Czasopismo Techniczne z. 16. Architektura z. 5-A

Czasopismo Techniczne z. 16. Architektura z. 5-A

Type: Collection of magazine numbers
Release date

Collection items (18)


Koncepcja rewitalizacji Nowego Korczyna

Złowodzki, Maciej, Wiszowaty, Andrzej, Zawada-Pęgiel, Katarzyna
Article
2011
Dziś Nowy Korczyn jest wsią leżącą w powiecie buskim. W średniowieczu był jednym z czołowych miast, ważnym ośrodkiem politycznym i gospodarczym w Królestwie Polskim. Władze gminy podjęły ambitny program modernizacyjny. Chodzi o ożywienie gospodarcze i społeczne. Pragną skorzystać z funduszy strukturalnych Unii Europejskiej i przeprowadzić rewitalizację miejscowości. Ambitnym celem jest odzyskanie praw miejskich. Opracowano program oraz projekt zmian przestrzenno-funkcjonalnych, wraz koncepcją architektoniczno-stylistyczną. Ponadto opracowano etapowanie poszczególnych zamierzeń inwestycyjnych i dokonano ich wyceny.

J. Tadeusz Gawłowski (1926–2009) – architekt, twórca i profesor czterech uczelni

Złowodzki, Maciej
Article
2011
Biogram profesora Gawłowskiego, znaczącej osobistości dla czterech uczelni w Krakowie i w Gliwicach, z omówieniem dorobku naukowego, dydaktycznego, organizacyjnego i twórczego.

Z kart dziejów historyzmu europejskiego na przykładzie architektury rezydencjonalno-reprezentacyjnej na Łotwie w XIX wieku

Tołłoczko, Zdzisława
Article
2011
Celem niniejszego artykułu jest prezentacja jednego z ważniejszych rozdziałów historii architektury na Łotwie w XIX wieku. To wielowątkowe i wielonurtowe dziedzictwo, wzorem innych krajów europejskich, obejmuje dorobek w zakresie sztuki: neogotyku, neorenesansu z uwzględnieniem tzw. kostiumu francuskiego oraz neobaroku. Egzystujące na Łotwie historyzm (historycyzm) i eklektyzm wypada podzielić na dwa różne obszary, odmienne pod względem intensywności występowania różnych neostylów, na prowincji i w Rydze. Innymi słowy, neogotyk cieszy się zdecydowanie większą popularnością i uznaniem w architekturze krajowej niż w stołecznej Rydze. I na odwrót, neorenesans i jego filiacje wzbudzają w metropoli nad Dźwiną zdecydowanie większy podziw i szacunek. Przy jednoczesnym pluralizmie i różnorodności neostylów historyzmu na Łotwie dorobek architektury łotewskiej czyni ją znaczącym miejscem na mapie europejskiej kultury architektonicznej. Z uwagi na obfitość materiałów źródłowych autorka poświęciła uwagę głównie komparatystycznemu wyborowi wyselekcjonowanych przykładów architektury historyzmu na Łotwie z analogicznymi przykładami w Niemczech i w Polsce.

Służby grobownicze armii austro-węgierskiej, niemieckiej i rosyjskiej w czasie I wojny światowej (1915–1918)

Schubert, Jan
Article
2011
Artykuł składa się z dwóch części. Pierwsza jest kontynuacją tematu dotyczącego grobownictwa wojskowego w armii austro-węgierskiej w czasie I wojny światowej, a konkretnie organizacją jednostek zajmujących się pochówkami wojskowymi oraz budową cmentarzy wojskowych na terenach Generalnego Gubernatorstwa Wojskowego. Drugą część poświęcił autor opisowi organizacji i działań służb grobowniczych w armiach niemieckiej (na terenach Prus Wschodnich) i rosyjskiej (na ziemi lubelskiej).

Pochówki żołnierskie w tradycji historycznej do czasów I wojny światowej. Powstanie cmentarzy wojskowych

Schubert, Jan
Article
2011
Artykuł prezentuje krótki rys historyczny związany z pochówkami, wojowników, rycerzy i żołnierzy do końca XIX wieku w Europie oraz „dojrzewanie” idei budowy odrębnych cmentarzy wojskowych dla żołnierzy poległych w zmaganiach wojennych. Zarysowano także w skrócie powstanie w armiach walczących na frontach I wojny światowej wojskowych służb grobowniczych.

