują złożoność problemu związanego z ochroną dziedzictwa postindustrialnej Łodzi.

Uwagi na temat predynastycznej architektury z suszonej cegły mułowej w Egipcie. Metodyka dokumentacji i próba rekonstrukcji

Karmowski, Jacek
Article
2014
Niniejszy artykuł traktuje o problematyce dokumentacji i rekonstrukcji predynastycznej architektury z suszonej cegły mułowej na terenie Egiptu. Opisano w nim metody pozyskiwania danych oraz proces wykorzystania ich do celów rekonstrukcji dawnej zabudowy osadniczej. Zaprezentowano także proces powstawania oraz końcowe efekty trójwymiarowej rekonstrukcji opisywanej zabudowy opartej na tradycyjnej dokumentacji archeologicznej połączonej z danymi pozyskanymi za pomocą tachimetru. W artykule poświęcono również miejsce na refleksję na temat suszonej cegły mułowej. Opisano współczesny proces produkcji tego materiału budowlanego, jego właściwości oraz sugestie na temat sposobu dokumentacji jego pradziejowych odpowiedników odkrywanych podczas archeologicznych badań wykopaliskowych.

Znaki handlowe na powierzchniach zabytkowego drewna konstrukcyjnego

Mączyński, Dominik, Jedlikowska, Marta
Article
2014
W czasie badań zabytkowych konstrukcji dachowych, prowadzonych przez Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków od 2007 r., zauważono w kilku obiektach oznakowania, znajdujące się na powierzchniach elementów drewnianych konstrukcji. Nie były to ciesielskie znaki montażowe, lecz zapis w formie ciągów liter i cyfr arabskich, które uzupełniały dodatkowe znaki. Pewna zauważalna logika układu zapisu, występująca w tych znakach, pozwala przypuszczać, że są to znaki handlowe, którymi opisywano partie drewna, zgodnie z realizowanym przez tartak lub zespół drwali (cieśli) zamówieniem, przeznaczonym dla danej konstrukcji. Znaki te stwierdzono w budowlach na terenie Warszawy, Gdańska oraz w województwie mazowieckim w kościołach w Kołacinku i w Grodźcu. Znaczone elementy zostały prawdopodobnie wprowadzone do starszych konstrukcji ciesielskich w czasie ich napraw, które miały miejsce na początku XIX w. Znaki o bardzo podobnej formie zapisu, pochodzące z początku XIX w., odnaleziono także w Belgii, w kilku konstrukcjach zabytkowych budynków na terenie Brukseli.

Możliwości techniczne adaptacji i projektowania fasad frontowych budynków w chronionych pierzejach miejskich – wybrane przykłady

Wesołowski, Łukasz
Article
2014
Realizowanie inwestycji budowlanych w strefach ochrony konserwatorskiej determinuje indywidualne podejście projektowe i dobór często niestandardowych technologii na etapie wykonawstwa. Adaptowane obiekty w zależności od stanu technicznego i wartości historycznej wymagają zróżnicowanego zakresu prac naprawczych oraz dopuszczają różny poziom ingerencji. Praca opisuje niektóre z dostępnych technologii budowlanych stosowanych w rewaloryzacji obiektów zabytkowych. Przeanalizowano również możliwość wprowadzania nowych rozwiązań i zastosowania ich na gruncie budownictwa.

Neoklasycyzm i neoklasycyzmy w architekturze Polski i Łotwy Część II. Z badań nad problematyką neoklasycyzmu w architekturze pałacowo-dworkowej na przykładzie rezydencji w Mežotne, Durbes, Zentenes, Kazdangas, Rembates, Dzērbenes, Konstantynowie oraz Czerwonogrodzie

Tołłoczko, Zdzisława
Article
2014
Niniejszy esej jest próbą zwięzłego ujęcia cech charakterystycznych dla łotewskiego i polskiego neoklasycyzmu. W tej części studium autorka skupiła swą uwagę na architekturze prowincjonalnej (krajowej), wyróżniając podobieństwa i różnice w architekturze obydwu krajów. Jednocześnie niniejszy tekst uzupełniony został uwagami na temat historyczno-eklektycznych przykładów łączenia neoklasycyzmu z neogotykiem, zawiera również porównanie z innymi obszarami dawnego Królestwa Polskiego.