Czasopismo Techniczne z. 1. Architektura z. 1-A1

Czasopismo Techniczne z. 1. Architektura z. 1-A1

Type: Collection of magazine numbers
Release date

Collection items (55)


Bardzo wysokie budynki – dzisiejsze i przyszłe elementy krajobrazów wielkich miast w Europie

Musiał, Robert
Article
2012
Realizacja bardzo wysokich budynków jest zjawiskiem nieustannie zachodzącym w części wielkich miast europejskich. Analiza obecnych oraz planowanych lokalizacji i form wysokościowców europejskich pozwala stwierdzić, że w przyszłości budynki te mają szanse przyczyniać się w coraz większym stopniu do uwydatniania indywidualnego charakteru metropolii Europy i podkreślania specyfiki układu ich ośrodków bądź położenia, nie potęgując wyłącznie zjawiska „amerykanizacji” wizerunku niektórych europejskich miast.

Dzieje miasta przyszłości

Motak, Maciej
Article
2012
Problemy przyszłości miasta i miasta przyszłości były rozważane od dawna. Stały się zatem już także zagadnieniem historycznym. Niniejszy artykuł jest próbą krótkiego przedstawienia poglądów zawartych w wybranych opracowaniach i projektach dotyczących miasta przyszłości, powstałych w sześciu kolejnych okresach w przeszłości. Są to: 1. Renesans, ok. 1400–1600 (z uwzględnieniem wpływu okresu antycznego); 2. Barok, ok. 1600–1800; 3. Rozwój przemysłu, ok. 1800–1920; 4. Modernizm, ok. 1920–1980; 5. Totalitaryzm, 1933–1956; 6. Współczesność, po 1980. Poszczególne teorie zostały skonfrontowane z efektami realizacyjnymi osiągniętymi przy stosowaniu ich założeń.

Slumsy doby księżyca

Mizia, Małgorzata
Article
2012
Żyjemy w dobie Księżyca. Tak można by najkrócej nazwać obecną rzeczywistość. Zdobywamy z sukcesami kosmos, badamy możliwości ucieczki w przeczuciu nieuchronnej katastrofy globalnej. Zanim jednak odkryjemy realne możliwości dla przyszłych pokoleń, zobligowani jesteśmy do tworzenia godziwych warunków życia dla siebie i najbliższych pokoleń. Na ile współczesne i przyszłe miasta mogą odpowiadać ludzkim marzeniom, reguły gry dyktuje ekonomia i wolny rynek.

„Lepsze miasto, lepsze życie” – zagrożenie i przestrzeń publiczna w mieście przyszłości

Mikielewicz, Renata
Article
2012
„Lepsze miasto, lepsze życie” – motto EXPO 2010 wyraża wiarę w przyszłość miast jako oaz dobrobytu i godnych warunków życia, i taki obraz świata przekazywały wystawy przygotowane przez poszczególne kraje uczestniczące w wystawie. Przestrzeń publiczna współczesnych miast jest naszpikowana środkami dozoru elektronicznego i pełna służb porządkowych, tak jak była wyposażona w te środki przestrzeń samego terenu wystawy. Ta sprzeczność stanowi punkt wyjścia do rozważań o przyszłości miasta i sposobów kształtowania jego przestrzeni.

Czy policentryzm wywiera wpływ na zjawisko niekontrolowanego rozrostu miast w hiszpańskim systemie metropolitalnym?

Marmolejo, Carlos, Masip, Jaume, Chica, Eduardo
Article
2012
Propagowanie policentryzmu stało się kamieniem milowym w polityce planowania miast i regionów, dlatego też badania w tym zakresie stanowią istotny element współczesnych programów naukowych. W niniejszym artykule staramy się dociec, w jakim stopniu policentryzm wzmógł się w głównych metropolitalnych obszarach Hiszpanii na przestrzeni ostatnich piętnastu lat. Wykorzystujemy w nim modele parametryczne, które pomogą nam analizować zarówno wpływ subcentrów na rozmieszczenie ludności w określonym czasie, jak i zmiany odsetka liczby ludności w subcentrach. Wyniki badań wskazują na to, iż terytoria o charakterze nie-centralnym/subcentralnym znacząco zwiększają swój udział w koncentracji liczby ludności. Subcentra oraz ich pierwszy pas również zwiększają swój udział, jednak w umiarkowanym stopniu. Ogólnie rzecz ujmując, niekontrolowany rozrost miast wygrywa bitwę z policentryzmem. Niemniej jednak wśród metropolii panują dość rozbieżne wzorce, jako że większość metropolii monocentrycznych, takich jak Madryt czy Sewilla, staje się jeszcze bardziej monocentryczna za sprawą ekspansji swoich głównych centrów, natomiast większość metropolii policentrycznych, na przykład Barcelona i Walencja, staje się coraz bardziej policentryczna.

Nowe szaty świątyni, czyli architektura sakralna w XXI wieku

Malinowska-Petelenz, Beata
Article
2012
Pytanie o kształt i miejsce sacrum w mieście XXI wieku wciąż wywołuje dyskusje i wątpliwości. Architekci, a także ich zleceniodawcy coraz częściej wybierają koncepcję świątyni jako miejsca medytacji, zamiast traktowania budowli sakralnej jako symbolu boskiej potęgi. Choć nie powstał nowoczesny język symboli na miarę potrzeb duchowych współczesnego człowieka, to być może minimalistyczne, niedopowiedziane sacrum jest najodpowiedniejszym miejscem skupienia, stawiania pytań o transcendencję, sens życia czy nieuchronność śmierci.

