Czasopismo Techniczne z. 1. Architektura z. 1-A

Czasopismo Techniczne z. 1. Architektura z. 1-A

Type: Collection of magazine numbers
Release date

Collection items (30)


Komfort dalekiego patrzenia jako czynnik wartościujący przestrzeń publiczną miasta

Skalski, Janusz
Article
2007
Poczucie wolności osobistej jest ściśle związane ze swobodą korzystania ze swych naturalnych możliwości percepcyjnych. Każda możliwość patrzenia w dal z miejsc znajdujących się w przestrzeni publicznej miasta jest dla mieszkańców sytuacją wyjątkową. Ten rodzaj penetracji wizualnej krajobrazu pozwala nam doświadczyć psychicznej przyjemności, którą można określić jako komfort dalekiego patrzenia. Odczuwanie tej przyjemności może łagodzić niepożądane skutki, jakie niesie za sobą terytorialny rozrost miast, gęstość i wysokość zabudowy, uciążliwości komunikacyjne oraz wizualne manipulowanie przestrzenią wzrokową. Wobec tych niepożądanych zjawisk pojawia się konieczność takiego projektowania przestrzeni publicznych, aby codzienne życie w miastach było dla mieszkańców mniej stresujące. Podstawą dla odpowiedniego sposobu komponowania i urządzania przestrzeni publicznych jest konieczność odkrywania czynników, które mogą mieć wpływ na jakość życia miejskiego. Komfort dalekiego patrzenia, jako jeden z czynników decydujących o wyjątkowości przestrzeni publicznej danego miasta, która kształtuje jego tożsamość, powinien być częściej uwzględniany w opracowaniach projektowych i planistycznych.

Kompozycja współczesnego miejskiego środowiska zamieszkania. Historyczny charakter miejsca wobec współczesnych wymagań, tendencji i zagrożeń na przykładzie strefy centralnej Łańcuta

Kobylarczyk, Justyna
Article
2007
W artykule wykazano, że historyczna strefa centralna Łańcuta jest w stanie spełnić kryteria współczesnego miejskiego środowiska zamieszkania. W tym celu zrealizowano wywiad przy pomocy i współudziale Władz Miasta. Przeprowadzone badania pomogły ustalić, jakie są podstawowe potrzeby mieszkańców strefy centralnej Łańcuta i pozyskać ocenę jakości środowiska mieszkaniowego rozpatrywanego obszaru. Zakres wywiadu wynikał z rozpoznania problemów współczesnego środowiska mieszkaniowego oraz problemów lokalnych dotyczących: intymności i spokoju, zagospodarowania placów zabaw, wielkości terenów zielonych i podwórek przydomowych.

Zielona estetyka. Miasto

Pęckowska, Agnieszka
Article
2007
Zachowane dotychczasowe dokonania sztuki kształtowania zieleni nie są w stanie wystarczyć dzisiejszym mieszkańcom miast, zapewnić im potrzebnego komfortu obcowania z życiodajną naturą w ich urbanistycznym otoczeniu i miejskim pejzażu. Konieczne jest stałe uzupełnianie sfery zielonej oraz zapotrzebowanie na nowe pomysły i rozwiązania, wzbogacające istniejący zasób przyrody miejskiej – parki i ogrody, tereny rekreacyjne – głównie publicznej, najbardziej oddziałującej na użytkownika, na jego wzrok, umysł, psychikę czy mentalność. Do dyspozycji jest tu najpiękniejszy dar natury – zieleń, żywe organiczne tworzywo o niezliczonych walorach plastycznych i kompozycyjnych, oferujące przez cały rok wspaniałe spektakle form i barw, ciągłą zmienność obrazów i kolorów, całe bogactwo zielonej estetyki.

Architektoniczna strefa przejściowa między miastem a wsią (na wybranych przykładach aglomeracji śląsko-krakowskiej)

Mełges, Hubert
Article
2007
Zachodzące szybkie zmiany przestrzenno-architektoniczne na styku miast z wsiami tworzą szczególne zagadnienie i wyzwanie dla urbanistów i architektów. Złożoność tych problemów dotyczy wielodyscyplinarnych rozwiązań, które wymagają niejednokrotnie natychmiastowych decyzji i rozstrzygnięć. Obecne zmiany przestrzenno-architektoniczne w dużej mierze noszą znamiona procesów o charakterze żywiołowym i niekontrolowanym, co w konsekwencji prowadzi do ,,entropijnych” zjawisk podobnych do swoistego ,,domina”, powodującego lawinę najprzeróżniejszych, szeroko pojętych nieprawidłowości.

Libiąż – miasto konsekwentne

Zastawnik, Andrzej
Article
2007
Libiąż, niewielkie małopolskie miasto, dąży od lat do zbudowania nowego centrum. Przedstawione tu rozważania dotyczą tworzenia miasta w aspekcie uwarunkowań przestrzennych i historycznych oraz społeczno-ekonomicznych, ze szczególnym uwzględnieniem obowiązującego w kraju prawodawstwa sterującego planowaniem i zagospodarowaniem przestrzennym. Inicjatywa władz miejskich i konsekwentna realizacja założonego planu przez sporządzanie niezbędnych opracowań planistycznych. Udział społeczności lokalnej wspierającej inicjatywę samorządowych władz miasta w określony przepisami sposób. Autentyczność potrzeb budowy nowego Centrum udowodniona postawą mieszkańców miasta wyrażającą się między innymi w wynikach kolejnych wyborów burmistrza miasta, autora idei. Realizacja kilku przedsięwzięć składających się na całość planowanego centrum i oczekiwanie na clou programu: rynek miejski, ratusz, obiekty okalające rynek etc.