Kimbell Art Museum: kontekst a tworzenie architektury

Pieczara, Marta
Article
2011
Louis I. Kahn jest jednym z tych architektów przełomu modernizmu i postmodernizmu, których prace omawia się nierzadko bez nawiązania do kontekstu. Jednakże, głębsza analiza jakiegokolwiek z jego projektów pokazuje, że Kahn był w rzeczywistości bardzo zainteresowany otoczeniem, w którym umiejscawiał swoją architekturę. Biorąc za przykład jedną z jego najbardziej rozpoznawalnych prac, Kimbell Art Museum w Fort Worth oraz próbując odtworzyć jej oryginalne tło, możemy zbadać, w jakim stopniu kontekst inspirował działanie architekta.

Największe przedmieście Krakowa. Zarys rozwoju przestrzennego Garbar. Część II

Petrus, Krzysztof
Article
2011
Niniejszy artykuł ma na celu przedstawienie historii rozwoju urbanistyczno-architektonicznego Garbar, największego przedmieścia Krakowa. Osada ta, o wczesnośredniowiecznym rodowodzie, już w połowie XIV wieku cieszyła się własną samorządnością, a przyjęta nazwa odzwierciedlała stopień specjalistycznego uprzemysłowienia terenu. W wieku XVI Garbary stały się u najlepiej rozwiniętym krakowskim przedmieściem i jednym z ważniejszych ośrodków produkcyjnych w Małopolsce. Druga część artykułu obejmuje okres rozwoju przedmieścia od końca XIV wieku do najazdu szwedzkiego w 1655 roku.

Największe przedmieście Krakowa. Zarys rozwoju przestrzennego Garbar. Część I

Petrus, Krzysztof
Article
2011
Niniejszy artykuł ma na celu przedstawienie historii rozwoju urbanistyczno-architektonicznego Garbar, największego przedmieścia Krakowa. Osada ta, o wczesnośredniowiecznym rodowodzie, już w połowie XIV wieku cieszyła się własną samorządnością, a przyjęta nazwa odzwierciedlała stopień jej specjalistycznego uprzemysłowienia. W XVI wieku Garbary stały się u najlepiej rozwiniętym krakowskim przedmieściem i jednym z ważniejszych ośrodków produkcyjnych w Małopolsce. Pierwsza część artykułu obejmuje okres rozwoju przedmieścia od wczesnego średniowiecza, a więc od czasu powstania pierwszych zdefiniowanych układów osadniczych na tym terenie, do końca XIV wieku.

Czynniki wpływające na zwiększenie ryzyka wystąpienia naturalnej korozji elementów przeszklonych fasad

Mika, Paweł
Article
2011
W artykule zostały wymienione i opisane te czynniki, które przyczyniają się do utraty najważniejszych zalet szkła, czyli transparentności oraz zaskakująco dużej wytrzymałości zwłaszcza na ściskanie. Dzięki tym właściwościom i ciągłemu udoskonalaniu procesu jego tworzenia znany od wieków materiał wciąż zyskuje na popularności i inspiruje architektów do poszukiwań coraz to nowszych rozwiązań konstrukcyjnych i estetycznych.

Inkluzywizm a społeczna odpowiedzialność architekta

Kucharczyk, Marcin
Article
2011
Architektura jest sztuką – sztuką szczególną, posiadającą cechy społecznej użyteczności. Od tak rozumianej architektury oczekuje się, by wywoływała emocje, jednocześnie odpowiadając na potrzeby użytkowe. Dwoistość sztuki architektonicznej wywołuje konieczność dwupłaszczyznowości oceny: z jednej strony – stricte wrażeniowej (emocjonalnej), z drugiej – racjonalnej. Dogłębna analiza wszelkich aspektów dzieła oraz dojrzała krytyka postaw twórców, może otworzyć dyskusję nad społeczną odpowiedzialnością architektów, tym bardziej że ich dzieła funkcjonują w środowisku i świadomości społecznej przez długi czas.