Przyszłośc miasta: miasto przyszłości. Gestaltyzm a miasto

Lyons, Frank
Article
2012
Niniejszy artykuł powraca do teorii zorganizowanego zespołu wyobrażeń i ukazuje jej znaczenie przy tworzeniu spójnego projektu urbanistycznego. Autor porównuje dwa obiekty zbudowane w zbliżonym okresie – siedzibę władz miejskich w Plymouth oraz ratusz w Saynatsalo – pod kątem ich formy. Zestawienie to pomaga ukazać wagę nawiązywania wyraźnego powiązania między formą a treścią, a także zaprezentować sposób, w jaki koncepcje gestaltyzmu pozwalają na elastyczność i różnorodność przy zachowaniu silnego poczucia uporządkowania urbanistycznego. Redaktorzy publikacji naukowej proszą nas o skupienie się na kompozycji i percepcji przestrzeni architektonicznej jako podstawowych wymiarach życia miejskiego. Projekt architektoniczno-urbanistyczny przemawia językiem formy. Forma nie jest ani niewinna, ani neutralna – forma posiada moc, która może sprawić, że poczujemy się dobrze lub źle. Jako projektanci używamy formy do tworzenia domów dla naszych zleceniodawców bądź też miast dla całych społeczeństw. Jeżeli chcemy, aby nasze projekty miały pozytywny udział w kulturze musimy zrozumieć, jak dobrze wykorzystać formę. Warto zapoznać się z pewnymi zasadami przydatnymi w tym zakresie.

Wybrane utopijne wizje i projekty miast przyszłości w kontekście kulturowym XXI wieku – refleksja autorska

Lorek, Andrzej
Article
2012
Miasto w XX wieku uległo wielkiej przemianie. Z jednej strony wpłynęły na dwa systemy totalitarne, które pozostawiły znaczące dziedzictwo kulturowe w zakresie urbanistyki i architektury. Z drugiej strony postęp cywilizacyjny wywołał konieczność dostosowania miast do przekształceń o charakterze infrastrukturalnym. Artykuł obejmuje analizę trzech wybranych utopii urbanistycznych i ich kontekstu kulturowego odnoszącego się do XXI wieku. Refleksja autorska dotyczy przekształceń strukturalnych i kompozycyjnych miasta i jego genius loci, które wyrasta z takich wartości jak tożsamość kulturowa i wartości idei miejskości.

Zobaczyć przyszłość

Loegler, Romuald
Article
2012
Pomysłów na miasto przyszłości było wiele. Wystarczy tu wspomnieć wizje Antonia Sant’elia, Yony Friedmana, Kenzo Tange czy wreszcie Paola Soleriego z jego ekoarchitekturą. Arcosanti – doskonały utopijny przykład tego, jak mogłoby wyglądać miasto żyjące zgodnie z naturą, prawdopodobnie pozostanie jedynie urbanistycznym laboratorium. Arcosanti miało być w założeniu jego autora, miastem przyszłości, kontestacją idei mistrza Soleriego – Franka Lloyda Wrighta. Soleri uważał, że projektowanie uroczych przedmieść prowadzi do upadku miasta i może stać się powodem, dla którego zmieni się ono w swoistą pustelnię. Ludzie zamiast tworzyć kulturową wspólnotę, uwierzą, że potrafią osiągnąć samowystarczalność, „która pozwoli im i ich rodzinom odgrodzić się od społeczności w idealnym domostwie”. Czy niepowodzenie wcielenia w życie idei miasta przyszłości Soleriego opiera się na braku funduszy czy na arogancji autora, który zamiast naprawić istniejące organizmy miejskie z ich licznymi problemami, chciał być twórcą image’u świata. Niezależnie od tego, co stanie się z Arcosanti, przewidywania Soleriego sprawdziły się. Śródmieścia zaczęły pustoszeć. Wielofunkcyjne centra miast, zgodnie z tak zwaną specjalizacją, zainicjowane przez rewolucję przemysłową, utraciły sens pierwotnego modelu ludzkiego osiedlania, obowiązującego od niepamiętnych czasów. Oddzielenie mieszkalnictwa, biznesu i przemysłu poskutkowało urbanizacją łatwo dostępnych gruntów. Ludzie zaczęli wyprowadzać się z zagęszczonego śródmieścia na przestronniejsze, przesycone zielenią przedmieścia. za nimi podążyli twórcy centrów handlowych. W efekcie tego wiele śródmieść praktycznie zostało pozbawione życia. W sukurs tej tendencji poszły prawne regulacje dotyczące planowania przestrzennego.

Miasto przyszłości, czyli problemy neokontekstualizmu

Kozaczko, Mieczysław
Article
2012
Zaproponowany przez Panofskiego trójwarstwowy model znaczeń w sztukach wizualnych pozwala na analizę urbanistycznego kodu. Dzięki tej koncepcji można wyodrębnić poszczególne warstwy znaczeniowe zawarte w konstrukcji miejskiej przestrzeni. Warstwy te od początku XX wieku znajdują się w stanie niszczącej nierównowagi. Nowy kontekstualizm w poszukiwaniu języka miasta przyszłości winien przywrócić równowagę języka potocznego przestrzeni z dynamicznym językiem specjalistycznym.