Przestrzeń niezrównoważona

Wicher, Wojciech
Article
2007
Czy współczesne polskie miasta, projektowane i budowane wg przepisów obowiązującego obecnie prawa, będą kiedyś (cytując fragmenty zaproszenia do konferencji): „wywoływać zaciekawienie”, „dostarczać emocjonalnych przeżyć” i „zapadać głęboko w pamięć” podobnie jak ich historyczne śródmieścia? Czy będą powstawać te „przyciągające ludzi do miast magnesy” a „bogactwo i różnorodność” nie zostanie zamiast tego przekształcona – zgodnie zresztą z obowiązującym prawem – w bazarowość i chaos? „Miasto to najbardziej złożony wytwór ludzkości” czytamy we wstępie do wydanego 8 lat temu akademickiego skryptu: Elementy analizy urbanistycznej1. Mając to w świadomości, oczekiwać by należało, że analiza urbanistyczna, będąc kluczem do poznania zastanej rzeczywistości, stanie się idealnym instrumentem zabezpieczania dobrych podstaw dalszego, harmonijnego rozwoju struktur miejskich. Czy tak jest w istocie w kontekście funkcjonujących w Polsce prawno-administracyjnych procedur?

Rola restrukturyzacji obszarów postindustrialnych w kreowaniu nowych rodzajów przestrzeni publicznych metropolii – stymulująca funkcja przyjętych regulacji

Franta, Anna
Article
2007
Przedstawione w tekście „Regulacje”, sformułowane przez władze miejskie Manchesteru, zawierają zasady, które obowiązują w s z y s t k i c h podejmujących zadania inwestycyjne na terenie miasta, zaś ich respektowanie jest w i e l o k r o t n i e kontrolowane: na etapie planowania, projektowania, realizacji i eksploatacji inwestycji. Skuteczność regulacji weryfikuje czas: przytoczone przykłady dowodzą, że miasto odniosło sukces kreując swoje „nowe oblicze”, wykorzystując umiejętnie przemysłowe dziedzictwo.

Defragmentacja miasta – „wydajność” przestrzeni miejskiej a jej percepcja

Mikielewicz, Renata
Article
2007
Przestrzeń miasta jest postrzegana poprzez jej kompozycję, a z drugiej strony „wydajność” – użyteczność dla różnych użytkowników: stałych i okazjonalnych – mieszkańców i turystów. Współczesne miasto jest skomplikowanym organizmem, który aspiruje do spełnienia każdej zachcianki swego użytkownika, nawet zaspokojenia tęsknoty za spokojem i indywidualną wolnością. Dążenie to wyraża się przekształcaniem charakteru przestrzeni publicznych i prywatnych (np. widoczny jest coraz większy kontrast między starymi a nowymi grodzonymi osiedlami mieszkaniowymi). Proces transformacji przestrzeni owocuje fragmentacją jej struktury, wyspecjalizowaniem poszczególnych elementów nieefektywnie zaspokajających różnorodne potrzeby. Istotną cechą tego procesu jest „prywatyzowanie się” przestrzeni publicznych – np. w nowych osiedlach przeznaczona jest ona tylko dla ich mieszkańców; w centrach handlowych, dworcach zamykana jest w określonych porach. Zatem używając terminu z języka komputerów, powinniśmy defragmentować przestrzeń miasta, aby uzyskać jej większą „wydajność”, ale również bardziej jednorodne oddziaływanie kompozycji przestrzeni miejskiej.

Integracja przestrzenna zespołów zabudowy – działania formalne i praktyka

Petelenz, Marcin
Article
2007
Dysonans między teorią a praktyką dążeń do integracji przestrzennej zabudowy skłania do oceny sposobu realizacji takiego działania w planistyce. Podjęto ją poprzez analizę ustaleń kilkunastu uchwalonych lub sporządzanych w Krakowie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Wątpliwości budzą konsekwencje ich stosowania w szczególnych sytuacjach, gdy zalecenia rozciągnięte są na zbyt duże, niejednorodne formalnie strefy. Niepokojące jest dopuszczenie w niektórych planach działań materiałowo-kolorystycznych niezgodnych z intencją ustawy, np. zestawienia w bezpośrednim sąsiedztwie dachu popielatego i czerwonego. Ostatecznie autor postuluje bardziej wnikliwe wyznaczanie jednostek przestrzennych, dla których powinny być ustalane jednolite zasady kształtowania, szczególnie materiałowo-kolorystycznego. Wymaga to nowych sposobów dokumentacji stanu istniejącego zabudowy z uwzględnieniem wspomnianych istotnych cech. Celowi temu może służyć opracowana przez autora metoda monitorowania przekształceń zabudowy.

Planistyczne mechanizmy humanizacji przestrzeni architektonicznej

Barełkowska, Katarzyna
Article
2007
Humanizacja przestrzeni to złożony i czasochłonny proces dostosowywania przestrzeni do szeroko pojętych potrzeb człowieka, tworzenia przyjaznej struktury miejskiej oraz ochrony wartości społeczno-kulturowych. Praca omawia wybrane mechanizmy planistyczne stosowane w zapisach planów miejscowych, w szczególności regulacje służące zwiększaniu użyteczności terenów łączących zróżnicowane funkcje, ochronie walorów jakościowych rozwiązań architektonicznych oraz indywidualizacji zapisów planu w stosunku do dominant przestrzennych i funkcjonalnych. Przedstawione przykłady zostały wdrożone w planach miejscowych realizowanych przez zespół badawczy na terenie Wielkopolski.