Czasopismo Techniczne z. 14. Architektura z. 4-A1

Czasopismo Techniczne z. 14. Architektura z. 4-A1

Type: Collection of magazine numbers
Release date

Collection items (44)


Architektura i przemijanie

Kozłowski, Dariusz
Article
2011
Przemijanie architektury jest oczywiste jak każdej rzeczy materialnej. Zużywają się one fizycznie i moralnie: wtedy skazane są na unicestwienie. Możliwe są także powroty; wtedy architektura uzyskuje statut zabytku historycznego w kategorii dzieła sztuki lub obiektu dawnej techniki.

Trwanie architektury. Kilka uwag

Królikowski, Jeremi T.
Article
2011
Temat trwania architektury przywołuje skojarzenia z pojęciem czasu. W XX wieku zostały skonkretyzowane dwie odmienne postawy. Giedion wpisywał architekturę w ówcześnie panującą koncepcję czasoprzestrzeni. Norberg-Schulz wiązał architekturę z czasem ludzkiej egzystencji. Pozwala to uniknąć jednoznacznych definicji trwania architektury i akceptację różnych sytuacji. Odróżniając przestrzeń architektoniczną jako miejsce i jako drogę, ten drugi przypadek daje możliwość pokazania wielowarstwowości czasu w architekturze.

Smutek odchodzenia architektury

Taczewski, Tomasz
Article
2011
W centrach polskich miast masowo wyburzane są wartościowe obiekty modernistyczne czasów Peerelu. Zjawisko ma wszelkie cechy wandalizmu. Artykuł rozważa przyczyny tej sytuacji i omawia występujące mechanizmy. Powody destrukcji dostrzega w stworzonych relacjach ekonomicznych i przemianie społeczeństwa, która dokonała się w ostatnich dwudziestu latach.

Slang, język czy metajęzyk? O przemijalności słów

Rizzi, Paola
Article
2011
Jeżeli spojrzymy na współczesną urbanistykę, na pierwszym planie zobaczymy koncepcje projektowania trwałego i procesów uczestniczących. Pierwsze wymaga zrozumienia potrzeb środowiskowych, drugie – potrzeb ludzkich. Potrzebny jest do tego język – język projektowy. Okazuje się zatem, że w urbanistyce chodzi przede wszystkim o komunikację. Artykuł porusza kwestię procesu projektowego przebiegającego od abstrakcji do rzeczywistości poprzez przemijalność nieustająco zmieniającego się języka.

Od kolebki architektury aż do obecnego absolutnego designu albo dokąd prowadzi nas ta podróż...? Quo vadis architekturo!

Scholz, Stefan Jan
Article
2011
Opis trwałej/bezczasowej i zmieniającej się/czasowej architektury. Teraźniejszość musi przez przeszłość przechodzić, aby trwałość uzyskać.

Zapamiętane zjawisko

Żychowska, Maria J.
Article
2011
Architektura przemija ze względu na zdewaluowaną estetykę. Znika, ale wracają resentymenty i wkrótce uznaje się ją za niezwykle ważne zjawisko. Modernistyczne projekty osiedli dla Algieru i dla Casablanki były nieudanym eksperymentem. Źle zapamiętano doświadczenia, bo dziedzictwem modernizmu mogą być także społeczne niepokoje. Unicestwienie obiektu wskutek wojny nabiera specyficznego znaczenia i dlatego odbudowuje się je, bo zapamiętanie zjawiska nie wystarczają.

Mies i Wielka Forma

Monestiroli, Antonio
Article
2011
Wielka forma to kształt epoki. Nie ma zatem żadnej automatycznej relacji pomiędzy epoką a dziełem sztuki. Dzieła sztuki (architektury) nie da się wydedukować z epoki, można je wyłącznie stworzyć poprzez poznanie znaczenia czasów, w których powstaje.

Nowe życie dawnej architektury przemysłowej – przykłady z „Manchesteru Północy”

Dąbrowska-Milewska, Grażyna
Article
2011
Architektura przemysłowa z okresu industrializacji, aczkolwiek ciągle za mało doceniana, wykorzystywana jest dzisiaj na nowe cele, głównie użyteczności publicznej i mieszkaniowe. Swoje „drugie życie” zawdzięcza nie tylko wartościom utylitarnym, ale także kulturowym i estetycznym. Problem ilustrują dwa przykłady z terenu Białegostoku, który w XIX wieku nazywany był Manchesterem Północy.

Przeszłość stale istnieje

Gzell, Sławomir
Article
2011
Z tekstów pisanych na krakowską konferencję przez dziesięć lat wybieram to, co składało się na mój ogląd zmienności i trwałości w architekturze i urbanistyce. Wybrane zdania i akapity mają tworzyć całość, przekonującą mnie samego, że problem ten zawsze traktowałem tak samo.

Trwanie czy przemijanie w wielowartościowości architektury – obiektu sztuki użytecznej

Fołtarz, Adam
Article
2011
Odczytanie rzeczywistości archisfery determinują oczekiwania funkcjonalności i nowości w sferze formotwórczej i technologii. Binarny (zmysłowy i intelektualny) charakter recepcji i tworzenia idei w architekturze został na nowo zrehabilitowany w metodzie analizy dekonstrukcyjnej (dot. paradoksu Jacquesa Derridy) po ustępującym volapüku – złej twarzy postmoderny. Poprzedzony terminologiczną postawą filozofów wobec zasad konstruowania rzeczywistości unaocznionej Derrida wyznaczył cztery determinanty kwalifikujące dzieło sztuki użytecznej, będące w opozycji do dzieła tworzonego pierwotnie wg reguł modern-konstrukcji. W tej kategorii myślenia wartościowanie to przypisywanie implicite cech spełniających warunki dla poszerzonego spectrum oczekiwań wobec architektury. Paradoks Derridy w równym stopniu przystaje do odkrywania arcydzieł sztuki projektowania z przeszłości w kategorii wielowartościowości dla trwania w umysłach protagonistów na rzecz jakości architektury.