Czasopismo Techniczne z. 23. Architektura z. 7-A

Czasopismo Techniczne z. 23. Architektura z. 7-A

Type: Collection of magazine numbers
Release date

Collection items (6)


Rozwój koncepcji pozyskiwania energii słonecznej w rozwiązaniach architektoniczno-urbanistycznych – pierwsza generacja architektury słonecznej

Wehle-Strzelecka, Stanisława
Article
2008
U progu ery ekologicznej, w którą obecnie wchodzimy, w ramach realizacji koncepcji zrównoważonego rozwoju, istotne wydaje się przypomnienie ukształtowanych na przestrzeni tysiącleci zasad poszukiwania harmonijnych związków łączących środowisko zbudowane i środowisko przyrody. Architektura słoneczna, jakkolwiek przewijała się przez całe dzieje ludzkości, od drugiej połowy XX w. (ściślej od lat 70.) przeżywa renesans ze względu na nowe systemy wartości, jakie pojawiły się w kulturze oraz możliwości technologiczne w zakresie pozyskiwania energii słonecznej i rozwiązań materiałowo-konstrukcyjnych. Umiejętność korzystania z wzorów tej architektury, rozwijanych w różnych kulturach i epokach, czerpanie doświadczeń z lekcji historii w tej dziedzinie, może stanowić jeden z elementów działań na rzecz powrotu do realizacji idei jedności człowieka i przyrody. Celowi temu służy niniejsza publikacja, przypominając wielowiekowe osiągnięcia w kształtowaniu środowiska życia człowieka w powiązaniu z korzystaniem z naturalnego źródła energii, jakim jest energia słoneczna.

Józef Wilk i inni polscy artyści działający w armii austriackiej przy tworzeniu cmentarzy wojskowych w Przemyślu i Galicji Środkowej

Schubert, Jan
Article
2008
W artykule podjęto próbę przedstawienia sylwetki artystycznej Józefa Wilka i kilku innych artystów pracujących w oddziałach armii austriackiej zakładających cmentarze wojskowe w Przemyślu i Galicji Środkowej w okresie I wojny światowej.

Gospodarowanie krajobrazem w historycznym centrum Zamościa

Przegon, Wojciech
Article
2008
W artykule przedstawiono wyjątkowe wartości historycznego krajobrazu Starego Miasta w Zamościu wyrażające się niezmiennym od 430 lat układem urbanistycznym i wystrojem architektonicznym budowli cywilnych, sakralnych i fortyfikacyjnych. Tezę o jednolitości i walorach krajobrazowych zespołu rezydencjalno-municypalnego i fortyfikacji poparto nie tylko rozważaniami na temat architektury krajobrazu miejskiego, ale także opisem miasta przez znane osobistości odwiedzające „miasto arkad”. Następnie przedstawiono pięć obiektów wybudowanych w latach 70. XX w., które ani skalą, ani architekturą nie pasują do historycznie ukształtowanej przestrzeni. Uzyskiwane przez władze miasta fundusze unijne, przyznawane przez Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego na prace rewitalizacyjne Starego Miasta, powinny być również wykorzystane w celu przebudowy tych obiektów. Gospodarowanie krajobrazem w historycznych strukturach miejskich jest działaniem trudnym i odpowiedzialnym. I taka praca powinna być podjęta w Zamościu, który 14 grudnia 1992 r. został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego UNESCO.

Rekonstrukcje architektoniczne – źródła i metody odtworzeń zabytków

Kulig, Anna
Article
2008
W artykule przedstawiono cele i źródła rekonstrukcji, wskazano na wzorcowe projekty, metody prac badawczych i realizacyjnych powojennych architektów-konserwatorów. Odtworzenie zabytków architektury zburzonych w czasie II wojny światowej w Polsce polegało w znacznej mierze na rekonstrukcji ich formy historycznej wg źródeł bezpośrednich, czyli reliktów i źródeł pośrednich, tzn. przedstawień i opisów. Problem prawidłowości założeń i metod rekonstrukcji jest wciąż aktualny ze względu na stale zachodzący proces niszczenia, rozpadu tworzywa i potrzebę jego wymiany.

Secesja i modernizm w Rydze. Pół wieku architektury łotewskiej – perłą europejskiego dziedzictwa kulturowego. Część II. Niepodległość i nowoczesność. Glossarium do problemów tradycji i awangardy w dwudziestoleciu międzywojennym

Čaupale, Renāte, Tołłoczko, Zdzisława
Article
2008
W niniejszym artykule, autorki podjęły się próby prześledzenia rozwoju architektury nowoczesnej w Rydze na przestrzeni lat od 1918 do 1940. Fundamentem rozważań jest zbieg, powstania i rozkwitu niepodległej Republiki Łotewskiej i rozwinięcie się ruchu nowoczesnego w architekturze tego kraju. Ruch ten był zarazem kontynuacją modernizmu łotewskiego przed 1914 rokiem, a jednocześnie wykazywał ambicje dorównania do osiągnięć reprezentowanych przez najwybitniejsze nurty architektury zachodnioeuropejskiej. Przeto w budownictwie stolicy Republiki zamanifestowały się trzy wiodące w architekturze międzywojennej, centralnej Europy zwłaszcza, tendencje rozwojowe. Są to tradycjonalizm i neoklasycyzm oraz umiarkowana awangarda. Nie bez znaczenia dla twórczości ryskich architektów było przywiązanie do wartości wernakularnych, a także, co może najważniejsze, poszanowanie zabytkowego kontekstu średniowiecznej jeszcze tkanki historycznej, co dało w rezultacie, godne pozazdroszczenia, znakomite rezultaty.

Eugeniusz Czyż 1879–1953 architekt i konstruktor. Część I do roku 1933

Blum, Bogusław
Article
2008
Eugeniusz Czyż (1879–1953), inżynier, architekt, budowniczy i konstruktor, ukończył Politechnikę w Rydze (1903), w latach 1906–1917 pracował w administracji rosyjskiej, w latach 1918–1922 architekt miejski w Bierdziańsku (płd. Rosja), w latach 1922–1939 kierownik biura projektów w Państwowej Wytwórni Prochu w Pionkach k. Radomia. Wykonał ok. 100 projektów budowli mieszkalnych, przemysłowych i użyteczności publicznej. Najlepsze z nich: Kasyno PWP, Biura Główne – zmodernizowany klasycyzm (1928–1930), po 1934 r. przechodzą w funkcjonalizm: szpital i łaźnia z basenem dla PWP Pionki (1937–1938).